#ماه_افتخار بر افراد دارای معلولیت# +LGBTQ مبارک!

✍🏽 شرح تصویر(فایل گیف یا تصویر متحرک): در جلوی تصویر، کف دست و انگشتان دیده می‌شود که با زبان اشاره، علامت «دوستت دارم» را نشان می‌دهد. در پس‌زمینه، دو قلب رنگین‌کمانی قرار گرفته که رنگ‌های داخل آنها به طور مواج در حرکت هستند. بالای تصویر نوشته شده: دوستت دارم به هر زبانی قشنگ است. در گوشه سمت چپ نیز علامت صفحه به توان یک قرار گرفته است.

#به_توان_یک #عشق #دوستت_دارم #زبان_اشاره #معلولیت #ماه_جون_ماه_افتخار

@betavaneyek

📃خشونت خانگی علیه کارگران خانگی
🖋نویسنده: خانة امن

اگرچه مسئله خشونت علیه کارگران خانگی مسئله‌ای است که هرچه بیشتر به مناسبات کاری و شغلی مربوط می‌شود، چرا که با خشونت علیه فردی در موقعیت کارگر مواجهیم، اما این خشونت می‌تواند ابعاد خانگی نیز پیدا کند، چرا که ارتباط میان کارگران خانگی با کارفرمایان‌شان، تنها ارتباطی کاری نیست و ابعاد و زوایای خصوصی‌تر و شخصی‌تری در بسیاری از موارد به خود می‌گیرد. از دلایل این امر آن است که...

ادامة مطلب 👇🏽👇🏽👇🏽

لینک مطلب در اینستاگرام

📍@KhanehAmnTelegram

📃خشونت خانگی علیه کارگران خانگی
🖋نویسنده: خانة امن

اگرچه مسئله خشونت علیه کارگران خانگی مسئله‌ای است که هرچه بیشتر به مناسبات کاری و شغلی مربوط می‌شود، چرا که با خشونت علیه فردی در موقعیت کارگر مواجهیم، اما این خشونت می‌تواند ابعاد خانگی نیز پیدا کند، چرا که ارتباط میان کارگران خانگی با کارفرمایان‌شان، تنها ارتباطی کاری نیست و ابعاد و زوایای خصوصی‌تر و شخصی‌تری در بسیاری از موارد به خود می‌گیرد.

از دلایل این مسئله این است که کسانی که به عنوان کارگر خانگی مشغول به کارند، در فضای خصوصی این کار را انجام می‌دهند، در نتیجه، مناسبات میان افرادی که در این فضا حضور دارند، مناسباتی فراتر از مناسبات کارفرمایی-کارگری است. یکی دیگر از دلایل، نوع شغلی است که این افراد در آن مشغول به کارند: کارهایی که به اصطلاح مراقبتی یا تولید اجتماعی نامیده می‌شوند، از قبیل نگهداری از افرادی که به مراقبت مشخص و خاص احتیاج دارند، مانند پرستاران کودک یا افراد سالمند یا افراد دارای معلولیت، یا خدمتکاری و انجام کارهای خانه و در نتیجه حضور در یک محیط شخصی و احتمالاً خانوادگی، و غیره.

این چنین مشاغلی، خواسته و ناخواسته افراد را با مناسبات خانوادگی و شخصی محیط کارشان گره می‌زند. برخی از کارگران خانگی در منازلی که در آن مشغول به کارند، سکونت می‌گزینند، به خصوص اگر شغل‌شان نگهداری از کودکان یا سالمندان باشد؛ به این معنی که نیاز به حضور دائمی و مکرر آنان وجود دارد.
در چنین شرایط می‌توان خشونتی را که کارگران خانگی متحمل می‌شوند، در چارچوب خشونت خانگی نیز تعریف کرد، چرا که این نوع کار، کاری است که در حریم خانه و در بستر مناسباتی انجام می‌شود که «شخصی»اند. و البته به همین دلیل است که این کارگران از بیشتر مباحث مربوط به این نوع خشونت حذف شده یا نادیده گرفته می‌شوند. یکی دیگر از دلایل پنهان بودن این نوع خشونت این است که این کارگران عموماً از برخورداری از صنف و سندیکاهای کاری محرومند، اگر برای مثال، در گروه افراد مهاجر جای می‌گیرند، در بسیاری از موارد به صورت «سیاه» به استخدام در می‌آیند و در نتیجه نمی‌توانند خشونتی را که بر آن‌ها می‌گذرد گزارش کنند، و البته تعریف و توصیف خشونتی که در مناسبات شخصی‌تر صورت می‌گیرد، دچار پیچیدگی است.

خشونت خانگی علیه کارگران خانگی، طیف گسترده‌ای از رفتارهای خشونت‌آمیز علیه این کارگران است، از جمله: بهره‌برداری جنسی از آن‌ها، عدم پرداخت مناسب و به موقع به این کارگران، فراهم نکردن شرایط مناسب زندگی برای کارگرانی که در خانه‌های کارفرمایان‌شان زندگی می‌کنند، سوءاستفاده از موقعیت قانونی و اداری آن‌ها (دربارة افراد مهاجر برای مثال)، رفتار تحقیرآمیز با آن‌ها و تحمیل وظایف و کارهای دشوار و ساعت‌های کاری نامناسب به آن‌ها، و البته عدم تخصیص بیمه و مزایای کارگری به این کارگران که در پستوهای کارفرمایان‌شان به کار مشغول بوده و مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند.

به همین دلیل است که امروزه، در مباحث مربوط به خشونت خانگی، از کارگران خانگی صحبت می‌کنیم تا حساسیت‌ها نسبت به شرایط این کارگران را افزایش داده و خشونت علیه آن‌ها را تعریف کنیم. خشونتی که ابعاد خاصی داشته و به سادگی در چارچوب‌های نظری موجود قرار نمی‌گیرد.

لینک مطلب در اینستاگرام


📍@KhanehAmnTelegram

چگونه پرستاران و ماماها می‌توانند به انتخاب بهترین روش پیشگیری از بارداری کمک کنند؟


🔵 در ایالات‌متحده #پرستاران و #ماما ها بیشترین مراجعه برای چگونگی انتخاب #روش‌های_پیشگیری_از_بارداری را دارا هستند. به‌طور مثال در جورجیا این رقم ۶۰ درصد است. در حقیقت پرستاران و ماماها نقش اساسی برای مقابله با اطلاعات گمراه کننده و نادرستی که اقوام، آشنایان و #رسانه‌های_جمعی در خصوص روش‌های پیشگیری از بارداری ارائه می‌دهند، را دارا هستند.

سن، وضعیت سلامتی، تغییرات ایجاد شده در #رابطه_جنسی، تغییر در اولویت‌های سبک زندگی از جمله عواملی هستند که نیاز #زنان و افرادی که قادر به باردار شدن هستند، به چگونگی انتخاب روش‌های پیشگیری از بارداری را در طول سال‌های باروری آن‌ها نشان می‌دهند. پرستاران باید اطلاعات دقیق و درستی در خصوص میزان شکست انواع روش‌های پیشگیری از بارداری به زنان و همه افرادی که می‌توانند باردار شوند، ارائه بدهند.

هنگام مشاوره، پرستاران باید دفعات رابطه جنسی افراد را حتما در نظر بگیرند. به طور مثال زنانی که دارای رابطه جنسی کامل به دفعات هستند باید از روش‌هایی استفاده کنند که بیشترین محافظت در برابر بارداری را برای آن‌ها فراهم می‌کنند. این روش‌ها شامل انواع ایمپلنت‌ها، IUD و داروهای #ضدبارداری خوراکی هستند.

پرستاران همچنین باید به مراجعین خود این مشاوره را بدهند که درصورت بروز بارداری ناخواسته چه واکنشی داشته باشند و چه راه‌هایی پیش روی آن‌ها وجود دارد. این مشاوره می‌تواند به افراد برای انتخاب روشی که برای پیشگیری از بارداری انتخاب می‌کنند بسیار کمک کند.

پرستاران و ماماها همچنین به مراجعین خود باید در خصوص بیماری‌های مقاربتی و چگونگی محافظت در برابر این بیماری‌ها مشاوره بدهند. پرستاران همچنین می‌توانند با مراجعین خود در خصوص اهمیت برانگیختگی و راحتی با بدنشان در هنگام رابطه جنسی صحبت کنند.

سابقه سلامت نیز از عوامل مهم در انتخاب روش پیشگیری از بارداری برای زنان و افرادی است که می‌توانند باردار شوند. به طور مثال زنان و افراد بالای ۳۵ سال که سیگاری هستند و زنانی که #سرطان_پستان دارند نباید از قرص‌های ضدبارداری استفاده کنند. ایمپلنت‌ها برای افراد مبتلا به بیماری‌های کبدی، دارای خونریزی‌های بدون دلیل واژینال یا مبتلا به سرطان پستان مناسب نیستند.

پرستاران و ماماها باید به مراجعین خود بگویند که روش‌های پیشگیری از بارداری زمانی می‌توانند موثر باشند که به درستی انتخاب شده باشند. پرستاران و ماماها همچنین باید در خصوص #سلامت_جنسی و چگونگی استفاده از راه‌های پیشگیری از بارداری به #نوجوانان #آموزش دهند.

@pareestar

📃 مشارکت ندادن در تصمیم‌گیری‌ها، خشونت خانگی است!
🖋نویسنده: خانة امن

...مناسبات جنسیتی (روابط مردسالارانه) و مناسبات قدرت (روابط بزرگ‌سالارانه)، دو نوع از مناسباتی هستند که در شکل‌گیری این نوع خشونت بر پایة مشارکت ندادن در تصمیمات خانگی و خانوادگی نقش ویژه‌ای دارند. مناسباتی که مردان را در مشارکت ندادن زنان خانواده در تصمیم‌گیری‌ها و بزرگسالان و به طور کلی بزرگتر‌ها را در مشارکت ندادن اعضای جوان‌تر خانواده در تصمیمات آزاد می‌گذارند....

کل مطلب 👇🏽👇🏽👇🏽

لینک مطلب در اینستاگرام

📍@KhanehAmnTelegram

photo: Inclusif-illustration-©-Daphne-Collignon

📃 مشارکت ندادن در تصمیم‌گیری‌ها، خشونت خانگی است!
🖋نویسنده: خانة امن

خشونت خانگی را اغلب به عنوان خشونتی جسمی و ذهنی-فکری می‌شناسیم. خشونتی که در قالب کلمات خاص یا کنش‌های جسمی مشخص شناخته شده‌اند و برای بسیاری از ما آشنا هستند.
اما از آنجا که می‌دانیم که خشونت خانگی از این دو نوع، زیرشاخه‌های مختلفی دارد، می‌توانیم به رفتارها و عادت‌هایی فکر کنیم که حضورشان به معنای خشونت و خشونت خانگی است. رفتارهایی که عموماً در بستر زمان و به طور مداوم حضور دارند و به صورت سیستماتیک علیه یک شخص یا اشخاصی در خانه و در محیط خانواده شکل می‌گیرند.

یکی از این خشونت‌ها، مشارکت ندادن اعضای خانواده در تصمیمات خانوادگی است. این مشارکت ندادن به معنای عدم توزیع حق بر تصمیم‌گیری دربارة مسائل شخصی و یا جمعی است و به معنای سلب عاملیت از شخصی است که خشونت به او روا داشته می‌شود.
فرزند نوجوان یا جوانی را در نظر بگیرید که در تصمیمات اساسی والد(ین) خود شریک نیست و حق انتخاب به او داده نمی‌شود. شخصی را در نظر بگیرید که همسر خود را از تصمیم‌گیری دربارة شرایط مالی خانواده و مخارج خانه منع می‌کند یا به نحوی راه را برای تصمیم‌گیری او می‌بندد. برادر یا خواهر بزرگ‌تری را در نظر بگیرید که برادر یا خواهر کوچک‌تر از خودش را از تصمیم‌گیری دربارة مسائل شخصی‌اش نهی می‌کند و از اینکه او به طور مستقل دربارة چیزهایی که قدرت تصمیم‌گیری دربارة آن‌ها را دارد، راضی نیست و در نتیجه در ازای هر تصمیمی که او می‌گیرد، به او خشونت روا می‌کند.

تمام این‌ها، نمونه‌هایی از خشونت خانگی در نتیجه مشارکت ندادن شخص یا اشخاصی دیگر در تصمیمات خانوادگی‌اند. آزاد نگذاشتن فرزندان در انتخاب رشتة تحصیلی، تصمیم‌گیری بزرگ‌سالان برای همسران خود و برای مثال کمیت و کیفیت ارتباط آن‌ها با اعضای خانوادة اولیه‌شان، سلب اختیار از اشخاص بزرگسال خانواده که دارای عقلانیت کافی هستند، از هزینه کردن درآمدشان، عدم تصمیم‌گیری جمعی برای تمام فعالیت‌های جمعی از قبیل سفر در تعطیلات، عوض کردن شهر یا محلة زندگی بدون مشاوره با افراد بزرگسال خانواده که این تصمیم می‌تواند بر زندگی‌های حرفه‌ای و شخصی‌شان تأثیر بگذارد، مشارکت ندادن اعضای دارای معلولیت در خانواده، همگی از جمله مثال‌های خشونت خانگی هستند که بر افراد به واسطة مشارکت ندادن‌شان در تصمیمات جمعی یا شخصی اعمال می‌شوند.

این موضوع را هم نباید فراموش کنیم که مناسبات جنسیتی (روابط مردسالارانه) و مناسبات قدرت (روابط بزرگ‌سالارانه)، دو نوع از مناسباتی هستند که در شکل‌گیری این نوع خشونت بر پایة مشارکت ندادن در تصمیمات خانگی و خانوادگی نقش ویژه‌ای دارند. مناسباتی که مردان را در مشارکت ندادن زنان خانواده در تصمیم‌گیری‌ها و بزرگسالان و به طور کلی بزرگتر‌ها را در مشارکت ندادن اعضای جوان‌تر خانواده در تصمیمات آزاد می‌گذارند.


📍@KhanehAmnTelegram

✉️به اینستاگرام خانه امن بروید و روایت‌تان را با ما شریک شوید. ما برای ادامه کار به آنچه شما درباره ما و ‌فعالیتهای ما فکر میکنید نیاز داریم.

https://www.instagram.com/khanehamn

🔸️فشار بر زنان برای پسرآوری

🟤گلجمین نجفی به دلیل پسردار نشدن به قتل رسید


زاگاه- به گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، گلجمین نجفی که مادر سه فرزند دختر بود، به بهانه پسردار نشدن توسط همسرش به قتل رسیده است. او همواره به همین دلیل مورد تحقیر و آزار بوده که در نتیجه مجبور به ترک منزل همسر و رفتن به خانه پدرش می‌شود. همسر گلجمین به منزل پدر زن رجوع و وی را به منزل بازمی‌گرداند و همان روز با ضربه توسط یک جسم سنگین او را به قتل می‌رساند. گفته می‌شود مرد با صحنه‌سازی جسد همسرش را به جاده‌ای خلوت برده و با اتومبیل از روی جمجه‌اش رد شده است و متعاقبا مدعی شده که در حین حرکت درب اتومبیل باز شده و گلجمین‌ به پایین پرت شده و سرش زیر لاستیک عقب اتومبیل وانت نیسان مانده است. لازم به ذکر‌ است که این مرد به نام علی آقارضایی توسط نیروهای پلیس بازداشت شده است.

چندی پیش نیز زنی 30 ساله در لاهور توسط همسر، برادر همسر و مادر همسرش مورد شکنجه قرار گرفت و با طناب خفه شد. او پس از 4 سال ازدواج دو دوختر بدنیا آورده بود که یکی از آنها تنها 4 ماه سن داشت. او مدتی طولانی بود که توسط همسر و خانواده همسرش برای پسر زاییدن تحت فشار و آزار و اذیت قرار داشت. این موارد تنها مربوط به یک سال اخیرند و حاکی از آن که زنان هم‌چنان در بسیاری از نقاط برای پسر بدنیا آوردن تحت فشار قرار دارند و «دخترزایی» می‌تواند عواقبی جدی برای آنها به دنبال داشته باشد.

نسبت جنسی جمعیت در ایران حدود ۱۰۳ است؛ به این معنی که به ازای تولد هر ۱۰۰ دختر، ۱۰۳ پسر متولد می‌شود و به طور میانگین نسبت جنسی ۱۰۳ اعلام شده است. در بعضی استان‌ها این نسبت متفاوت است و افزایش غیرطبیعی در نسبت جنسی دیده می‌شود بویژه در استان‌های آذربایجان شرقی، اردبیل، کرمانشاه و لرستان. اگرچه نام ایران میان کشورهایی که نسبت جنسیتی جمعیت در آنها نامتوازن شده، قرار ندارد اما این به آن معنا نیست که ارجیحت پسرآوری و فشارهای اجتماعی حول آن برچیده شده است. برای برخی زنان، «پسرزایی» هم‌چنان مسئله مرگ و زندگی است.

#زاگاه

@zaagaah
🔻ادامه مطلب:

https://zaagaah.com/lmxf

📃 تأثیر آموزش بر کاهش خشونت خانگی
🖋نویسنده: خانه امن


تأثیر آموزش در بسیاری از جوانب زندگی روزمره، شخصی یا اجتماعی ما غیر قابل انکار است. آموزشی که گاهی برخی کدهای فرهنگی را نشانه می‌گیرد و گاهی بر بهبود شیوه تفکر افراد یا گروه‌های مختلف اجتماعی پیرامون یک موضوع مشخص متمرکز می‌شود. به طور قطع، آموزش زندگی جمعی و جای‌گیری در مناسبات اجتماعی نیز یکی از مواردی است که می‌تواند به بهبود شرایط زندگی ما کمک کند...

کل مطلب 👇🏽👇🏽👇🏽

لینک مطلب در اینستاگرام

📍@KhanehAmnTelegram

📃 تأثیر آموزش بر کاهش خشونت خانگی
🖋نویسنده: خانه امن

تأثیر آموزش در بسیاری از جوانب زندگی روزمره، شخصی یا اجتماعی ما غیر قابل انکار است. آموزشی که گاهی برخی کدهای فرهنگی را نشانه می‌گیرد و گاهی بر بهبود شیوه تفکر افراد یا گروه‌های مختلف اجتماعی پیرامون یک موضوع مشخص متمرکز می‌شود. به طور قطع، آموزش زندگی جمعی و جای‌گیری در مناسبات اجتماعی نیز یکی از مواردی است که می‌تواند به بهبود شرایط زندگی ما کمک کند.

در این شرایط زندگی جمعی، مسئله خشونت، جایگاهی بسیار ویژه دارد، چرا که همواره مناسبات و روابط انسانی، عرصه‌ای برای برخوردهای انسان‌ها بوده است. عرصه‌ای که دارای پیچیدگی‌های بسیار زیاد و عمیق است و البته فهم این پیچیدگی‌ها و دریافت آموزش مبنی بر چگونگی مواجهه با این پیچیدگی‌ها نیز به همان اندازه حائز اهمیت است. افرادی که در مسئله خشونت، و به طور خاص در بحث خشونت خانگی درگیرند، می‌توانند تمام کسانی باشند که در این سپهر خصوصی زندگی می‌کنند، حقوق و وظایف خود را دارند و به واسطه همین حقوق و وظایف، با یک‌دیگر دچار تنش و برخوردهایی می‌شوند. تنش و برخوردهایی که می‌تواند یکی از مولدان خشونت باشد. البته که تنها برخورد این حقوق و وظایف و یا منافع شخصی و جمعی نیست که بر ایجاد و افزایش چنین خشونتی مؤثر است. به همین دلیل است که آموزش تمام افراد، فارغ از سن، هویت جنسی و جنسیتی، و جایگاه آن‌ها در خانه و خانواده، می‌تواند به کاهش خشونت خانگی و مدیریت بهتر تنش کمک شایان کند: از والدین، تا کودکان، نوجوانان، افراد مسن‌تر خانواده، زوج‌های همجنس و غیر همجنس و غیره.

یونیسف در مقاله‌ای پیرامون تأثیر خشونت خانگی بر کودکان بر این مسئله تأکید می‌کند که کودکان را در معرض خشونت خانگی قرار دادند می‌تواند به طور تدریجی، هنگامی که رشد می‌کنند، بر جوانب متعدد زندگی و شخصیتی آن‌ها تأثیر بگذارد. از آموزش تا زندگی زوجینی آن‌ها در بزرگسالی و با فردی دیگر.

یونیسف در همین مقاله به اینکه می‌باید به این مسئله آگاهی داشته باشیم و در این باره آگاهی خود را افزایش دهیم اشاره کرده و تأکید می‌کند که «آموزش افراد از طریق کارزارهای آموزش عمومی، و تلاش برای به پرسش کشیدن شیوه‌های تفکر و عاداتی که خشونت را عادی‌سازی و قابل تحمل می‌کنند، برای مقابله با خشونت خانگی، امری ضروری است.»

خانه امن نیز طی سال‌های گذشته تلاش کرده تا با آموزش از طرق مختلف به آگاه‌سازی فارسی ‌زبانان پیرامون خشونت خانگی کمک کند. تلاشی که به نظر می‌رسد که اگرچه هنوز راه بسیاری پیش روی تلاشگرانش قرار دارد، اما خانه امن را، مکانی امن برای مخاطبانی ساخته که در پی یادگیری در این باره‌اند.

لینک مطلب در اینستاگرام

📍@KhanehAmnTelegram

🔻چاقی‌هراسی و چاقی‌آزاری

 🔶چگونه عدد روی ترازو به حقوق زنان گره خورد؟


◾️بخش اول

✍نیلوفر حامدی

🔹مدتی است که گفتگو درباره آزار جنسی در فضاهای عمومی در ایران گسترش بیشتری پیدا کرده اما در همین بین هستند گروه‌هایی که اشکال شدیدتری از این آزارها را تجربه می‌کنند و با اشکال پیچیده‌تری از خشونت‌های جنسیتی روبرویند: افرادی با اضافه وزن.
فاطمه در طول زندگی‌اش اضافه وزن را تجربه کرده است و مجبور شده بارها و بارها با آزارهای جنسی در خیابان مقابله کند: «بیشترین متلک‌هایی که مجبور بودم با هر بار حضور در فضای عمومی مثل خیابان آن را تحمل کنم، اظهارنظرهایی بود که درباره پستان‌هایم می‌شنیدم. شنیدن کلمه «ماشالا» تقریبا برایم عادی شده بود. اینکه در خیابان راه بروم و مردی بگوید: «جون! پستونات رو بخورم» نه یک اتفاق منحصربه‌فرد که گاهی چند بار در طول روز برایم رخ می‌دهد.»

🔹تینا اضافه وزن دارد هم مانند فاطمه متلک‌های زیادی درباره پستان‌هایش شنیده است. اما استراتژی او قابل‌تامل است: «بارها و بارها پیش آمده که دیگران، حتی برخی از زنان نزدیکم گفته‌اند بهتر است لباس‌هایی بپوشم که پستان‌هایم را بیشتر بپوشانند تا توجه و نگاه دیگران را جلب نکنم. اما به نظر من اینکه دیگران به خودشان اجازه می‌دهند درباره بدن من اظهارنظرهای سخیف کنند، ایرادش نه در من و بدنم، بلکه در نگاه و افکار آن‌هاست. بدن من ایرادی ندارد که بخواهم آن را بپوشانم. مردم باید بدانند که پستان یک زن چیز عجیب غریب و یا تابو نیست که نیاز به پوشاندن داشته باشد.»

🔹اعظم یکی دیگر از این زنان است: «۴۰ ساله و مجردم و مشکل جایی بود که فهمیدم به عنوان دختری که اضافه وزن دارد به پسران زیادی اجازه دادم به من توهین کنند. یک‌بار یکی از دوست‌پسرهایم برای تولدم من را به مطب یک دکتر تغذیه و رژیم لاغری برد. چندباری از پسری دیگر با خشونت‌های کلامی مواجه شدم. مثلا جمله معروفی داشت که می‌گفت: "شانس آوردی، من دختر چاق دوست دارم."»

🔹«جمیله زارعی»، روانشناس در گفتگو با دیدبان آزار توضیح می‌دهد که چاقی‌هراسی حلقه نخست چاقی‌آزاری به حساب می‌آید و به همین دلیل باید از آن حذر کرد: «من مراجعی داشتم که می‌گفت دوستانش اجازه نمی‌دهند که او حمام آفتاب بگیرد چون از نظرشان او با هیکلی که دارد نباید بیکینی بپوشد. این بازخوردها به مرور زمان باعث می‌شود که انتخاب فرد و خودمختاری در مورد بدن افراد حذف شود که به مرور برایشان آسیب‌زا است. در جنبش ضدخشونت باید تمام بدن‌ها با هر شکلی، قدرتمند شناخته شوند. با این رفتارها کم‌کم سرزنش‌گری نسبت به افراد چاق قوت می‌گیرد و آن‌ها توبیخ می‌شوند که چرا استانداردهای جامعه را رعایت نمی‌کنند.»

#دیدبان_آزار
@harasswatch

متن کامل را در لینک زیر بخوانید:

https://harasswatch.com/news/1954

برای من
برای تو
برای همراهی
برای زن
برای مرد
برای آزادی
به قامت انسان
میان هر میدان
به یاد هر مهسا
به فتح هر زندان
به هر زبان زهر کجا صدای ما و مشت ما رود هوا
زن زندگی آزادی

برای نان
برای کار
برای هر شادی
برای جان
برای خون
به یاد افکاری
به داغ هر مادر
به اشک هر خواهر
به پینه ی دستان
به خشم فرزندان
به هر زبان ز هر کجا صدای ما و مشت ما رود هوا

که ما یکی باشیم درون این طوفان
شجاع و بی پروا
مقابل شیطان
که وارث خشم ایم
صدای هر عصیان
به هر زبان ز هر کجا صدای ما و مشت ما رود هوا
زن زندگی آزادی

#زن_زندگی_ئازادی
#ژن_ژیان_ئازادی
#قیام_ژینا
#ژینا_امینی

@collective98
collective98@riseup.net

زاگاه- روزنامه کیهان روز گذشته در یادداشتی با گرفتن نوک پیکان به سمت مادران، آنها را یکی از عوامل اعتراضات سه هفته گذشته دانسته و نوشته است : «اگر مادران به جای اشتغال بی‌مورد، خانه‌دار» بودند و به تربیت فرزندان خود می‌پرداختند، «نوجوانان دهه هشتادی فریب‌خورده در اغتشاشات» حضور نمی‌یافتند.

🔸️کیهان در بخش دیگری از این یادداشت نوشته شده است: «تحمیل فرهنگ غلط و مخرب تک‌فرزندی و همچنین اصرار به اشتغال زنان آثار منفی محسوس و نامحسوس فراوانی برای خانواده‌ها داشته است حتی بسیاری از خانواده‌های فاقد مشکلات اقتصادی نیز بر اشتغال بانوان اصرار دارند و یا از فرزندآوری امتناع می‌کنند. در موضوع اشتغال بانوان متأسفانه در مواردی که شاید ضرورت اقتصادی برای این کار وجود نداشته است هم با تکیه بر باور غلط رایج که القا می‌کند اجتماعی‌بودن زن تنها با اشتغال خارج از خانه محقق می‌شود شاهد دامن‌زدن به موج غیبت مادران در خانه و در کنار فرزندان هستیم حال آنکه چه بسیار بانوانی که اجتماعی هستند اما لزوما شاغل نیستند یا اصراری به شاغل بودن ندارند.»

🔸️در این یادداشت کوتاه، کیهان بار دیگر بر رویکرد و سیاست‌های تبعیض‌آمیزی که وظیفه زنان را تنها فرزندآوری و تربیت فرزندان صالح می‌داند تاکید کرده و اشتغال زنان را از عوامل تک فرزندی خانواده‌ها و همچنین عدم تربیت و فریب‌خوردگی نوجوانان دهه هشتادی دانسته است. این رویکرد سال‌هاست که از طریق دستگاه‌های تبلیغاتی حکومتی در ایران، به زنان گوشزد می‌شود و سیاست‌ها و قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان را توضیح می‌دهد.

🔸️درحالی که در چهاردهه گذشته، حکومت با تمام توان تلاش کرده است تا با اعمال محدودیت‌های مختلف بر زنان، آنها را در چارچوب خانه‌ها محصور کند، در حالی که حق کنترل زنان بر بدن خود نادیده گرفته و در یکسال اخیر نیز با تصویب قانون جوانی جمعیت، بیش از گذشته نقض شده است، درحالی که بیش از پنجاه درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در ایران زنان تشکیل می‌دهند و سهمشان از بازار کار تنها ۱۵ درصد است، روزنامه کیهان همچنان از میزان محدودیت‌ها و تبعیض‌های وارد‌شده بر زنان راضی نیست و به دنبال توجیه و زمینه‌چینی برای اعمال محدودیت‌های بیشتر بر تن و زندگی زنان است.

🔸️سه هفته از شروع اعتراضات به کشته‌شدن مهسا امینی می‌گذرد. قیام «زن، زندگی، آزادی» امروز در سراسر دنیا، امیدبخش میلیون‌ها زن شده است. خیزشی مترقی و فمینیستی که مطالبات رهایی‌بخش زنان و خودمختاری جسمانی زنان را در راس مطالباتش قرار داده است. صدها تن از فعالان زن در حوزه‌های مختلف دستگیر شده، هزاران شهروند معترض در زندان‌ها هستند و صدها نفر کشته شده‌اند، و دور از ذهن نیست در امتداد سرکوب‌ها و با توجه به ماهیت فمینیستی حرکت‌های اعتراضی آغازین، حکومت در راستای اعمال قوانین و محدودیت‌های سختگیرانه‌تری برای زنان بکوشد. چرا که زنان «به‌اندازه کافی» در خانه نمانده‌اند، به اندازه کافی بچه نمی‌زایند و فرزندان «خوبی» تربیت نمی‌کنند. ما امروز با فرزندانی جسور و عصیانگر مواجهیم که سطل‌های زباله را واژگون می‌کنند، روی آنها می‌ایستند و ابزار فرودستی را آتش می‌زنند و از گلوله و باتوم هم نمی‌هراسند.

🔸️جنبش زن، زندگی، آزادی راه خود را یافته است، جنبشی که الهام‌بخش میلیون‌ها زن در سرتاسر جهان است و بسان دعوتی است برای تمامی زنان تا بیش‌ازپیش و با نیرویی جمعی و جدید، علیه خشونت، تبعیض، سیاست‌های کنترلگرانه بر بدنشان، بشورند. جنبشی که فضای اعتراضی‌اش از خیابان گرفته تا دیوارهای شهر، از خانه تا مدرسه است و این نوید را می‌دهد که دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند زنان و مطالباتشان را از میدان به‌در کند و به پستوها براند.

🔸️پیش از خیزش «زن، زندگی، آزادی» هم سیاست‌های سرکوبگرانه نتوانست تن زنانه را محصور کند و به تولیدمثل و نقش‌های تحمیلی و تعیینی وادارد و از این‌پس نیز این تن و قدرت جمعی رام‌شدنی نخواهد بود.

#زاگاه
#مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی


@zaagaah

https://zaagaah.com/3xfh