📌زنی دیگر قربانی ناموس، وفا عبدالله زاده در سردشت به قتل رسید

✍🏽مرضیه حسینی


🔺زن کشی در غرب کشور ادامه دارد، هنوز کفن سرگل از کردستان خشک نشده، خبر رسید که وفا عبدالله‌زاده زن چهل‌ودو ساله در «سردشت» توسط برادرش به قتل رسید. جرم وفا این بود که طلاق گرفته پس از بزرگ کردن دو فرزند با پختن و فروختن نان محلی، با مردی آشنا شده و قصد ازدواج با او را داشته است.

🔸طلاق پس از درد و دل

🔺وفا ۱۸ ساله بود که به پسری علاقه‌مند شد، ازدواجشان سر نگرفت و کمی بعد وفا به عقد مرد دیگری درآمد و صاحب دو پسر شد، روزی یکی از زنهای فامیل نظر وفا را در خصوص عشق پرسید و او هم گفت: آدمی هرگز عشق اولش را فراموش نمی‌کند! این درد و دل به گوش شوهرش «ج» رسید و او هم وفا را طلاق داد. پس از متارکه به اروپا رفت و وفا را با دو پسرشان تنها گذاشت، وفا که از جانب خانواده خشن و زن‌ستیزش هیچ حمایتی دریافت نکرد، ناچار شد خانه محقری اجاره کرده و شروع به پختن نان محلی و فروش آن کند. با پول این کار و کارهای دیگری که در خانه انجام می‌داد، اموراتش را به سختی گذارند.

🔸ناموس چه بر سر زنان می‌آورد

🔺مفهوم ناموس قرن‌هاست که زنان را به قتلگاه‌های هولناک کشانده، در اغلب جوامع خاورمیانه مانند ایران زن ناموس مرد است، زنانی که نسبت خانوادگی با مردان دارند، ناموس آن‌ها به حساب می‌آیند و وظیفه هر مردی است که از ناموس و شرف خود محافظت کند. ناموس و آبرو به ویژه در جوامع سنتی، سرمایه مردان و یکی از ارکان اصلی منزلت اجتماعی آن‌ها به شمار می‌رود، بنابراین زنان موظف‌اند از این میراث حفاظت کنند.

#قتل_ناموسی
#زن_کشی
#خشونت_علیه_زنان

👈🏾ادامه‌ی مطلب را در INSTANT VIEW بخوانید👇🏾

https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30729&rhash=3ec4f87be6d7d1

▪️کودک همسری بازتولید چرخه کار کودک است.


@baadkonak_sefid

🔻فصل سوم از کتاب《یک نظریه فمینیستی درباره خشونت: به سوی یک سیاست حمایتی ضدنژادگرایان》

🔶️بن‌بست فمینیسم تنبیهی

✍نویسنده: فرانسواز ورژز
برگردان: مهدیس صادقی‌ پویا

 

🔹️مقدمه‌ مترجم: فرانسواز ورژز، سیاست‌شناس و فمینیست پسااستعماری فرانسوی است که تحقیقاتش را در آخرین کتاب منتشرشده‌اش در سال ۲۰۲۰، به یافتن یک سیاست فمینیستی ضد نژادگرایانه و ضد تبعیض درباره‌ خشونت، بالاخص، خشونت جنسی اختصاص داده و در این کتاب به بررسی و تحلیل این موضوع می‌پردازد که سیاست‌های جوامع و دولت‌های نولیبرال در مواجهه و مقابله با خشونت و پیشگیری از آن، به نام «حمایت»، تبعیض‌آمیز هستند و خود موجب ایجاد مناسبات گسترده‌ نژادگرایانه و ضد آزادی‌های جنسی و جنسیتی می‌شوند. او استدلال می‌کند که چطور راهکار مجازات و تنبیه، بیش از این کار نمی‌کند، کمااینکه تا کنون هم کار نکرده و آن‌طور که فمینیست مصری، منی الطحاوی بیان می‌کند: «چند متجاوز را باید بکُشیم تا مردان دست از تجاوز به زنان بردارند؟»

🔹️ ورژز در مباحث بسیار جالب توجه این کتاب، به تشریح خشونت نولیبرال و فمینیسم وابسته به آن می‌پردازد و سپس رویکردی را که ادعای مدنیت در حمایت از زنان در برابر خشونت جنسی دارد، مورد نقد قرار می‌دهد. او سپس به تشریح «عدالت ترمیمی» و چیستی آن روی می‌آورد: «نه زندان ما را نجات خواهد داد، نه مردسالاری و نه خشونت» و باور خود مبنی بر اینکه نظام قهریه به آخر راه خود رسیده و باید از آن گذر کنیم، و عطش تنبیه، جز افزایش خشونت چیزی برای جامعه‌ ما در بر نخواهد داشت را به تفصیل، توضیح می‌دهد. در نهایت، ورژز، در قامت یک فمینیست پسااستعماری، فصل آخر کتاب خود یا همان نتیجه‌گیری را به معرفی فمینیسم پسااستعماری به عنوان مدینه‌ فاضله‌ فمینیسم در یافتن راهکاری برای مقابله با خشونت (من‌جمله، خشونت جنسی) اختصاص داده است.

🔹️در مطلب پیش رو، بخش‌هایی از فصل سوم که به مباحث عدالت ترمیمی،‌ و خشونت‌آمیز و تبعیض‌آمیز بودن نظام تنبیه پرداخته شده، انتخاب و ترجمه شده است تا ایده‌ گذار از فمینیسم تنبیهی که دست‌ در‌ دست دولت‌های نولیبرال، به سرکوب و گسترش خشونت می‌پردازد، و رسیدن به نگاهی عدالت-محور که به دنبال ترمیم آسیب‌های تمام طرف‌های درگیر در خشونت، و به طور خاص خشونت جنسی و یافتن راهکاری برای مقابله با این خشونت است، مورد بررسی قرار گیرد.

#دیده‌بان_آزار
@harasswatch

متن کامل را در لینک درج‌شده زیر بخوانید.

http://harasswatch.com/news/1638

🔻چرا مبارزه با آزار جنسی، نیازمند اقدام جمعی است؟

🔶️از رنج به قدرت؛ بررسی کنشگری، جنبش می‌تو و بهبودی ترومای تعرض جنسی

✍برگردان: سروناز احمدی

🔹️تجربه‌ آزار جنسی امری فردی به نظر می‌رسد، اما مبارزه با آن نیازمند اقدامی جمعی است؛ زیرا هر شکلی از این خشونت ریشه در نظام‌های سلطه دارد. در تلاش برای مرور پژوهش‌هایی که به فراتر رفتن روایت‌های آزار از ساحت فردی پرداخته‌اند، مقاله‌ای پیدا شد تحت عنوان «از رنج به قدرت: بررسی کنشگری، جنبش می‌تو و بهبودی ترومای تعرض جنسی»، نوشته شارلوت استراوس سوانسن که در مارس ۲۰۲۰ منتشر شده است.
در این مطالعه با تعدادی از فعالان این حوزه مصاحبه‌های عمیق صورت گرفته و تجربه‌ مشارکت آن‌ها در اقدامات جمعی مختلف از جنبه‌های گوناگونی بررسی شده است.

🔹️از نویسنده از طریق ایمیل درخواست شد تا مقاله‌‌ دانشگاهی‌اش را به زبان ساده‌تر ارائه دهد تا در دسترس افراد بیشتری قرار گیرد که با استقبال او روبرو شد و ویدئویی که مشاهده می‌کنید ارائه‌ او است. از آنجا که جنبش می‌تو در ایران نیز اخیرا شکل گرفته، امید است این ارائه برای فعالان ایرانی هم دربردارنده‌ نکات مفیدی باشد.

#دیده‌بان_آزار
@harasswatch

ویدئو این مطلب را در لینک زیر ببینید.

http://harasswatch.com/news/1643