زمینه‌های فقهی ازدواج کودکان

مهری قاسمی

چالش بر سر ازدواج کودکان از سال‌های پیش از پیروزی انقلاب سال ۱۳۵۷ هجری خورشیدی در جریان بوده است.

از آنجا که فقه امامیه حتی پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ ه.ش نیز مهم‌ترین منبع تدوین قوانین مدنی بوده، زمینه ازدواج کودکان در ایران به صورت قانون درآمده بود و با وجود محدود شدن آن به کسب برخی اجازه‌های رسمی همچنان وجود داشت. به این ترتیب که بعد از تصویب قانون حمایت از خانواده در سال ۱۳۵۳ ه.ش که سن ازدواج دختران را به ۱۸ سال و پسران را به ۲۰ سال محدود کرده بود، باز هم در متن قانون مزبور تاکید شده بود که:
.
«در مواردی که مصالحی اقتضا کند، استثنائا در مورد زنی که سن او از ۱۵ سال کمتر نباشد و برای زندگی زناشویی استعداد جسمی و روانی داشته باشد، به پیشنهاد دادستان و تصویب دادگاه شهرستان ممکن است معافیت از شرط سن اعطا شود.»
.
به این ترتیب در پیشروترین قانون مصوب تاریخ ایران درباره سن ازدواج هم همچنان زمینه برای استثنا قائل شدن پیش‌بینی شده بود.

اما تدوین قانون مدنی ایران از ابتدا بر اساس مشهور احکام فقه شیعه و جهت تکوین نوعی از قانون «احوال شخصیه برای شیعیان» صورت گرفته است.

بر همین اساس، قوانین تدوین شده در سال ۱۳۱۳ ه.ش هم به گونه‌ای بودند که یا از فقه شیعه استنباط شده بودند یا اینکه حداقل در تعارض با آن نبودند.

از جمله مهم‌ترین بخش‌های این قانون که زمینه‌ای تاریخی برای نفوذ احکام فقهی شده است، قوانین مربوط به نکاح است؛ چنانچه مطابق با احکام فقه شیعه، اختیار مطلق طلاق به مردان واگذار شده.

همچنین با الهام از این احکام، نکاح با محارم نسبی و محارم رضاعی ممنوع شده و نیز تاکید شده است که «عقد در حال احرام باطل است» یا «زنی که سه مرتبه متوالی زوجه یک نفر بوده و مطلقه شده بر آن مرد حرام می‌شود، مگر این که به عقد دائم به زوجیت مردی دیگری‌ درآمده و پس از وقوع نزدیکی با او به واسطه طلاق یا فسخ یا فوت فراق حاصل شده باشد.»
.
این قوانین چنان بوده‌اند و بعضا هستند که گویی رساله‌ای فقهی را در حوزه علمیه‌ای گشوده و قوانین را مطابق با آن تدوین کرده‌‌اند.
البته نفوذ فقه نه تنها در بخش نکاح، بلکه در تمامی قوانین مربوط به احوال شخصیه در قانون مدنی ایران دیده می‌شود.

در این میان، موارد مربوط به سن ازدواج اهمیتی اساسی داشته و با وجود افزایش نسبی سن ازدواج برای دختران نسبت به آنچه در فقه مطرح است، زمینه ازدواج کودکان در این قانون از بین نرفت.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2Yxfq0O

ادامه‌ی مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27994

#ازدواج_کودکان #فقه_شیعه #کودک_همسری

@KhanehAmnTelegram

آنها به کمک نیاز دارند

اگر گمان می‌کنید دوست یا عضو خانواده‌ای در معرض خشونت خانگی قرار دارد، غیر‌مستقیم با او صحبت کنید.
مثلاً بگویید: «به‌نظر می‌رسد مشکلی در زندگی داری.»
اگر قربانی آمادگی صحبت دربارهٔ این موضوع را نداشت، اصرار نکنید.

اما اگر تصمیم گرفت که حرف بزند، زمان مناسب و مکانی آرام برای صحبت پیدا کنید.
http://bit.ly/2YqlCYA

لینک یوتیوب:
http://bit.ly/2YzubR7

@KhanehAmnTelegram

زنان برای زنان (بخش دوم)


معین خزائلی

همان‌طور که پیشتر و در بخش اول مطلب «زنان برای زنان» (نقش افسران پلیس زن در حمایت از آسیب‌دیدگان خشونت خانگی) اشاره شد، عدم مناسب‌سازی جنسیتی فضاها، شرایط و کارکنان دستگاه‌های مرتبط با موضوع خشونت خانگی، به ویژه در جوامعی مانند ایران که در آن تفکیک جنسیتی مذهبی و سنتی ریشه دار است، از جمله دلایلی است که سبب می‌شود خشونت دیدگان در خشونت خانگی از گزارش و پیگیری خشونت واقع شده علیه خود صرف‌نظر کنند.

در این جوامع ترکیب ساختار مردسالارانه دستگاه‌های انتظامی-قضایی با قوانین معارض با حقوق زنان، فضا را برای شنیده شدن صدای زنان تنگ کرده و خود به عاملی سرکوب کننده تبدیل می‌شود. از این رو استفاده از زنان در چنین موقعیت‌هایی، فضای مطلق مردانه را تا حدودی تلطیف کرده و آن را برای پذیرایی از زنان خشونت دیده در خشونت خانگی مناسب‌تر می‌سازد.

در این میان علاوه بر استفاده از زنان در جایگاه افسران پلیس و بهره‌گیری از نقش حمایت‌گری اجتماعی آنان، نهاد قضایی هم می‌تواند از زنان و خدماتشان بهره‌مند شود، به این ترتیب که حضور زنان در این نهاد نقشی اساسی در مناسب‌سازی دادگاه‌ها و دادسراها برای زنان خشونت دیده، به ویژه در خشونت خانگی خواهد داشت.

ماهیت پنهان و خصوصی خشونت خانگی به ویژه در جوامعی مانند ایران که در آن مشکلات بین زوجین موضوعاتی ناموسی و بسیار شخصی محسوب می‌شوند، سبب شده گزارش و پیگیری آن برای زنان بزه دیده امری عمدتا طاقت‌فرسا و همراه با مشکلات و معضلات فراوان باشد.

اما جدای از جرم‌انگاری نشدن خشونت خانگی و در نتیجه خلاء قانونی ناشی از آن، آن‌چه که این روند را برای زنان خشونت دیده سخت‌تر می‌کند، الزام آنان به بیان جزییات زندگی شخصی‌شان نزد مقام‌های قضایی مرد است. کاری که برای زنان بزه دیده قطعا آسان نخواهد بود.

در همین زمینه عدم درک شرایط و اوضاع روحی خشونت دیده، نگرش عمدتا منفی نسبت به دادخواهی زنان، عدم تمایل خشونت دیدگان زن برای صحبت با مسئولان مرد و همچنین عدم توانایی مردان در فراهم آوردن حمایت روحی مورد نیاز خشونت دیدگان زن در عمل سبب می‌شود که صدای دادخواهی زنان خاموش شود.
از سوی دیگر با توجه به نقش مسائل جنسی در دعاوی مربوط به خشونت خانگی، روشن است که بیان جزییات خشونت‌های جنسی از سوی زنان نزد قضات و مقام‌های قضایی مرد تا چه حد می‌تواند برای آنان سخت جلوه کند. از این رو حضور زنان به عنوان قاضی یا مشاور در دادگاه‌های رسیدگی کننده به دعاوی مربوط به خشونت خانگی می‌تواند کمک شایانی به ترغیب خشونت دیدگان برای بیان واقعه و پیگیری موضوع کند: نقشی که در ایران با توجه به جرم انگاری نشدن خشونت خانگی از سوی قانون‌گذار همچنان مغفول مانده است.

http://bit.ly/2LS87iy

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/28004

لینک قسمت اول:
http://www.khanehamn.org/archives/27987

@KhanehAmnTelegram

ازدواج به مثابه امر مقدس و فشار مضاعف بر همجنس‌خواهان ایرانی

مهدیس صادقی پویا

جامعه ایران به عنوان یک جامعه مذهبی با سلطه دینی که ازدواج در آن قویاً توصیه شده و فرهنگ آن نیز بر ارکان سنتی ریشه‌دار و دارای عقبه طولانی‌مدت استوار است، همواره روابط میان‌فردی خصوصی را در چارچوب‌های مشخص قرار داده و در قالب‌های محدود قانونی تعریف کرده است.

این بدان معناست که شهروندان چنین جامعه‌ای نه تنها برای به رسمیت شناخته شدن روابط شخصی‌شان می‌باید بر اساس همین قوانین رسمی (قوانین خانواده) و قوانین غیررسمی (سنن و آداب و رسوم) رفتار کنند، بلکه در صورت سر باز زدن از این هنجارها، رفتارشان جرم‌انگاری شده و می‌تواند منجر به صدور و اجرای مجازات‌های قانونی شود.

در چنین شرایطی، بالطبع نه تنها زنان و مردان به عنوان جنسیت‌های به رسمیت شناخته شده با گرایش جنسی دگرجنس‌خواهانه در قانون ایران متحمل محدودیت و فشار خواهند شد، بلکه گروه‌های دیگر اجتماعی از جمله همجنس‌خواهان نیز فشاری چند برابرتر متحمل خواهند شد.

بر همین اساس تعریف «ازدواج» به عنوان قالبی که روابط شخصی افراد با شریک زندگی‌شان باید در آن تعریف شود، همجنس‌خواهان ایرانی را از جوانب مختلف مورد تبعیض و آزار قرار می‌دهد.

ازدواج، حربه، اهرم فشار  یا درمان؟
.
تغییرات فرهنگی در جامعه ایران در دهه‌های اخیر گویای تغییر سلیقه و رفتار شهروندان این جامعه، چه در حریم شخصی و چه در زندگی عمومی است. در این میان جوانان ایرانی از محل تبلیغات رسمی و غیررسمی (خانوادگی و …) درباره ازدواج و ضرورت آن متحمل فشارهای جدی می‌شوند. این در حالی است که افراد با گرایش جنسی همجنس‌خواهانه به عنوان گرایش جنسی‌ای که از «نرمال» و عرف جامعه متفاوت و «منحرف» تلقی می‌شود، از فشاری مضاعف رنج می‌برند.
این فشار مضاعف نه تنها از در معرض این پرسش قرار گرفتن این افراد ناشی می‌شود که «چرا تن به ازدواج نمی‌دهند»، بلکه در سطحی دیگر و ناآشکارتر، از این مقوله ناشی می‌شود که از ازدواج با غیر همجنس به عنوان اهرم فشار برای تنبیه و به عبارتی «درمان» گرایش جنسی این افراد استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2YADDn0

ادامه مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/28013

#ازدواج_اجباری #دگرباشان_جنسی

@KhanehAmnTelegram

برادرم شخصیت پدرم را خرد می‌کند

سوال: سلام!  من در مورد مشکل پدرم راهنمایی می خواهم. مادر من ۷ سال قبل فوت کرده است و پدرم هم اکنون ۷۸ سال دارد. کمی هم کسالت دارد ولی کارهای خودش را خودش انجام می دهد. برادر من که صاحب زن و فرزند است بعد از مرگ مادرم به خانه پدرم رفتند و در کنار پدر زندگی می کنند. متاسفانه علی رغم اینکه پدرم از لحاظ مادی خیلی کمک برادرم می کند اما ایشون و خانمش رفتار مناسبی با پدرم ندارند. مرتبا شخصیت پدر را خرد می کنند و انواع تحقیرها و توهین ها. از جمله اینکه برادرم و خانمش مدام منت می گذارند و به می گویند اگر ما از پدر نگهداری نکنیم پدر تنها می ماند و نمی تواند زندگی کند می گویند که پدر باید مدیون آنها باشد چرا که تمام بچه ها او را ترک کردند و فقط ما کنارش مانده ایم و از این حرفها در صورتی که اصلا این چنین نیست چون که اولا دیگر بچه ها در شهرهای دیگر زندگی می کنند و دوم اینکه خانه پدرم در اختیار برادرم هست حتی برادرم بیشتر حقوق بازنشسنگی پدرم را خودشان استفاده می کنند. چند ماه در سال نیز پدرم به خانه دیگر فرزندانش می رود و هیچ مشکلی هم ایجاد نمی شود. چند وقت پیش پدرم دو تن از اقوامش را که از شهرستان آمده بودند را چند ساعتی به خانه دعوت می کند اما خانم برادرم به میهمانها خیلی بی احترامی می کند و حتی به آنها می گوید بروید جای دیگری مهمان شوید ما که مسافرخانه نیستیم. برادرم نیز در کنار مهمانها به پدرم توهین می کند و می گوید تو خودن اضافی هستی حالا مهمان هم دعوت می کنی. خلاصه پدر خیلی ناراحت هستند. بدرفتاری ها محدود به اینها نمی شود و هر روز تکرار می شود. دو روز پیش هم شنیدم که برادم جایی گفته شاید پدر را به خانه سالمندا بگذارم. حالا سوال من این است که ما چه کار می توانیم بکنیم؟ مگر قانونا فرزندان نباید از والدینشان نگهداری کنند؟ آیا برادرم می تواند پدرم را به خانه سالمندان ببرد؟

پاسخ وکیل را در پادکست بشنوید.

http://bit.ly/2YzV6fg

@KhanehAmnTelegram

زنانی پریشان در دادگاه خانواده

رویا تاجی– روزنامه نگار

با این کارش روی اعصابم رژه می رود. یک کلام، “مهرم حلال جونم آزاد.”
چانه اش می لرزید، زنی که در مقابل قاضی دادگاه خانواده ایستاده بود تا شکاک بودن شوهرش را به قاضی اثبات کند.

قاضی همه داستان را شنید. انگار گوشش پر بود از داستان زنانی که در زندگی شان خوشحال نیستند. حکم به طلاق نداد و آنها را به واحد مشاوره دادگاه فرستاد.هر روز دل دادگاه های خانواده پر و خالی می شود از زنانی که خسته اند از زندگی، از مردهایشان.

آنها می گویند از مردشان بیزارند، از زندگی با او کراهت دارند. اما کراهت زن از شوهر جایی در قانون ندارد.

سارا نجیمی وکیل پایه یک دادگستری می گوید: “کراهت” زوجه به تنهایی نمی‌تواند عسر و حرج زن و دلیل طلاق محسوب شود به رغم اینکه حتی زن راضی به بذل کل مهریه اش شود.
او می گوید: گرچه معنی حقیقی عسر و حرج این است که اگر نفرت زوجه از شوهر به حدی است که ادامه زوجیت و زندگی مشترک را برای او غیر ممکن می‌سازد، حکم به طلاق صادر می‌کنند.
زنان زیادی درگیر این داستان ها هستند، آنها پس از ازدواج و زندگی زیر یک سقف عادت ها و رفتار هایی از همسرشان دیده اند، که ادامه زندگی را برایشان سخت کرده است.

۱٫      همه دنیا به من نظر دارند…

 هشت ماهه عقد کردیم و هنوز زیر یک سقف زندگی نمی کنیم. اما آنقدر به من شک داره که حتی اجازه نمیده با پدر یا برادرم روبوسی کنم.
 هنوز هیچی نشده تلفن های منو چک می کنه یا همه اش دنبال دوستای من تو فیس بوک می گرده و هی میگه چرا اینو “لایک” کردی؟ چرا اینو “اد” کردی؟، عکس “پروفایلت” رو عوض کن.”  فکر کنم مریضه. بهش می گم عزیزم من فقط تو رو دوست دارم، آخه اگر کسی دیگه رو می خواستم که به تو جواب “بله” نمی دادم . میگه خب منم چون عاشقتم می خوام  فقط مال خودم باشی .
می گه :من فقط می‌خوام از همسرم محافظت کنم چون تو ناموس منی”

این داستان حقیقیست. مینای ۲۶ ساله که وقتی ۸ ماهه عقد کرده بود راه افتاد دنبال طلاق و حالا ۱۱ ماه است در راهرو های دادگاه خانواده بالا و پایین می رود، تا قبل از این که زندگی مشترکش را با یک مرد شکاک آغاز کند، طلاق بگیرد. می گوید:”می خوام شوهرم باشد نه زندانبانم”.
اما وکیلش می گوید: این دلیل محکمه پسندی نیست،” شک” جزء موارد عسر و حرج محسوب نمی شود.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2YrWzbR

ادامه در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/19270

@KhanehAmnTelegram

فریب در ازدواج و حق فسخ

موسی برزین خلیفه لو- وکیل خانه امن

پرسشگر: با سلام. خانم ۲۷ ساله ای هستم. یک سال پیش با مردی آشنا شدم و با وی ازدواج کردم. شوهرم قبل از ازدواج گفته بود که دبیر آموزش و پرورش است. همچنین گفته بود که یک آپارتمان دارد. پس از عروسی متوجه شدم که شغل همسرم معلمی نیست بلکه تعمیرکار لوازم خانگی است. همچنین آپارتمان نیز برای برادر وی است و او اجاره نشین برادرش است. مساله را با خانواده ام در میان گذاشتم. همچنین به همسرم نیز گفتم که مرا فریب داده است. چند روز به خانه پدرم رفتم اما شوهرم چندین بار عذرخواهی کرد و دلیل دروغ گفتن خود را دوست داشتن من و ترس از راضی نشدن من به ازدواج با او بیان کرد. به هر حال با وساطت اقوام و پدر و مادر وی به خانه برگشتم اما اعتمادم را نسبت به شوهرم از دست دادم. به همین دلیل کمی در مورد زندگی قبل از ازدواج او تحقیق کردم. متاسفانه متوجه شدم که چند سال قبل با یکی از اقوام خود ازدواج کرده و چند ماه پس از عقد جدا شده اند. پس از اطلاع از این موضوع خانه را ترک کردم و به خانه پدرم رفتم. شوهرم در پاسخ به این مساله گفت که کوچکترین رابطه عاطفی و جنسی بین آنها نبوده است و آنها با اصرار خانواده شان مجبور به ازدواج شده اند. وقتی از شوهرم پرسیدم که چرا قبل از ازدواج این مساله را به من نگفته در جواب گفت که لزومی ندیده است. به هر حال من نمی توانم این مساله را فراموش کنم. خیلی ناراحت و عصبی هستم از اینکه فریب خورده ام. می خواهم به دادگاه بروم. چه کار باید بکنم؟ لطفا مرا راهنمایی کنید.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2YCapUS

پاسخ وکیل خانه امن را در سایت بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/19842

@KhanehAmnTelegram

وقتی صفت مردانه به گوش شما میخوره چه ویژگی‌هایی توی ذهنتون میاد؟
گولاخ،هرکول، قوی، ورزیده، عضله ؟
از چندین انسان مفید دنیای حال این سوال پرسیده شد، واکنش‌های جالبی داشتند بعد از اینکه تعریف مردانگی رو از توی لغت‌نامه بهشون نشون دادن!
یادمه سال ۸۳ بود وقتی پسر داییم برای تولدش یه پیرهن مردونه‌ی صورتی رنگ پوشیده بود، تمام اون شب بودند افرادی که میگفتند "مگه مرد صورتی میپوشه؟" الان اگر بهشون این جملات رو یادآوری کنیم خودشون شاخ درمیارن از این طرز تفکر پوسیده!
از حرف‌هایی که به خودم زدند اگر بخوام براتون مثال بزنم تا فردا طول میکشه، سوال‌هایی مثل:
مگه مرد ظرف میشوره؟!
مگه مرد کیک درست میکنه؟
این لباسی که پوشیدی رنگ مردونه‌اش هم داشت؟
و غیره!
خلاصه وقتی اونا درگیر زندگی من بودن من داشتم زندگی خودم رو جلو میبردم! 🖕
دوستای عزیز، یاد بگیرید افراد نامناسب رو از زندگیتون کنار بذارید! عمر کوتاه هست و وقت بسیار تنگ!

متن و ویدئو از اینجا

مرتبط:
کلیشه‌های جنسیتی از منظر حقوق بین‌الملل بشر
http://bit.ly/2YvHIJn
باز تولید کلیشه‌های جنسیتی در برنامه‌های تلویزیون
http://bit.ly/2Yz9STR

@KhanehAmnTelegram

دیدن این ویدئو را از دست ندهید.

مردان و به خصوص پدران می‌توانند نقش موثری در رفع خشونت علیه زنان داشته باشند.

مرتبط:
راهنمای "فرهنگ تجاوز" برای مردان محترم
http://www.khanehamn.org/archives/25976

@KhanehAmnTelegram

سیاست‌های جمعیتی و سرکوب زنان
مهری قاسمی

از جمله دلایلی که متحدان آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در مخالفت با طرح افزایش سن ازدواج در ایران می‌آورند، تقابل این طرح با خواست رهبر ایران برای افزایش جمعیت است.

روزنامه کیهان که مدیر مسئول آن منصوب رهبر است حتی یک بار این گونه طرح‌ها را توطئه آمریکا برای کاهش جمعیت ایران دانسته بود. به این ترتیب، امروز هر موضوعی که مرتبط با زنان باشد به نوعی با سیاست افزایش جمعیت سنجیده می‌شود.

از اواخر دهه ۸۰، مسئولان جمهوری اسلامی اعلام کردند که سیاست تنظیم خانواده و کنترل جمعیت را که پیش از آن در ایران حاکم بود تغییر خواهند داد. محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری وقت ایران اولین کسی بود که این سخنان را مطرح و این موضع را اعلام کرد که به فاصله کوتاهی مورد حمایت آیت‌الله خامنه‌ای نیز قرار گرفت.

بیشر بخوانید:
https://bit.ly/2ytj4P1

@KhanehAmnTelegram

خشونت خانگی پس از جدایی والدین با نگاهی به نظام حقوقی استرالیا (بخش اول)

اسفندیار کیانی

جدایی پایان خشونت خانگی نیست
روشن است که خشونت خانگی یکی از عوامل عمده‌ی جدایی والدین از یکدیگر است. هنگامی که میزان خشونت در خانه و روابط میان والدین به قدری بالا باشد که به ویژه سلامت کودکان در خانواده به خطر بیفتد، والدین -به ویژه مادران- در بسیاری از موارد ترجیح می‌دهند به رابطه‌شان پایان دهند یا اینکه خود تحت تاثیر آثار روحی و روانی خشونت مستمر خانگی، مرتکب شدیدترین اَشکال خشونت می‌شوند.[۱]

اما تجربه نشان داده است که همیشه «پایان رابطه» به معنای «پایان خشونت خانگی» نیست و خشونت در اشکال و انحاء متنوع و مختلف، به خصوص جان و روان زنان و کودکان را حتی پس از جدایی تهدید می‌کند.[۲]

خشونت پس از جدایی، اشکال پیچیده‌تر و غیرمستقیم‌تری به خود می‌گیرد. مثلاً خشونت غیرفیزیکی، خشونت‌های مالی، خشونت‌های روانی مثل تهدید، زور، اجبار و ایجاد ترس و …، پس از جدایی بسیار متداول‌اند.[۳]

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2yvYDkm
ادامه در وبسایت خانه امن:
https://bit.ly/2ytN0un

@KhanehAmnTelegram

اجبار به انجام فرایض مذهبی و ایجاد محدودیت برای سبک زندگی کسانی که
اعتقادت متفاوتی دارند شکلی از خشونت است.

لینک یوتیوب: https://bit.ly/2YAkQMU

@KhanehAmnTelegram

ایدئولوژی مذهبی و تجارت سکس در ایران
مهری قاسمی

قاچاق زنان، گسترش فحشا و تجارت سکس همانند برخی دیگر از جنایت‌های سازمان‌یافته در ایران، زمینه‌هایی ایدئولوژیک و گاه حتی فقهی نیز دارند.

به عنوان نمونه، فقیهان شیعه هم «تمتع از کنیز» و هم ازدواج موقت (متعه) را روش‌هایی مباح برای رابطه جنسی می‌دانند. آیت‌الله جعفر سبحانی در این باره می‌نویسد: «اسلام در بسیاری از آیات قرآنی به انسان اجازه داده است تا به نیازهای جنسی‌اش به یکی از راه‌های زیر پاسخ دهد: ۱- ازدواج دائم، ۲- ازدواج موقت، ۳- بهره بردن از کنیزی که در اختیار انسان است.» [ازدواج موقت در کتاب و سنت، مجله فقه اهل بیت، زمستان ۱۳۸۵، شماره ۴۸، صفحه ۵۹]

گرچه برخی فقیهان نوگرا برده‌داری را امری منسوخ شده می‌دانند، اما برخی فقیهان سنتی و همچنین فقیهان سیاسی نزدیک به حکومت ایران، هنوز هم برده‌داری را تئوریزه می‌کنند.

آیت‌الله محمدتقی مصباح یزدی در کتاب «نگاهی گذرا به حقوق بشر از دیدگاه اسلام»، بخشی هم به مساله برده‌داری اختصاص داده و در آن تاکید می‌کند که در قرآن «آیات بسیاری به گونه‌ای دلالت دارد بر این که نظام برده‌دارى در اسلام فى‌الجمله پذیرفته شده است.» [صفحه ۱۶۵]

او برای اثبات این ادعا به آیاتی از قرآن استناد می‌کند که در آن‌ها «استمتاع جنسى از کنیزکان یکى از دو راه ارضای مشروع غریزه جنسى قلمداد شده است.»

بیشتر بخوانید: https://bit.ly/31fhXOX

ایران هم یکی از کشورهایی است که حقوق دگرباشان جنسی را به رسمیت نمی‌شناسد و تنها ازدواج رسمی‌ در ایران، ازدواج دو جنس مخالف با یکدیگر است.
تقریبا همه دگرباشان جنسی در ابتدای امر از سوی خانواده‌هایشان تحت فشار و خشونت خانگی قرار می‌گیرند. خشونت جنسی و تجاوز در مورد آنها نسبت به سایر افراد جامعه بیش از سایرین اتفاق می‌افتد. آنها به ندرت برای اثبات تجاوز به مراجع قانونی رجوع می‌کنند چون ممکن است توسط همان مراجع قانونی بازداشت و زندانی شده و یا مورد آزار قرار گیرند.

در این رابطه بیشتر بخوانید: https://bit.ly/2ELdygi

@KhanehAmnTelegram

راضیه امیری

«احد» و «صمد»، دو کودک افغانستانی بودند که بر اثر انفجار کپسول گاز در کارگاه تفکیک زباله، در آتش سوختند و جانشان را از دست دادند. آنها جزء هزاران کودک مهاجری‌ بودند و هستند که در خیابان‌ها و کارگاه‌های ایران کار می‌کردند و پول به خانه می‌بردند.

اجبار کودکان به کار و در واقع بهره‌کشی از کودکان، بدون تردید نوعی خشونت خانگی علیه آنان است، اما وضعیت کودکان مهاجر افغانستان در ایران از این لحاظ بسیار وخیم‌تر است. برخی از این کودکان در ایران با خانواده‌های خود زندگی می‌کنند. احد و صمد نیز با خانواده‌هایشان زندگی می کردند. به گفته «گل پری»، مادر صمد، احد و صمد تازه یک هفته بود که همراه با پدر خود کار می‌کردند: «ما پول نداشتیم که آنها را به مدرسه بفرستیم.»

بیشتر بخوانید: https://bit.ly/31d8KqE
لینک مطلب در وبسایت: https://bit.ly/2SYGKUA

@KhanehAmnTelegram

عموی بچه‌ها راضی نیست دوباره ازدواج کنم


با سلام! من خانم ۳۷ ساله ای هستم. در یک آرایشگاه به صورت نیمه وقت مشغول به کار هستم. متاسفانه شوهر من ۸ ماه قبل بر اثر یک بیماری فوت کرد. یک فرزند دختر ۱۲ ساله و یک پسر ۶ ساله دارم. هر دو را من نگهداری می کنم و در تامین مخارج کودکان، پدر شوهرم نیز کمک می کند. به تازگی از طریق یکی از دوستانم با مردی آشنا شده ام و قصد ازدواج با او را دارم. فکر می کنم هم برای خودم و هم برای فرزندان تصمیم خوبی گرفته باشم. ایشان نیز یک پسر ۱۵ ساله دارند که باهم زندگی می کنند. توافق کرده ایم که پس از ازدواج فرزندانمان نیز با ما زندگی کنند. اما در این میان یک مشکل وجود دارد. پدر بزرگ بچه ها و عموهایش راضی به ازدواج من نیستند و می گویند اگر ازدواج کنی، بچه ها را از تو می گیریم و اجازه نمی دهیم بچه ها با تو زندگی کنند. من شنیده ام که اگر مادر ازدواج کند دیگر نمی تواند حضانت بچه ها را داشته باشد؟ آیا درست است؟ من نمی خواهم بچه هایم را از من بگیرند. آیا راهی وجود دارد که پس از ازدواج نتوانند بچه را از من بگیرند؟ به نظر شما صلاح است که ازدواج کنم؟

پاسخ وکیل را در پادکست بشنوید: https://bit.ly/334lQIo

@KhanehAmnTelegram

همدردی کافی نیست، راهگشا باشید!
معین خزائلی

همان‌طور که پیش از این در دو مطلب از مجموعه «زنان برای زنان» آمد، در جوامعی مانند ایران که در آنها تفکیک جنسیتیِ بر پایه مذهب و سنت فراگیر است، مناسب‌سازی محیط‌های درگیر با خشونت‌ دیدگان در خشونت خانگی مانند مراکز قضایی و پلیس با استفاده از افسران پلیس زن و همچنین قضات مشاور زن می‌تواند نقش موثری ایفا کند در تشویق و ترغیب زنان خشونت دیده به گزارش و پیگیری قضایی خشونتی که رخ داده است.

در این میان اما تشویق، ترغیب و آماده‌سازی زنان خشونت دیده در خشونت خانگی به مراجعه به مراکز انتظامی-قضایی برای گزارش خشونت واقع شده و درخواست کمک، اقدامی است که عمدتا در بین جمع دوستان و همجنسان روی می‌دهد.

در کشورهایی مانند ایران، در نبود مراکز حمایت اجتماعی مانند خانه‌های امن و سازمان‌های مدنی حمایت‌گر که در آنها خشونت دیدگان با دریافت مشاوره‌های ویژه برای گزارش جرم آماده می‌شوند، این جمع دوستان همجنس است که مشکلات ناشی از خشونت خانگی معمولا در آنها به بحث گذاشته شده و به عنوان درد دل از سوی خشونت دیدگان مطرح می‌شود.

بیشتر بخوانید: https://bit.ly/2MDrpYF
لینک مطلب در سایت:
http://www.khanehamn.org/archives/28046

@KhanehAmnTelegram

کودکان، «آسیب‌دیدگان خاموش» خشونت خانگی
مهدیس صادقی پویا

امروزه مددکاران اجتماعی بر این باورند که کودکانِ شاهد خشونت میان بزرگسالان در خانواده، آسیب‌دیدگان اصلی این شرایط محسوب می‌شوند. محققان در باره این موضوع پژوهش‌های بسیاری انجام داده و به نتایج قابل تأملی دست یافته‌اند که از آن جمله، مشخص شدن مشکلات رفتاری، احساسی و عملکرد-شناختی کودکان در نتیجه چنین تجربیاتی است.

این در حالی است که متأسفانه نگرش غالب عمومی مبنی بر این است که «کودکان درکی از آن چه در حال وقوع است، ندارند».

این نگاه موجب می‌شود تا بزرگسالان در محیط خانه و خانواده، درگیری‌ها، تنش‌ها و پرخاش‌های خود را از هر جنسی که باشد، چه جسمی، چه کلامی و …، در معرض دید کودکان به نمایش بگذارند، بی‌اطلاع از تأثیر عمیقی که این رفتارها بر روند رشد کودک باقی خواهد گذاشت.

بیشتر بخوانید: https://bit.ly/2ZAUOX9
لینک مطلب در وبسایت: https://bit.ly/2yGVxtV

@KhanehAmnTelegram