Forwarded from بيدارزنى
🟣 پیکر #نیکا_شاکرمی پس از ربوده شدن پیکرش، سرکوب و تیراندازی در مراسم، بازداشت اعضای نزدیک خانواده و خشم مردم در پی وقاحت و انکار همیشگی حاکمیتْ پیرامون جنایات خود، به خاک سپرده شد.
نیکا شاکرمی، نوجوانی ۱۷ ساله و سراسرْ شور زندگی بود. ویدئوهای منتشر شده از او، خود گواه این حیاتِ آغشته به خون هستند.
قتل فجیع وی، چونان هولناک است که هر اخبار جدیدی از سوی خانواده در مورد اعمال انوع شکنجه‌ها بر پیکر وی، خشم آدمی را به آتشفشانی بدل خواهد کرد. آتشی که جز تحقق دادخواهی و پایان دادن به هر شکل و رنگی از ارتجاع، فروکش نخواهد کرد.
نیکای نوجوان، اگر نام این قیام #زن_زندگی_آزادی است، نام تو نیز گره خورده با همین خیزش است، تویی که مالامال از زندگی بودی...
#نه_می‌بخشیم_نه_فراموش_می‌کنیم
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری
#همبستگی_علیه_نابرابری_فقر_و_خشونت
@bidarzani
نیکا شاکرمی، نوجوانی ۱۷ ساله و سراسرْ شور زندگی بود. ویدئوهای منتشر شده از او، خود گواه این حیاتِ آغشته به خون هستند.
قتل فجیع وی، چونان هولناک است که هر اخبار جدیدی از سوی خانواده در مورد اعمال انوع شکنجه‌ها بر پیکر وی، خشم آدمی را به آتشفشانی بدل خواهد کرد. آتشی که جز تحقق دادخواهی و پایان دادن به هر شکل و رنگی از ارتجاع، فروکش نخواهد کرد.
نیکای نوجوان، اگر نام این قیام #زن_زندگی_آزادی است، نام تو نیز گره خورده با همین خیزش است، تویی که مالامال از زندگی بودی...
#نه_می‌بخشیم_نه_فراموش_می‌کنیم
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری
#همبستگی_علیه_نابرابری_فقر_و_خشونت
@bidarzani
Forwarded from زاگاه
زاگاه- روزنامه کیهان روز گذشته در یادداشتی با گرفتن نوک پیکان به سمت مادران، آنها را یکی از عوامل اعتراضات سه هفته گذشته دانسته و نوشته است : «اگر مادران به جای اشتغال بی‌مورد، خانه‌دار» بودند و به تربیت فرزندان خود می‌پرداختند، «نوجوانان دهه هشتادی فریب‌خورده در اغتشاشات» حضور نمی‌یافتند.
🔸️کیهان در بخش دیگری از این یادداشت نوشته شده است: «تحمیل فرهنگ غلط و مخرب تک‌فرزندی و همچنین اصرار به اشتغال زنان آثار منفی محسوس و نامحسوس فراوانی برای خانواده‌ها داشته است حتی بسیاری از خانواده‌های فاقد مشکلات اقتصادی نیز بر اشتغال بانوان اصرار دارند و یا از فرزندآوری امتناع می‌کنند. در موضوع اشتغال بانوان متأسفانه در مواردی که شاید ضرورت اقتصادی برای این کار وجود نداشته است هم با تکیه بر باور غلط رایج که القا می‌کند اجتماعی‌بودن زن تنها با اشتغال خارج از خانه محقق می‌شود شاهد دامن‌زدن به موج غیبت مادران در خانه و در کنار فرزندان هستیم حال آنکه چه بسیار بانوانی که اجتماعی هستند اما لزوما شاغل نیستند یا اصراری به شاغل بودن ندارند.»
🔸️در این یادداشت کوتاه، کیهان بار دیگر بر رویکرد و سیاست‌های تبعیض‌آمیزی که وظیفه زنان را تنها فرزندآوری و تربیت فرزندان صالح می‌داند تاکید کرده و اشتغال زنان را از عوامل تک فرزندی خانواده‌ها و همچنین عدم تربیت و فریب‌خوردگی نوجوانان دهه هشتادی دانسته است. این رویکرد سال‌هاست که از طریق دستگاه‌های تبلیغاتی حکومتی در ایران، به زنان گوشزد می‌شود و سیاست‌ها و قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان را توضیح می‌دهد.
🔸️درحالی که در چهاردهه گذشته، حکومت با تمام توان تلاش کرده است تا با اعمال محدودیت‌های مختلف بر زنان، آنها را در چارچوب خانه‌ها محصور کند، در حالی که حق کنترل زنان بر بدن خود نادیده گرفته و در یکسال اخیر نیز با تصویب قانون جوانی جمعیت، بیش از گذشته نقض شده است، درحالی که بیش از پنجاه درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در ایران زنان تشکیل می‌دهند و سهمشان از بازار کار تنها ۱۵ درصد است، روزنامه کیهان همچنان از میزان محدودیت‌ها و تبعیض‌های وارد‌شده بر زنان راضی نیست و به دنبال توجیه و زمینه‌چینی برای اعمال محدودیت‌های بیشتر بر تن و زندگی زنان است.
🔸️سه هفته از شروع اعتراضات به کشته‌شدن مهسا امینی می‌گذرد. قیام «زن، زندگی، آزادی» امروز در سراسر دنیا، امیدبخش میلیون‌ها زن شده است. خیزشی مترقی و فمینیستی که مطالبات رهایی‌بخش زنان و خودمختاری جسمانی زنان را در راس مطالباتش قرار داده است. صدها تن از فعالان زن در حوزه‌های مختلف دستگیر شده، هزاران شهروند معترض در زندان‌ها هستند و صدها نفر کشته شده‌اند، و دور از ذهن نیست در امتداد سرکوب‌ها و با توجه به ماهیت فمینیستی حرکت‌های اعتراضی آغازین، حکومت در راستای اعمال قوانین و محدودیت‌های سختگیرانه‌تری برای زنان بکوشد. چرا که زنان «به‌اندازه کافی» در خانه نمانده‌اند، به اندازه کافی بچه نمی‌زایند و فرزندان «خوبی» تربیت نمی‌کنند. ما امروز با فرزندانی جسور و عصیانگر مواجهیم که سطل‌های زباله را واژگون می‌کنند، روی آنها می‌ایستند و ابزار فرودستی را آتش می‌زنند و از گلوله و باتوم هم نمی‌هراسند.
🔸️جنبش زن، زندگی، آزادی راه خود را یافته است، جنبشی که الهام‌بخش میلیون‌ها زن در سرتاسر جهان است و بسان دعوتی است برای تمامی زنان تا بیش‌ازپیش و با نیرویی جمعی و جدید، علیه خشونت، تبعیض، سیاست‌های کنترلگرانه بر بدنشان، بشورند. جنبشی که فضای اعتراضی‌اش از خیابان گرفته تا دیوارهای شهر، از خانه تا مدرسه است و این نوید را می‌دهد که دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند زنان و مطالباتشان را از میدان به‌در کند و به پستوها براند.
🔸️پیش از خیزش «زن، زندگی، آزادی» هم سیاست‌های سرکوبگرانه نتوانست تن زنانه را محصور کند و به تولیدمثل و نقش‌های تحمیلی و تعیینی وادارد و از این‌پس نیز این تن و قدرت جمعی رام‌شدنی نخواهد بود.
#زاگاه
#مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی
@zaagaah
https://zaagaah.com/3xfh
🔸️کیهان در بخش دیگری از این یادداشت نوشته شده است: «تحمیل فرهنگ غلط و مخرب تک‌فرزندی و همچنین اصرار به اشتغال زنان آثار منفی محسوس و نامحسوس فراوانی برای خانواده‌ها داشته است حتی بسیاری از خانواده‌های فاقد مشکلات اقتصادی نیز بر اشتغال بانوان اصرار دارند و یا از فرزندآوری امتناع می‌کنند. در موضوع اشتغال بانوان متأسفانه در مواردی که شاید ضرورت اقتصادی برای این کار وجود نداشته است هم با تکیه بر باور غلط رایج که القا می‌کند اجتماعی‌بودن زن تنها با اشتغال خارج از خانه محقق می‌شود شاهد دامن‌زدن به موج غیبت مادران در خانه و در کنار فرزندان هستیم حال آنکه چه بسیار بانوانی که اجتماعی هستند اما لزوما شاغل نیستند یا اصراری به شاغل بودن ندارند.»
🔸️در این یادداشت کوتاه، کیهان بار دیگر بر رویکرد و سیاست‌های تبعیض‌آمیزی که وظیفه زنان را تنها فرزندآوری و تربیت فرزندان صالح می‌داند تاکید کرده و اشتغال زنان را از عوامل تک فرزندی خانواده‌ها و همچنین عدم تربیت و فریب‌خوردگی نوجوانان دهه هشتادی دانسته است. این رویکرد سال‌هاست که از طریق دستگاه‌های تبلیغاتی حکومتی در ایران، به زنان گوشزد می‌شود و سیاست‌ها و قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان را توضیح می‌دهد.
🔸️درحالی که در چهاردهه گذشته، حکومت با تمام توان تلاش کرده است تا با اعمال محدودیت‌های مختلف بر زنان، آنها را در چارچوب خانه‌ها محصور کند، در حالی که حق کنترل زنان بر بدن خود نادیده گرفته و در یکسال اخیر نیز با تصویب قانون جوانی جمعیت، بیش از گذشته نقض شده است، درحالی که بیش از پنجاه درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در ایران زنان تشکیل می‌دهند و سهمشان از بازار کار تنها ۱۵ درصد است، روزنامه کیهان همچنان از میزان محدودیت‌ها و تبعیض‌های وارد‌شده بر زنان راضی نیست و به دنبال توجیه و زمینه‌چینی برای اعمال محدودیت‌های بیشتر بر تن و زندگی زنان است.
🔸️سه هفته از شروع اعتراضات به کشته‌شدن مهسا امینی می‌گذرد. قیام «زن، زندگی، آزادی» امروز در سراسر دنیا، امیدبخش میلیون‌ها زن شده است. خیزشی مترقی و فمینیستی که مطالبات رهایی‌بخش زنان و خودمختاری جسمانی زنان را در راس مطالباتش قرار داده است. صدها تن از فعالان زن در حوزه‌های مختلف دستگیر شده، هزاران شهروند معترض در زندان‌ها هستند و صدها نفر کشته شده‌اند، و دور از ذهن نیست در امتداد سرکوب‌ها و با توجه به ماهیت فمینیستی حرکت‌های اعتراضی آغازین، حکومت در راستای اعمال قوانین و محدودیت‌های سختگیرانه‌تری برای زنان بکوشد. چرا که زنان «به‌اندازه کافی» در خانه نمانده‌اند، به اندازه کافی بچه نمی‌زایند و فرزندان «خوبی» تربیت نمی‌کنند. ما امروز با فرزندانی جسور و عصیانگر مواجهیم که سطل‌های زباله را واژگون می‌کنند، روی آنها می‌ایستند و ابزار فرودستی را آتش می‌زنند و از گلوله و باتوم هم نمی‌هراسند.
🔸️جنبش زن، زندگی، آزادی راه خود را یافته است، جنبشی که الهام‌بخش میلیون‌ها زن در سرتاسر جهان است و بسان دعوتی است برای تمامی زنان تا بیش‌ازپیش و با نیرویی جمعی و جدید، علیه خشونت، تبعیض، سیاست‌های کنترلگرانه بر بدنشان، بشورند. جنبشی که فضای اعتراضی‌اش از خیابان گرفته تا دیوارهای شهر، از خانه تا مدرسه است و این نوید را می‌دهد که دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند زنان و مطالباتشان را از میدان به‌در کند و به پستوها براند.
🔸️پیش از خیزش «زن، زندگی، آزادی» هم سیاست‌های سرکوبگرانه نتوانست تن زنانه را محصور کند و به تولیدمثل و نقش‌های تحمیلی و تعیینی وادارد و از این‌پس نیز این تن و قدرت جمعی رام‌شدنی نخواهد بود.
#زاگاه
#مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی
@zaagaah
https://zaagaah.com/3xfh
زاگاه
این تنِ جمعی رام‌شدنی نیست - زاگاه
روزنامه کیهان روز گذشته در یادداشتی با گرفتن نوک پیکان به سمت مادران، آنها را یکی از عوامل اعتراضات سه هفته گذشته دانسته
Forwarded from ديد‌بان آزار
🔹روایاتی از خشونت جنسی نیروهای ضدشورش علیه زنان معترض
🔹«مگر برای همین به خیابان نیامده بودی؟»
دیدبان آزار: دیروز ویدئویی منتشر شده از زن معترضی که در میان ماموران سرکوب محصور شده است و یکی از ماموران به او دست‌درازی جنسی و بوضوح باسنش را لمس می‌کند. پیشتر هم تصاویری از تعرض جنسی نیروهای ضدشورش در تجمعات خیابانی منتشر و همه را خشمگین کرده بود. این تعرض‌ها در ملأعام صورت گرفته‌اند، در نقاطی که هرلحظه دوربینی ممکن است واقعه را ثبت کند، در بحبوحه ضرب‌وشتم زنان معترض که دوربین‌ها آماده‌باش ضبط و مستند‌سازی خشونتند. بوضوح ماموران عامدانه و آگاهانه خشونت جنسی را به‌عنوان ابزار سرکوب زنان بکار گرفته‌اند و به‌خوبی آگاهند که از مجازات مصون خواهند ماند. به او دقت کنید که چگونه بدون ذره‌ای ترس از دیده شدن دستش را با حس استحقاقی عجیب به بدن زن می‌چسباند و ثابت نگه می‌دارد. اعتمادبه‌نفس موجود در نحوه استقرار دست او، حاکی از فاجعه‌ای است که هنوز گستردگی آن افشا نشده است.
از طرفی دیگر صدها معترض بی‌نام و خبری‌نشده در خیابان‌ها بازداشت شده‌اند که در برابر انواع خشونت، آسیب‌پذیرند. در شهرهای دور از مرکز این خشونت‌ها با شدت بیشتری اعمال می‌شوند. باتوجه به تصاویر ضبط‌شده توسط دوربین‌های مردمی ناظر در خیابان، دور از ذهن با به عبارت قابل تصور نیست معترضین بویژه زنان چه سطحی از خشونت در بازداشت‌گاه‌ها ممکن است متحمل شوند. تعدادی از زنانی که اخیر آزاد شده‌اند تجربه‌های خود را از آزار جنسی کلامی و فیزیکی ماموران در روند دستگیری با دیدبان آزار به اشتراک گذاشته‌اند.
یکی از زنان می‌گوید در میان حدود ۱۵۰ زن بازداشت‌شده، عده زیادی متحمل آزار جنسی کلامی شده بودند. فحاشی و تحقیر جنسی، اظهارنظرها و الفظ رکیک جنسی از جمله مصادیق این آزارهای کلامی بوده است. او درباره تجربه خود چنین می‌گوید: «از ماموری که بازداشتم کرده بود آب خواستم، بطری آب را با اداهای صریح جنسی که می‌دانید معنای مشخصی دارد تکان داد و آب آن را روی صورتم ریخت. گویی در حال عمل جنسی است.»
یکی دیگر از زنان می‌گوید: «مرا بازداشت کردند و درون یک ون نشاندند. یکی از ماموران به سینه‌ام دست زد. وقتی اعتراض کردم گفت مگر برای همین به خیابان نیامده بودی؟ تحویل بگیر. از زنان دیگری هم در بازداشتگاه تجربه‌های مشابهی را شنیدم. یکی از زنان می‌گفت ماموران به آنها گفته بودند "می‌بریم و انقدر می‌کنیمتون تا خفه بشید؟ مگر همین را نمی‌خواستید؟"»
این زن توضیح می‌دهد که لباس‌های تعداد زیادی از زنان در حین ضرب و شتم و بازداشت پاره شده بود. حتی یکی از زنان بند سوتینش در رفته بود. مشخص بود که ماموران عامدانه بند سوتین را گرفته و کشیده بودند. باتوجه به نقش و تصویر پررنگ زنان در این اعتراضات و عکس‌های باشکوه و الهام‌بخشی که از مقاومت و رشادت‌های زنانه در رویارویی با نیروهای سرکوبگر منتشر می‌شود، دور از ذهن نیست که سرکوبگران برای تحقیر و به پستو راندن زنانی که از گلوله هم ابایی ندارند، صحنه‌های دست‌درازی را عامدانه جایگزین تصاویر شوربرانگیز مقاومت کنند.
متن کامل:
https://harasswatch.com/news/2059/
@harasswatch
#دیدبان_آزار
🔹«مگر برای همین به خیابان نیامده بودی؟»
دیدبان آزار: دیروز ویدئویی منتشر شده از زن معترضی که در میان ماموران سرکوب محصور شده است و یکی از ماموران به او دست‌درازی جنسی و بوضوح باسنش را لمس می‌کند. پیشتر هم تصاویری از تعرض جنسی نیروهای ضدشورش در تجمعات خیابانی منتشر و همه را خشمگین کرده بود. این تعرض‌ها در ملأعام صورت گرفته‌اند، در نقاطی که هرلحظه دوربینی ممکن است واقعه را ثبت کند، در بحبوحه ضرب‌وشتم زنان معترض که دوربین‌ها آماده‌باش ضبط و مستند‌سازی خشونتند. بوضوح ماموران عامدانه و آگاهانه خشونت جنسی را به‌عنوان ابزار سرکوب زنان بکار گرفته‌اند و به‌خوبی آگاهند که از مجازات مصون خواهند ماند. به او دقت کنید که چگونه بدون ذره‌ای ترس از دیده شدن دستش را با حس استحقاقی عجیب به بدن زن می‌چسباند و ثابت نگه می‌دارد. اعتمادبه‌نفس موجود در نحوه استقرار دست او، حاکی از فاجعه‌ای است که هنوز گستردگی آن افشا نشده است.
از طرفی دیگر صدها معترض بی‌نام و خبری‌نشده در خیابان‌ها بازداشت شده‌اند که در برابر انواع خشونت، آسیب‌پذیرند. در شهرهای دور از مرکز این خشونت‌ها با شدت بیشتری اعمال می‌شوند. باتوجه به تصاویر ضبط‌شده توسط دوربین‌های مردمی ناظر در خیابان، دور از ذهن با به عبارت قابل تصور نیست معترضین بویژه زنان چه سطحی از خشونت در بازداشت‌گاه‌ها ممکن است متحمل شوند. تعدادی از زنانی که اخیر آزاد شده‌اند تجربه‌های خود را از آزار جنسی کلامی و فیزیکی ماموران در روند دستگیری با دیدبان آزار به اشتراک گذاشته‌اند.
یکی از زنان می‌گوید در میان حدود ۱۵۰ زن بازداشت‌شده، عده زیادی متحمل آزار جنسی کلامی شده بودند. فحاشی و تحقیر جنسی، اظهارنظرها و الفظ رکیک جنسی از جمله مصادیق این آزارهای کلامی بوده است. او درباره تجربه خود چنین می‌گوید: «از ماموری که بازداشتم کرده بود آب خواستم، بطری آب را با اداهای صریح جنسی که می‌دانید معنای مشخصی دارد تکان داد و آب آن را روی صورتم ریخت. گویی در حال عمل جنسی است.»
یکی دیگر از زنان می‌گوید: «مرا بازداشت کردند و درون یک ون نشاندند. یکی از ماموران به سینه‌ام دست زد. وقتی اعتراض کردم گفت مگر برای همین به خیابان نیامده بودی؟ تحویل بگیر. از زنان دیگری هم در بازداشتگاه تجربه‌های مشابهی را شنیدم. یکی از زنان می‌گفت ماموران به آنها گفته بودند "می‌بریم و انقدر می‌کنیمتون تا خفه بشید؟ مگر همین را نمی‌خواستید؟"»
این زن توضیح می‌دهد که لباس‌های تعداد زیادی از زنان در حین ضرب و شتم و بازداشت پاره شده بود. حتی یکی از زنان بند سوتینش در رفته بود. مشخص بود که ماموران عامدانه بند سوتین را گرفته و کشیده بودند. باتوجه به نقش و تصویر پررنگ زنان در این اعتراضات و عکس‌های باشکوه و الهام‌بخشی که از مقاومت و رشادت‌های زنانه در رویارویی با نیروهای سرکوبگر منتشر می‌شود، دور از ذهن نیست که سرکوبگران برای تحقیر و به پستو راندن زنانی که از گلوله هم ابایی ندارند، صحنه‌های دست‌درازی را عامدانه جایگزین تصاویر شوربرانگیز مقاومت کنند.
متن کامل:
https://harasswatch.com/news/2059/
@harasswatch
#دیدبان_آزار
دیدبان آزار
تبدیل تن ناامن فردی به تن انقلابی جمعی
آغوش، تقطیرِ یک عمل قدرتمند و انسانی است که بطور جهانی و بدون تعصب درک می‌شود. «پرفورمنس آغوش همگانی» یک ژست بزرگ طراحی‌شده یکپارچه است که جرقه لحظه دردناک آسیب‌پذیری عمومی را بر مکان‌های عمومی زخمی‌شده برمی‌انگیزد. هم‌آغوشی عمومی یک رویداد مهم در
Forwarded from بيدارزنى
🟣 برای «زن، زندگی، آزادی»، خیابان‌ها را فتح می‌کنیم
«آنها هر روز ترا می‌کشند،
آنها هر روز خون ترا پاک می‌کنند
آنها نمی‌دانند
پیراهن سرخ تو تن به تن
در میان ما خواهد گشت...»
اکنون نزدیک به چهل روز است نام ژینا (مهسا) امینی را چون نماد آزادی در خیابان‌ها فریاد می‌زنیم و هر روز به عزای ژینای دیگری می‌نشینیم. اکنون می‌دانیم که آزادی زندگی است و زندگی مقاومت است. می‌دانیم که تک‌تک ما رهبران این انقلاب هستیم و صدای حق‌خواهیمان بلندتر از آن است که به مصادره دربیاید. در این چهل روز دستگاه سرکوب از هیچ شری فروگذار نکرد. فرزندان‌مان را از مدارس ربودند و کشتند. معلمان و کارگران را سرکوب کردند. کارخانه‌ها و دانشگاه‌ها را پادگان کرده‌اند. زنان معترض را در خیابان‌ها به صورت سیستماتیک آزار و اذیت دادند. نمازگزاران را در صفوف نماز به رگبار بستند، زندان‌ها را به آتش کشیدند، کوشیدند فریاد حق‌طلبی ملت کرد و ترک و بلوچ و لر و عرب و ترکمن و ... را با قساوتی دوچندان در هم شکنند، غافل از آنکه مردمی که به پا خاسته‌اند دیگر از پا نمی‌شینند.
⚪️ روز چهارشنبه به مناسبت چهلمین روز قتل ژینا و #اعتراضات_سراسری به احترام خون‌های ریخته‌شده و عزیزان دربندمان همچون ۴۰ روز گذشته و علیه هرگونه دیکتاتوری اعم از شیخ و شاه و برای همه خواسته‌هایمان بدون هیچ اولویت‌بندی، برای رهایی زنان از مردسالاری؛ برای رهایی کارگران، معلمان، پرستاران و ... از بهره‌کشی طبقاتی، برای رهایی دانش آموزان و دانش‌جویان از استبداد آموزشی، برای رهایی ملت‌های تحت ستم از این نظام مرکزگرا، و برای تعیین سرنوشت خودمان به دست خودمان؛ برای برابری، عدالت و برای زن زندگی آزادی خیابان ها را فتح می‌کنیم.
⚪️چهارشنبه چهار آبان ساعت پنج عصر تهران: خیابان شریعتی از پیچ‌شمیران تا میدان تجریش
و شهرهای دیگر: میادین اصلی.
«جمعی از فعالان حقوق زنان ایران»
#زن_زندگی_آزادی
#نه_روسری_نه_توسری_آزادی_و_برابری
#نان_کار_آزادی_پوشش_اختیاری
@bidarzani
«آنها هر روز ترا می‌کشند،
آنها هر روز خون ترا پاک می‌کنند
آنها نمی‌دانند
پیراهن سرخ تو تن به تن
در میان ما خواهد گشت...»
اکنون نزدیک به چهل روز است نام ژینا (مهسا) امینی را چون نماد آزادی در خیابان‌ها فریاد می‌زنیم و هر روز به عزای ژینای دیگری می‌نشینیم. اکنون می‌دانیم که آزادی زندگی است و زندگی مقاومت است. می‌دانیم که تک‌تک ما رهبران این انقلاب هستیم و صدای حق‌خواهیمان بلندتر از آن است که به مصادره دربیاید. در این چهل روز دستگاه سرکوب از هیچ شری فروگذار نکرد. فرزندان‌مان را از مدارس ربودند و کشتند. معلمان و کارگران را سرکوب کردند. کارخانه‌ها و دانشگاه‌ها را پادگان کرده‌اند. زنان معترض را در خیابان‌ها به صورت سیستماتیک آزار و اذیت دادند. نمازگزاران را در صفوف نماز به رگبار بستند، زندان‌ها را به آتش کشیدند، کوشیدند فریاد حق‌طلبی ملت کرد و ترک و بلوچ و لر و عرب و ترکمن و ... را با قساوتی دوچندان در هم شکنند، غافل از آنکه مردمی که به پا خاسته‌اند دیگر از پا نمی‌شینند.
⚪️ روز چهارشنبه به مناسبت چهلمین روز قتل ژینا و #اعتراضات_سراسری به احترام خون‌های ریخته‌شده و عزیزان دربندمان همچون ۴۰ روز گذشته و علیه هرگونه دیکتاتوری اعم از شیخ و شاه و برای همه خواسته‌هایمان بدون هیچ اولویت‌بندی، برای رهایی زنان از مردسالاری؛ برای رهایی کارگران، معلمان، پرستاران و ... از بهره‌کشی طبقاتی، برای رهایی دانش آموزان و دانش‌جویان از استبداد آموزشی، برای رهایی ملت‌های تحت ستم از این نظام مرکزگرا، و برای تعیین سرنوشت خودمان به دست خودمان؛ برای برابری، عدالت و برای زن زندگی آزادی خیابان ها را فتح می‌کنیم.
⚪️چهارشنبه چهار آبان ساعت پنج عصر تهران: خیابان شریعتی از پیچ‌شمیران تا میدان تجریش
و شهرهای دیگر: میادین اصلی.
«جمعی از فعالان حقوق زنان ایران»
#زن_زندگی_آزادی
#نه_روسری_نه_توسری_آزادی_و_برابری
#نان_کار_آزادی_پوشش_اختیاری
@bidarzani
Forwarded from بيدارزنى
🟣 مجموعه «زن، زندگی، آزادی، تا هشت مارس...»، تراکت‌هایی با محوریت اهم حقوق زنان در زمینه‌های معیشت برابر، دسترسی به بهداشت و درمان فراگیر، آموزش برابر، رایگان و باکیفیت، پایان تبعیض و خشونت سیستماتیک قضایی، سیاسی، اجتماعی و...، به‌رسمیت شناختن حقوق اعضای جامعه‌ی +LGBTQ و...است که پیشتر توسط #زنان_گیلان در سطح استان، پخش شده است.
⚪️ فایل پی‌دی‌اف تراکت‌ها جهت پرینت، در دسترس است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#تا_هشت‌مارس
@bidarzani
⚪️ فایل پی‌دی‌اف تراکت‌ها جهت پرینت، در دسترس است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#تا_هشت‌مارس
@bidarzani
Forwarded from بيدارزنى
🟣 #بیدارزنی: بیانیه‌ی جمعی از فعالان حقوق زنان علیه قتل‌های ناموسی
هشت‌ماه از شروع قیام ژینا، قیام زن، زندگی، آزادی می‌گذرد و در این مدت، شاهد موارد بسیاری از زن‌کشی در شهرهای مختلف ایران بوده‌ایم. بسیاری از آنان تحت عناوینی ارتجاعی همچون ناموس و غیرت به قتل رسیده‌اند.
در حالی‌که در این مدت، مردم برای آزادی و برابری و مبارزه با تمامی قوانین واپسگرای مذهبی و استثمارگرانه، خیابان‌ها را تسخیر کردند و زنان، به‌عنوان پیشروان این جنبش در همه زمینه‌ها خاصه مخالفت با حجاب اجباری، همچنان ایستادگی می‌کنند، زنان زیادی کشته می‌شوند.
علاوه بر زنانی که به بهانه‌هایی چون دفاع از ناموس و غیرت توسط مردان خانواده کشته می‌شوند، در سال‌های اخیر هم مواردی از کشته شدن افرادی از جامعه اقلیت‌های جنسی (LGBT*I*Q+) بخصوص افراد ترنس گزارش شده است.
با تسلط فرهنگی عام مبنی بر اهمیت غیرت محوری و ناموس‌پرستی در سطوح مختلف جامعه و همچنین در غیاب قوانین بازدارنده زن‌کشی٬ بسیاری از خانواده‌ها دست خود را در اعمال چنین جرایمی باز می‌بینند و به خوبی آگاهند که مجازاتی سنگین (مقصود، رویه‌ی ضد انسانی اعدام نیست)، در انتظارشان نخواهد بود.
سه سال پیش، قتل رومینا اشرفی توسط پدرش همه‌ی ما را شوکه کرد، درحالی‌که ما هنوز عزادار بی‌شمار افراد‌ِ قربانی خشونت جنسیتی و آپارتایدِ جنسیِ عظیم در جامعه‌ی پیش از آن بودیم.
قتل‌های ناموسی و زن‌کشی، بعد از قتل رومینا همچنان ادامه دارند؛ فاطمه برهی در آبادان و فقط یک ماه پس از رومینا؛ کتایون امینیان، کمتر از دو سال بعد در سنندج؛ مونا حیدری در اهواز؛ و قتل علیرضا منفرد جوان همجنسگرا در اهواز...این جان‌های از دست‌رفته، قربانی همین ساختار مردسالار و قوانین ناکارآمد شدند و این داستان همچنان ادامه دارد.
طی این سال‌ها، با وجود فریاد و اعتراض‌های مکررِ فعالان حقوق زنان، به‌خصوص اعتراضات فعالان کردستان، و تلاش های فعالان +LGBTQ، حاکمیت ذره‌ای از مواضع خود عقب ننشسته و با تأیید و توجیه این قتل‌ها از منظر ناموس، آبرو و مذهب، و با اعمال همان قانون، دست در دست قاتلان، به تولید و بازتولید چنین جنایاتی دامن زده است. همچنین حکومت چند سال قبل با عدم برخورد با اسیدپاشی‌های اصفهان و دیگر اقدامات افراد موسوم به خودسر (که در واقع بازوهای غیررسمی ارتجاع‌اند)، حمایت خود را از حذف و آزار زنان و افرادی از جامعه رنگین‌کمانی به بهانه غیرت نشان داده است.
▪️ما معتقدیم که زن‌کشی و قتل‌های ناموسی نه خشونت فردی و نه پدیده‌ای فرهنگی، بلکه خشونتی سیستماتیک و مسئله‌ای سیاسی است؛ و در گره‌گاه مردسالاری و سنت، بخش درهم‌تنیده‌ای از نظام سرمایه‌داری‌ست.
همان خشونتی که روزمره از خانه و مدرسه تا خیابان و جامعه، به‌صورت برنامه‌ریزی شده و سیستماتیک، دامن‌گیر بخش عظیمی از جامعه زنان و دیگر گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده می‌شود. پس مبارزه با این مهم بر عهده‌ی همه‌ی انسان‌هایی است که با قتل، کشتار، بی‌عدالتی و تبعیض مخالف‌اند.
🔵 ما فعالان زنان، هم‌پا با مخالفت با رویه‌ی ارتجاعی اعدام (این قتل عمد حکومتی و توحش سیستماتیک دولتی)، خواهان برچیده شدن این رویه و از سویی وضع قوانین برابر و بازدارنده هستیم. قوانینی لازم‌الاجرا و بر پایه‌ی عدالت و همچنین جرم‌انگاری هر نوع خشونت جنسیتی تا بدین‌وسیله، زن‌کشی و اقسام خشونت جنسیتی، ملغی شود.
ما معتقدیم که هر حکومتی می‌بایست در آینده، با تصویب قوانین و سیاست‌های حمایتی جامع و تأسیس خانه‌های امن و ایجاد امکانات حمایتی از قبیل مشاوره‌ی رایگان و آموزش عمومی مردم به‌منظور حمایت از همه گروه‌های در خطرِ خشونت جنسیتی و همچنین تصویب قوانین بازدارنده، برای پیشگیری از وقوع چنین قتل‌هایی اقدام کند.
▪️امروز، ما بر مزار رومینا، با ادای احترام به وی و تمامی قربانیان قتل‌های ناموسی در سراسر دنیا، پیمان می‌بندیم تا در مقابل هرگونه قتل و جنایت و بی‌عدالتی و هرگونه تبعیض و آپارتایدی ایستادگی کنیم و تا رسیدن به جامعه‌ای عاری از ظلم و نابرابری از پای ننشینیم.
مسلماً تا زمانی که تضاد کار و سرمایه، چرخه‌ی تولید نابرابری و تبعیض و اصل ناگسستنی سرمایه برپا باشد، وقوع چنین تراژدی و جنایاتی اجتناب‌ناپذیر و دور از ذهن نیست، پس، می‌بایست برای ریشه‌کن کردن چنین جنایاتِ سازمان‌یافته‌ای تمام توان خود را برای مبارزه با این ساختار ضدانسانی به‌کار بگیریم و با آگاهی خود و دیگران علیه هر نوع ستمی بایستیم و برای برپایی دنیایی بهتر و جهانی عاری از خشونت، از تمامی ابزارهای خود برای سازماندهی همه ستمدیدگان و محذوفان بهره بگیریم.
و این اصل و قاعده‌ی انکارناشدنی را، که رهاییِ جامعه در گرو رهاییِ زنان و همه گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده دیگر است، سرلوحه‌ی کار خود قرار دهیم.
🔵 گروه بیدارزنی
جمعی از فعالین زنان گیلان (ارغوان‌ها)
جمعی از فعالین زنان مریوان
@bidarzani
هشت‌ماه از شروع قیام ژینا، قیام زن، زندگی، آزادی می‌گذرد و در این مدت، شاهد موارد بسیاری از زن‌کشی در شهرهای مختلف ایران بوده‌ایم. بسیاری از آنان تحت عناوینی ارتجاعی همچون ناموس و غیرت به قتل رسیده‌اند.
در حالی‌که در این مدت، مردم برای آزادی و برابری و مبارزه با تمامی قوانین واپسگرای مذهبی و استثمارگرانه، خیابان‌ها را تسخیر کردند و زنان، به‌عنوان پیشروان این جنبش در همه زمینه‌ها خاصه مخالفت با حجاب اجباری، همچنان ایستادگی می‌کنند، زنان زیادی کشته می‌شوند.
علاوه بر زنانی که به بهانه‌هایی چون دفاع از ناموس و غیرت توسط مردان خانواده کشته می‌شوند، در سال‌های اخیر هم مواردی از کشته شدن افرادی از جامعه اقلیت‌های جنسی (LGBT*I*Q+) بخصوص افراد ترنس گزارش شده است.
با تسلط فرهنگی عام مبنی بر اهمیت غیرت محوری و ناموس‌پرستی در سطوح مختلف جامعه و همچنین در غیاب قوانین بازدارنده زن‌کشی٬ بسیاری از خانواده‌ها دست خود را در اعمال چنین جرایمی باز می‌بینند و به خوبی آگاهند که مجازاتی سنگین (مقصود، رویه‌ی ضد انسانی اعدام نیست)، در انتظارشان نخواهد بود.
سه سال پیش، قتل رومینا اشرفی توسط پدرش همه‌ی ما را شوکه کرد، درحالی‌که ما هنوز عزادار بی‌شمار افراد‌ِ قربانی خشونت جنسیتی و آپارتایدِ جنسیِ عظیم در جامعه‌ی پیش از آن بودیم.
قتل‌های ناموسی و زن‌کشی، بعد از قتل رومینا همچنان ادامه دارند؛ فاطمه برهی در آبادان و فقط یک ماه پس از رومینا؛ کتایون امینیان، کمتر از دو سال بعد در سنندج؛ مونا حیدری در اهواز؛ و قتل علیرضا منفرد جوان همجنسگرا در اهواز...این جان‌های از دست‌رفته، قربانی همین ساختار مردسالار و قوانین ناکارآمد شدند و این داستان همچنان ادامه دارد.
طی این سال‌ها، با وجود فریاد و اعتراض‌های مکررِ فعالان حقوق زنان، به‌خصوص اعتراضات فعالان کردستان، و تلاش های فعالان +LGBTQ، حاکمیت ذره‌ای از مواضع خود عقب ننشسته و با تأیید و توجیه این قتل‌ها از منظر ناموس، آبرو و مذهب، و با اعمال همان قانون، دست در دست قاتلان، به تولید و بازتولید چنین جنایاتی دامن زده است. همچنین حکومت چند سال قبل با عدم برخورد با اسیدپاشی‌های اصفهان و دیگر اقدامات افراد موسوم به خودسر (که در واقع بازوهای غیررسمی ارتجاع‌اند)، حمایت خود را از حذف و آزار زنان و افرادی از جامعه رنگین‌کمانی به بهانه غیرت نشان داده است.
▪️ما معتقدیم که زن‌کشی و قتل‌های ناموسی نه خشونت فردی و نه پدیده‌ای فرهنگی، بلکه خشونتی سیستماتیک و مسئله‌ای سیاسی است؛ و در گره‌گاه مردسالاری و سنت، بخش درهم‌تنیده‌ای از نظام سرمایه‌داری‌ست.
همان خشونتی که روزمره از خانه و مدرسه تا خیابان و جامعه، به‌صورت برنامه‌ریزی شده و سیستماتیک، دامن‌گیر بخش عظیمی از جامعه زنان و دیگر گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده می‌شود. پس مبارزه با این مهم بر عهده‌ی همه‌ی انسان‌هایی است که با قتل، کشتار، بی‌عدالتی و تبعیض مخالف‌اند.
🔵 ما فعالان زنان، هم‌پا با مخالفت با رویه‌ی ارتجاعی اعدام (این قتل عمد حکومتی و توحش سیستماتیک دولتی)، خواهان برچیده شدن این رویه و از سویی وضع قوانین برابر و بازدارنده هستیم. قوانینی لازم‌الاجرا و بر پایه‌ی عدالت و همچنین جرم‌انگاری هر نوع خشونت جنسیتی تا بدین‌وسیله، زن‌کشی و اقسام خشونت جنسیتی، ملغی شود.
ما معتقدیم که هر حکومتی می‌بایست در آینده، با تصویب قوانین و سیاست‌های حمایتی جامع و تأسیس خانه‌های امن و ایجاد امکانات حمایتی از قبیل مشاوره‌ی رایگان و آموزش عمومی مردم به‌منظور حمایت از همه گروه‌های در خطرِ خشونت جنسیتی و همچنین تصویب قوانین بازدارنده، برای پیشگیری از وقوع چنین قتل‌هایی اقدام کند.
▪️امروز، ما بر مزار رومینا، با ادای احترام به وی و تمامی قربانیان قتل‌های ناموسی در سراسر دنیا، پیمان می‌بندیم تا در مقابل هرگونه قتل و جنایت و بی‌عدالتی و هرگونه تبعیض و آپارتایدی ایستادگی کنیم و تا رسیدن به جامعه‌ای عاری از ظلم و نابرابری از پای ننشینیم.
مسلماً تا زمانی که تضاد کار و سرمایه، چرخه‌ی تولید نابرابری و تبعیض و اصل ناگسستنی سرمایه برپا باشد، وقوع چنین تراژدی و جنایاتی اجتناب‌ناپذیر و دور از ذهن نیست، پس، می‌بایست برای ریشه‌کن کردن چنین جنایاتِ سازمان‌یافته‌ای تمام توان خود را برای مبارزه با این ساختار ضدانسانی به‌کار بگیریم و با آگاهی خود و دیگران علیه هر نوع ستمی بایستیم و برای برپایی دنیایی بهتر و جهانی عاری از خشونت، از تمامی ابزارهای خود برای سازماندهی همه ستمدیدگان و محذوفان بهره بگیریم.
و این اصل و قاعده‌ی انکارناشدنی را، که رهاییِ جامعه در گرو رهاییِ زنان و همه گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده دیگر است، سرلوحه‌ی کار خود قرار دهیم.
🔵 گروه بیدارزنی
جمعی از فعالین زنان گیلان (ارغوان‌ها)
جمعی از فعالین زنان مریوان
@bidarzani
Forwarded from بيدارزنى
🟣 #بیدارزنی: #سپیده_فرهان زندانی سیاسی سابق و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۹۶ درگذشت.
پیکر بی‌جان سپیده فرهان (فرح‌آبادی)، زندانی سیاسی سابق، فعال مدنی و از معترضان دی‌ماه ۱۳۹۶، روز جمعه ۱۹ خرداد در منزل شخصی‌اش در کرج پیدا شد علت مرگ هنوز مشخص نیست.
@bidarzani
پیکر بی‌جان سپیده فرهان (فرح‌آبادی)، زندانی سیاسی سابق، فعال مدنی و از معترضان دی‌ماه ۱۳۹۶، روز جمعه ۱۹ خرداد در منزل شخصی‌اش در کرج پیدا شد علت مرگ هنوز مشخص نیست.
@bidarzani