خشونت خانگی و نقش معلمان در مقابله با آن


نقش معلمان در مقابله با خشونت خانگی چیست؟، انواع خشونت علیه کودکان و علائم هشداردهنده آن‌ها کدامند؟ و اقدامات عملی مربیان و مدرسه در جهت کمک به کودکان چه می‌تواند باشد؟

پروین صمدزاده، روانشناس و مددکار اجتماعی، سخنران میهمان این میزگرد است که در ۲۶ سال گذشته با سازمان خدمات خانواده تورنتو به عنوان مشاور و حامی زنانی که قربانی خشونت خانگی بوده‌اند همکار کرده و پیش از آن نیز در زمینه کمک به کودکان مهاجر و خانواده هایشان در آموزش و پرورش تورنتو فعالیت داشته است.

این پادکست را در لینک زیر گوش کنید.
https://bit.ly/2N0bakH

@KhanehAmnTelegram

مهاجرت به خشونت: زلزله‌ای که سیلی می‌زند

نعیمه دوستدار

بلایی که سر احلام و دو بچه‌اش در شهر مالموی سوئد آمد، شاید یکی از خشونت‌بارترین اتفاقاتی باشد که ممکن است در یک خانه بیفتد. اتفاقی که یک سرش به احوالات جهان و خشونت‌های فراگیر داعش وابسته باشد و سر دیگرش به بحران‌های مهاجرت.

احلام در کودکی به سوئد رفته بود اما شوهرش ۸ سال پیش مهاجرت کرده بود. به دلیل هم ملیت بودن، ازدواج‌شان زود سر گرفت و محمد چند سالی به عنوان راننده تاکسی و فروشنده در مالمو ماند و صاحب دو دختر شدند. محمد اما از کارش، از بودنش در سوئد و از زبان و فرهنگ جدید راضی نبود و خود را بیگانه با دنیای تازه می‌دید.

سه سال قبل، محمد زیر پای احلام نشست تا به کویت بروند و کار تازه‌ای را شروع کند. شش ماه بعد از اقامت در سوئد، به بهانه‌ای خانواده‌اش را به ترکیه برد و بعد از چند رو جابه‌جا کردن‌شان در شهرهای مختلف، یک روز صبح زنش را به بهانه‌ای در هتل جا گذاشت و با دو دخترش به سوریه رفت تا به داعش بپیوندد.

روایت زندگی احلام و تلاشش برای پیدا کردن و بازگرداندن بچه‌ها به سوئد، موضوع روزنامه‌ها شد. اما با اینکه درباره او و اتفاق وحشتناکی که برایش افتاده بود نوشتند، کسی به فکر احوال روحی احلام به عنوان مادری که دو سال دور از فرزندانش سنگین‌ترین خشونت خانگی را در ابعادی جهانی تحمل کرده بود نبود. بعد از بازگشت بچه‌ها به خانه آنها تحت مشاوره‌ها و درمان‌های فشرده و سنگین قرار گرفتند تا تصویر خشونت وحشتناکی را که بر آنها رفته بود فراموش کنند. آنها شاید حامل سنگین ترین شکل خشونت خانگی با ابعادی غیرقابل تصور و حتی پیشگیری بودند اما مهاجران دیگری هم هستند که خشونت خانگی به شکلی خفیف‌تر به زندگی خانوادگی‌شان راه می‌یابد تنها به این دلیل که مهاجرند و با عواقب مهاجرت کنار نیامده‌اند.

مهاجرت، زلزله‌ای که همه چیز را تکانمی‌دهد

مهاجرت شاید یکی از عظیم‌ترین اتفاقاتی باشد که ممکن است در زندگی یک فرد پیش بیاید: اتفاقی که به یک باره تمام معادلات را به هم می‌ریزد و زندگی عادی را دستخوش تحولات عظیمی می‌کند که گاهی عواقب‌شان قابل پیش‌بینی نیست. مهاجرت روی تمام جزییات و کلیات زندگی مهاجران اثر می‌گذارد: از غذایی که می‌خورند تا لباسی که می‌پوشند و زبانی که حرف می‌زنند. کنار آمدن با عوارض مهاجرت نیاز به مهارت‌های اجتماعی وسیعی دارد که بسیاری از افرادی که دست به مهاجرت می‌زنند چیزی از آن نمی‌دانند.

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2AXnYYB

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/23115

@KhanehAmnTelegram

وقتی مریض شدم همه چیز عوض شد

نعیمه دوستدار

«روزی که ازدواج می‌کردیم، دختر جوان و سالمی بودم با پوست سفت و استخوان‌های محکم. باد جوانی در سرم بود و غرور زیبایی در وجودم. ۱۵ سال بعد، از آن تن سالم چیزی نمانده بود و حتی روحم هم نابود شده بود. مرا نه بیماری که تحقیر از پا انداخت…»

مرضیه هنوز ۴۰ ساله نشده اما صورتش را که ببینی انگار ۵۰ ساله است. موهایش که بعد از شیمی‌درمانی درآمده، سفید است و خط‌های عمیقی روی صورتش هست. عکس جوانی‌اش را برایم می‌فرستد. صورتش سفید بوده زمانی اما حالا تیره است و پر از لک‌های قهوه‌ای.

مرضیه در ۲۷ سالگی سرطان پستان گرفت. هرگز گمان نمی‌کرد که بیماری این طور ناخوانده به او سر بزند. دخترش ۵ ساله بود: باور نمی‌کردم این بلا سرم آمده. چند ماه اول شوکه بودم و گرفتار درمان‌هایی که باید سریع شروع می‌شدند. اما بعد تازه فهمیدم بلایی که سرم آمده، بلای بیماری نیست. بلای بی‌مهری و بی‌وفایی است.»
همسر مرضیه تا شش ماه بیماری او را تحمل کرد اما بعد بهانه‌جویی‌ها آغاز شد. اول از هزینه‌های بالای درمان شکایت می‌کرد و می‌گفت نمی‌تواند تامینش کند، بعد به ناتوانی مرضیه در کارهای خانه و نگهداری از بچه ایراد گرفت. می‌گفت که او دیگر به هیچ دردی نمی‌خورد و نمی‌تواند زندگی را اداره کند.
من به خاطر شیمی درمانی خیلی ضعیف شدم. اما شیمی درمانی جواب نداد و گفتند باید پستان‌ها‌یم را هم عمل کنم.

سرطان رفت، بیماری نه

بعد از عمل و تخلیه پستان، دردها و مشکلات مرضیه چند برابر شد. شوهرش می‌گفت که از دیدن جای خالی پستان او چندشش می‌شود. گفت که دیگر هیچ جذابیتی برایش ندارد. گفت که باید برود خانه پدرش.


ادامه‌ی مطلب در لینک زیر:
https://bit.ly/2OVQeh4

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21882

@KhanehAmnTelegram

خشونت جنسی علیه سالمندان

خشونت علیه سالمندان معمولا توسط افرادی که مورد اعتماد هستند انجام می‌شود!

بخوانید:
bit.ly/2KwAO4o

#خشونت_جنسی_علیه_سالمندان

@KhanehAmnTelegram

جمعیت کشور ما به سرعت رو به سالمندی می‌رود. ۲۵ سال دیگر بیش از ۱۲ میلیون سالمند خواهیم داشت.
نیازهای سالمندان برآورده شدنی است اگر بشناسیم.
bit.ly/2NfWqhR

@KhanehAmnTelegram

سکوت را بشکنید!

مشاوره رایگان

چنانچه تحت خشونت خانگی هستید. چنانچه برای رفع خشونت خانگی نیاز به مشاوره حقوقی دارید، یا با شماره خانه‌ی امن تماس بگیرید و یا «فرم مشاوره آنلاین»را پر و برای ما ارسال کنید. در اولین فرصت مشاوران پاسخگوی شما خواهند بود.

اینجا کلیک کنید:
https://goo.gl/JQHmFj

@KhanehAmnTelegram

بایدها و نبایدها در مواجهه با قربانی خشونت خانگی

خانه امن: خشونت خانگی موضوعی است که صحبت کردن درباره آن سخت است، به‌ویژه‌ با دوست یا عضوی از خانواده که آن را تجربه می‌کند. با این حال، راه‌هایی برای انجام چنین گفتگویی وجود دارد که شاید به آن شخص این حس را بدهد که کسی از او حمایت می‌کند، امنیت دارد، و تنها نیست. قبل از اینکه این گفتگو را با او شروع کنید، به یاد داشته باشید که ممکن است وی فورا احساس راحتی نکند تا درباره این موضوع صحبت کند. ممکن است زمان ببرد تا احساس راحتی کند و سفره دل خود را پیش شما یا هر کس دیگری درباره این موضوع باز کند، اما در صورتی که این کار را انجام داد، می‌توانید از توصیه‌های این مطلب استفاده کنید.

چیزهایی که باید گفت

خشونت خانگی هرگز تقصیر قربانی نیست
بعضی قربانیان خشونت خانگی باور دارند که مقصر، خودشان هستند. شریک پرخاشگر آن‌ها ممکن است چیزهایی بگوید مثل “چرا کاری می‌کنی که با تو این طوری رفتار کنم” یا “اگر فلان کار را انجام ندهی، مجبور نمی‌شوم این طوری رفتار کنم.” به قربانی این را یادآوری کنید که خشونت هرگز تقصیر او نیست.

ادامه‌ی مطلب در لینک زیر:
https://bit.ly/2nulx60

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21006

@KhanehAmnTelegram

خشونت خانگی چهار برابر «تروریسم» زنان اسپانیایی را می‌کشد

گزارش‌های رسمی ثبت شده در اسپانیا نشان می‌دهد در مجموع ۹۹۹ زن اسپانیایی از سال ۲۰۰۳ میلادی در جریان خشونت خانگی به دست شرکای زندگی خود کشته شدند. جوان‌ترین این زنان ۱۳ و مسن‌ترین آنها ۹۱ سال سن داشتند.
این فهرست تنها شامل زنانی است که قربانی شرکای زندگی خود ‌شدند و زنانی که در جریان خشونت‌های خانگی دیگر افراد خانواده یا اطرافیانشان جان باختند را شامل نمی‌شود.

اسپانیا نام این زنان را در یک فهرست منتشر کرده و گفته است که میزان مرگ و میر زنان در این کشور در ۱۶ سال گذشته «چهار برابر قربانیان عملیات‌های تروریستی» گروه جدایی طلب باسک بوده است.

جدایی طلبان باسک موسوم «اتا» گفته می‌شود خواستار جدایی منطقه باسک از اسپانیا و فرانسه و همچنین تشکیل یک کشور جدید هستند.

این گروه در دهه ۵۰ میلادی و برای مبارزه با فرانسیسکو فرانکو، دیکتاتور اسپانیا تشکیل شد. با این حال مبارزات آنان در دهه‌های بعد به سمت اقدامات مسلحانه پیش رفت و از سوی دولت اسپانیا به عنوان یک «گروه تروریستی» شناخته شد.

منبع: euronews

www.khanehamn.org/archives/27823

@KhanehAmnTelegram

حتی با تغییر جنسیت، مرد موظف به پرداخت مهریه است

موسی برزین – حقوقدان

اگر زوج یا زوجه جنسیت خود را تغییر دهد و همچنین این تغییر پس از رابطه جنسی باشد، زن مستحق تمام مهریه خواهد بود و مرد موظف به پرداخت آن است.

همانگونه که در بخش قبلی این نوشتارگفتیم عقد ازدواج به محض تغییر جنسیت خود به خود منفسخ خواهد شد.یکی از سوالات مهمی که پس از انفساخ نکاح ،مطرح می شود این است که پس از تغییر جنسیت و انفساخ نکاح، وضعیت حقوقی مهریه چه خواهد شد؟

آیا در این مورد همانند طلاق باید به مساله نگریست یا اینکه مهریه به هنگام تغییر جنسیت دارای مقررات خاصی است؟ از آنجا که تغییر جنسیت امری نسبتا جدید بوده و قوانین نیز در این مورد بسیار ناقص هستند، نظرات مختلفی در مورد آثار حقوقی تغییر جنسیت از طرف حقوقدانان و محافل قضایی ارائه شده است به همین دلیل ارائه نظری قطعی در این مورد دشوار خواهد بود.

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2AZXZj4

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/18619

@KhanehAmnTelegram

پل های عابر پیاده در ساعات خلوت، یا تاریک شب برای زنان ما امن نیست و این تجربه‌ای ملموس برای بسیاری از زنان است.

گزارش از خبرگزاری عصر ایران

گزارش خواندنی:
زنان در شهر مردان
http://www.khanehamn.org/archives/26825

@KhanehAmnTelegram

آزار جنسی کودکان

نشانه‌های آزار جنسی در کودکان را جدی بگیرید. اصظراب، اختلال در خواب، کابوس‌های شبانه، چسبیدن به مادر در حضور دیگران، پرخاشگری نامتعارف، عدم تمرکز،  و انجام بازی‌ها و کنجکاوی‌های جنسی فراتر از سن کودک نشانه‌هایی است که در صورت بروز نیاز به بررسی و پیگیری بیشتر از سوی متخصص دارد.

http://www.khanehamn.org/archives/27830
لینک یوتیوب:
http://bit.ly/2L4JRZh

@KhanehAmnTelegram

تبعیض ساختاری علیه اشتغال زنان

راضیه امیری

بانک جهانی در روز هشت مارس سال ۲۰۱۹ به مناسبت روز جهانی زن، گزارشی با عنوان «زنان، کسب و کار، قانون ۲۰۱۹» منتشر کرد.
این گزارش وضعیت کسب و کار زنان در هر کشور را از منظر قانون و محدودیت یا فرصت‌های قانونی موجود در آن کشور مورد بررسی قرار می‌دهد.
ایران نیز جزو کشورهایی است که در این گزارش بررسی شده است.
در این گزارش هشت شاخص حقوقی برای نگاه به وضعیت شغلی زنان در کشورهای مختلف در نظر گرفته شده که عبارتند از: «رفتن به مکان‌های مختلف، اشتغال، دستمزد، ازدواج، بچه‌دار شدن، راه‌اندازی یک کسب و کار، مدیریت سرمایه و دریافت بازنشستگی.»


در این میان در شش کشور جهان شامل بلژیک، دانمارک، فرانسه، لاتویا، لوکزامبورگ و سوئد، وضعیت حقوقی اشتغال زنان کاملا برابر با مردان است؛ یعنی از لحاظ حقوقی در این شش کشور هیچ تبعیضی بین زن و مرد در حوزه اشتغال برقرار نیست.
ایران نیز با نمره ۳۱.۲۵ در میان ۱۸۷ اقتصاد در مقام ۱۸۴ قرار گرفته است که حکایت از وضعیت اسفناک اشتغال زنان در ایران دارد: نابرابری گسترده حقوقی بین زن و مرد که سیاست‌گذاری‌های کلان جمهوری اسلامی نیز در جهت تقویت آن حرکت می‌کند.
نکته دیگر آنکه وضعیت برابری حقوق کار مردان و زنان ایرانی حتی خیلی بدتر از متوسط وضعیت جهانی در سال ۲۰۰۹ است. یعنی در یک نگاه کلی، ایران در مقایسه با متوسط وضعیت دنیا در ۱۰ سال پیش نیز وضعیت به مراتب بدتری دارد.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2Ix4jAA

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27833

#تبعیض_علیه_زنان #اشتغال_زنان #زنان

@KhanehAmnTelegram

اعتیاد زوج، حق ترک خانه و جدایی

پرسشگر:سلام،خانم ۳۸ ساله ای هستم که ۱۲ سال قبل با یکی از اقوام ازدواج کردم.صاحب دو فرزند دختر و یک فرزند پسر هستم. در دو سال اخیر مشکلاتی پیدا کرده ام و نمی دانم چه باید بکنم.
شوهرم معتاد به موارد مخدر شده است. یعنی در سالهای اول ازدواجمان هر از گاهی مصرف می کرد اما بسیار محدود.
مثلا در سال یک یا دو بار من هم زیاد اهمیت نمی دادم اما رفته رفته بیشتر مصرف کرد تا اینکه در دو سال اخیر کاملا آلوده به مواد مخدر شده است.
رفتارش به کلی تغییر کرده و تعادل روانی خود را از دست داده است. بعضی اوقات بسیار مهربان و بعضی اوقات بسیار خشمگین است. چندین بار من و فرزندانمان را کتک زده است. یکبار دخترم را به شدت زد به طوری که صورتش چند روز باد کرد.
در رفتن به کار نیز بسیار تنبل شده است. شغلش نجار است و درآمد خوبی هم داشت اما در سالهای اخیر کار خود را جدی نگرفت به طوری که در هفته یک یا دو روز به سر کار می رود.
بسیار نگران هستم. به خصوص در مورد فرزندانمان. فکر می کنم ادامه چنین وضعیتی به آنها آسیب خواهد رساند. در حقیقت قلبا قصد جدا شدن ندارم اما به هر حال باید یک راهی پیدا کنم. نمی توانیم در کنار هم با این وضعیت زندگی کنیم.

پاسخ وکیل خانه امن را در لینک زیر بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/18473

@KhanehAmnTelegram

مهاجرت و عریان‌تر شدن چهره خشونت

ماهرخ غلامحسین‌پور

باز هم یک زن ایرانی مهاجر که مادر یک دخترک هشت ساله بود، قربانی قتلی خانوادگی شد.

روز دوازدهم فروردین ماه ۹۷ بود که خبری در صفحات حوادث روزنامه‌های نروژ منتشر شد. خبری که داستان مرگ یک زن ایرانی به نام سهیلا گوگانی، از اهالی نقده را حکایت می‌کرد. زنی که به دست همسر سابقش با ضربات متعدد چاقو در شهر سترومن نروژ به قتل رسید.

پلیس نروژ توانست چند ساعت بعد، همسر سابق این زن را که به این کشور پناهنده شده است، به اتهام ارتکاب این قتل دستگیر کند.

سوال اما اینجاست که با وجود مهاجرت به یک کشور توسعه یافته و زندگی زیر چتر قوانین پیشرفته‌تری که خانواده را مورد حمایت قرار می‌دهد، چرا آمار خشونت و قتل خانوادگی بین خانواده‌های مهاجر بالاست؟ آیا مهاجرت می‌تواند وضعیت خانواده‌هایی را که بستری مناسب برای ارتکاب جرم هستند، بحرانی‌تر کند؟

دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل می‌گوید خانه خطرناک‌ترین محل برای زنان است. سوال دیگر: آیا مهاجرت می‌تواند همین جای خطرناک را در مقایسه با وطن ناامن‌تر کند؟

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2L8zYtN

ادامه‌ی این گزارش را در سایت خانه امن بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27841

#مهاجرت #خشونت_خانگی

@KhanehAmnTelegram

سعید را مادرش نمی‌خواهد

پرسشگر: شش ماه قبل برادرم در یک حادثه رانندگی جان خود را از دست داد. او یک فرزند پسر ۸ ساله به نام سعید دارد. از آنجاییکه برادرم وضع مالی خوبی نداشت همسرش پس از فوت وی مجبور شد به خانه پدرش برود.
پدر بنده نیز که در قید حیات است هزینه های مربوط به سعید را تا حدودی متقبل می شود اما به دلیل عدم توانایی مالی و سن بالا قادر نیست آنگونه که لازم است هزینه های زندگی سعید و مادرش را متقبل شود…

ادامه را در پادکست بشنوید.
https://soundcloud.com/khanehamn/9qcjmu0pnljf

@KhanehAmnTelegram

خشونت علیه زنان انواع و اقسام مختلفی دارد.
هنجارها، رفتارها و ساختارهای اجتماعی باعث شکل‌دهی کلیشه‌های جنسیتی و تبعیض جنسیتی در خانه و جامعه می‌شوند.
خشونت تنها به صورت ضرب و جرح بروز نمی‌کند، بلکه تحقیرها، تبعیض‌ها و الگوهای از پیش پذیرفته شده درباره نقش نابرابر زن و مرد، شکلی از خشونت هستند.

این ویدئو را از دست ندهید.
#خشونت_علیه_زنان #تبعیض_علیه_زنان #برابری_جنسیتی

@KhanehAmnTelegram

حامله بود نمی‌دانست از پدر یا برادرش

فقط توانستم برایش “کاندوم و قرص های ضد بارداری بخرم ” معلم فرزانه بغضش را خورد و گفت :”فرزانه ۱۱ ساله بود که از پدر یا برادرش باردار شد”.
رفتارش عجیب بود صبح اولین نفری بود که به مدرسه می آمد و آخرین نفری بود که از مدرسه دل میکند تمام کلاس ها نگاهش را می دوخت به تخته سیاه و حرف نمیزد…گوشه گیر و ساکت …
از هزار راه رفتم تا سر سفره درد و دلش بشینم ، به بهانه کارهای اضافه در مدرسه نگه اش می داشتم و او هم از ماندن در مدرسه استقبال میکرد .انگار از رفتن به خانه هراس داشت از خودم و خانواده ام برایش گفتم از قصه زندگیم …فکر همه چیز را میکردم جز این که بگوید :” من حامله ام .. نمی دانم از پدر یا برادرم . ولی حامله ام ” .
هنوز در شوک جمله اولش مانده بودم که گفت : ” مادرم می داند ،خودش مرا در اختیار پدر و برادرم میگذارد” .زمان برای حرف نبود به خانه اشان رفتم جایی میانه شهر ، زنی در اتاق میهمانی پذیرای ما بود با قامتی بلند و لاغر اندام .

ادامه را بخوانید:
http://telegra.ph/PRG-10-27

در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/19304

@KhanehAmnTelegram

آیا صرف حمایت از خشونت‌دیده کافی‌ست؟ (بخش اول)

معین خزائلی

«جرم‌انگاری وسیع، تعیین حبس برای کوچک‌ترین تنش میان زوجین، از دست رفتن جایگاه مدیریتی مردان در خانواده، از دست رفتن مفهوم چهاردیواری اختیاری و کاهش نقش مردان در خانواده». اینها تنها بخشی از انتقادهای گسترده‌ای است که مخالفان لایحه «تامین امنیت زنان در برابر خشونت» مطرح می‌کنند. لایحه‌ای که هنوز پس از گذشت هشت سال از آغاز تلاش‌ها برای به سرانجام رساندن آن، میان زمین و هوا معلق مانده و در بین مخالفان و موافقان دست به دست می‌شود.
.
در این میان اما جدای از انتقاداتی که اساسا مبنای فقهی و دینی دارند، یکی از اصلی‌ترین مواردی که همواره از سوی منتقدان این لایحه مورد حمله قرار گرفته است، موضوع پیش‌بینی مجازات از سوی قانونگذار برای مرتکبان خشونت خانگی‌ست.
.
به گفته این منتقدان «جرم‌انگاری وسیع این لایحه سبب شده که از ۱۰۰ ماده آن، ۷۰ ماده وصف کیفری داشته و حتی برای کوچک‌ترین نقش میان زوجین حبس تعیین کرده است.»(۱)
.
از نظر این منتقدان، صرف حمایت اجتماعی از خشونت‌دیده در خشونت خانگی کافی بوده و نیازی به پیش‌بینی و تخصیص مجازات برای مرتکب نیست.
انتقاد از تعیین مجازات برای مرتکبان خشونت خانگی در حالی است که امروزه در بسیاری از کشورهایی که خشونت خانگی در آنها جرم‌انگاری شده، مجازات‌های پیش‌بینی شده برای متخلفان حداکثری بوده و در مواردی حتی ارتکاب این خشونت علیه افراد بالقوه آسیب‌پذیر (کودکان و سالمندان) سبب افزایش مجازات پیش‌بینی شده نیز می‌شود. ضمن اینکه به تجربه ثابت شده است عدم همراهی قوانین در زمینه مبارزه با معضلات اجتماعی، به ویژه معضلاتی که با تمامیت جانی انسان‌ها در ارتباط است و شخصی‌انگاری آن، در عمل موجب از دست رفتن حقوق ذاتی افراد در حفاظت از خود شده است. از این رو توجه به نقش خشونت‌دیده در مجازات مجرم و همچنین عمومی‌انگاری جرم خشونت خانگی می‌تواند نقشی تاثیرگذار در توجیه لزوم اِعمال مجازات بر مرتکبان خشونت خانگی ایفا کند.
.
نقش خشونت‌دیده در مجازات مجرم
.
بر اساس یکی از اصول نسبتا پذیرفته شده حقوقی در بسیاری از نظام‌های قضایی، شرایط و ویژگی‌های فردی و اجتماعی بزه دیده، در مواردی می‌تواند از عوامل تشدید کننده مجازات مجرم تلقی شود.
.
بر پایه این تفکر، از آنجا که جایگاه حقوقی خشونت‌دیده نیاز به حمایت بیشتر از سوی قانونگذار دارد، از این رو ارتکاب جرم علیه آنها نیز همواره با مجازات‌های بیشتری روبه‌رو خواهد بود.
.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2LbcILJ

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27845

#خشونت_خانگی #لایحه_تامین_امنیت_زنان

@KhanehAmnTelegram

برخورد موثر پلیس با زنان قربانی خشونت: انجام مصاحبه

مترجم: میترا پهلوان
در این نوشته مراحل لازم برای انجام مصاحبه‌ با قربانیان خشونت را مرور می‌کنیم.
مصاحبه با قربانیان خشونت شامل مراحل زیر است:
برنامه‌ریزی و آماده سازی

مکان مناسب برای مصاحبه انتخاب کنید:

قربانی باید تصمیم بگیرد که آیا با انجام مصاحبه در اداره پلیس راحت است یا در مکانی دیگر مانند: خانه‌اشٰ در صورتی که امن باشد، بیمارستان و یا مراکز حمایتی. برای انجام مصاحبه در مرکز پلیس باید مکانی خصوصی با فاصله‌ای ازمتهم در نظر گرفته شود. برای مصاحبه از اتاق بازجویی نباید استفاده شود چون زن یا دختر مصاحبه شونده قربانی است و نه متهم.

کسانی دیگری هم در مصاحبه می‌توانند شرکت کنند.

یک مامور آموزش دیده (ترجیحا زن، بستگی به مورد خشونت متفاوت باشد) باید مصاحبه را مدیریت کند. با موافقت قربانی، مامور دیگری هم می‌تواند به زن یا دختر قربانی در جریان مصاحبه کمک کند.

سوال ها را از قبل آماده کنید

پرسنل باید سوال ها را بر اساس پروتکل موجود تهیه کند و یا راهنمای طرح پرسش که از طریق آن با حساسیت جزییات مربوط به حادثه مشخص شوند (چه کسی، چه چیزی، چگونه، چه زمانی، چه مکانی).
برای قربانی توضیح دهید.
مقدمه: به عنوان مقدمه، افسر باید خود را برای قربانی معرفی کند.
قوانین مصاحبه: مراحل مصاحبه باید برای قربانی توضیح داده شود و رضایت زن یا دختر قبل از شروع مصاحبه باید کسب شده باشد تا مطمئن شویم که قربانی مشکلی با توضیح دادن در مورد حادثه ندارد و از مراحل بعدی مطلع می باشد.
بخش اصلی
در ابتدا مامور باید به قربانی اجازه دهد که در مورد حادثه و تمام وقایعی که احساس می کند به حادثه مربوط است توضیح دهد، بدون قطع کردن صحبت‌های قربانی. باید زن یا دختر قربانی ترغیب شود تا تمام اتفاقاتی که افتاده است را به صورت کامل تعریف کند و زمان کافی برای این کار باید به او داده شود و مامور باید با دقت این اظهارات را ثبت کند.
سوال های کلی: بعد از توضیحات قربانی، مامور می‌تواند در مورد جزییات بیشتر یا روشن شدن توضیحات سوال بپرسد (سوالاتی مانند:«در مورد .. به من بگو»، «بعدش چه اتفاقی افتاد؟»، «در مورد … چه چیزهای دیگری به یاد داری؟»)
سوال های جزئی: سوال‌هایی که با «بله» و «خیر» جواب داده می‌شوند می‌توانند قسمت‌های جا مانده در توضیحات قربانی را تکمیل کند.
قسمت پایانی

مراحل بعدی پیگیری: قربانیان باید از راه‌های دیگر حمایتی آگاه شوند (پزشکی، روانی، خانه‌های امن و مشاوره حقوقی) و هر جا که ممکن بود پلیس باید دسترسی قربانی به این امکانات را تسهیل کند (انتقال قربانی به مراکز حمایتی، دسترسی به وکیل). در موارد خشونت خانگی، قاچاق انسان، ازدواج اجباری و جرایم ناموسی باید قبل از پایان مصاحبه، موارد امنیتی در صورت بروز دوباره خشونت بررسی شود.

جمع‌بندی: قبل از جمع‌بندی ، مصاحبه کننده باید آخرین فرصت را به قربانی بدهد تا هرگونه اطلاعات اضافی یا سوال در مورد مراحل بعدی دارد را مطرح کند. اقداماتی که پلیس پیگیری خواهد کرد را باید به اطلاع قربانی رساند (تا انتظاراتی بیش از حد توانایی پلیس ایجاد نشود ). در پایان مصاحبه کننده از قربانی به خاطر شرکت در مصاحبه تشکر کند.

ارزیابی
یک نفر یا یک گروه باید مصاحبه را بررسی کنند تا اقدامات بعدی شناسایی شوند. نکات جدید که در مصاحبه با آن برخورد کرده‌اند باید برجسته شده و اگر نیاز به بازبینی مجدد مراحل مصاحبه بود برای آن برنامه‌ریزی شود.
مثال عملی: پروتکل پلیس اوگاندا و مراحل قانونی برای مواجهه با قربانیان و مظنونان.
قوانین اصلی برای مواجهه با پرونده‌های خشونت خانگی:
صحبت با قربانی و مظنون به صورت جداگانه.
اطمینان دادن به قربانی در مورد محرمانه نگاه داشتن اطلاعاتش.
به مظنون منبع اطلاعات معرفی نشود.
با دقت و آرامش به قربانی گوش دهید.
از قضاوت کردن یا نتیجه گیری خودداری کنید.
به قربانی کمک کنید که تمام ابعاد قضیه را در نظر گرفته و گزینه های امنیتی برای خودش و کودکانش را در نظر بگیرد.
به او کمک کنید تا ریسک های موجود را بررسی کند.
کمک‌های موجود برای زنان خشونت دیده را به او معرفی کنید.
او را به مراکز حمایتی دیگر معرفی کنید.

http://www.khanehamn.org/archives/23187

@KhanehAmnTelegram

خشونت و تجاوز خانوادگی، دلایل اصلی فرار دختران از خانه

فرزندان فراری اصطلاحی است که بیشتر به دختران زیر هجده سالی گفته می‌شود که بدون اطلاع خانواده به خانه باز نمی‌گردند. بیش از یک دهه است که پدیده‌ دختران فراری در ایران به عنوان یک معضل اجتماعی مورد توجه دولت و دیگر سازمان‌های اجتماعی قرار گرفته است. این فرزندان بدون اطلاع والدین برای روزهای متمادی از حضور در خانه امتناع می‌کنند و والدین نیز از وضعیت آن‌ها اطلاع مشخصی در دست ندارند. آمار دقیقی از تعداد فرزندان فراری در دسترس نیست. بسیاری از آن‌ها خود را به مراکز بهزیستی معرفی نمی‌کنند، با این وجود و بنا بر گفته‌ مدیرکل دفتر امور آسیب ‌دیدگان اجتماعی در پاییز سال ۱۳۸۸ تعداد ۲۵۰۰ نفر در سال ۱۳۸۷ در بهزیستی پذیرش شده‌اند. مدیرکل بهزیستی استان تهران در تابستان ۱۳۹۴ از رشد دختران فراری پرده براشت و اعلام کرد هر سال تا ۱۵ درصد به این تعداد افزوده شده است.
یکی از دلایل اصلی فرار نوجوانان و جوانان در سال‌های گذشته خشونت خانگی عنوان شده است. در پژوهش‌های صورت گرفته خشونت همواره نقش کلیدی در فرار فرزندان از خانه را داشته است. خشونتی که توسط والدین و یا دیگر اعضای خانواده صورت می‌گیرد انواع مختلفی دارد که می‌تواند روحی، روانی، اقتصادی، فیزیکی یا شکل‌های دیگری از آن باشد.
خشونت جسمی که مشکلات روانی متعددی را با خود به همراه می‌آورد، از دلایل اصلی ترک خانه توسط دختران در سال‌های گذشته بوده است. نهادهای مرتبط با سازمان بهزیستی متولی رسیدگی به امور دختران و پسران فراری از خانه هستند.

بیشتر بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/18432

@KhanehAmnTelegram