حدود هزار سال پیش«خانم گودایوا» همسر یڪی از بزرگان انگلیس، در اعتراض به افزایش بی رویه مالیات برای مردم شهر خود، هر روز به سراغ همسرش میرفت و عاجزانه تقاضا میڪرد ڪه مالیاتها ڪاهش پیدا ڪند.
همسر او ڪه سیاست و تصمیمهای سیاسی خود را بر خواسته همسر خود ترجیح میداد، به همسرش گفت: اگر یڪ روز، برهنه سوار اسب شوی و تمام شهر از سمتی به سمت دیگر بروی، مالیاتها را ڪاهش خواهم داد.
گودایوا اسبش را زین ڪرد، لباسهایش را بر زمین ریخت، درشهر گفتند: گودایوا درحمایت از مردم، برهنه درمیان شهر میگردد! تمام مردم، مغازه ها را بستند و به خانه ها رفتند، پرده ها را ڪشیدند و با چشمانی اشڪبار منتظر شدند این گردش شوم به پایان برسد.
گودایوا باعث شد مالیاتها ڪاهش یابند اڪنون مجسمه او در«ڪاونتری»است، اسطوره ها، به تنهایی خلق نمیشوند، بلڪه در بستری از فهم و شعور و حمایت اجتماعی شڪل میگیرند.
نمیدانم اگر "گودایوا" در این نقطه از تاریخ و جغرافیا، برای نجات جان همین مردم به این بازی تلخ وادار میشد، آیا خیابانها خلوت و پنجره ها بسته میشد یا تصاویر او ازطریق شبڪه های اجتماعی و موبایلها، از دستی به دست دیگر میگشت! و از این شرایط تلخ هم برای خود طنز میساختیم.
نمیدانم اما امروز بیش از هر زمان دیگری دلم به حال دڪتر نمڪی (وزیر_بهداشت) سوخت ڪه با آن صدای لرزان و درعین حال ملتمسانه خطاب به مردم گفت: "یه موضوع را چقدر باید از مردم تقاضا ڪرد، هم نفس همڪارای ما را بریدید هم سلامتی خود را به خطر انداختید، از مردم خواهش میڪنم برای سلامتی خود! درخانه بمانند."
با این ملت چگونه باید طرف شد؟ ملتی ڪه شایعه را بیش از واقعیت می پسندد! و خیال میڪند مرگ و اتفاق برای دیگری است و شادی برای خودش!
با این ملت چگونه باید طرف شد ڪه حتی جان عزیزترینش برایش مهم نیست!
حالا وقتی مردم همڪاری نمی ڪنند چه فرقی میڪند ڪه بدانیم بستری ها چند نفرند؟! تعداد فوتی ها چند نفر؟!
دارد دیر میشود و نفرین و افسوس ابدی تاریخ بر ما خواهد ماند ڪه خود سازنده تاریخیم!!!
بیاییم و با درخانه ماندن خود ضمن قدردانی از تلاش ڪادر پزشڪی و دیگر زحمت ڪشان عزیز ڪشورمان در این عرصه حساس، عمر شیوع ویروس را ڪوتاهتر نموده وآن را شڪست بدهیم و با این ڪارمان چهره ماندگار و با ارزشی را از خودمان در تاریخ برای آیندگان به تصویر بڪشیم.
#ڪرونا
#گودایوا
همسر او ڪه سیاست و تصمیمهای سیاسی خود را بر خواسته همسر خود ترجیح میداد، به همسرش گفت: اگر یڪ روز، برهنه سوار اسب شوی و تمام شهر از سمتی به سمت دیگر بروی، مالیاتها را ڪاهش خواهم داد.
گودایوا اسبش را زین ڪرد، لباسهایش را بر زمین ریخت، درشهر گفتند: گودایوا درحمایت از مردم، برهنه درمیان شهر میگردد! تمام مردم، مغازه ها را بستند و به خانه ها رفتند، پرده ها را ڪشیدند و با چشمانی اشڪبار منتظر شدند این گردش شوم به پایان برسد.
گودایوا باعث شد مالیاتها ڪاهش یابند اڪنون مجسمه او در«ڪاونتری»است، اسطوره ها، به تنهایی خلق نمیشوند، بلڪه در بستری از فهم و شعور و حمایت اجتماعی شڪل میگیرند.
نمیدانم اگر "گودایوا" در این نقطه از تاریخ و جغرافیا، برای نجات جان همین مردم به این بازی تلخ وادار میشد، آیا خیابانها خلوت و پنجره ها بسته میشد یا تصاویر او ازطریق شبڪه های اجتماعی و موبایلها، از دستی به دست دیگر میگشت! و از این شرایط تلخ هم برای خود طنز میساختیم.
نمیدانم اما امروز بیش از هر زمان دیگری دلم به حال دڪتر نمڪی (وزیر_بهداشت) سوخت ڪه با آن صدای لرزان و درعین حال ملتمسانه خطاب به مردم گفت: "یه موضوع را چقدر باید از مردم تقاضا ڪرد، هم نفس همڪارای ما را بریدید هم سلامتی خود را به خطر انداختید، از مردم خواهش میڪنم برای سلامتی خود! درخانه بمانند."
با این ملت چگونه باید طرف شد؟ ملتی ڪه شایعه را بیش از واقعیت می پسندد! و خیال میڪند مرگ و اتفاق برای دیگری است و شادی برای خودش!
با این ملت چگونه باید طرف شد ڪه حتی جان عزیزترینش برایش مهم نیست!
حالا وقتی مردم همڪاری نمی ڪنند چه فرقی میڪند ڪه بدانیم بستری ها چند نفرند؟! تعداد فوتی ها چند نفر؟!
دارد دیر میشود و نفرین و افسوس ابدی تاریخ بر ما خواهد ماند ڪه خود سازنده تاریخیم!!!
بیاییم و با درخانه ماندن خود ضمن قدردانی از تلاش ڪادر پزشڪی و دیگر زحمت ڪشان عزیز ڪشورمان در این عرصه حساس، عمر شیوع ویروس را ڪوتاهتر نموده وآن را شڪست بدهیم و با این ڪارمان چهره ماندگار و با ارزشی را از خودمان در تاریخ برای آیندگان به تصویر بڪشیم.
#ڪرونا
#گودایوا