▪️کودک همسری بازتولید چرخه کار کودک است.


@baadkonak_sefid

🔻فصل سوم از کتاب《یک نظریه فمینیستی درباره خشونت: به سوی یک سیاست حمایتی ضدنژادگرایان》

🔶️بن‌بست فمینیسم تنبیهی

✍نویسنده: فرانسواز ورژز
برگردان: مهدیس صادقی‌ پویا

 

🔹️مقدمه‌ مترجم: فرانسواز ورژز، سیاست‌شناس و فمینیست پسااستعماری فرانسوی است که تحقیقاتش را در آخرین کتاب منتشرشده‌اش در سال ۲۰۲۰، به یافتن یک سیاست فمینیستی ضد نژادگرایانه و ضد تبعیض درباره‌ خشونت، بالاخص، خشونت جنسی اختصاص داده و در این کتاب به بررسی و تحلیل این موضوع می‌پردازد که سیاست‌های جوامع و دولت‌های نولیبرال در مواجهه و مقابله با خشونت و پیشگیری از آن، به نام «حمایت»، تبعیض‌آمیز هستند و خود موجب ایجاد مناسبات گسترده‌ نژادگرایانه و ضد آزادی‌های جنسی و جنسیتی می‌شوند. او استدلال می‌کند که چطور راهکار مجازات و تنبیه، بیش از این کار نمی‌کند، کمااینکه تا کنون هم کار نکرده و آن‌طور که فمینیست مصری، منی الطحاوی بیان می‌کند: «چند متجاوز را باید بکُشیم تا مردان دست از تجاوز به زنان بردارند؟»

🔹️ ورژز در مباحث بسیار جالب توجه این کتاب، به تشریح خشونت نولیبرال و فمینیسم وابسته به آن می‌پردازد و سپس رویکردی را که ادعای مدنیت در حمایت از زنان در برابر خشونت جنسی دارد، مورد نقد قرار می‌دهد. او سپس به تشریح «عدالت ترمیمی» و چیستی آن روی می‌آورد: «نه زندان ما را نجات خواهد داد، نه مردسالاری و نه خشونت» و باور خود مبنی بر اینکه نظام قهریه به آخر راه خود رسیده و باید از آن گذر کنیم، و عطش تنبیه، جز افزایش خشونت چیزی برای جامعه‌ ما در بر نخواهد داشت را به تفصیل، توضیح می‌دهد. در نهایت، ورژز، در قامت یک فمینیست پسااستعماری، فصل آخر کتاب خود یا همان نتیجه‌گیری را به معرفی فمینیسم پسااستعماری به عنوان مدینه‌ فاضله‌ فمینیسم در یافتن راهکاری برای مقابله با خشونت (من‌جمله، خشونت جنسی) اختصاص داده است.

🔹️در مطلب پیش رو، بخش‌هایی از فصل سوم که به مباحث عدالت ترمیمی،‌ و خشونت‌آمیز و تبعیض‌آمیز بودن نظام تنبیه پرداخته شده، انتخاب و ترجمه شده است تا ایده‌ گذار از فمینیسم تنبیهی که دست‌ در‌ دست دولت‌های نولیبرال، به سرکوب و گسترش خشونت می‌پردازد، و رسیدن به نگاهی عدالت-محور که به دنبال ترمیم آسیب‌های تمام طرف‌های درگیر در خشونت، و به طور خاص خشونت جنسی و یافتن راهکاری برای مقابله با این خشونت است، مورد بررسی قرار گیرد.

#دیده‌بان_آزار
@harasswatch

متن کامل را در لینک درج‌شده زیر بخوانید.

http://harasswatch.com/news/1638

🔻چرا مبارزه با آزار جنسی، نیازمند اقدام جمعی است؟

🔶️از رنج به قدرت؛ بررسی کنشگری، جنبش می‌تو و بهبودی ترومای تعرض جنسی

✍برگردان: سروناز احمدی

🔹️تجربه‌ آزار جنسی امری فردی به نظر می‌رسد، اما مبارزه با آن نیازمند اقدامی جمعی است؛ زیرا هر شکلی از این خشونت ریشه در نظام‌های سلطه دارد. در تلاش برای مرور پژوهش‌هایی که به فراتر رفتن روایت‌های آزار از ساحت فردی پرداخته‌اند، مقاله‌ای پیدا شد تحت عنوان «از رنج به قدرت: بررسی کنشگری، جنبش می‌تو و بهبودی ترومای تعرض جنسی»، نوشته شارلوت استراوس سوانسن که در مارس ۲۰۲۰ منتشر شده است.
در این مطالعه با تعدادی از فعالان این حوزه مصاحبه‌های عمیق صورت گرفته و تجربه‌ مشارکت آن‌ها در اقدامات جمعی مختلف از جنبه‌های گوناگونی بررسی شده است.

🔹️از نویسنده از طریق ایمیل درخواست شد تا مقاله‌‌ دانشگاهی‌اش را به زبان ساده‌تر ارائه دهد تا در دسترس افراد بیشتری قرار گیرد که با استقبال او روبرو شد و ویدئویی که مشاهده می‌کنید ارائه‌ او است. از آنجا که جنبش می‌تو در ایران نیز اخیرا شکل گرفته، امید است این ارائه برای فعالان ایرانی هم دربردارنده‌ نکات مفیدی باشد.

#دیده‌بان_آزار
@harasswatch

ویدئو این مطلب را در لینک زیر ببینید.

http://harasswatch.com/news/1643

🔻دوستان/اطرافیان آزارگر، بازماندگان ثانویه آزار جنسی

🔶️طرد آزارگر یا فرصت جبران؛ انتخاب درست کدام است؟


✍نویسنده: نیلوفر حامدی

🔹️«من بیزار و دل شکسته‌ام. تمام بهانه‌ها را برای رفتار او رد می‌کنم. او انتخابی کرد و انتخابش اشتباه بود. اما این بار متجاوز تنها یک اسم در یک مقاله نیست که هیچ شناختی از او نداشته باشم. من او را می‌شناسم و این مرا غمگین می‌کند. بی‌نهایت و عمیق.»

🔹️بازمانده و متجاوز؛ دو سر طیف مقوله آزار جنسی هستند. رسانه‌ها بیشتر درباره همین افراد نوشته‌اند و جامعه روبرو شده با این پدیده، غالب اطلاعاتش در همین خصوص است. از زمان آغاز جنبش Metoo در ایران و انتشار روایت‌های زنان درباره تجربه‌هایشان از آزار که تابستان امسال پا گرفت هم، عمده مقالات و گزارش‌ها بر روی آزاردیده و آزارگر متمرکز بوده است. تجربه روایت‌های داخلی درباره آزار جنسی در اما ضلع سومی از این مثلث را عیان کرد. آنجا که دوستان و اطرافیان آزارگر با این پدیده روبرو می‌شوند.

🔹️روایت تجربه‌ها به طرح پرسش‌هایی جدید منجر شد. پرسش‌هایی که شاید در نظر اول پاسخ آنها قاطع و مشخص باشد اما در وادی تجربه و عمل، پیچیدگی‌ها و دشواری‌های متعددی به همراه داشته باشد: نزدیکان آزارگر باید چه واکنشی نسبت به افشاگری‌های این چنینی نشان دهند؟ کدام طرف ماجرا بایستند؟ چه کلام و کدام رفتار از سوی آنها، قربانی‌نکوهی تلقی می‌شود و مسئولیت آنها در قبال بازمانده چیست؟ آیا باید پای روایت بازمانده بنشینند یا ماجرا را از زبان آزارگری که پدر، برادر، همسر، خواهر، دوست و یا آشنای آنهاست باور کنند؟ مسئولیت اخلاقی حکم می‌کند متجاوز را طرد کنند و یا فرصت دوباره‌ای به او بدهند؟ این پرسش‌ها، اطرافیان آزارگر را در برزخی قرار می‌دهد که عبور از آن، با کمترین آسیب روحی و روانی کار ساده‌ای نخواهد بود.

🔹️نشستن پای صحبت‌ افرادی که خود در چنین موقعیت‌هایی قرار گرفته‌‌اند، دریچه تازه‌ای از آنچه که تجربه کرده‌اند را به روی ما باز می‌کند. گفتگو با آنهایی که به نوعی با فرد آزارگر ارتباط داشتند و بعد از افشای روایت‌های آزار، با حجم شدیدی از انواع فشارها روانی روبرو شدند. شرایطی که اگرچه هر کدامشان به نحوی متفاوت نسبت به آن تصمیم‌گیری کرده و واکنش نشان دادند، اما از حیث تجربه تلخ، آسیب روحی، تروما و چشیدن توامان حس رنج و خشم و اندوه و عذاب وجدان، مشترک‌اند. اگرچه تجربه‌ها متفاوت و موقعیت‌ها در مواجهه با این موضوع قابل بسط نیست اما مقابله با متجاوز، حفظ امنیت برای همه، خودمراقبتی و ایجاد ابزار درست برای مواجهه‌های بعدی از جمله مهم‌ترین پیشنهاداتی است که در این شرایط ارائه می‌شود.

طرح: روشنک روزبهانی

#دیده‌بان_آزار
@harasswatch


متن کامل را در لینک زیر بخوانید:

http://harasswatch.com/news/1646

📌حذف غربال‌گری مادران باردار، روز ملی هوای پاک و حق نفس برای همه

🔹با خبر حذف غربال‌گری مادران باردار، این پرسش پیش می‌آید که چه کسی مسئول سلامتی جنین‌هایی است که در حال حاضر مازوت تنفس می‌کنند؟ این روزهای پایانی دی‌ماه ۱۳۹۹، اگر ساکن تهران باشیم، از خانه نمی‌توان بیرون رفت. از یک طرف ویروسی است که دست از گریبان جهان برنمی‌دارد و در ایران هم به وخیم‌ترین شکل ممکن، زندگی فردی و اجتماعی انسان‌ها را مختل کرده است. در کنار آن، از خانه نمی‌توان بیرون رفت چون به معنای واقعی کلمه، «احساس خفگی» می‌کنیم؛ لایه‌ غلیظ، متراکم و سیاهی روی تهران را پوشانده، دیگر حتی کوه‌های شمال تهران، از فاصله‌ای نزدیک هم قابل تشخیص نیستند، و حتی از چند ده متری خودمان را هم نمی‌توانیم در این حجم عظیم آلودگی ببینیم.

🔸فارغ از اینکه با چه آمار و ارقام مرگ و میر ناشی از بیماری کووید ۱۹ سر می‌کنیم، اما میزان مرگ و میر ناشی از این آلودگی و این هوای به شدت ناپاک مشخص نیست. ایران و کلان‌شهرهایش در دهه‌های اخیر همیشه شاهد آلودگی هوای کم‌سابقه در فصل زمستان بوده است. در زمستانی که ۲۹ دی‌ماهش را به نام روز ملی هوای پاک نام‌گذاری کرده‌اند. به نظر می‌رسد که امسال، دیگر حتی رمقی برای حرف زدن درباره‌ این روز هم باقی نمانده باشد.

🔹اما امسال شاید بیشتر از هر زمان دیگری باید از ۲۹ دی‌ماه یا روز ملی هوای پاک سخن بگوییم. آلودگی هوا که یعنی وجود یک، چند یا ترکیبی از آلاینده‌های مختلف در هوای آزاد، نه تنها برای تن و روان ما بیماری و ناخوشایندی به همراه دارد، بلکه یکی از تأثیرات اصلی‌اش را روی سلامتی جنین و مادر باردار می‌گذارد. در این روزها که صحبت از حق غربال‌گری برای مادران باردار و توجه به حق پایان دادن خودخواسته به بارداری است، و به نظر می‌رسد بودجه‌ آن از ردیف بودجه‌های بهداشتی و درمانی حذف شده است، باید از این سخن بگوییم که در نبود چنین آزمایش‌هایی و در ازای بی‌توجهی مسئولان به مساله‌ آلودگی هوا، چه اتفاقی برای جنین‌هایی می‌افتد که در رحم مادرانی که هوایی چنین آلوده را استشمام می‌کنند، در حال رشد هستند؟

🔸مساله‌ هوای پاک دیگر فقط مساله «خفه شدن یا خفه نشدن» نیست. بلکه وقت آن رسیده تا ابعاد مختلف آن را مورد بررسی قرار دهیم و پرسش کنیم از اینکه آیا با حذف چنین غربال‌گری‌هایی، از عواقب آن روی جنین‌هایی که متولد خواهند شد و در تمام مدت رشدشان، دی اکسید کربن و مازوت و غیره تنفس کرده‌اند نیز مطلعیم؟ به نظر می‌رسد که ایراد کار دقیقاً همین باشد. اینکه در کنار حقوقی که از برخی افراد و گروه‌های اجتماعی ضایع می‌شود، به دیگر مسائل اولیه و اساسی مانند معضل آلودگی هوا در ایران که جان و زندگی صدها هزار مادر باردار و جنین‌هایشان را هم تهدید می‌کند، پرداخته نمی‌شود. به طور خلاصه، با شرایط محیط زیستی فعلی ایران، با حذف غربال‌گری‌های این‌چنینی، مسئولیت نوزادانی که از بیماری‌ها و نواقص متعدد رنج خواهند برد با کیست؟

🔹روز ملی هوای پاک، روز صحبت از تمام جوانب این معضل است که دیگر به نفس کشیدن و سلامتی فردی محدود نیست. در روز ملی هوای پاک باید از حق ملی تنفس هوای پاک برای همه سخن بگوییم. حتی برای آنهایی که هنوز متولد نشده‌اند.

لینک مطلب

@iroxygen1396

🟠#هم‌صدایی_نارنجی
فایل یازدهم

« بیایید هم‌صدا با هم بگوییم که دیگر از الفاظ ترویج‌دهنده فرهنگ تجاوز استفاده نمی‌کنیم.»

▪️یازدهمین شماره پادکست ۱۶گانه متوالی #منع_خشونت_علیه_زنان درنگ را می‌شنوید.
در این شماره به موضوع "فرهنگ تجاوز" پرداخته‌ایم.
درنگ جایز نیست، گوش دادن به «درنگ» را آغاز کنید.

🔘درنگ را از طریق Castbox نیز می‌توانید بشنوید.

🆔@majma_alz
🆔Instagram ID
#مجمع_الزهرا🍃