به وقت زنان- فاطمه اختصاری

فاطمه اختصاری، شاعر و نویسنده، در پیامی به مناسبت روز جهانی زن درباره رضایت‌مندی در فرزندآوری می‌گوید.

فاطمه اختصاری می‌گوید ازدواج هیچ تعهدی برای فرزندآوری نمی‌آورد. تولد یک بچه تنها به عمل جنسی و به دنیا آمدن یک کودک خلاصه نمی‌شود. بلکه مسئولیتی بزرگ به همراه خود دارد و تاثیری عمیق بر زندگی والدین می‌گذارد.

https://goo.gl/wTwU7P

#فاطمه_اختصاری #خشونت_خانگی #فرزندآوری #رضایت #اجبار #تجاوز_زناشویی

https://goo.gl/wTwU7P

@KhanehAmnTelegram

«لیلا» یک زن قربانی خشونت است. او که برادری ندارد و پدر و مادرش فوت شده‌اند یک زن خانه‌دار و دارای چهار فرزند است. لیلا می‌گوید در طول ده سال گذشته و بعد از تولد دومین فرزندش هیچ هفته‌ای را بدون کتک و خشونت سر نکرده است. همسرش هیچ ابایی از لت و پار کردن و کبود کردن لیلا ندارد. لیلا دو بار به کلانتری محل مراجعه کرده اما آن‌ها نصیحتش کرده‌اند که سر خانه و زندگی‌اش برگردد و بهتر است از آبروریزی و بی‌حیثیت کردن شوهرش دست بردارد و به زندگی‌اش دل بدهد. او می‌گوید امیدی به حمایت قانون ندارد و همسرش هم به این بی‌عملی و ناامیدی از نهادهای قانونی و دولتی آگاه است و چون هیچ مرجعی را ناظر به رفتارش نمی‌داند، کاملا در آسیب‌هایی که می‌زند آزاد و آسوده است. لیلا می‌گوید از دختر‌خاله‌اش شنیده است که در کشورهای پیشرفته، دولت به عنوان مدعی‌العموم، به شکلی حساس و پیگیر، از قربانی خشونت خانگی دفاع و حمایت می‌کند و بسیاری والدین از ترس اعتراض مدرسه و مدعی شدن پلیس محله، به شدت رفتارها و واکنش‌های خشونت‌آمیزشان را کنترل می‌کنند. لیلا آرزومند رسیدن جامعه به چنین درک و دریافتی است. این که جامعه به جای امن و قابل سکونتی برای همه اعضایش تبدیل بشود.

انتشار یادداشت زهرا آیت‌اللهی، رئیس شورای فرهنگی – اجتماعی زنان و خانواده، در مخالفت با لایحه منع خشونت علیه زنان، تبدیل به فرصت تازه‌ای برای توجه رسانه‌ها و افکار عمومی به وضعیت نابسامان خشونت خانگی در ایران شد.

او هفته گذشته در یادداشتی که در ستون سرمقاله روزنامه کیهان منتشر شد، نوشت: «زنی که پدر و برادر و شوهر داشته باشد دیگر نیاز به قانون ندارد.»

روح کلی سرمقاله او به عنوان یکی از افراد موثر در حیطه قانونگذاری و تعیین و تبیین برنامه‌های حمایت‌گر مرتبط با زنان آسیب‌دیده، این بود که قریب به ۶۶ درصد زنانی را که طبق آمار دولتی، مورد خشونت مردان خانواده خود قرار گرفته‌اند، تحت حمایت و سلطه همین مردان قرار دهیم.

او در بخش‌هایی از این سرمقاله به این نکته اشاره کرده بود که لایحه منع خشونت علیه زنان که شش سال پیش به پیشنهاد شهیندخت مولاوردی، معاون وقت امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری، تدوین شد و هم‌اکنون برای اظهارنظر و تایید قوه قضاییه در آنجا متوقف شده، بیشتر برای حمایت از روسپیان تدوین شده و از زنانی حمایت می‌کند که با اراده خویش، خودشان را در معرض تعرض جنسی قرار می دهند.

خانم آیت‌اللهی در این سرمقاله خواهان آن شده که بیش از نیمی از جامعه زنان ایرانی را که در معرض خشونت خانگی هستند، بی‌پشتوانه و مداخله قانونی در حوزه چهاردیواری اختیاری خانواده، به دست مردان همان خانواده بسپاریم . او اشاره کرده که مردان خانواده باید مسوولیت حمایت از زنان را بر عهده بگیرند اما در عین حال در متن این سرمقاله اشاره‌ای به وضعیت دخترانی که توسط پدرانشان مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند، یا آمار تکان‌دهنده قتل‌های ناموسی که رتبه نخست جنایت در کشور را شامل می‌شود، نکرد.

بیشتر بخوانید:

دستان آلوده آزارگر
https://goo.gl/za4NV9

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27334

#خشونت_خانگی #خشونت_علیه_زنان #لایحه_تامین_امنیت_زنان

@KhanehAmnTelegram

پروژه‌ی آرمان‌شهر فمینیستی: در جستجوی ناممکن

پروژه‌ی آرمان‌شهر فمینیستی، نویسندگان: الکساندرا برادسکی و ریچل کودر نِیل‌باف، انتشارات فمینیست پرس، ۲۰۱۵.

«ما سهم بیشتری می‌خواهیم.»

«سهم بیشتری از همه‌چیز: از غذا و عشق گرفته تا قدرت و حق انتخاب. صدها سال است که به گوش‌های ما خوانده‌اند تا به سهم کمتر راضی و “منطقی” باشیم، آن‌قدر که دیگر خود ما زن‌ها هم دوره می‌افتیم و به یکدیگر گوشزد می‌کنیم که “منطقی و قانع” باشیم. زن‌ستیزی مثل هواست، یا جاذبه‌ی زمین: آن‌قدر عادی و رایج و روزمره که دیگر به‌ندرت متوجه‌ آن می‌شویم، چنان تنیده در همه‌ چیز که برای بسیاری از ما زن‌ها اصلاً تخیل جهانی بدون زن‌ستیزی و تبعیض هم محال است. زن‌ستیزی، به تدریج تخیل ما را هم در قالب و چارچوب محدود می‌گنجاند.»

چطور باید تخیل‌مان را از چنبره‌ی این «منطق تحمیلی» رها کنیم؟ چطور باید «رؤیای بزرگ» را در سر بپرورانیم وقتی روزمره‌مان تا خرخره در چنبره‌ی مردسالاری است و بام تا شام باید با ده‌ها مشکل ریز و درشت ناشی از مردسالاری دست‌وپنجه نرم کنیم؟ و چطور می‌توانیم گامی در راستای نزدیک شدن به این خیال و آرمان برابر برداریم؟‌

ادامه‌ی مطلب:
https://goo.gl/rQ8HsG

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27341

#برابری_جنسیتی #فمینیسم

@KhanehAmnTelegram

به وقت زنان- الی خرسندفر

الی خرسندفر، فعال حقوق زنان، در پیامی به مناسبت روز جهانی زن درباره آسیب اجتماعی کودک‌همسری می‌گوید

https://goo.gl/JsVnv3

#کودک_همسری

@KhanehAmnTelegram

می‌توانی شاعر یا فعال حقوق زنان باشی و کتک بزنی!

«لحظه‌ای که کتک می‌خوردم و سرم کوبیده می‌شد به در و دیوار، وقتی روی سینه‌ام می‌نشست و دستش را روی دهنم می‌گذاشت تا خفه‌ام کند، لحظه‌ای که همه جا سیاه می‌شد و دیگر رو به مرگ می‌رفتم، با خودم فکر می‌کردم چرا ادامه می‌دهم؟» بیتا حالا ۴ سال است جدا شده اما گذشت سال‌ها از غم و درد آن روزها کم نکرده. دردی که حالا روی روحش سایه انداخته و گاهی دستانش را دور گلویش می‌اندازد. خاطراتی که تا آخرعمر همراهش می‌ماند مانند همه زنانی که تجربه #خشونت_خانگی را با روح و جسم خود حس کرده‌اند. مانند نسترن، فریده و ماهرخ که در این گزارش با آنها صحبت کردم تا از زبان خودشان روایت زندگی‌شان را بشنوم.

بعد از برنامه تلویزیونی که چند هفته پیش درباره خشونت علیه یک زن از صدا و سیما پخش شد، بحث درباره این موضوع دوباره داغ شد. در این برنامه تلویزیونی که با انتقاد گسترده فعالان اجتماعی حوزه زنان روبه‌رو شد، زنی در کنار همسر و فرزندانش در مقابل دوربین صدا و سیما از صبوری‌هایش گفت و اینکه ۲۷ بار برای اثبات خشونت همسرش به پزشکی قانونی شکایت برده اما هر بار پشیمان شده و به زندگی بازگشته. بعد از این برنامه برخی صبوری زن را مورد تحسین قرار دادند و برخی نیز ارائه چنین تصویری از صدا و سیما را به باد انتقاد گرفتند. من از زنان خشونت دیده پرسیدم وقتی کتک می‌خورند چه احساسی دارند آیا هنوز ترجیح می‌دهند صبوری ‌کنند یا راه دیگری برای خود انتخاب کرده‌اند؟

نسترن

۳۹ ساله است و فوق لیسانس دارد. او در رابطه‌ای ماند که ۱۱ سال بجز عشقی یک طرفه و خشونت کلامی و فیزیکی چیز دیگری نداشت: «آشنایی در محیط دانشگاه بود. خیلی طول نکشید و ۴ ماه بعد آشنایی عقد کردیم. بعد از یکی دو ماه همسرم پشیمان شد. شاید مدت آشنایی طولانی‌تر بود، این اتفاق نمی‌افتاد اما چون خیلی به او علاقه‌مند بودم، نمی‌خواستم تمام شود.»چیزی که نسترن را بعد از ۵ سال از پایان رابطه آزار می‌دهد، این است که خودش در کارگاه‌های مختلف برای زنان از حقوق‌شان می‌گفت اما در زندگی خودش عاجز از اجرای آنها بود: «دائماً چیزهایی می‌خواندم و برای مردم می‌گفتم که خودم بلد نبودم انجام بدهم.» همسر او هم مانند بیشتر مردان خشونت‌گرا این احساس را به همسرش القا می‌کرد که او باعث بیرون آمدن خوی حیوانی‌اش می‌شود و این احساس گناه تا سال‌ها همراه نسترن بود: «می‌گفت من هنرمندم، ساز می‌زنم، شعر می‌گویم مگر می‌شود چنین آدمی دست روی کسی بلند کند؟ پس تویی که این کار را می‌کنی. این مرا آزار می‌داد.»
.
بیشتر بخوانید
https://goo.gl/WdAe2P

لینک مطلب در سایت خانه امن:
https://goo.gl/iH6NiR

@KhanehAmnTelegram

کودکانی که به دنیا نیامده قربانی‌اند

نعیمه دوستدار

برای مریم- ز، ماما و فعال اجتماعی، همه چیز از آن روزی شروع شد که برای زیارت و گشت و گذار به شاه‌عبدالعظیم شهر ری رفت؛ جایی که در صحن حرم با یک زن بچه به بغل روبه‌روشد.
«زن کنار دیوار نشسته بود و رنگ به صورت نداشت. خیلی لاغر بود و نوزاد چندروزه‌ای را در بغل داشت. از حال و هوایش فهمیدم معتاد و مریض است.»

مریم ماماست؛ در حوالی میدان راه‌آهن تهران یک مطب شخصی دارد: «اولین بار نبود که یک زن معتاد می‌دیدم. خیلی از زن‌هایی که به مطبم می‌آمدند اعتیاد داشتند. پدر و برادر و شوهرشان معتاد بودند و آنها را هم معتاد کرده بودند. آن زنان برای موارد اورژانسی ممکن بود به مطب من بیایند و خیلی‌هایشان تقاضای سقط داشتند. اما داستان آن زن فرق داشت. آن زن می‌خواست در حرم بچه‌اش را سر راه بگذارد.»

مریم زن را زیرنظر گرفته بود و وقتی بچه را در یک حرکت ناگهانی نزدیک یک حجره گذاشت و به سرعت از صحن بیرون رفت، نمی دانست دنبال زن بدود یا بچه را بردارد: «دویدم دنبال زن. چون حالش خوب نبود نتوانسته بود خیلی دور شود. با هم رفتیم دفتر حرم و آنجا قضیه را گفتم. تا مدتی داستان آن زن را پیگیری کردم. فهمدیم بچه دیگری را هم سر راه گذاشته. اما بچه دوم را دادند به بهزیستی. خودش هم مدتی بعد مرد.»

بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/TLS6DX

ادامه در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/23309

@KhanehAmnTelegram

‏- خاک خوری ‎#لایحه_منع_خشونت_علیه_زنان

چندین سال است که لایحه منع ‎#خشونت_علیه_زنان در انتظار تصویب است. اما مراکزی در حکومت مخالف آن هستند و با دلایل فقهی با آن مخالفت می‌کنند!!

تصویب این لایحه، یکی از مطالبات به حق زنان ایران است که از انواع خشونت‌ها رنج می‌برند.

مطالب خواندنی:
 
 نگاهی به لایحه‌ی تامین امنیت زنان در برابر خشونت و نقش زنان در تغییرات اجتماعی
http://www.khanehamn.org/archives/26582
 از لایحه امنیت زنان چه خبر؟
http://www.khanehamn.org/archives/23927
 خشونت خانگی، نهادهای مردم‌نهاد، و نظام حقوقی ایران (بخش نخست)
http://www.khanehamn.org/archives/26516
 وقتی خون و نژاد حرف اول را می‌زند
http://www.khanehamn.org/archives/26941
 
@KhanehAmnTelegram

سمیرا و سمانه از آزارهای پدرشان پرده برداشتند

«ما به درخواست سمانه و سمیرا، دو دختر مردی خطرناک، به کارخانه‌ای در پاکدشت رفته‌ایم تا زندگی آنها را روایت کنیم؛ زندگی دخترانی که ۲۰ سال آزگار مورد سوءقصد و آزار… قرار گرفته‌اند و با پیگیری مدیر کارخانه حالا رازشان را برملا می‌کنند.»

به گزارش ایسنا، شهرزاد همتی در روزنامه شرق نوشت: «جایی در شهرک صنعتی عباس‌آباد، در دفتر یکی از کارخانه‌های تولیدی قرار گذاشته‌ایم. زنی جوان و زیبا، با چشمانی نگران، به همراه پسری نوجوان روبه‌رویمان نشسته‌اند. زانوهای پسرک نحیف و لاغر به وضوح می‌لرزند. ضبط صوت را هنوز روشن نکرده‌ام که رئیس کارخانه می‌گوید: الان بخشی از خانواده روبه‌روی شما نشسته‌اند. می‌خواهند همه چیز را بگویند. به صورت وحشت‌زده زن جوان نگاه می‌کنم و می‌گویم: شما یکی از دخترها هستید؟ زن در حالی که اشک‌هایش را پاک می‌کند، می‌گوید: نه خانم! من مادرشان هستم. مادر سمیرا و سمانه که بعد از ۱۹ سال دیدمشان. این هم پسرم، ایمان است. خانم من می‌خواهم به همه بگویم که همسر سابقم از هشت‌سالگی به دخترم تعرض می‌کرده و حالا تنها با قرار کفالت بازداشت است و اگر بیرون بیاید، بچه‌هایم خودشان را می‌کشند.
مدیر کارخانه که او را حاج‌آقا صدا می‌زنند، بیرون دفتر می‌رود و همراه با دو دختر جوان داخل می‌آید. یکی از دخترها ماسک به صورت دارد. جلو می‌آید و سلام می‌کند. می‌گویم ماسکت را بردار… با احتیاط ماسک را از روی صورتش برمی‌دارد… دور لب‌ها و صورت دختر جای سوختگی تازه دارد؛ تاول‌هایی که کنده شده، می‌پرسم صورتت چه شده؟ می‌گوید: بابا با قاشق سوزانده! می‌گویم چرا و دختر آرام می‌گوید: چون در کارخانه با دخترها خندیده بودم، گفت: چرا می‌خندی و بعد صورتم را با قاشق داغ سوزاند…
ما به درخواست سمانه و سمیرا، دو دختر مردی خطرناک، به کارخانه‌ای در پاکدشت رفته‌ایم تا زندگی آنها را روایت کنیم؛ زندگی دخترانی که ۲۰ سال آزگار مورد سوءقصد و آزار… قرار گرفته‌اند و با پیگیری مدیر کارخانه حالا رازشان را برملا می‌کنند.

بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/XbLekd

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27362

@KhanehAmnTelegram

خشونت به پدری سالمند

موسی برزین، وکیل خانه امن
.
پرسش: سلام.  من در مورد مشکل پدرم راهنمایی می‌خواهم. مادر من ۷ سال قبل درگذشت و پدرم هم اکنون ۷۸ سال دارد. کمی هم کسالت دارد ولی کارهای خودش را خودش انجام می‌دهد. برادر من که صاحب زن و فرزند است، بعد از مرگ مادرم به خانه پدرم رفتند و در کنار پدر زندگی می‌کنند. متاسفانه با وجود اینکه پدرم از لحاظ مادی خیلی به برادرم کمک می ‌ند، اما ایشان و خانمش رفتار مناسبی با پدرم ندارند. مرتب شخصیت پدر را خرد می‌کنند و انواع تحقیرها و توهین ها را نسبت به او روا می‌دارند. برادرم و خانمش مدام منت می‌گذارند و می‌گویند اگر ما از پدر نگهداری نکنیم، تنها می‌ماند و نمی‌تواند زندگی کند.
.
می‌گویند که پدر باید مدیون آن‌ها باشد چرا که تمام بچه‌ها او را ترک کرده‌اند و فقط ما کنارش مانده‌ایم. در صورتی که اصلا این چنین نیست چون که بچه‎های دیگر در شهرهای دور زندگی می‌کنند و همچنین خانه پدرم در اختیار برادرم است، حتی برادرم بیشتر حقوق بازنشستگی پدر را خودش استفاده می‌کند. چند ماه در سال نیز پدرم به خانه دیگر فرزندانش می‌رود و کسی هم مشکلی ندارد.
.
چندی پیش پدرم دو تن از اقوام را که از شهرستان آمده بودند،  چند ساعتی به خانه دعوت کرد، اما همسر برادرم به مهمان‌ها خیلی بی‌احترامی کرد و حتی به آن‌ها گفت بروید جای دیگری مهمان شوید ما که مسافرخانه نیستیم. برادرم نیز در حضور مهمان‌ها به پدرم توهین کرده و  گفته تو خودت اضافی هستی حالا مهمان هم دعوت می‌کنی.
.
خلاصه پدر خیلی ناراحت هستند. بدرفتاری‌ها محدود به این‌ها نیست و هر روز تکرار می‌شود. دو روز پیش هم شنیدم که برادرم جایی گفته شاید پدر را به خانه سالمندان بسپرم. حالا سوال من این است که ما چه کار می‌توانیم بکنیم؟ مگر بر اساس قانون فرزندان نباید از والدینشان نگهداری کنند؟ آیا برادرم می‌تواند پدرم را به خانه سالمندان ببرد؟

ادامه در لینک زیر:
https://goo.gl/Kbt8bn

پاسخ‌های وکیل خانه امن را در سایت بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27347

.
#خشونت_خانگی #حقوق_سالمندان

@KhanehAmnTelegram

میانجی‌گری، بستری برای خشونت پنهان
ماهرخ غلام‌حسین‌پور

نمی‌توان انکار کرد که بهره‌گیری از روش‌های عرفی هم‌چون میانجی‌گری و مداخله ریش‌سفیدهای فامیل در روابط بسته قومی، در گذشته و در نبود مکانیزم‌های حمایت‌گر اجتماعی، راهی برای دوام خانواده تلقی می‌شده است.

این روش‌های سنتی گرچه در گذشته ممکن بوده به نتایج مثبتی بیانجامد، اما در دنیای کنونی و تغییر اساسی نقش‌های تعریف‌شده در خانواده و اعتبار و معنای تازه فردیت آدمی در جوامع امروزی چندان مفید به فایده نیست و حل و فصل مشکلات با توسل به چنین روش‌هایی می‌تواند منجر به بروز خشونت‌های خاموش و پنهان شود.

چه بسیار زنان و و البته مردانی که از ترس قضاوت‌های بیرونی، یا تحت فشار مکانیزم‌های عرفی، تن به چهارچوب و روابط خشونت‌بار داده و فردیت آن‌ها تحت نظارت سنت، به معنای واقعی کلمه پایمال شده است.

«راحله» یکی از این زن‌هاست. او با این‌که از روزهای نخست زندگی مشترک، به نادرستی مسیر آن زندگی ایمان داشته، اما به مدت سی سال در روند یک رابطه بیمار باقی مانده و کماکان هم تحت فشار وظیفه‌ای که اعضای فامیل بر دوشش نهاده‌اند، استقلال و شخصیت فردی‌اش را فراموش کرده است.
ادامه را بخوانید:
http://telegra.ph/Mnj-10-20

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21048

@KhanehAmnTelegram

خشونت، اتفاق پیش‌پا افتاده جامعه مصر

نعیمه دوستدار

خشونت خانگی مساله‌ای شایع در مصر است که بیشتر علیه دختران و زنان اعمال می‌شود.
اعضای پارلمان مصر در سال ۲۰۱۷ در زمان بررسی قانون جرم‌انگاری خشونت‌های خانگی اعلام کردند زنان مصری یکی از بدترین و وحشتناک‌ترین خشونت‌های فیزیکی و کلامی را در خانواده تجربه می‌کنند.
.
مشکل مصر اما ریشه ‌داشتن خشونت خانگی در فرهنگ است. بسیاری از مصری‌ها آزار دختران از سوی پدر را موضوعی پیش پا افتاده می‌دانند و اساسا برای خانواده‌های مصری اهمیتی ندارد که خشونت‌های خانگی چه آثار روانی مخربی بر فرد قربانی می‌گذارد.

آژانس مرکزی آمار و شورای ملی زنان مصر اعلام کرده است حدود نیمی از زنان متاهل ۱۸ تا ۶۴ سال در این کشور انواع خشونت خانگی شامل خشونت‌های فیزیکی، روانی و جنسی را تجربه می‌کنند.

از هر چهار زن مصری، یک نفر در زندگی زناشویی‌اش کتک می‌خورد و به نظر می‌رسد این نوع خشونت‌ها تبدیل به بخشی از هنجارهای جامعه مصر شده است.
سازمان دیده‌بان حقوق بشر در گزارشی در سال ۲۰۱۴ از اینکه مصر قانونی در زمینه خشونت خانگی ندارد انتقاد کرده است. این سازمان ماه ژانویه سال ۲۰۰۵ نیز اعلام کرده بود مرتکبان خشونت خانگی به ویژه علیه زنان و دختران اغلب بدون مجازات آزاد گذاشته می‌شوند.
.
گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهند خشونت‌های خانگی علیه مردان نیز در مصر شایع است.
گلف نیوز در سال ۲۰۰۳ گزارش داده بود ۲۰ درصد از زنان مصری شوهران خود را مورد آزار و اذیت قرار داده‌اند.

در سال‌های اخیر رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و قانونگذاران مصری به این مساله بسیار پرداخته‌اند. برای مقابله با این مساله دولت مصر قصد دارد با تنظیم مقررات و قوانین مختلف با خشونت خانگی مقابله و به طور خاص از زنان حفاظت کند.

فرهنگ مصر و خشونت خانگی
.
۸۶ درصد زنان مصری بر این باورند که ضرب و شتم از سوی همسر طبیعی و قابل قبول است به ویژه اگر زن تن به نیازهای جنسی همسر ندهد، ضرب و شتم عادی است.
زنان مصری اما تنها از سوی همسر مورد آزار فیزیکی قرار نمی‌گیرند بلکه این مساله را ابتدا از سوی پدر و برادر خود تجربه می‌کنند.
.
در جامعه غیر متجدد مصر ازدواج زنان تنها راه فرار از خشونت‌های خانگی اعمال شده از سوی پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده است، اما معمولا پس از ازدواج آنها باید با همسری سر کنند که خود محصول همین فرهنگ است. همچنین اگرچه وجود قوانین حمایتی کافی برای طلاق زنان وجود دارد اما فشارهای فرهنگی و اجتماعی ناشی از عیب دانستن طلاق باعث می‌شود قانون درخواست طلاق، قانون کارآمدی نباشد.
.
بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/nNXpAK

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27357

#خشونت_خانگی #مصر

@KhanehAmnTelegram

رابطه‌ جنسی برابر و ایمن چه نوع رابطه‌ای است؟

محسن فرشیدی

اگر چه در طول تاریخ و میانِ جوامع انسانی، رابطه‌ میان زنان و مردان رایج‌ترین نوع رابطه‌ جنسی بوده است، اما روابط جنسی میان انسان‌ها به آن محدود نمی‌شود. امروزه در بسیاری از کشورهای توسعه یافته، شکل‌های دیگر از رابطه مثل همجنس‌گرایی، دوجنس‌گرایی و… نیز به رسمیت شناخته می‌شود. اما هر کدام از این رابطه‌ها، با در نظر گرفتن برخی شرایط می‌توانند یک رابطه‌ برابر و همچنین ایمن نام بگیرند.

رابطه‌ جنسی ایمن و غیرایمن
در یک قرن گذشته و با پیشرفت اطلاعات و علوم مختلف، بسیاری از مناسبات انسانی دچار تحولات و تغییرات اساسی گردید. شناخت و در ادامه کاهش بیماری‌های مختلف، یکی از مهمترینِ آن‌ها بوده است. برخی از این بیماری‌ها از طریق روابط جنسی قابلیت انتقال را داشته و امروزه با در نظر گرفتن شرایطی آسان می‌توان از انتقال آن‌ها جلوگیری کرد. مرکز ملی پیشگیری از ایدز ایران در تعریف یک رابطه‌ ایمن می‌نویسد: «رابطه جنسی ایمن به هر نوع ارتباط جنسی گفته می‌شود که احتمال انتقال بیماری‌های مقاربتی از جمله ایدز ازطریق آن به هیچ‌وجه وجود نداشته باشد.» این مرکز هم‌چنین به یک رابطه‌ جنسی ایمن‌تر اشاره و تاکید می‌کند در این رابطه جنسی احتمال انتقال بیماری کم‌تر است و به هرگونه رابطه جنسی نفوذی با استفاده مناسب از کاندوم گفته می‌شود. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت رابطه‌ای غیر ایمن است که احتمال انتقال انواع بیماری‌های مقاربتی در آن زیاد باشد و یا هرگونه رابطه‌ جنسی نفوذی که در آن از کاندوم استفاده نشود و دیگر شرایط یک رابطه‌ ایمن در آن در نظر گرفته نشده باشد.

ادامه را بخوانید:
http://telegra.ph/Sex-10-24-2

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21154

@KhanehAmnTelegram

پسری که پدر سالخورده‌اش را کتک می‌زند

(عکس تزئینی است)

موسی برزین، وکیل خانه امن

سوال:

سلام! خسته نباشید!

در همسایگی ما یک پیرمرد ۷۵ ساله همراه پسر مجردش زندگی می‌کند. این پسر تقریبا ۳۰ ساله است و مواد مخدر هم مصرف می‌کند. البته کار دارد اما مواد مخدر هم مصرف می‌کند. بعضی وقت‌ها هم دوستانش را برای مصرف مواد مخدر به خانه می‌آورد. پیرمرد به دلیل کهولت سن و بیماری چندان نمی‌تواند راه برود و همسایه‌ها معمولا کمکش می‌کنند. پسر ایشان اما خیلی بد رفتار و خشن است و مرتبا پدرش را اذیت می‌کند. من خودم چندین بار شنیدم که به پدرش فحش می‌دهد و او را تحقیر می‌کند. حقوق بازنشستگی‌اش را می‌گیرد و همه‌اش را خودش خرج می‌کند. خانه‌ای هم که می‌نشینند برای پیرمرد است. هر از گاهی هم صدای فریادهای این پسر را می‌شنویم.
.
اما چند روز پیش صدای شکستن شیشه آمده و مادرم رفته در خانه‌شان و این آقا گفته به شما ربطی ندارد. فردای آن روز ما متوجه شدیم که این آقا پدرش را کتک زده است. بعد چند نفر از همسایه‌ها رفتند خانه اینها و بی‌چاره پیرمرد گفته که پنج سال است از پسرش کتک می‌خورد و توانایی شکایت کردن ندارد. پول هم برای وکیل گرفتن ندارد. ضمن اینکه خودش هم نمی‌تواند برود دنبال وکیل و ….
.
حالا سوال من این است: ما چطور می‌توانیم به این مرد کمک کنیم؟ آیا برای شکایت حتما باید خودش برود؟

ممنون می‌شوم اگر راهنمایی کنید.
.
جواب:
با سلام!
قبل از پاسخ به سوالتان عرض شود که هر موقع صدای فریاد و … شنیدید حتما با نیروی انتظامی تماس بگیرید تا در محل حاضر شوند. صورت‌جلسه‌هایی که نیروی انتظامی تنظیم می‌کند خیلی می‌تواند مفید باشد. ضمن اینکه باعث ترس خشونت‌گر شده و با توجه به اعتیاد او این امکان که خشونت را تکرار کند، پایین می‌آورد.

در مرحله بعدی می‌توانید به اورژانس اجتماعی با شماره تلفن ۱۲۳ اطلاع دهید. این مرکز نیز تدابیر و حمایت‌هایی برای سالمندان قربانی خشونت خانگی دارد و ممکن است حمایت‌های حقوقی انجام دهد.
اما در پاسخ به سوال شما عرض شود که در قانون پیش‌بینی شده در صورت سالمند بودن فرد، دادستان خود شخصا می‌تواند مساله را تعقیب کند.

پاسخ‌های وکیل خانه امن را در لینک زیر بخوانید:
https://goo.gl/h4s7Cf

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27365

#خشونت_علیه_سالمندان #خشونت

@KhanehAmnTelegram

۲۳ نشانه یک رابطه خشونت‌آمیز

خشونت گاهی هیچ نشانه‌ای ندارد و گاهی نشانه‌هایی وجود دارد و به ما هشدار می‌دهند که رابطه سالم نیست.
۱. همسرتان شما را مسخره می‌کند و وانمود می‌کند که فقط شوخی کرده یا به شما می‌گوید که بیش از حد حساسید؟

۲. همسرتان بارها به شما گفته که “احمق” یا “هرزه” اید؟
۳. همسرتان به دوستان، خانواده یا همکاران شما حسودی می‌کند یا از شما خواسته که با آن‌ها رفت و آمد نکنید؟
۴. همسرتان از طرز لباس پوشیدن، مدل موها یا آرایش شما عصبانی می‌شود یا از شما می‌خواهد که آن را تغییر دهید؟
۵. همسرتان با زنگ زدن مداوم یا همراهی کردن، شما را زیر نظر می‌گیرد یا از فردی دیگر خواسته که شما را زیر نظر بگیرد؟
۶. همسرتان اصرار می‌کند که بفهمد تلفنی با چه کسی صحبت می‌کنید یا تماس‌های تلفنی یا قبض تلفن را چک می‌کند؟
۷. همسرتان به خاطر مشکلات شما را سرزنش می‌کند؟
۸. همسرتان به راحتی عصبانی می‌شود و شما همیشه باید مراقب رفتار و حرف‌های‌تان باشید؟
۹. همسرتان، به دیوار لگد می‌زند، بد رانندگی می‌کند یا کارهایی دیگر برای ترساندن شما انجام می‌دهد؟
۱۰. همسرتان معمولا مست است یا مواد مخدر مصرف می‌کند؟
۱۱. همسرتان به شما اصرار می‌کند که همراه او مشروبات الکلی یا مواد مخدر مصرف کنید؟
۱۲. به خاطر همسرتان دوستان‌تان را از دست داده‌اید یا با بعضی اعضای خانواده‌تان رفت و آمد نمی‌کنید؟
۱۳. هر جایی می‌روید همسرتان شما را همراهی می کند تا زیر نظر بگیردتان یا از فرد دیگری می‌خواهد که این کار را انجام دهد؟
۱۴. همسرتان به شما تهمت می‌زند که عاشق فردی دیگر هستید یا به او خیانت می‌کنید؟
۱۵. همسرتان ایمیل‌های‌تان را می‌خواند، کامپیوتر شخصی شما را چک می‌کند، کیف شما را وارسی می‌کند یا نوشته‌های شخصی‌تان را می‌خواند؟
۱۶. همسرتان به شما پول نمی‌دهد یا حساب مخفی دارد؟
۱۷. همسرتان اجازه نمی‌دهد کار کنید یا باعث شده که کارتان را از دست بدهید؟
۱۸. همسرتان ماشین‌تان را فروخته، اجازه نداده گواهینامه خود را تمدید کنید یا ماشین‌تان را تعمیر نمی‌کند؟
۱۹. همسرتان تهدید به آزار شما، فرزندان، خانواده، دوستان یا حتی حیوان خانگی‌تان کرده است؟
۲۰. همسرتان زمانی که تمایلی به رابطه جنسی ندارید، شما را مجبور به این کار می‌کند؟
۲۱. همسرتان شما را مجبور به انجام رابطه جنسی به روشی می‌کند که شما نمی‌خواهید؟
۲۲. همسرتان تهدید می‌کند که در صورت جدایی شما یا خودش را می‌کشد؟
۲۳. رفتار همسرتان زمانی که تنها هستید و زمانی که در جمع هستید متفاوت است؟

http://www.khanehamn.org/archives/20275

@KhanehAmnTelegram

تقریبا همه والدین، مراقبان کودکان یا معلمان به شما خواهند گفت که صحبت کردن راجع به روابط جنسی اگر نگوییم سخت ترین کار، یکی از سخت ترین مسائلی است که والدین و معلمان با آن روبرو هستند.ممکن است احساس کنند قادر نیستند پاسخگوی سؤالاتی باشند که بچه ها معمولاً می پرسند یا اگر این موضوع از لحاظ فرهنگی موضوع حساسی باشد، شاید از صحبت راجع به آن خودداری کنند.
«ارتباط لمسی خوب ، ارتباط لمسی بد» (یا ارتباط لمسی امن و ناامن) ربطی به رابطه جنسی ندارد بلکه به امنیت مربوط می شود.والدین و مراقبان خوب، به بچه ها نحوه عبوراز خیابان، استفاده از چاقو یا نحوه مواجهه ایمن با آتش سوزی را یاد می دهند. به همین ترتیب، بچه‌ها باید فرق بین ارتباط لمسی «خوب» و «بد» را نیز یاد بگیرند.
از هر چهار دختر یک نفر، و از هر شش پسر یک نفر قبل از ۱۸ سالگی مورد تعرض جنسی قرار می‌گیرد.

باورهای نادرست درباره تعرض جنسی به کودکان

تعرض جنسی اتفاقی نادر است

حقیقت: حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد بزرگسالان گزارش می دهند که وقتی بچه بودند، به نوعی در معرض لمس کردن نامناسب و مکرر یا رابطه جنسی کامل و آزارهای جنسی مختلف قرار گرفته اند. تعرض تقریباً همیشه قبل از پیشرفت بیشتر، با صحبت‌ها و لمس کردن نامناسب آغاز می شود.

بیشتر بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/22744

@KhanehAmnTelegram

به آن‌ها نگویید فراموش کنند!

بیست‌و‌یک سال از آن روز داغ تابستانی می‌گذرد که پسرخاله مادرش که آن‌روزها در تهران سرباز بود به او تجاوز کرد. اما انگار همین دیروز بود. همان سرگیجه. همان کرختی. همان تپش قلب. همان وحشت‌زدگی. از شدت ترس دست‌هاش مشت و پاهاش قفل شده بود. یاد دستی افتاد که جلوی دهانش را گرفت و مدام می‌گفت هیس! هیس! نمی‌فهمید چه اتفاقی دارد می‌افتد. لال شده بود.

بیست‌و‌شش ساله است و بیست‌و‌یک سال از آن روز داغ تابستانی می‌گذرد، هنوز وقتی تکرارش می‌کند. لب‌هایش می‌لرزد. بغض می‌کند. سرش را از شرم و خجالت پایین می‌اندازد.

او تنها نیست هر سال میلیون‌ها دختر در جهان قربانی تجاوز جنسی می‌شوند. بیش‌تر متجاوزان از نزدیکان و آشنایان هستند.

اما با این میلیون‌ها چه باید کرد. آن‌ها تنها جسم‌شان آسیب ‌ندیده است، روان و احساس‌شان آسیب‌دیده‌تر است. مرکز بحران تجاوز می‌گوید: «به آن‌ها نگویید که موضوع را فراموش کنند.»
نگویید «این اتفاق، خیلی وقت پیش افتاده، چرا الان عذابت می‌دهد؟» بهبودی، زمان‌بَر است و بعضی افراد، حوادث ناگوار و ناراحت‌کننده را در ذهن خود سرکوب می‌کنند یا سعی دارند آن‌ها را فراموش کنند.

این یکی از روش‌های مقابله و کنار آمدن با حادثه رخ‌داده است. رویدادهایی مانند تولد یک بچه، یک برنامه تلویزیونی، ازدواج، تغییر شغل، شروع یک رابطه جدید و غیره می‌توانند منجر به یادآوری آن حادثه شوند.

از آن‌ها نپرسید چرا از خود دفاع نکردند. ممکن است افراد در رویارویی با یک وضعیت وحشتناک، خشک‌شان بزند.
از آن‌ها نپرسید چرا زودتر از این‌ها، چیزی راجع به این مسأله نگفتند. اگر این اتفاق در سنین پایین رخ داده باشد، شاید سعی کردند آن را بازگو کنند اما دیگران آن‌ها را نادیده گرفته یا حرف‌شان را باور نکرده‌اند. شاید تهدید شده باشند یا آن‌ها را آن‌قدر ترسانده باشند که نتوانند چیزی بگویند. خیلی از افراد در مقاطعی از زندگی سعی می‌کنند در این‌باره صحبت کنند.

به آن‌ها نگویید چه کار باید بکنند. آن‌ها باید کنترل تصمیمات خود را درباره‌ی مسائلی که آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، به دست بگیرند. می‌توانید به آن‌ها کمک کنید تا بفهمند چه گزینه‌ها و انتخاب‌هایی پیش روی خود دارند.

آن‌ها را تحت فشار نگذارید تا کاری کنند یا راجع به مسائلی صحبت کنند که آماده روبه‌رو شدن با آن نیستند. هر وقت آمادگی پیدا کنند، خودشان درباره آن صحبت خواهند کرد.

اغلب اوقات، زنان از واکنش دیگران نسبت به اتفاقی که برای آن‌ها رخ داده واهمه دارند. شاید از این بترسند که کسی حرف‌شان را باور نکند، خجالت‌زده شوند، بترسند که شاید تجربه‌های‌شان دست کم گرفته شود یا بی‌اهمیت تلقی شود یا حتی از طردشدن بترسند. اغلب اوقات، زنان از سؤالاتی می‌ترسند که با حسن نیت اما از روی جهل و نادانی پرسیده می‌شوند. سؤالاتی از قبیل «چرا قبلا بهِم نگفتی؟» «چرا جیغ نکشیدی؟» «چرا به کسی چیزی نگفتی؟» «چرا به پلیس اطلاع نمی‌دی؟» «چرا (تحریکش کردی / اون دامن رو پوشیدی / از اون مسیر رفتی و …؟»
اگر درک نمی‌کنید و نمی‌فهمید که چرا یک زن، رفتار خاصی دارد یا عکس‌العملی را از خود نشان می‌دهد که در حال حاضر شاهد آن هستید، به یاد داشته باشید که این مشکل شماست، نه آن زن.

با سؤالات خود، او را به ستوه نیاورید یا از او سؤالاتی نپرسید که مطمئن نیستید آیا می‌خواهد به آن‌ها جواب دهد یا نه. در عوض، کتابی را در این‌باره مطالعه کنید.

bit.ly/2Hg8zVQ

http://www.khanehamn.org/archives/22836

@KhanehAmnTelegram

کابوس آن سال‌های تلخ رهایم نمی‌کند، چه کنم؟

پرسش: زنی چهل ساله هستم وهشت سال از جدایی من می‌گذرد. هر شب کابوس پنج سال زندگی مشترک را می‌بینم. من خودم را از خشونت نجات داده‌ام و البته برای آن سختی زیادی کشیدم. خشونت‌ها فیزیکی بود اما همیشه با تحقیر و ناسزا همراه بود. من یک نجات یافته هستم ولی در تمام این هشت سال کابوس می‌بینم.
سوال اول من این است که چه کار کنم تا این کابوس‌ها تمام شود؟
سوال دوم این که این کابوس‌های شبانه من را خسته می‌کند. حتی صبح از شدت ترس و خستگی توانایی رفتن سر کار را ندارم و چطور می‌توانم بر این خستگی و ترس که با بیدار شدن بر من مسلط می‌شود غلبه کنم؟
من پس از خروج از خشونت به تدریج اعتماد به نفسم را بازیابی کردم ولی همچنان توانایی برخورد با آدم‌های زورگو را ندارم و مایلم بدانم چگونه می‌توانم در مقابل این افراد بایستم.

ادامه‌ی مطلب در لینک زیر:
http://www.khanehamn.org/archives/24317

@KhanehAmnTelegram

سکوت را بشکنید!

مشاوره رایگان

چنانچه تحت خشونت خانگی هستید. چنانچه برای رفع خشونت خانگی نیاز به مشاوره حقوقی دارید، یا با شماره خانه‌ی امن تماس بگیرید و یا «فرم مشاوره آنلاین»را پر و برای ما ارسال کنید. در اولین فرصت مشاوران پاسخگوی شما خواهند بود.

اینجا کلیک کنید:
https://goo.gl/JQHmFj

@KhanehAmnTelegram

برای توقف خشونت خانگی چه کاری از مردها بر می‌آید؟

با این که مردان مسئول اکثر موارد خشونت خانگی هستند، باید به این موضوع اقرار کنیم که اکثر مردها در روابط خود، پرخاشگر نیستند.
شاید مردان غیرپرخاشگر متوجه این موضوع نباشند، اما آنها به طور بالقوه این قدرت را دارند که تأثیر بزرگی در توقف خشونت خانگی و تجاوز جنسی داشته باشند.
مردان بسیاری در طول زندگی روزمره‌ خود به خشونت خانگی برخورد می‌کنند. اگر دادرس، قاضی، وکیل، مأمور پلیس، پزشک، پرستار، مددکار اجتماعی، روانشناس، روحانی، کشیش یا مددکار اجتماعی در موارد بحرانی باشند، ممکن است از طریق محل کارشان با این موارد خشونت مواجه شوند.
بقیه ممکن است در زندگی شخصی به خشونت خانگی برخورد کنند: شاید همسایه، دوست، یکی از اعضای خانواده یا آشنایشان خشونت خانگی را تجربه کند.
مردان فرصت‌های بسیاری دارند تا از طریق صحبت کردن راجع به خشونت مردان دیگر، از زنان قربانی حمایت کنند. فهرستی از چنین فرصت‌هایی در ذیل ذکر شده است:

http://telegra.ph/Stop-10-27

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/19327

@KhanehAmnTelegram

واکنش علیه «ایدئولوژی جنسیتی» باید متوقف شود

در این مقاله که در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۹ در «نیواستیتمن» منتشر شده، جودیت باتلر نگاه هراسان محافظه‌کاران مذهبی کلیسای کاتولیک از جمله شخص پاپ را نسبت به نظریه برساخته‌شدن جنسیت نقد می‌کند. از جمله این هراس‌ها در مورد نظریات خود باتلر است که موضوع سیالیت جنسیتی را نظریه‌پردازی کرده است – اینکه شخص می‌تواند با جنسی متولد شود و سپس در رابطه با هنجارهای اجتمایی و قدرت این هنجارها جنسیتی بی‌ارتباط به جنس اول تولد را در هر لحظه ار زندگی انتخاب کند.

هراس دیگر این محافظه‌کاران مذهبی که باتلر به آن هم پاسخ می‌‌دهد مربوط به موضوع آموزش مسائل جنسی‌ و جنسیتی و گوناگونی‌های زندگی‌‌های جنسی‌ و جنسیتی است.

جودیت باتلر استاد دانشگاه، فیلسوف و نظریه‌پرداز حوزه جنس، جنسیت و فراهنجاری جنسی‌ است. او در زمینه نظریه‌پردازی پساساختارگرا در توضیح مفهوم جنس و جنسیت کار کرده و نظریات او در حوزه مطالعات کوییر، مطالعات جنسیت، نقد فمینیستی و فلسفه اخلاق مطرح هستند.

جودیت باتلر – در چند سال گذشته، معترضین در اروپا، آمریکای لاتین و مناطق دیگر به «ایدئولوژی جنسیتی» اعتراض کرده‌اند. انتخابات در فرانسه، کلمبیا، کاستاریکا و برزیل بر نقش‌های جنسیتی نامزدها متمرکز شده بود. در ایالات متحده، کاتولیک‌ها و اونجلیک‌ها با بسیاری از موقعیت‌های سیاسی، که در جایی دیگر با «نظریه جنسیت» یا «ایدئولوژی جنسیت» مرتبط بودند، مخالفت داشتند: حق حضور ترنس‌ها در ارتش، حق سقط جنین، حقوق زنان و مردان همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و افراد تراجنسیتی، ازدواج همجنس‌گرایان، فمینیسم و جنبش‌های دیگری که از برابری جنسیتی و آزادی جنسی طرفداری می‌کنند.

می‌شود گفت که این واکنش علیه «ایدئولوژی جنسیتی» در سال ۲۰۰۴، هنگامی شکل گرفت که شورای اسقف‌ها در امور خانواده، نامه‌ای به اسقف اعظم کلیسای کاتولیک نوشت که در آن به پتانسیل «جنسیت» جهت از بین بردن ارزش‌های زنانه‌ حائز اهمیت از نظر کلیسا، تقویت تضاد میان جنس‌ها و اعتراض به تمایز طبیعی و سلسله مراتبی میان زن و مرد که بر مبنای ارزش‌های خانوادگی و زندگی اجتماعی پایه‌ریزی شده است، اشاره داشت.
.
بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/X5o3GK

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27370

#برابری_جنسیتی #کوئیر

@KhanehAmnTelegram