🟣 بیدارزنی: دادگاه تجدید نظر حکم صادره علیه مرد آزارگر را به دلیل«زن بودن» شاهد لغو کرد

زنی که در شهر رشت مورد آزار و اذیت خیابانی یک مرد قرار گرفته بود، پس از شکایت و تشکیل پرونده و شهادت زن دیگری که شاهد آزار و اذیت بوده توانست در دادگاه بدوی مرد را به پرداخت جریمه نقدی محکوم کند.

دادگاه تجدید نظر اما به دلیل اینکه شاهد زن بوده و براساس قانون مجازات اسلامی شهادت دو مرد عادل قابل قبول است، حکم دادگاه بدوی را ملغا کرد.

در حکم دادگاه تجدید نظر آمده است باتوجه به اینکه در پرونده فقط یک خانم شهادت داده و طبق ماده ۱۹۹ قانون مجازات اسلامی در موضوع مورد شکایت شهادت دو مرد عادل ضروری است، لذا دادگاه وقوع اصل بزه را محرز نمیداند.

#خشونت_سیستماتیک

@bidarzani

📄بحران سیاست مردسالار و خشونت خانگی علیه زنان افغانستانی
🖋نویسنده: گروه خانه امن
⏱زمان مطالعه: ۳ دقیقه

در مطلبی که در ادامه خواهد آمد، به طور مختصر به ابعاد کلی مسئله خشونت خانگی علیه زنان در کشور افغانستان پرداخته‌ایم.

خشونت خانگی مردان خانواده که قرار است با قوانین گروه تروریستی طالبان منطبق شوند و طولانی شدن حضور زن‌ستیزان در جایگاه‌های قدرت، روز به روز توان مقابله با خشونت و خشونت خانگی علیه زنان را کاهش داده و زنان را در خانه‌های‌شان به مثابه محبس، تبدیل به ابژه‌های دائمی و «عادی» خشونت خانگی می‌کند: تجاوز میان همسری، محرومیت از حقوق اجتماعی، محرومیت از تحصیل و اشتغال، وابستگی مالی و تمام دیگر اَشکال خشونت خانگی علیه زنان...

در ادامه بخوانید 👇🏽👇🏽👇🏽

📌@KhanehAmnTelegram

📌@KhanehAmnTelegram

📄بحران سیاست مردسالار و خشونت خانگی علیه زنان افغانستانی
🖋نویسنده: گروه خانه امن

قسمت اول

با وارد شدن جامعه افغانستان به بحرانی کهنه و قدیمی، اما ریشه‌دار، قدرت‌گیری و حکومت گروه تروریستی طالبان، توجه‌ها بیش از پیش به مسئله حقوق زنان در این جامعه جلب شده است. این گروه تروریستی به عنوان گروهی با عقاید به شدت زن‌ستیز که زن را تنها به مثابه ابزار تولید مثل جنسی و نگهداری از خانه و خانواده نگاه می‌کند، همواره ثابت کرده است که بدن و ذهن و حقوق زنان، دومین عرصه جنگی آن است تا بر جامعه دین‌سالار و سنت‌سالار کشور افغانستان به راحتی حکم‌رانی کند.
🔻🔻🔻
واقعیت اینجاست که هسته مرکزی مردسالار این جامعه، چه در دوران قدرت‌گیری گروه تروریستی طالبان و چه طی ۲۰ سال گذشته و حضور نیروهای ایالات متحده آمریکا و ائتلاف در آن، ظرفیت لازم را برای آنکه حقوق زنان به دست مردان خانواده و مردان سیاست تعیین شود، فراهم کرده است. و این البته، بر خلاف بسیاری از تحلیل‌های یک جانبه و سطحی که تنها اسلام، دین اصلی مردم این کشور را تنها عامل و عامل اصلی و اساسی این نابرابری جنسیتی می‌دانند، نتیجه سیاسی‌سازی کردن بدن زنان و استفاده از آن‌ها و حقوق‌شان در کشمکش‌های سیاسی است، بدون آنکه خود زنان، امکان برابری برای مشارکت در این عرصه‌های سیاسی را داشته باشند.
چند سال پیش،‌ در دوره حضور نیروهای ایالات متحده در این کشور، و به دور بودن گروه تروریستی طالبان از قدرت و در دوران ریاست جمهوری حامد کرزای بود که قانونی در کشور افغانستان به تصویب رسید که زنان شیعه‌مذهب را از برخی حقوق خود بر اساس قواعد و قوانین اسلام شیعه محروم می‌کرد. حضانت فرزندان بعد از طلاق، و حق ارث از زمین و املاک همسر، از جمله محورهای این قانون جدیدالتأسیس بودند. هزار اما و اگر و سنگ‌اندازی در تعریف و تسهیل اثبات تجاوز در رابطه همسری نیز، از دیگر عناصر مهم این قانون به شمار می‌آمدند که همگی مصادیق خشونت خانگی علیه زنان هستند.
🔻🔻🔻
زنان شیعه افغان، در عرصه خشونت خانگی تنها نیستند. زنان از سراسر کره زمین، در تمام کشورها و مناطق جغرافیایی،‌ از آسیای جنوب غربی تا اروپای شرقی و کشورهای اقیانوسیه و روسیه و ایالات متحده آمریکا و آمریکای لاتین، قربانی خشونت، از نوع خانگی آن هستند. خشونتی که گاه در قوانین به تصویب می‌رسد و عادی‌سازی می‌شود و گاه در خصوصی‌ترین و شخصی‌ترین عرصه‌های زندگی افراد به انجام می‌رسد. اما نمی‌توان منکر این واقعیت شد که شرایط سیاسی و اقتصادی یک جامعه، می‌تواند بر میزان خشونتی که به افراد آن جامعه و به خصوص گروه‌هایی که از قدرت اجتماعی کمتری به صورت تاریخمند برخوردارند، تأثیرگذار باشد. شرایط سیاسی و اقتصادی بحرانی، حضور دولت‌ها و سیاستمداران فاسد و مزدور، استعمار و استثمار و اشغال، مسبب شکل‌گیری جامعه‌ای هستند که به بهای همه این‌ها، هر روز رو به زوال رفته، و بیش از آنکه بتواند گامی به سمت توسعه و بهبود بردارد، توانایی خود برای حرکت را از دست می‌دهد.
🔻🔻🔻

📄بحران سیاست مردسالار و خشونت خانگی علیه زنان افغانستانی
🖋نویسنده: گروه خانه امن

قسمت دوم

جامعه افغانستان و جنبش زنان این کشور نیز، در تمام این دهه‌ها و این سال‌های مبارزه با قدرت طالبان و اشغال نظامی اگرچه با مصائب و مشکلات فراوانی مواجه بوده، اما توانسته با وجود تمام موانع سر راهش، در راستای بهبود شرایط و وضعیت زنان گام بردارد؛ گام‌های عملیاتی برای بهبود وضعیت زنان از هر طبقه و هر گروه سنی، در عرصه‌های اجتماعی و خصوصی زندگی این گروه از جامعه: نیمی از هویت جنسیتی رسمی جامعه.
🔻🔻🔻
آمار خشونت خانگی در کشورها، وابسته به عناصر و عوامل متعددی است. خشونت خانگی در افغانستان نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما نباید این موضوع را فراموش کنیم که برای چندین دهه، زنان این جامعه در خانه‌های تحت امر مردان آن محبوس شده بودند و به واسطه عدم حضور در جامعه رسمی و عدم مشارکت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی، توان مبارزه و رایزنی برای حقوق‌شان را نیز نسبت به هر زمان دیگری از دست داده بودند. البته به این نکته هم باید اشاره کرد که وضعیت زنان افغانستان در دوره دولت-ملت‌سازی در این کشور نیز با زنان در ایران و ترکیه، تفاوت‌های چشمگیری نداشت و باز هم زنان، ابزاری برای «مدرن»سازی کشور و جامعه شده بودند.
🔻🔻🔻
در باب خشونت خانگی، امروزه، نگرانی زنان افغانستانی و زنان متحدشان، از جمله زنان ایرانی که دغدغه‌ها و تاریخ آن‌ها آشنایی بیشتری دارند، این است که قانون‌گذاری‌های جدید به وسیله گروه تروریستی طالبان که دوباره به قدرت رسیده است، راه را برای خفه کردن هرچه بیشتر صدای زنان افغان باز کند و زنان را از هر گونه مشارکت و امکان مباحثه و به اشتراک گذاشتن واقعیت‌ها و تجربه‌ها محروم سازد. چنین هراسی، البته در شرایط کنونی و نه چندان جدید، بلکه کهنه، دور از ذهن نیست و به نظر می‌رسد که زنان افغانستانی، در محیط‌های خانوادگی و خانگی خود بیش از هر جای دیگری ممکن است تحت خشونت خانگی قرار بگیرند. خشونت خانگی مردان خانواده که قرار است با قوانین گروه تروریستی طالبان منطبق شوند و طولانی شدن حضور زن‌ستیزان در جایگاه‌های قدرت، روز به روز توان مقابله با خشونت و خشونت خانگی علیه زنان را کاهش داده و زنان را در خانه‌های‌شان به مثابه محبس، تبدیل به ابژه‌های دائمی و «عادی» خشونت خانگی می‌کند: تجاوز میان همسری، محرومیت از حقوق اجتماعی، محرومیت از تحصیل و اشتغال، وابستگی مالی و تمام دیگر اَشکال خشونت خانگی علیه زنان.

📌@KhanehAmnTelegram

🟣 «پریود»، گزارشی از مشکلات زنان عشایر و روستایی و شهری لُر

📍در این فیلم کوتاه که توسط «گروهی از فعالین زن لُر زاگرس‌نشین» تهیه شده‌ است، به مواجهه‌ی زنان عشایر و روستایی و شهری لُر، با مشکلات و باورهای غلطی که در ارتباط با پریود زنان وجود دارد پرداخته شده است.
علاقمندان به همکاری با «گروهی از فعالین زن لُر زاگرس‌نشین» می‌توانند از طریق تماس با «وانو»، در پروژه‌های مطالعاتی، هنری و اجرایی بعدی این گروه از زنان فعال لُر مشارکت و همکاری کنند. سپاس از تمام افرادی که در تهیه‌ی این ویدئو همکاری کرده‌اند.

راه‌های تماس با ما:
vaanou.lur@gmail.com
Instagram.com/Vaanou.team
@TamasBaAdminn
@vaanou

@bidarzani

🔻 سهم ۹۶ درصدی زنان از معاینات «همسرآزاری جسمی» پزشکی قانونی

▫️ بنا بر آمار منتشره از سوی مرکز آمار ایران، مجموع موارد معاینات مدعیان همسرآزاری جسمی در بهار، تابستان، پاییز و زمستان ۹۹ حاکی از آن است که طی سال گذشته تعداد ۸۰ هزار و ۱۸۷ مورد معاینه جسمانی در این خصوص توسط پزشکی قانونی انجام شده است که سهم زنان مدعی همسر آزاری جسمی از این معاینات ۷۷ هزار و ۹۶ مورد معاینه و سهم مردان مدعی همسرآزاری جسمی ۲۹۹۱ مورد معاینه بوده است. در واقع زنان مدعی همسرآزاری جسمی، ۹۶ درصد و مردان مدعی همسرآزاری جسمی، چهار درصد از کل معاینات مربوط به مدعیان همسرآزاری جسمانی پزشکی قانونی طی سال ۹۹ را به خود اختصاص داده اند.

@RaaviOnline1
🌐 raavi.news

📄مردان، خشونت خانگی و کلیشه‌های جنسیتی
🖋نویسنده: گروه #خانه_امن
⏱زمان مطالعه: ۴ دقیقه

اگر شما هم جزو آن دسته از افرادی باشید که خود را به عنوان مرد هویت‌یابی می‌کنند یا به ناچار و بر اساس نظم‌های جنسی و جنسیتی و قواعد مربوط به آن در جامعه، به عنوان یک مرد هویت‌یابی می‌شوید، و اگر درباره موضوع خشونت خانگی، دغدغه‌مند باشید، شاید خود را درباره موضوع و جایگاه‌تان نسبت به این موضوع به پرسش و چالش کشیده باشید.
در مطلبی که در ادامه خواهد آمد، می‌خواهیم با مردان و درباره مردان در بحث خشونت خانگی صحبت کنیم.
🔻🔻🔻
#مردان_و_خشونت_خانگی

📌@KhanehAmnTelegram

(منبع تصویر)

📌@KhanehAmnTelegram

📄مردان، خشونت خانگی و کلیشه‌های جنسیتی
🖋نویسنده: گروه خانه امن

قسمت اول

اگر شما هم جزو آن دسته از افرادی باشید که خود را به عنوان مرد هویت‌یابی می‌کنند یا به ناچار و بر اساس نظم‌های جنسی و جنسیتی و قواعد مربوط به آن در جامعه، به عنوان یک مرد هویت‌یابی می‌شوید، و اگر درباره موضوع خشونت خانگی، دغدغه‌مند باشید، شاید خود را درباره موضوع و جایگاه‌تان نسبت به این موضوع به پرسش و چالش کشیده باشید.
شاید گاهی مانند بسیاری از مردان با خود گفته‌اید که چرا مردان به نوبه خود، خشونتگر تلقی می‌شوند و در مبحث مربوط به خشونت، این مردانند که عمدتاً در نقش متهم و محکوم قرار دارند، و چرا به دیگر جنبه‌های این موضوع کمتر پرداخته می‌شود یا به کلی از یاد می‌رود. اگر خودتان تجربه خشونت دیدن در محیط خانواده را داشته باشید، شاید احساس کرده باشید که فشار اجتماعی‌ای که روی شما برای صحبت درباره آن وجود دارد تا چه اندازه زیاد است. اگر شاهد خشونت باشید نیز، شرایط چندان متفاوت نیست. شاید از خود پرسیده باشید که جامعه از من به عنوان شاهد خشونت چه انتظاری دارد و آیا این انتظارها دارای وجوه جنسیتی نیز هستند؟
🔻🔻🔻
در این مطلب می‌خواهیم با مردان و درباره مردان در بحث خشونت خانگی صحبت کنیم، اما پیش از آنکه به ادامه بحث بپردازیم، باید با دو واقعیت روبه‌رو شویم: واقعیت اول بر اساس آمارها و تحلیل‌ها و روایت‌های مربوطه این است که خشونت به طور کلی، خشونت جنسی، و خشونت خانگی، عمدتاً علیه زنان صورت می‌گیرد. و به دست مردان. مردان همسر، پدر، برادر، مدیر و رئیس، همکار و غیره. پرداختن به دلیل و یا دلایل چنین واقعیتی، قابل تحدید به یک یا دو پاراگراف یا چند و چند ده و حتی چند صد صفحه نیست. این دلایل به قدری تاریخمند و پیچیده و چندوجهی‌اند که امکان پرداختن به آن‌ها به صورت عمیق در اینجا وجود ندارد. اما به طور خلاصه می‌توان آن را در نظام جنسی و جنسیتی تاریخمند جوامع بشری جستجو کرد که در آن، زنان ، بدن آن‌ها و زندگی شخصی و اجتماعی‌شان، تحت سیطره مردان در جوامع قرار گرفته که از قدرت و امکانات و منابع بیشتری برخوردار بوده‌اند و این برخورداری در یک چرخه باطل، همواره و در طول قرن‌ها بازتولید شده است. واقعیت دوم این است ک ه بلکه،‌ حق با شماست، مردان هم مورد خشونت و خشونت خانگی قرار می‌گیرند و متأسفانه دیرزمانی نیست که به این موضوع در مطالعات مختلف پرداخته می‌شود. اما دست کم می‌توانیم امیدوار باشیم که بحث درباره این موضوع و پرداختن به آن، چندی است که آغاز شده است.
🔻🔻🔻
مردان، نسبت به موضوع خشونت، احتمالاً در چهار جایگاه مختلف قرار می‌گیرند: خشونتگر، خشونت‌دیده، شاهد خشونت و از اطرافیان فرد خشونت‌دیده.
درباره جایگاه نخست، به کرات سخن‌ورزی شده، مطالعات بسیاری روی آن انجام شده، آمارهای قابل اتکایی درباره آن ارائه شده و موضوع پژوهش‌ها و تحقیقات عمیقی قرار گرفته است. اما همه اینها، تنها با نادیده گرفتن مرد خشونتگر و سپردن وی به دست نظام قضایی و تنبیهی. البته اخیراً، مباحث دیگری درباره عدالت ترمیمی به جای تنبیه و کیفر نیز آغاز شده است و افراد خشونتگر، فرصت این را پیدا می‌کنند تا با این موضوع، نه تنها در جایگاه متهم به خشونت، بلکه در جایگاه شهروند و عضوی از جامعه مواجه شوند. در این فرایند، مردان بیشتر درباره خشونت و عواقب آن می‌آموزند و خود را مورد پرسش قرار می‌دهند که ریشه‌های ارتکاب خشونت در آن‌ها و در هویت اجتماعی آن‌ها چیست؟ چرا مرتکب خشونت علیه دیگران، یا در خانه شده‌اند و چرا باید خود را با توجه به این پرسش‌ها به چالش بکشند؟ و البته، چگونه می‌توانند نگرش خود را نسبت به این موضوع تغییر دهند و کنترل خشم را فرا بگیرند. در این فرایند، مردان نه به عنوان تنها عاملان و فاعلان محض، بلکه خود به عنوان «قربانیان» نظام سلسله مراتبی (برای مثال جنسی و جنسیتی) جامعه در نظر گرفته می‌شوند که در مثال آورده شده، خشونت را برای آن‌ها نماد مردانگی و شجاعت و در نتیجه موجه بر می‌شمرد.
📌@KhanehAmnTelegram

ادامه مطلب 👇🏽

📌@KhanehAmnTelegram

📄مردان، خشونت خانگی و کلیشه‌های جنسیتی
🖋نویسنده: گروه خانه امن

قسمت دوم

مردان در جایگاه دوم، یعنی به عنوان خشونت‌دیده، کمتر مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفته‌اند. یکی از دلایل این امر آن است که همین جوامع جنسیت‌زده و سلسله مراتبی، مردانی را که مورد خشونت قرار می‌گیرند، به لحاظ هویتی از «مردانگی» تهی کرده و آنها را به ضعف نسبت می‌دهد. بر اساس مطالعات انجام شده، بسیاری از مردانی که خشونت علیه خود را در محیط خانه و خانواده گزارش نمی‌کنند، به چنین کلیشه‌هایی اندیشیده‌اند و تصمیم گرفته‌اند که خشونت را مسکوت نگه دارند، تا اینکه جامعه آن‌ها را در جایگاه ضعف قرار دهد و آن‌ها را «ضعیف» شناسایی کند. مبارزه با خشونت علیه مردان، مبارزه‌ای جدایی‌پذیر از مبارزه با خشونت علیه زنان نیست. اگرچه ریشه‌ها و دلایل مختلفی برای انواع خشونت وجود دارد، اما نقش کلیشه‌های جنسیتی را در این باره هرگز نمی‌توانیم نادیده بگیریم. عموماً به مردانی که مورد خشونت و خشونت سیستماتیک و منظم قرار می‌گیرند، توصیه می‌شود اگر حتی قادر به صحبت درباره آن به صورت عمومی نیستند، اما خود را از دریافت کمک محروم نکنند و در شرایط خشونت‌بار نمانند. نکته قابل تأملی که نباید فراموش کنیم این است که هنگامی که از خشونت علیه مردان صحبت می‌کنیم، خشونتگران، لزوماً زنان خانواده نیستند. این خشونتگران می‌توانند، زنان همسر، مادران، خواهران، و دیگر زنانی باشند که در سپهر خصوصی مردان وجود دارند. یا مردانی چون پدران، برادران، و دیگر مردان خانواده. واقعیت اینجاست که تعداد مردانی که در محیط خانه با خشونت‌های خانگی مواجهند، کم نیست.
🔻🔻🔻
مردان در جایگاه شاهد خشونت در خانه و محیط خانواده نیز ممکن است شاهد خشونت به مادر و خواهر خود، برادر و یا پدرشان باشند. بر خلاف انتظارها، همواره شرایط برای مداخله و جلوگیری از خشونت وجود ندارد. گاهی روابط قدرت در خانواده، در راه این نوع مداخله سنگ‌اندازی می‌کند و گاهی هم تهدید‌ها و محدودیت‌های موجود موجب می‌شود که چنین خشونت‌هایی بی‌واکنش باقی بماند. مردان در جایگاه شاهد خشونت، در موضوعات تحقیقی متعددی مورد بررسی قرار گرفته‌اند که بیشترین آن، احتمالاً به تأثیر مشاهده خشونت بر مردان، و بالاخص بر کودکان و نوجوانان پسر پرداخته‌اند که شاید همگی گزاره نتیجه‌گیری ناشی از این تحقیقات و بحث‌ها را شنیده باشیم: «پسرانی که شاهد خشونت پدران‌شان علیه مادران‌شان هستند، به احتمال بیشتری،‌ خود نیز مرتکب این خشونت در آینده نسبت به زنان خانواده خود خواهند شد.» شاید این نتیجه‌گیری خود تهی از کلیشه‌های جنسیتی نباشد، اما همراه با این تحقیقات، آمارهای کمابیش قابل اتکایی نیز همواره ارائه شده است. اما باز هم جای بسیاری از بحث‌های دیگر در این میان خالی است. برای مثال: پسرانی که شاهد خشونت مادر خود علیه پدرشان هستند، در آینده خانوادگی خود چگونه عمل خواهند کرد؟
وضعیت مردان در جایگاه آخر یعنی به عنوان اطرافیان فرد خشونت‌دیده، بسیار کمتر از دیگران مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفته است. احتمالاً مردان به عنوان اعضای خانواده یا دوستان و آشنایان فرد خشونت‌دیده بتوانند در فرایند بهبود فرد خشونت‌دیده نقشی ارزشمند بازی کنند. اما همین کلیشه‌های جنسیتی ذکر شده، مردان را از روند مراقبت، نگه‌داری و ترمیم شرایط جسمانی و روانی خشونت‌دیدگان، به خصوص زنان حذف کرده است. به همین دلیل، پژوهش‌ها و روایت‌های اندکی در این باره وجود دارد که مردان چگونه می‌توانند به اطرافیان خشونت‌دیده خود یاری برسانند. بگذارید این مطلب را با قسمتی از «قدرت ما: مردان چطور می‌توانند به زنان در روند بهبودی پس از تجربه خشونت جنسی کمک کنند؟»، نوشته ام. ال مورتیمر که پیش‌تر در وبسایت بیدارزنی منتشر شده است و به مردان، توصیه‌هایی درباره چگونگی کمک به زنان بازمانده از خشونت جنسی می‌کند، به پایان ببریم. برخی بایدها و نبایدهایی که مردان باید در نظر بگیرند:
🔻🔻🔻

📌@KhanehAmnTelegram
ادامه مطلب 👇🏽

📌@KhanehAmnTelegram
📄مردان، خشونت خانگی و کلیشه‌های جنسیتی
🖋نویسنده: گروه خانه امن

قسمت سوم

«یک. حفظ امکان نزدیک شدن به فرد آسیب‌دیده
این کارها را انجام ندهید:
در شوخی‌ها یا گفتگوهایی که مسئله خشونت جنسی علیه زنان را عادی‌سازی می‌کنند شرکت نکنید.
از زبانی که پرخاشگری جنسی را در مردان تحسین یا توجیه می‌کند استفاده نکنید.
زنان را به دلیل برخورداری از آزادی‌هایی که برای مردان مشروع می‌دانید قضاوت نکنید.
🔻🔻🔻
این کارها را انجام دهید:
این را بدانید که زنان نیز درست مانند مردان می‌خواهند نسبت به بدنشان تسلط کامل داشته باشند. و این که عواقب روحی ناشی از عدم کنترل روی بدن در شخص آسیب‌دیده بسیار شدید است.
این را بدانید که خشونت جنسی، در هر بستری که صورت بگیرد، تجربه‌ای با آسیب‌های بسیار زیاد است.
این را بدانید که همه مردان مانند شما صداقت ندارند. مردانی که به زنان آسیب می‌زنند اغلب استعداد خارق‌العاده‌ای در جلب اعتماد دیگران نسبت به این که انسان‌هایی مهربان هستند دارند.
این را بدانید که بازماندگان زیادی از خشونت جنسی اطراف شما هستند و شما آن‌ها را نمی‌شناسید. یک اظهار نظر یا عمل خشن که بُعد جنسی داشته باشد، ممکن است «بامزه» به نظر برسد یا بسیاری از زنان آن را تحمل کنند، اما می‌تواند رنج بزرگی را به بازماندگان از خشونت جنسی تحمیل کند.
🔻🔻🔻
دو. گفتگوهای اولیه
این کارها را انجام ندهید:
سعی نکنید وحشت ناشی از این تجربه را با توجیه انگیزه‌های مهاجمان کوچک جلوه دهید یا از فرد آسیب‌دیده در مورد آن چه «دقیقاً» اتفاق افتاده سؤال. این کار شما وحشتی را که در وی ایجاد شده کاهش نخواهد داد، بلکه موجب خواهد شد تا احساس کند مرد مورد اعتمادش مرزهای خود را با اتفاق وحشیانه‌ای که برای او افتاده مشخص نمی‌کند و در نتیجه، موجب کاهش اعتماد عمومی او شود.
درجه خشونتی که او متحمل شده را با درجه خشونتی که دیگران متحمل شده‌اند مقایسه نکنید. هر خشونت جنسی‌ای قابلیت خرد کردن و آسیب رساندن به شخص آسیب‌دیده از خشونت را دارد؛ مهم نیست که شدید بوده یا خفیف.
سعی نکنید کنترل وضعیت را در دست بگیرید. مسئله مهم در بحث تجاوز این است که توانایی و حق کنترل از فرد آسیب‌دیده گرفته شده است. فقط تلاش کنید حامی باشید.
🔻🔻🔻
این کارها را انجام دهید:
نشان دهید که تمایل به گفتگو دارید. صحبت کردن نیاز به شجاعت بسیار دارد. شجاعت شخص آسیب‌دیده را با شنیدنش افزایش دهید. نشان دهید که او را باور دارید، که به او اهمیت می‌دهید و قصد دارید به او کمک کنید.
این را بدانید که این گفتگو درباره خشونت و عواقب آن است، نه گفتگویی درباره رابطه جنسی. بنابراین تلاش کنید تا شخص آسیب‌دیده با اشتراک‌گذاری وقایعی که برایش اتفاق افتاده، و ممکن است بسیار شخصی و خودمانی باشند، احساس شرم‌زدگی نکند.
درک کنید که گزارش کردن و معمولاً شهادت دادن برای تعقیب قانونی در مورد تجاوز تجربه‌ای آسیب‌زاست و این تصمیمی است که شخص آسیب‌دیده باید بگیرد. بنابراین به جای این که از او بخواهید این جرم را گزارش دهد، بپرسید که قصد انجام این کار را دارد یا نه. به دلایلش گوش دهید و حمایتتان را از هر تصمیمی که خواهد گرفت اعلام کنید.
حواستان را جمع کنید، اما در بروز واکنش‌های احساسی خود نیز آزاد باشید. من واکنش‌های احساسی شدید مانند ابراز خشم نسبت به متجاوزان را که از دیگران می‌گرفتم تحسین می‌کردم. واکنش‌های آرام‌تری که همواره در ذهنم نگه داشته‌ام واکنش‌هایی بوده که از سه دوست مرد خودم دریافت کردم که در فاجعه بعد از این تجاوز از من مراقبت کردند. یکی از آن‌ها از من خواست هرچه می‌توانم رنجم را با او شریک شوم، چرا که اگر این کار را با هم انجام دهیم، قطعاً می‌توانیم از آن عبور کنیم. دو دوست دیگرم ساعت‌ها کنارم نشستند و می‌توانستم ببینم که تا چه حد رنج می‌کشند، و مشتاقند تا با راهکارهای عملیاتی‌شان به کمک من بیایند. بزرگ‌ترین رنج یک نجات‌یافته از خشونت جنسی این است که هیچ واکنش احساسی‌ای دریافت نکند. سکوت می‌تواند به مثابه سوءظن یا قضاوت نگریسته شود. سکوت می‌تواند گویای هر چیزی باشد جز همبستگی.
🔻🔻🔻
این را بدانید که فکر کردن به خودکشی، قطع ارتباط از جامعه، اختلال اضطراب پسا-آسیب و افسردگی، رایج‌ترین عواقب خشونت جنسی هستند. در صورت نیاز، آماده ارائه کمک‌های حرفه‌ای به شخص آسیب‌دیده باشید.
📌@KhanehAmnTelegram

ادامه مطلب 👇🏽

📌@KhanehAmnTelegram

📄مردان، خشونت خانگی و کلیشه‌های جنسیتی
🖋نویسنده: گروه خانه امن

قسمت چهارم و پایانی

سه. مسیر بهبودی
این کارها را انجام ندهید:
برای بهبودی شخص آسیب‌دیده مهلت تعیین نکنید.
اگر او از امنیت خود حتی در اطراف شما به شدت محافظت می‌کند، این مسئله را شخصی نکنید. احساس آسیب‌پذیری پس از خشونت جنسی احساسی دردناک است. جبهه‌گیری و نفرت‌ورزی شدید از جانب شخص آسیب‌دیده، پس از آن که اعتماد کلی‌اش جلب شد، کاهش خواهد یافت. به آرامی به او اطمینان دهید که هرگز به او آسیب نخواهید زد، اما اجازه دهید که او باشد که مرزها را میان خود و شما تعیین می‌کند. این، برای او، احساس امنیت به ارمغان می‌آورد.
قضاوت‌های او را، حتی اگر فکر می‌کنید ناشی از آسیبی است که متحمل شده، کم‌ارزش جلوه ندهید. در عوض کمک کنید تا بهتر فکر کند و به یک قضاوت فکری سالم دست یابد.
🔻🔻🔻
این کارها را انجام دهید:
کمک کنید تا فرد آسیب‌دیده احساس امنیت کند.
کمک کنید تا او احساس ارزشمندی کند.
کمک کنید تا احساس امیدواری به او بازگردد.»
کمک کنید تا به راحتی تفکرات و احساساتش را بازگو کند.
این را بدانید که با ابراز اظهارات تهی از درک و احساس و البته توهین‌آمیز، احساس ارزشمندی، امیدواری و امنیت شخص، هدف حمله قرار می‌گیرد.
درک کنید که تجربه‌های خاص حسی می‌توانند منجر به بازگشت ناگهانی و شدید به گذشته و آن خاطرات دردناک شود. صبور باشید.
با آسیب روانی هم مانند آسیب جسمی، بدون قضاوت مواجه شوید و باور داشته باشید که چنین آسیبی می‌تواند بهبود یابد و درمان شود.
اگر شریک جنسی فرد آسیب‌دیده هستید، صبور باشید، حامی باشید، مهربان باشید و به او اطمینان دهید که او شخصی ارزشمند و دوست‌داشتنی است. (خشونت جنسی موجب ایجاد احساسات متعارض با ارزشمندی و عشق می‌شود.)
📌@KhanehAmnTelegram

زن‌ستیزی و تبعیض علیه زنان

‏باجه امور خانواده اداره گذرنامه:

زنی مستاصل و پریشان به مسئول باجه در حالی که اشک میریزه میگه خانم من دارم واشنگتن دی سی دکترا میخونم. تموم زندگیم اون وره. با شوهرم و دخترم اومده بودیم دیدن خانوادمون. موقع برگشت شوهرم و دخترم رد شدند. به من که رسید گفتند شوهرت ممنوع الخروجت کرده.
‏و اجازه خروج از کشور نداری. خانم شما خودت زنی. آخه مگه میشه. بچم رو برد. زندگیم رو نابود کرد. حالا من چی کار کنم...

زن با هق هق: خانم تا حالا شده که این جور پرونده‌ها درست شند؟
مسئول باجه بیحوصله و بی‌تفاوت ایشالا درست میشه. این فرم رو پر کن.
‏امور بین الملل اداره گذرنامه

زن با دختر هفده ساله خطاب به منشی سرپرست دادسرا: خانم من اومدم برای دخترم پاسپورت بگیرم. میگند اجازه پدرش رو میخواد. باباش رو از کجا بیارم. هفده سال پیش ما رو گذاشت و رفت. هفده سال پیش غیابی طلاق گرفتم و با کارگری و بدبختی این بچه رو بزرگ کردم.
‏حالا ازم اجازه پدر میخواید؟
خانم منشی: برو از دادگاه خانواده حکم مفقوالاثری شوهرت رو بگیر اگه میخوای پاسپورت بگیری براش. بدون اجازه پدر نمیشه.
‏امور بین الملل اداره گذرنامه:
زن به همراه دختر شونزده ساله‌اش خطاب به مسئول باجه خانم شوهر من چندسال پیش فوت کرده. حضانت دخترم با منه. اومدم پاس بگیرم براش.
‏مسئول باجه:«نمیتونی خانم، قیمش باید بیاد که پدربزرگشه. اجازه اون لازمه.» زن مستاصل: آخه پدربزرگش نمیاد. بابا من دخترم رو بزرگ کردم. من دارم خرجش رو میدم. مسئول باجه فقط اجازه پدربزرگ لازمه. قانون این رو میگه. برو خانم وقتمون رو نگیر.
‏اینها فقط بخشی از اونچه بود که در چند روز مشاهداتم در اداره گذرنامه دیدم. زنانی مستاصل که توسط همسرانشان ممنوع الخروج شده‌اند و مردان شیک و پیک و اتوکشیده‌ای که از راه میرسیدندو با گفتن این جمله که اومدم همسرم رو ممنوع الخروج کنم، زندگی و آینده یک زن را بنا به قانون نابود میکردند.


از حساب توئیتر بنفشه جمالی



#خشونت_علیه_زنان #زن_ستیزی #تبعیض_جنسیتی #تبعیض_سیستماتیک #ارتجاع



@Blackfishvoice

🟣 تجمع فعالین حقوق زنان و فعالین مدنی شهر سنندج، مقابل دادگاه این شهر در اعتراض به خشونت علیه زنان و قتل «فائزه ملکی‌نیا»

#زن_ناموس_هیچ‌کس_نیست
#خشونت_علیه_زنان
#همبستگی_علیه_نابرابری_فقر_و_خشونت


@kolbarnews
@bidarzani

🚨 تولد ۷۹۱ کودک از مادران ۱۰ تا ۱۴ ساله در سال جاری

مطابق با آمار اولیه شمار موالید امسال که از سوی سازمان ثبت احوال کشور منتشر شده است، از ۳۰ اسفند ۹۹ تا ۱۶ مهر ۱۴۰۰، تعداد ۷۹۱ کودک از مادران ۱۰ تا ۱۴ ساله متولد شده‌اند.
@farhangsazijensii

با توجه به اینکه این آمار بر حسب گروه سنی مادر در زمان تولد و به تفکیک جنسیت فرزند و استان منتشر شده است؛ تا کنون سیستان و بلوچستان با تولد ۱۲۷ پسر و ۱۲۱ دختر از مادران ۱۰ تا ۱۴ ساله طی سال ۱۴۰۰ در صدر این آمار قرار دارد.

در این بین اما خراسان جنوبی با تولد یک پسر، کهگیلویه و بویر احمد و قم هر کدام با تولد یک دختر و ایلام با تولد دو دختر استانهایی هستند که کمترین کودکان از مادران ۱۰ تا ۱۴ ساله در آنجا متولد شده اند.
📊 متن كامل اين گزارش را اينجا بخوانيد

ما را در توییتر دنبال کنید
🔶🔶
#کودک_همسری #تجاوز #کودک_آزاری #ازدواج_کودکان #سند_۲۰۳۰_سند_آموزش_پیشرفت_تغذیه_تحصیل_حقوق_صنعت_و_برابری_است

اسم من نجود است، ده ساله‌ام، طلاق گرفته‌ام
مترجم: پروین حسینی


#کتاب #کودک_همسری #یمن


@Blackfishvoice

🟣 مهریه و قانون‌گذارانی که کمر به حذف زنان بسته‌اند

✍🏽 بنفشه جمالی


گروهی از مردان ایرانی مقابل مجلس تجمع کردند تا به بهانه مخالفت با مهریه، بر افکار ضد زن و برابری‌خواهانه تاکید کنند. چالشی که قانون نابرابر میان زنان و مردان ایجاد کرده است.

در زمانه‌ای که هرگونه تجمع و مطالبه‌ای از سوی فعالان مختلف حوزه‌ها مساوی است با بازداشت و زندان و حبس‌های طولانی‌مدت، این مردان بدون هیچگونه مشکلی تجمع خود را برگزار کردند و به ترویج افکاری پرداختند که زنان را صرفاً برای تمکین و تن دادن به خواسته‌های مردانه‌شان می‌خواهند و بس. 

مردانی که با مقدس خواندن نهاده خانواده، در اوج ناآگاهی و در کمال ناباوری مهریه را قانونی فمینیستی خوانده و خواهان برچیده شدن آن شدند. مردانی که بدون اندک آشنایی با فمینیسم و چارچوب‌های نظری آن و صرفاً در راستای سیاست‌های دشمن‌پروری حکومت جمهوری اسلامی با فمینیسم، سعی در تخریب مطالبات برابری خواهانه فعالینی داشتند که سال‌هاست با اعتراض به مهریه که آن را توهینی به زن می‌دانند، خواهان به رسمیت شناخته شدن حقوق برابر زنان در خانواده بوده‌اند. فعالانی که در نبود قوانین حمایتی، به طرق مختلف، زنانِ در آستانه ازدواج را تشویق به درج شروط ضمن عقد نظیر گرفتن حق طلاق، حق اشتغال، حق مسکن، حق تحصیل، حق حضانت و ... کرده‌اند و بسیاری برای همین آگاهی سازی‌ها به زندان افتاده‌اند یا حبس‌های طولانی‌مدت گرفته‌اند.


ادامه‌ی متن را در وبسایت رادیو زمانه بخوانید:

https://www.radiozamaneh.com/690345/


@bidarzani

🔻روایت‌های توهین جنسی در اتاق زایمان

🔶️«حالش را تو کردی، زحمتش را من باید بکشم»

🔹️«دستت‌ رو بردار...لعنت بهت...دفعه بعدی حامله نشو نکبت.» روز گذشته ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که حاوی صدای یک زن باردار است. راوی این ویدئوکه در بیمارستان حضور دارد می‌نویسد: «زایمان دختر ۲۰ ساله اتاق بغلی من یواشکی نگاه می‌کردم. جملات دکتر دقیقا ثانیه تولد بچه. بیمارستان امام اهواز.» در ویدئو صدای زن باردار در حال زایمان را می‌شنوید؛ همچنین صدای تشر زدن پزشک که جملات ابتدایی متن را با تندی بیان می‌کند.

🔹️انتشار این ویدئو در شبکه‌های اجتماعی سبب شد تا کاربران فضای مجازی درباره تجربه‌های مشابه خود بنویسند. یکی از کاربران توییتر در واکنش به این تصاویر نوشت: «من با دوستان دانشجوی ماما که کارآموز بودن رفتم بیمارستان. به زن می‌گفت: "لنگ‌هاتو وا کن، خوب برای شوهرت وا می‌کردی که ..."» کاربر دیگری هم از «زایشگاه‌های دولتی ایران» به عنوان «شکنجه‌خونه» نام برد.

🔹️صفحه اینستاگرامی که اولین‌بار این ویدئو را منتشر کرد در استوری بعدی‌اش پرسیده که آیا کسی تجربه مشابهی داشته است؟ زنان زیادی در این باره واکنش نشان داده و از تجربه خود گفتند. همچنین در توییتر فارسی‌زبان، کاربران در حال بازگویی این تجاربند و از توهین‌های جنسی به زنان در حال زایمان می‌نویسند. یک کاربر توییتر شنیده که پزشک به زنی گفته: «حالشو تو کردی زحمتاشو من باید بکشم، می‌خواستی لنگتو ندی هوا!» یکی دیگر از کاربران نوشته است: «مامان من هر سه‌مون رو طبیعی بدنیا آورد. برای خواهر اولم رفته بود بستری شه که این رفتارا رو دید. سر آخری بخاطر اینکه فحش و توهین نشنوه گفت نمی‌خوام بچه‌مو به دنیا بیارم. سر هر سه‌ ما دندوناش ترک خوردن. کف دستاش از فشار ناخوناش خون میومد. که یک‌وقت داد نزنه کسی بهش توهین کنه!»

🔹️روایت‌های اتاق زایمان در حالی بازگو می شود که پیش‌تر بارها و بارها زنان از آزارهای کلامی پزشک‌های زنان شکوه کرده بودند. پزشکانی که با تعدی به حریم خصوصی زنان آنها را بابت روابط جنسی آزاد و خارج از ازدواج تحقیر جنسی یا مواخذه کرده‌اند. تا آنجا که بعضی از زنان پیش از مراجعه به پزشک مجبور به پرس‌وجو و تحقیق می‌شوند تا از غیرمتعصب بودن پزشک اطمینان حاصل کنند. بنابراین جرم‌انگاری روابط خارج از ازدواج زنان را در موقعیتی آسیب‌پذیرتر قرار می‌دهد. یکی از کاربران درباره روایات اتاق زایمان توییت کرده: «راستش اصلا چیز جدیدی نیست. توی مطب برای یه معاینه‌ معمولی هم توهین می‌کنن به خانوما. به یکی از آشناهام گفته بودن: موقع دادن خوب بلدین لنگاتون رو وا کنین. اینجا خجالت می‌کشی واسه من؟»

🔹️رابطه‌ پزشک-بیمار از جمله روابطی است که به‌دلیل نابرابری جایگاه، مستعد است تا بیمار را در موقعیت آسیب‌پذیر قرار دهد. اما شما محق‌اید در صورت مواجهه با رفتارهای غیراخلاقی و خلاف شئون پزشک که موارد آزارهای جنسی و جنسیتی را هم دربر می‌گیرد، از پزشک مذکور شکایت کنید. اگرچه اثبات این موارد بسیار دشوار است و احتمال اینکه شکایت و پیگیری شما به نتیجه‌ای نرسد بالا است. با این حال عده‌ای معتقدند شکایت کردن حتی اگر به محکومیت فرد متخاطی ختم نشود، می‌تواند در بازداشتن او از تکرار خطا موثر واقع شود.

🔹️دیدبان آزار پیشتر متونی منتشر کرده که می‌تواند به عنوان راهنما برای کسانی که مورد آزار کلامی پزشک قرار گرفته‌اند، عمل کند. متن کامل را می‌توانید از لینک زیر بخوانید. فایل «منشور حقوق بیمار» و هم‌چنین فایل «راهنمای عمومی اخلاق حرفه‌ای پزشکی و شاغلین وابسته‌‌ سازمان نظام پزشکی» را هم می‌توانید از متن دانلود و مطالعه کنید.

#دیده‌بان_آزار
@harasswatch

https://harasswatch.com/news/1780/