یکی از بزرگترین فجایعی که حکومتهای استبدادی به بار می آورند بروز رفتار گله ای در جامعه و کودن شدن و حماقت توده هاست.

دیتریش بونهوفر، فیلسوف آلمانی، میگفت حماقت یا کودنی به مراتب خطرناکتر از خود شر است؛ چرا که شما میتوانید با شر مبارزه کنید ولی در برابر حماقت بی دفاع هستید!

او اشاره می کند کودنی هیچ ربطی به میزان سواد یا طبقه اجتماعی یا بهره هوشی افراد ندارد؛ چه بسا فردی که دارای تحصیلات عالیه بوده و بهره هوشی بالایی هم دارد، می تواند کماکان یک کودن باشد و برعکس یک فرد بیسواد با بهره هوشی پایین میتواند اصلا کودن نباشد!

مخالفت با هنجارهای اشتباه و غالب در جامعه ، همیشه دشوار است و همرنگ شدن با جماعت ، آسان‌! و شرّی که فراگیر و قدرتمند است، نه تنها قدرت اراده بلکه درک اخلاقی جامعه را نیز تضعیف میکند.

اغلب کودنها دچار تعصبات شدیدی هستند و به طور غریزی میل دارند تصورات ذهنی‌ خود را حفظ کنند. برای آنها پذیرفتن حقایقی که با تصوراتشان در تعارض است، باعث ایجاد تناقض و ناراحتی شدید می‌شود؛ به همین دلیل آنها سعی می‌کنند با رد کردن حقایق از این تناقض دوری کنند؛ البته در مواردی هم ممکن است برای دفاع از تصوراتشان به حمله لفظی یا فیزیکی متوسل شوند.

در مواجهه با احمقها که عموما لجباز نیز هستند، هر گونه استدلال و منطقی کاملا بیفایده است! چرا که شما عملاً با یک ربات سروکار دارید که یکسری شعارها و حرفهای جذاب و توخالی ذهن او را اشغال کرده و قادر به درک هیچ حقیقتی نیست.

یک فرد کودن به راحتی تحت تأثیر پروپاگاندا یا جو غالب اکثریت قرار گرفته و مسخ میشود؛ در نتیجه با تبدیل شدن به یک ابزار بی‌فکر ، قادر به انجام هر گونه بدی نیز خواهد بود بدون اینکه قادر به درک آن شر باشد.

راز ماندگاری دیکتاتورها ، احمق نگاه داشتن توده هاست و فاجعه اینجاست که پس از اینکه یک حاکمیت استبدادی، کارکردش را بطور کامل از دست داد و محیای سقوط شد، همین توده های ناآگاه مجددا استبداد و دیکتاتوری دیگری را بازتولید کرده و بر گرده خود سوار میکنند و در نهایت خودشان هم قربانی همان سیستم میشوند.