وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ با مفتاحی که از متن اوستا در بالا ذکر شد، باید پذیرفت که اشاره ی آن در مورد نیروی تکثیر و زاد و ولد در وجود انسان است که بر اعصاب موثر می باشد. مغان والا پایگاه توانایی داشتند که جریان آن را (اوستا : اردوی ، سانسکریت اوردوه) برگردانند تا سلول های زیادی نطفه…
✅ پیوند.
بسیاری از مردم هتا پارسیان در شگفتی می باشند که چرا نسا سالاران هنگام دست زدن به مرده و به آرامگاه ابدی بردن آن جفت جفت شده و با ریسمان بهم پیوند می شوند. به گفته ی وندیداد علت آن بیرون رفتن گوهر حیاتی (اوشتانا) از کالبد مرده است که باعث فساد بدن می گردد و پرتوی بیرون می افشاند که نسا نامند و چنین می پندارند
که خره وفر بدن مثالی انسان زنده که به آن نزدیک می شود و لمس می نماید آسیب می بیند.
چه که ریمن (همریت) است. این نظریه بین اجتماعات دیگر نیز وجود دارد.
دست زدن به مرده و انتقال آن به تنهایی به کلی قدغن شده است.
دو نفر باید باهم هم پیوند شوند و آن کار را انجام دهند اگر شخصی به تنهایی انجام دهد، نیروی مغناطیسی آلودگی هر دو، در قلب او جایگزین می شود.
اگر دو نفر در پیوند به آن دست زنند، مرکز ریمنی در وسط ریسمان قرار می گیرد.
این مسئله را به وسیله ی آزمایش با آهن ربای نعلی شکل می توان توضیح داد.
هر دو سر آهن ربای نعلی فعالیت دارد و خرده های آهن را جذب می کند، ولی وسط آن از فعالیت عاری ست.
اگر وسط نعل را بشکنند و آن را به دو تکه تبدیل کنند، باز دو انتهای هر دو تکه فعالیت دارد و وسط هر شاخه آن که قبلا" فعال بود، نیرویش را از دست می دهد، در حالی که آن بخش از انتهای هر شاخه که ابتدا به هم پیوسته بود و نیرویی نداشت اینک فعالیت دارد.
بنابراین چون ریمنی ها با هم تمرکز پیدا کنند نیروی آن در وسط ریسمان که دو نفر را بهم پیوند می دهد قرار می گیرد و به بدن آن ها آسیب نمی رساند.
چنین بود توضیحات آزمایشی وندیداد درباره ی پیوند در هر حال نیروی مغناطیسی حیوانات نیز در اطراف انسان به فعالیت مشغول است.
لیکن چون گوهر حیاتی در بدن، موجود است نیروی مغناطیسی مذکور موثر نیست.
۵۶
@khashatra
بسیاری از مردم هتا پارسیان در شگفتی می باشند که چرا نسا سالاران هنگام دست زدن به مرده و به آرامگاه ابدی بردن آن جفت جفت شده و با ریسمان بهم پیوند می شوند. به گفته ی وندیداد علت آن بیرون رفتن گوهر حیاتی (اوشتانا) از کالبد مرده است که باعث فساد بدن می گردد و پرتوی بیرون می افشاند که نسا نامند و چنین می پندارند
که خره وفر بدن مثالی انسان زنده که به آن نزدیک می شود و لمس می نماید آسیب می بیند.
چه که ریمن (همریت) است. این نظریه بین اجتماعات دیگر نیز وجود دارد.
دست زدن به مرده و انتقال آن به تنهایی به کلی قدغن شده است.
دو نفر باید باهم هم پیوند شوند و آن کار را انجام دهند اگر شخصی به تنهایی انجام دهد، نیروی مغناطیسی آلودگی هر دو، در قلب او جایگزین می شود.
اگر دو نفر در پیوند به آن دست زنند، مرکز ریمنی در وسط ریسمان قرار می گیرد.
این مسئله را به وسیله ی آزمایش با آهن ربای نعلی شکل می توان توضیح داد.
هر دو سر آهن ربای نعلی فعالیت دارد و خرده های آهن را جذب می کند، ولی وسط آن از فعالیت عاری ست.
اگر وسط نعل را بشکنند و آن را به دو تکه تبدیل کنند، باز دو انتهای هر دو تکه فعالیت دارد و وسط هر شاخه آن که قبلا" فعال بود، نیرویش را از دست می دهد، در حالی که آن بخش از انتهای هر شاخه که ابتدا به هم پیوسته بود و نیرویی نداشت اینک فعالیت دارد.
بنابراین چون ریمنی ها با هم تمرکز پیدا کنند نیروی آن در وسط ریسمان که دو نفر را بهم پیوند می دهد قرار می گیرد و به بدن آن ها آسیب نمی رساند.
چنین بود توضیحات آزمایشی وندیداد درباره ی پیوند در هر حال نیروی مغناطیسی حیوانات نیز در اطراف انسان به فعالیت مشغول است.
لیکن چون گوهر حیاتی در بدن، موجود است نیروی مغناطیسی مذکور موثر نیست.
۵۶
@khashatra
✅ مرام اخلاقی مزدیسنی.
۱ - فرد زرتشتی باید همواره نیک و مهربان باشد به دیگران آزار نرساند و زندگانی را با پاکی و بی آلایش و نیکوکاری به انجام رساند
۲ - باید بکوشد تا یگانگی را درجدایی ظاهری، مشاهده کند. چنان فعالیت نماید که در زیر حجاب نظرات گوناگون به حقیقت پی برد.
۳ ـ بایستی زندگی را با از خود گذشتگی و رفتار و کردار بی دریغانه و عاری از خود خواهی و با دهش و بخشندگی به جهانیان به پایان رساند.
۴ - بایستی به آزادی نظرات دیگران احترام بگذارد و کسی را مجبور به پذیرفتن عقایدی که دلش به آن رضایت نمی دهد نکند، باوری های دینی را باید آزاد گذارد، باوری را به دیگران القا ننماید.
۵ ـ باید پاکی و پرهیزگاری مطلق را در رفتار و عادات و گفتار، احساسات و اندیشه ها و پاکی به طور کلی در جسم و روح خود رعایت نماید، آن گاه شخص شایسته ی بهترین خوش بختی (اوشتانا) در این جهان و آن جهان خواهد شد.
۵۷
@khashatra
۱ - فرد زرتشتی باید همواره نیک و مهربان باشد به دیگران آزار نرساند و زندگانی را با پاکی و بی آلایش و نیکوکاری به انجام رساند
۲ - باید بکوشد تا یگانگی را درجدایی ظاهری، مشاهده کند. چنان فعالیت نماید که در زیر حجاب نظرات گوناگون به حقیقت پی برد.
۳ ـ بایستی زندگی را با از خود گذشتگی و رفتار و کردار بی دریغانه و عاری از خود خواهی و با دهش و بخشندگی به جهانیان به پایان رساند.
۴ - بایستی به آزادی نظرات دیگران احترام بگذارد و کسی را مجبور به پذیرفتن عقایدی که دلش به آن رضایت نمی دهد نکند، باوری های دینی را باید آزاد گذارد، باوری را به دیگران القا ننماید.
۵ ـ باید پاکی و پرهیزگاری مطلق را در رفتار و عادات و گفتار، احساسات و اندیشه ها و پاکی به طور کلی در جسم و روح خود رعایت نماید، آن گاه شخص شایسته ی بهترین خوش بختی (اوشتانا) در این جهان و آن جهان خواهد شد.
۵۷
@khashatra
✅ پتدان یا پنام )خودداری از گفتار)
موبدان پارسی هنگام برگزاری مراسم دینی پارچه ای بر صورت می بندند که از بینی به پایین آویزان است و به نام پتدان یا پنام به معنی جلوگیری است.
منظور ظاهری از آن جلوگیری از انتشار بوی بد دهان و ترشح آب دهان به نذورات و آتش افروخته می باشد که هنگام پرستش و ستایش روبه روی آن ها واقع است.
وقتی که موبد وارد اتاق مهراب آتشکده می شود، پتدان نیز یکی از قسمت های مهم لباسی است که او در بردارد.
هتا بهدینان نیز در چنین مواقع دستمالی به همان منظور جلو دهان می گیرند.
جراح هنگام جراحی در اتاق عمل پتدان را به همان منظور و بهداشتی بر صورت دارد.
افزون براین در مورد موبدان منظور مهم دیگری نیز وجود دارد.
در تمثال مغان باستانی دیده می شود که از کلاهک آن ها پارچه ای آویزان است که صورت شان را می پوشاند و آن نشان سوگند به کنترل گفتار است تا از گپ زدن های زیادی و بیهوده خودداری شود.
راهبان گروه جین نیز تحت سوگند جلوگیری از گفتار زیادی و بیهوده هستند.
سخن نیرویی است که با احتیاط باید به کار برده شود تا شیرین، راست و سودمند واقع گردد.
این هم راهی است به سوی زندگی توام با پرهیزگاری و کنترل بر حواس پنج گانه و اندام خود.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۵۸
@khashatra
ادامه دارد....
موبدان پارسی هنگام برگزاری مراسم دینی پارچه ای بر صورت می بندند که از بینی به پایین آویزان است و به نام پتدان یا پنام به معنی جلوگیری است.
منظور ظاهری از آن جلوگیری از انتشار بوی بد دهان و ترشح آب دهان به نذورات و آتش افروخته می باشد که هنگام پرستش و ستایش روبه روی آن ها واقع است.
وقتی که موبد وارد اتاق مهراب آتشکده می شود، پتدان نیز یکی از قسمت های مهم لباسی است که او در بردارد.
هتا بهدینان نیز در چنین مواقع دستمالی به همان منظور جلو دهان می گیرند.
جراح هنگام جراحی در اتاق عمل پتدان را به همان منظور و بهداشتی بر صورت دارد.
افزون براین در مورد موبدان منظور مهم دیگری نیز وجود دارد.
در تمثال مغان باستانی دیده می شود که از کلاهک آن ها پارچه ای آویزان است که صورت شان را می پوشاند و آن نشان سوگند به کنترل گفتار است تا از گپ زدن های زیادی و بیهوده خودداری شود.
راهبان گروه جین نیز تحت سوگند جلوگیری از گفتار زیادی و بیهوده هستند.
سخن نیرویی است که با احتیاط باید به کار برده شود تا شیرین، راست و سودمند واقع گردد.
این هم راهی است به سوی زندگی توام با پرهیزگاری و کنترل بر حواس پنج گانه و اندام خود.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۵۸
@khashatra
ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز ورهرام ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : سه شنبه ۱۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۴ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ ورهرام = پیروزی و سرافرازی. ✔️ دیدار در شاه ورهرام ایزد یزد. @khashatra
#امروز
نَبُر
به روز، پیروز و فرخ روز رام ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
چهار شنبه ۱۵ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۵ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ رام = رامش ، آرام ، آرامش.
✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودمند،
و پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.
@khashatra
نَبُر
به روز، پیروز و فرخ روز رام ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
چهار شنبه ۱۵ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۵ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ رام = رامش ، آرام ، آرامش.
✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودمند،
و پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.
@khashatra
#رام_ایزد
واژهی رام به معنای آرام، خوشحال، فرمان بردار آمدهاست و هنوز هم این واژه به همین صورت یا به صورت رامش در معنی صلح و شادی و سازش به کار میرود.
ایزد رام در آیین مزدیسنی، پاسدار و موکّل روز بیست و یکم هر ماه خورشیدی است و در اوستا با صفت «بخشنده ی چراگاه و اغذیهی خوب» از وی یاد شدهاست.
رام یا ایزد رام، که در اوستا به صورت رامه یا رامن آمده و در زبان پهلوی به صورت رامشن یا همان رام خوانده شدهاست.
در آیین زرتشت یکی از ایزدان یا فروزهی درخور نیایش است. این ایزد که آن را وای وه نیز گفتهاند، بر روز بیست و یکم هر ماه که آن را رام روز مینامند، موکّل است. چهارمین روز نَبُر یا پرهیز از خوردن گوشت است.
در کنار بهمن (وهمن یا وهومانا از امشاسپندان) سه دستیار او قرار میگیرند که نخستین آن ها ماه، دومین گؤشورون و سومین رام است که قرینه ی وای محسوب میشود و در زندگی پس از مرگ نقش خاصی را ایفا مینماید.
در واقع در زندگی پس از مرگ، رام به ارواح نیکوکار و عادل مدد میرساند تا مشکلات و موانع را پشت سر بگذارند.
رام یکی از جنبههای زمان نیز به شمار میرود او نخستین پزشک مینوی است که چاره و درمان دردها به دست او سپرده شده است.
فردوسی میسراید :
ترا روز رام از جهان رام باد،
همان باد را با تو آرام باد.
گل خیری زرد نماد رام ایزد است.
@khashatra
واژهی رام به معنای آرام، خوشحال، فرمان بردار آمدهاست و هنوز هم این واژه به همین صورت یا به صورت رامش در معنی صلح و شادی و سازش به کار میرود.
ایزد رام در آیین مزدیسنی، پاسدار و موکّل روز بیست و یکم هر ماه خورشیدی است و در اوستا با صفت «بخشنده ی چراگاه و اغذیهی خوب» از وی یاد شدهاست.
رام یا ایزد رام، که در اوستا به صورت رامه یا رامن آمده و در زبان پهلوی به صورت رامشن یا همان رام خوانده شدهاست.
در آیین زرتشت یکی از ایزدان یا فروزهی درخور نیایش است. این ایزد که آن را وای وه نیز گفتهاند، بر روز بیست و یکم هر ماه که آن را رام روز مینامند، موکّل است. چهارمین روز نَبُر یا پرهیز از خوردن گوشت است.
در کنار بهمن (وهمن یا وهومانا از امشاسپندان) سه دستیار او قرار میگیرند که نخستین آن ها ماه، دومین گؤشورون و سومین رام است که قرینه ی وای محسوب میشود و در زندگی پس از مرگ نقش خاصی را ایفا مینماید.
در واقع در زندگی پس از مرگ، رام به ارواح نیکوکار و عادل مدد میرساند تا مشکلات و موانع را پشت سر بگذارند.
رام یکی از جنبههای زمان نیز به شمار میرود او نخستین پزشک مینوی است که چاره و درمان دردها به دست او سپرده شده است.
فردوسی میسراید :
ترا روز رام از جهان رام باد،
همان باد را با تو آرام باد.
گل خیری زرد نماد رام ایزد است.
@khashatra
#چهار_روز_نبر
در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را میگیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام میباشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی دستوری ست و جزو سنت زرتشتیان میباشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه روزه داشته باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را میگیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام میباشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی دستوری ست و جزو سنت زرتشتیان میباشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه روزه داشته باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ پتدان یا پنام )خودداری از گفتار) موبدان پارسی هنگام برگزاری مراسم دینی پارچه ای بر صورت می بندند که از بینی به پایین آویزان است و به نام پتدان یا پنام به معنی جلوگیری است. منظور ظاهری از آن جلوگیری از انتشار بوی بد دهان و ترشح آب دهان به نذورات و آتش افروخته…
✅ پوشش سر در تشریفات و مواقع مهم.
پارسیان دین دار هنگامی که در مجالس و اجتماع حاضر می شوند معمولا سر خود را با کلاه یا دستمال می پوشانند، چرا که در آفرینگان دهمان آمده "همگی سرواپوشیم " در مورد پوشش سر علت استوار تاریخی موجود است.
در کشورهای شرقی و هم در یونان و روم، سر و پای غلامان و بندگان می بایستی برهنه باشد و این نشانی بود بر موقعیت ناچیز آن ها در اجتماع و نداشتن احترام هم تراز با دیگران.
هرگاه مالکی می خواست بنده ی خود را آزاد کند با دست خویش کلاه بر سر او می گذاشت تا موقعیت او را در میان آزادگان آبرومند سازد.
بنابراین کلاه بر سر گذاشتن دلالت بر دو معنی دارد، اثبات موقعیت آبرومندانه خود و انجام دادن وظیفه ی خویش در مورد محترم شمردن افراد دیگر در انجمن ها و اجتماعات.
در فهرست گناهانی که در پتت آمده، بی احترامی به اجتماع از گناهان بزرگ شمرده شده است.
هتا در انجیل زنانی که سرشان برهنه باشد محکومند (کارتینیان دوم) عادت مغربیان در برداشتن کلاه از سر هنگام سلام به دیگران، نشان دادن فروتنی مطلق خویش است به این معنی که بنده ی تو هستم.
دلیل دیگر بر اثبات این حقیقت مشاهده ی بزرگان والامقام است چون استانداران، فرماندهان، افسران ارتش و گروه پلیس که هتا در رژه ی رسمی با کلاه به سر سلام می دهند.
با وجود این هنگامی که پارسیان ملبس به لباس مغربیان هستند، هنگام سلام کلاه را بر می دارند و طبق اصطلاحی رفتار می کنند که در رم چنان رفتار کن که رومیان می کنند. اما برخلاف آن ها گروه سیگ ها در هر جا هتا در اروپا و آمریکا و هتا ضمن اشتغال به کار دولتی یا ملی همیشه عمامه بر سر دارند و هنگام سلام سر را برهنه نمی کنند.
۵۹
@khashatra
پارسیان دین دار هنگامی که در مجالس و اجتماع حاضر می شوند معمولا سر خود را با کلاه یا دستمال می پوشانند، چرا که در آفرینگان دهمان آمده "همگی سرواپوشیم " در مورد پوشش سر علت استوار تاریخی موجود است.
در کشورهای شرقی و هم در یونان و روم، سر و پای غلامان و بندگان می بایستی برهنه باشد و این نشانی بود بر موقعیت ناچیز آن ها در اجتماع و نداشتن احترام هم تراز با دیگران.
هرگاه مالکی می خواست بنده ی خود را آزاد کند با دست خویش کلاه بر سر او می گذاشت تا موقعیت او را در میان آزادگان آبرومند سازد.
بنابراین کلاه بر سر گذاشتن دلالت بر دو معنی دارد، اثبات موقعیت آبرومندانه خود و انجام دادن وظیفه ی خویش در مورد محترم شمردن افراد دیگر در انجمن ها و اجتماعات.
در فهرست گناهانی که در پتت آمده، بی احترامی به اجتماع از گناهان بزرگ شمرده شده است.
هتا در انجیل زنانی که سرشان برهنه باشد محکومند (کارتینیان دوم) عادت مغربیان در برداشتن کلاه از سر هنگام سلام به دیگران، نشان دادن فروتنی مطلق خویش است به این معنی که بنده ی تو هستم.
دلیل دیگر بر اثبات این حقیقت مشاهده ی بزرگان والامقام است چون استانداران، فرماندهان، افسران ارتش و گروه پلیس که هتا در رژه ی رسمی با کلاه به سر سلام می دهند.
با وجود این هنگامی که پارسیان ملبس به لباس مغربیان هستند، هنگام سلام کلاه را بر می دارند و طبق اصطلاحی رفتار می کنند که در رم چنان رفتار کن که رومیان می کنند. اما برخلاف آن ها گروه سیگ ها در هر جا هتا در اروپا و آمریکا و هتا ضمن اشتغال به کار دولتی یا ملی همیشه عمامه بر سر دارند و هنگام سلام سر را برهنه نمی کنند.
۵۹
@khashatra
✅ سیو شانس، بهرام ورجاوند.
بیشتر مذاهب باوری دارند که هنگام رستاخیز چون شیپور نواخته می شود، پیامبر بزرگی به سمت بازرس عموم ظهور خواهد کرد.
مزدیسنا نیز از این قاعده مستثنی نیست.
تصور می کنند پس از اشوزرتشت سه پیامبر به نام های ؛ هوشیدر ماه، هوشیدربامی و درپایان سوشیانس (که از تخمه ی اشو زرتشت هستند) برای احیای ایمان مردم به خدا ظهور می کنند.
عنوان تخمه در این جا تمثیلی است با پنداشتن این که پیامبران بیشتری از سوی خدا برای هدایت بشر لازم و موجه می باشد. (چون مسیح، کلکی، مهدی) کتاب دادستان دینی در این مورد قاعده ی کلی نهاده است که در هر هزاره، دین چاشیدارانی (دین آموزگارانی) پدید می آیند. بهگودگیتا نیز همین اصل را بیان داشته است.
پندار بر این ست که آخرین آن ها (سوشیانس) در دورانی پدید خواهد آمد، که مردم از گرسنگی ، پیری و مرگ آزاد گشته اند و به وسیله ی پاکی و راستی مطلق کند و زنجیر گناه را شکسته اند.
چنین روزگاری بسیار بسیار دور است، دورانی است که همه ی مردم به کمال و جاودانی نایل آیند و به هدف روان بوختگی (روان آزادی) برسند. فروردین یشت آخرین آموزگار یعنی سوشیانس (نجات دهنده) را با دو نام ذکر کرده است، که یکی از نام ها استوت ارته (اصلاح کننده ی جهان مادی) باشد در ترجمه ی واژه است وت، به پازند اشتباه روی داده است و آن را استخوان نوشته اند.
این ست علت پدید آمدن این تصور که در قیامت مردگان از قبر بر می خیزند پس استخوان های آن ها را باید محفوظ نگاهداشت. چنین نظریه ای بین بسیاری از ملل انتشار یافته است.
۶۰
@khashatra
بیشتر مذاهب باوری دارند که هنگام رستاخیز چون شیپور نواخته می شود، پیامبر بزرگی به سمت بازرس عموم ظهور خواهد کرد.
مزدیسنا نیز از این قاعده مستثنی نیست.
تصور می کنند پس از اشوزرتشت سه پیامبر به نام های ؛ هوشیدر ماه، هوشیدربامی و درپایان سوشیانس (که از تخمه ی اشو زرتشت هستند) برای احیای ایمان مردم به خدا ظهور می کنند.
عنوان تخمه در این جا تمثیلی است با پنداشتن این که پیامبران بیشتری از سوی خدا برای هدایت بشر لازم و موجه می باشد. (چون مسیح، کلکی، مهدی) کتاب دادستان دینی در این مورد قاعده ی کلی نهاده است که در هر هزاره، دین چاشیدارانی (دین آموزگارانی) پدید می آیند. بهگودگیتا نیز همین اصل را بیان داشته است.
پندار بر این ست که آخرین آن ها (سوشیانس) در دورانی پدید خواهد آمد، که مردم از گرسنگی ، پیری و مرگ آزاد گشته اند و به وسیله ی پاکی و راستی مطلق کند و زنجیر گناه را شکسته اند.
چنین روزگاری بسیار بسیار دور است، دورانی است که همه ی مردم به کمال و جاودانی نایل آیند و به هدف روان بوختگی (روان آزادی) برسند. فروردین یشت آخرین آموزگار یعنی سوشیانس (نجات دهنده) را با دو نام ذکر کرده است، که یکی از نام ها استوت ارته (اصلاح کننده ی جهان مادی) باشد در ترجمه ی واژه است وت، به پازند اشتباه روی داده است و آن را استخوان نوشته اند.
این ست علت پدید آمدن این تصور که در قیامت مردگان از قبر بر می خیزند پس استخوان های آن ها را باید محفوظ نگاهداشت. چنین نظریه ای بین بسیاری از ملل انتشار یافته است.
۶۰
@khashatra
✅ زرتشتیان با روشی که در دفن اموات دارند اهمیتی برای استخوان قایل نیستند. (بنابرگفته ی دادستان دینی که در هر هزاره پیامبری ظهور می کند ، چون از ظهور اشوزرتشت هزاران سال گذشته است زرتشتیان منتظر موعودی نیستند و دوره ی ظهور هوشیدر ماه و هوشیدر بامی نیز گذشته است و دین چاشیداران استادان و بزرگان دین هستند که همواره در میان اجتماع موجود می باشند و شاه بهرام لقبی است برای سوشیوس شهمردان )
سوشیوس را اوستا ورترغنت به معنی پیروزمند می خواند و در پازند به بهرام ترجمه شده است که همان معنی را داراست.
بیانی شاعرانه در مورد پیروزی بهرام هنگام حرکت به عنوان شاه نیرومند برای پایه گذاری رژیم پاکی و راستی در دست است. دریسنای ۱۲ به صفت هئی تیا ورز آمده است (نام دیگر سوشیوس) که به معنی کوشنده ی راستی است، در پازند لقب ورجاوند به او داده شده است که مراد پرکار و جدی می باشد.
نظر بر شیوع بی دینی، مادی گرایی، شکاکی، هتا رفتار غیر قانونی در میان ملل نمی توان مدت مشخصی بلکه میلیاردها سال امیدی برای نیل به راستی، کمال و جاودانگی داشت.
باید دانست که پیشرفت کانیات خیلی سریع و تند نیست و در آماده کردن زندگی مطلوب اجتماعی، تکامل تدریجی و طبیعی خود را طی می کند. (شاه بهرام ورجاوند، آتشکده ی بهرام یا ورهرام می باشد که دو در ایران و هشت در هند است و آن را آتش بهرام مقدس می دانند. مترجم)
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۶۱
@khashatra
ادامه دارد....
سوشیوس را اوستا ورترغنت به معنی پیروزمند می خواند و در پازند به بهرام ترجمه شده است که همان معنی را داراست.
بیانی شاعرانه در مورد پیروزی بهرام هنگام حرکت به عنوان شاه نیرومند برای پایه گذاری رژیم پاکی و راستی در دست است. دریسنای ۱۲ به صفت هئی تیا ورز آمده است (نام دیگر سوشیوس) که به معنی کوشنده ی راستی است، در پازند لقب ورجاوند به او داده شده است که مراد پرکار و جدی می باشد.
نظر بر شیوع بی دینی، مادی گرایی، شکاکی، هتا رفتار غیر قانونی در میان ملل نمی توان مدت مشخصی بلکه میلیاردها سال امیدی برای نیل به راستی، کمال و جاودانگی داشت.
باید دانست که پیشرفت کانیات خیلی سریع و تند نیست و در آماده کردن زندگی مطلوب اجتماعی، تکامل تدریجی و طبیعی خود را طی می کند. (شاه بهرام ورجاوند، آتشکده ی بهرام یا ورهرام می باشد که دو در ایران و هشت در هند است و آن را آتش بهرام مقدس می دانند. مترجم)
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۶۱
@khashatra
ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز نَبُر به روز، پیروز و فرخ روز رام ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : چهار شنبه ۱۵ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۵ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ رام = رامش ، آرام ، آرامش. ✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودمند، و پرهیز از خوردن خوراک…
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز باد ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
پنج شنبه ۱۶ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۶ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ باد = وای ، وایو ، باد.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز باد ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
پنج شنبه ۱۶ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۶ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ باد = وای ، وایو ، باد.
@khashatra
#باد_ایزد
«باد»، نام بیست ودومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی ست. باد، به چم هوا ست. در فرهنگ زرتشتی هوا از چهار آخشیج ستودنی و سپندینه مانند آب و آتش و خاک است.
در فرهنگ ایران پاک نگهداشتن چهار آخشیج خویش کاری هر انسان است.
در اوستا ایزد وَیو (باد) همراه و همکار ایزدان آب و آتش و خاک است.
ایزد وَیو (ایزد «باد» یا «هوا») همواره با ایزد رام آمده است.
در اوستای سیروزه آمده : «…یاری باد به همه رزم و کارزار برساد. هر که را باد پشتیبان است پیروزی همیشه با اوست.
ایزد وَیو یا ایزد باد همواره با ایزد رام آمده است. ” وای یا وایو ”باد” چهرهای دوگانه دارد، خوب و بد زیرا باد از هر دو جهان نیک و بد میگذرد. او نیکوکار است و در عینحال میتواند با نیروی ویران گر خود همه چیز و همه کس را نابود سازد.
در ادبیات پهلوی دارای دو نیمهی بد و خوب است که در اوستا نیمهی نیک او که دشمن دیوان است ستوده شده. ایزد وایو در یشت پانزدهم اوستا به عنوان ایزدی مهم مورد ستایش قرار گرفته و این ستایش تا دوران اشکانی و ساسانی ادامه داشتهاست. در فرهنگ ایران قدیم ایزد یا الهه ی باد است.
این خداوندگار نه تنها برای تمام موجودات زنده روح حیات بوده بلکه روح دنیا و گیتی نیز محسوب می شده است. وایو هم چنین هوایی است که در آن تمام موجودات زنده در هنگام مرگ نابود می شوند.
ایزد باد در اوستا چنین گزارش شده : جوینده، نیکكردار، چیرهشونده، پسرونده، پیشرونده، پایندهفر، سختترین، قویترین، شكستدهنده، موجریزنده، زبانهكشنده و ….
سرودهی مسعود سعد سلمان، بر پایهی نسک (:کتاب) بندهش ؛
چون بادروز، روز نشاط آمد ای نگار،
شادی فزای هین و بده باده و بیار.
باده است شادی دل پیوسته باده خور،
بیباده هر چه بینی باد هوا شمار.
اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
در بخش (نیایش خواندن سرود و ادعیه) از بر کن و به کار نو مَپیوند.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سرودهی استاد ملکالشعرای بهار :
وگر با شدت کار، با داوران،
در این روز رو، تا شوی کامران.
سزد روز (باد) ار درنگی شوی،
نپیوندی امروز کار از نوی.
گل باد رنگ بویه نماد باد ایزد است.
@khashatra
«باد»، نام بیست ودومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی ست. باد، به چم هوا ست. در فرهنگ زرتشتی هوا از چهار آخشیج ستودنی و سپندینه مانند آب و آتش و خاک است.
در فرهنگ ایران پاک نگهداشتن چهار آخشیج خویش کاری هر انسان است.
در اوستا ایزد وَیو (باد) همراه و همکار ایزدان آب و آتش و خاک است.
ایزد وَیو (ایزد «باد» یا «هوا») همواره با ایزد رام آمده است.
در اوستای سیروزه آمده : «…یاری باد به همه رزم و کارزار برساد. هر که را باد پشتیبان است پیروزی همیشه با اوست.
ایزد وَیو یا ایزد باد همواره با ایزد رام آمده است. ” وای یا وایو ”باد” چهرهای دوگانه دارد، خوب و بد زیرا باد از هر دو جهان نیک و بد میگذرد. او نیکوکار است و در عینحال میتواند با نیروی ویران گر خود همه چیز و همه کس را نابود سازد.
در ادبیات پهلوی دارای دو نیمهی بد و خوب است که در اوستا نیمهی نیک او که دشمن دیوان است ستوده شده. ایزد وایو در یشت پانزدهم اوستا به عنوان ایزدی مهم مورد ستایش قرار گرفته و این ستایش تا دوران اشکانی و ساسانی ادامه داشتهاست. در فرهنگ ایران قدیم ایزد یا الهه ی باد است.
این خداوندگار نه تنها برای تمام موجودات زنده روح حیات بوده بلکه روح دنیا و گیتی نیز محسوب می شده است. وایو هم چنین هوایی است که در آن تمام موجودات زنده در هنگام مرگ نابود می شوند.
ایزد باد در اوستا چنین گزارش شده : جوینده، نیکكردار، چیرهشونده، پسرونده، پیشرونده، پایندهفر، سختترین، قویترین، شكستدهنده، موجریزنده، زبانهكشنده و ….
سرودهی مسعود سعد سلمان، بر پایهی نسک (:کتاب) بندهش ؛
چون بادروز، روز نشاط آمد ای نگار،
شادی فزای هین و بده باده و بیار.
باده است شادی دل پیوسته باده خور،
بیباده هر چه بینی باد هوا شمار.
اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
در بخش (نیایش خواندن سرود و ادعیه) از بر کن و به کار نو مَپیوند.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سرودهی استاد ملکالشعرای بهار :
وگر با شدت کار، با داوران،
در این روز رو، تا شوی کامران.
سزد روز (باد) ار درنگی شوی،
نپیوندی امروز کار از نوی.
گل باد رنگ بویه نماد باد ایزد است.
@khashatra
Forwarded from کانال ۱ امرداد
بابک شهریاری
آنچه در متن زیر نگاشته شده احساسی است که در هنگام مطالعه سرود اهنود گات داشتم، حسی بس شیرین که ...
https://amordadnews.com/248547/
آنچه در متن زیر نگاشته شده احساسی است که در هنگام مطالعه سرود اهنود گات داشتم، حسی بس شیرین که ...
https://amordadnews.com/248547/
امرداد
روان آفرینش میگرید - امرداد
آنچه در متن زیر نگاشته شده احساسی است که در هنگام مطالعه سرود اهنود گات داشتم، حسی بس شیرین که دریغ آمد آن را با شما به اشتراک نگذارم. لزوما هم با ترجمه واژه
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ زرتشتیان با روشی که در دفن اموات دارند اهمیتی برای استخوان قایل نیستند. (بنابرگفته ی دادستان دینی که در هر هزاره پیامبری ظهور می کند ، چون از ظهور اشوزرتشت هزاران سال گذشته است زرتشتیان منتظر موعودی نیستند و دوره ی ظهور هوشیدر ماه و هوشیدر بامی نیز گذشته…
✅ دو بانک گنج دادار و گنج مانتران.
در یکی از دلکش ترین و امیدبخش ترین باوری های مزدیسنا آمده است که شخص دین دار نوع پرست، بی غرض، بی طمع و بی دریغ تمام کارهای نیک و خیر خود را بدون انتظار هیچ پاداش یا سود شخصی انجام می دهد، پاداش این گونه مردم هر چند خود آرزویی ندارند در خزانه ی حسن نیت و دعای خیر و برکت در بانک خداوندی سپرده می شود.
در نماز کرفه مزد آمده است که کلیه ی استحقاقی که شایسته ی سر سپردگان نیک اندیش و خیرخواه می باشد، برای بهزیستی و بهروزی جهانیان به مصرف می رسد.
به کسانی که نیازمند تسلی و آرامش فکر می باشند، سهمی از آن منبع به عنوان وام یا هدیه به وسیله ی گروه ایزدان می رسد.
چنین نظریه ای بین هندوان نیز وجود دارد (نیر منکایه) که از خزانه ی کردارهای نیک، برکات و مواهب بین نیازمندان توزیع می شود.
زرتشتیان هر کردار توام با پارسابی و دهش را که به انجام می رسانند دعا می کنند که ؛
اندیشه و کردار نیک آنان به گنج دادار سپرده شود. تنها خدمات بی دریغانه به خداوند سپرده می شود.
هم چنین نظریه ای منسوب به افلاتون است که اندیشه های والا، به گنج مانترا نمی
رسد و جویندگان جدی حقیقت در اقیانوس دانش غوطه می خورند و افکارو ایده های گران بهایی را از آن جا بر می دارند.
خوش بخت هستند کسانی که رنج می برند و از بانک مینوی، شکیبایی و تحمل به دست می آورند.
هم چنین خوش بخت اند کسانی که مجدانه جویای فروغ دانش و خرد هستند و در هنگام جستجو از خزانه ی مانتره الهام می گیرند.
۶۲
@khashatra
در یکی از دلکش ترین و امیدبخش ترین باوری های مزدیسنا آمده است که شخص دین دار نوع پرست، بی غرض، بی طمع و بی دریغ تمام کارهای نیک و خیر خود را بدون انتظار هیچ پاداش یا سود شخصی انجام می دهد، پاداش این گونه مردم هر چند خود آرزویی ندارند در خزانه ی حسن نیت و دعای خیر و برکت در بانک خداوندی سپرده می شود.
در نماز کرفه مزد آمده است که کلیه ی استحقاقی که شایسته ی سر سپردگان نیک اندیش و خیرخواه می باشد، برای بهزیستی و بهروزی جهانیان به مصرف می رسد.
به کسانی که نیازمند تسلی و آرامش فکر می باشند، سهمی از آن منبع به عنوان وام یا هدیه به وسیله ی گروه ایزدان می رسد.
چنین نظریه ای بین هندوان نیز وجود دارد (نیر منکایه) که از خزانه ی کردارهای نیک، برکات و مواهب بین نیازمندان توزیع می شود.
زرتشتیان هر کردار توام با پارسابی و دهش را که به انجام می رسانند دعا می کنند که ؛
اندیشه و کردار نیک آنان به گنج دادار سپرده شود. تنها خدمات بی دریغانه به خداوند سپرده می شود.
هم چنین نظریه ای منسوب به افلاتون است که اندیشه های والا، به گنج مانترا نمی
رسد و جویندگان جدی حقیقت در اقیانوس دانش غوطه می خورند و افکارو ایده های گران بهایی را از آن جا بر می دارند.
خوش بخت هستند کسانی که رنج می برند و از بانک مینوی، شکیبایی و تحمل به دست می آورند.
هم چنین خوش بخت اند کسانی که مجدانه جویای فروغ دانش و خرد هستند و در هنگام جستجو از خزانه ی مانتره الهام می گیرند.
۶۲
@khashatra
✅ مذهب.
واژه ی مذهب مترادف است با :
۱ - دین یعنی پیام های خداوند به بشر به وسیله ی پیامبر.
۲ - مجموعه ی وظایف دینی که موجب تقویت روحانیت می گردد.
۳ - کیش، واسطه ای که شخص را به خدا مربوط می سازد.
۴ - ایمان باوری، دلی تحت محکومیت روح... و غیره.
راه را اوستا پتم خس تای تیم می خواند که :
۱ - راه پیوستن به خدا.
۲- راه رهروانی که بازگشت روان ندارند.
۳- راه یوگا (پاکیزگی و تصفیه)
۴ - راه علاقه ی شدید و مجذوبیت (اوستا : همم توا هخمه).
۵ - راه حقیقت صوفیان و درویشان.
آموزگاران جهانی بر راه های چندی تاکید داشته اند، راستی، پاکی، عدم عنف، راه تندرستی فرمان بری از خدا که داد است.
تبلیغ زرتشتی گری بر اشا می باشد، اصطلاحی که ترجمه ی آن سخت است، زیرا مجموعه ای ست از چندین فضایل، مانند :
راستی، تعادل، میانه روی، تمامیت و بی عیبی رفتار و اخلاق، مزیت راستی، نظم.
هم آهنگی، قانون مینوی، پاکی پرچم ایران در روزگاران باستان مانند اشا سپید بود. زیرا آن مجموعه ی رنگ هاست. تاکید شده است که به وسیله اش به دیدار یزدان و به کمال و یگانگی با محبوب می توان رسید.
۶۳
@khashatra
واژه ی مذهب مترادف است با :
۱ - دین یعنی پیام های خداوند به بشر به وسیله ی پیامبر.
۲ - مجموعه ی وظایف دینی که موجب تقویت روحانیت می گردد.
۳ - کیش، واسطه ای که شخص را به خدا مربوط می سازد.
۴ - ایمان باوری، دلی تحت محکومیت روح... و غیره.
راه را اوستا پتم خس تای تیم می خواند که :
۱ - راه پیوستن به خدا.
۲- راه رهروانی که بازگشت روان ندارند.
۳- راه یوگا (پاکیزگی و تصفیه)
۴ - راه علاقه ی شدید و مجذوبیت (اوستا : همم توا هخمه).
۵ - راه حقیقت صوفیان و درویشان.
آموزگاران جهانی بر راه های چندی تاکید داشته اند، راستی، پاکی، عدم عنف، راه تندرستی فرمان بری از خدا که داد است.
تبلیغ زرتشتی گری بر اشا می باشد، اصطلاحی که ترجمه ی آن سخت است، زیرا مجموعه ای ست از چندین فضایل، مانند :
راستی، تعادل، میانه روی، تمامیت و بی عیبی رفتار و اخلاق، مزیت راستی، نظم.
هم آهنگی، قانون مینوی، پاکی پرچم ایران در روزگاران باستان مانند اشا سپید بود. زیرا آن مجموعه ی رنگ هاست. تاکید شده است که به وسیله اش به دیدار یزدان و به کمال و یگانگی با محبوب می توان رسید.
۶۳
@khashatra
✅ سلمان فارسی- دستور دینیار.
سنتی است استوار که محمد انجمنی از مشاوران به منظور یاری در تبلیغ اسلام تشکیل داده بود.
محمد باورمند بود که زرتشتیان اهل کتابند، بایستی آنان را از ستم و آسیب دشمنان در امان داشت.
می گویند یکی از پیشوایان دینی او ایرانی به نام سلمان فارسی گجستک بود که او را به عنوان مشاور خویش داشت. )رجوع شود به مجمل التواريخ والقصص به تصحیح ملک الشعرای بهار چاپ تهران ۱۳۱۸ ص ۲۴۴ مترجم)
نام ایرانی او دستور دینیار بود که بدون تغییر مذهب عهد نامه ای برای در امان بودن زرتشتیان و دین آنان از محمد گرفت.
(عهد نامه ی مذکور به نام ماها ذربن فروخ بن بدخشان برادر زاده ی سلمان گجستک به تاریخ سال ۹ هجری ست. مترجم)
حمله به ایران به وسیله ی عمر ناپاک گجستک و تغییر دادن مذهب پاک زرتشتیان به اجبار و شمشیر مخالف آیه ی لا اکره فی الدین قرآن و روش آزاد و سعه صدر و فراخی حوصله بود که اسلام تعلیم داده است.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۶۴
@khashatra
ادامه دارد....
سنتی است استوار که محمد انجمنی از مشاوران به منظور یاری در تبلیغ اسلام تشکیل داده بود.
محمد باورمند بود که زرتشتیان اهل کتابند، بایستی آنان را از ستم و آسیب دشمنان در امان داشت.
می گویند یکی از پیشوایان دینی او ایرانی به نام سلمان فارسی گجستک بود که او را به عنوان مشاور خویش داشت. )رجوع شود به مجمل التواريخ والقصص به تصحیح ملک الشعرای بهار چاپ تهران ۱۳۱۸ ص ۲۴۴ مترجم)
نام ایرانی او دستور دینیار بود که بدون تغییر مذهب عهد نامه ای برای در امان بودن زرتشتیان و دین آنان از محمد گرفت.
(عهد نامه ی مذکور به نام ماها ذربن فروخ بن بدخشان برادر زاده ی سلمان گجستک به تاریخ سال ۹ هجری ست. مترجم)
حمله به ایران به وسیله ی عمر ناپاک گجستک و تغییر دادن مذهب پاک زرتشتیان به اجبار و شمشیر مخالف آیه ی لا اکره فی الدین قرآن و روش آزاد و سعه صدر و فراخی حوصله بود که اسلام تعلیم داده است.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۶۴
@khashatra
ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز باد ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : پنج شنبه ۱۶ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۶ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ باد = وای ، وایو ، باد. @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز دی به دین ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
آدینه ۱۷ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۷ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ دی به دین = آفریدگار.
✔️ روز استراحت و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز دی به دین ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
آدینه ۱۷ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۷ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ دی به دین = آفریدگار.
✔️ روز استراحت و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
#دی_به_دین
این روز كه هم چون، دی به آذر و دیبه مهر به معنای دادار یا آفریدگار ست یكی دیگر از تعطیلیهای هر ماه بهشمار میآمده است.
در ایران باستان استراحت کاری بوده و روز نیایش همگانی است.
بیستوسومین روز در گاه شماری دینی زرتشتی دیبه دین نامیده شده است.
دی به چم آفریننده و آفریدگار است. در گاهشماری ایران باستان به جز روز یکم هر ماه که اورمزد روز نامیده میشود سه روز دیگر به نام اهورامزدا ست که به صورت دی آمده و چون در ماه سه دی وجود دارد برای مشخص شدن، نام روز بعد را به آن می افزایند تا از هم مجزا گردد "دیبه آذر، دی به مهر، دی به دین”. دی در ادبیات اوستا به چم اهورامزدا می باشد که به شوند سپندینگی این نام بارها در ماه بازگویی شده است. در اوستا نام همکاران را اورمزد اواگاه, سه دی ویسپه شام نامیدهاند.
دی یکی از نامهای اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به چم (: معنی) آفریننده آمده است.
روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آن که نام این روزها با نام ماه یکی شده، جشن ماهانه گرفته میشود.
گل شنبلید نماد دی به دین است.
@khashatra
این روز كه هم چون، دی به آذر و دیبه مهر به معنای دادار یا آفریدگار ست یكی دیگر از تعطیلیهای هر ماه بهشمار میآمده است.
در ایران باستان استراحت کاری بوده و روز نیایش همگانی است.
بیستوسومین روز در گاه شماری دینی زرتشتی دیبه دین نامیده شده است.
دی به چم آفریننده و آفریدگار است. در گاهشماری ایران باستان به جز روز یکم هر ماه که اورمزد روز نامیده میشود سه روز دیگر به نام اهورامزدا ست که به صورت دی آمده و چون در ماه سه دی وجود دارد برای مشخص شدن، نام روز بعد را به آن می افزایند تا از هم مجزا گردد "دیبه آذر، دی به مهر، دی به دین”. دی در ادبیات اوستا به چم اهورامزدا می باشد که به شوند سپندینگی این نام بارها در ماه بازگویی شده است. در اوستا نام همکاران را اورمزد اواگاه, سه دی ویسپه شام نامیدهاند.
دی یکی از نامهای اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به چم (: معنی) آفریننده آمده است.
روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آن که نام این روزها با نام ماه یکی شده، جشن ماهانه گرفته میشود.
گل شنبلید نماد دی به دین است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ سلمان فارسی- دستور دینیار. سنتی است استوار که محمد انجمنی از مشاوران به منظور یاری در تبلیغ اسلام تشکیل داده بود. محمد باورمند بود که زرتشتیان اهل کتابند، بایستی آنان را از ستم و آسیب دشمنان در امان داشت. می گویند یکی از پیشوایان دینی او ایرانی به نام سلمان…
✅ چند پرسش که دستور دابو به آن ها پاسخ داده است.
✳️ پرسش : اگر یک زرتشتی سدره و کشتی نپوشد چه می شود؟
❇️ پاسخ : زندگی در جهان به گفته ی پیامبر میدان کارزار است.
شخص باید با دشمنان مرئی و نامرئی خود که نیرویش را می آزمایند، مبارزه کند. فرد زرتشتی هنگام نماز خود را ویدئوه می نامد که پیکار بر خلاف بدی و زشتی به هر رنگ و شکل باشد.
نماز روزانه ی او "خشنه اتره اهو رهه مزدا و تروئی دیته انگرهه مئین یه اوش" می باشد و مراد از آن چنین است خشنود می گردانم اهورهه مزدا را و بیزارم از خراب کار بد اندیش نفرین شده.
سموئل لنگ در کتابش "زرتشتی مدرن" می نویسد :
"ای اهورا مزدا چنان فرما که درصف تو تا پایان عمر سربازی دلیر و با ایمان باشم." بنابراین باید وفاداری خود را در سپاه نیکوکاران اعلام داریم.
افراد هر هنگی در ارتش اعم از نیروی هوایی، آتش نشانی، پیش آهنگی، پلیس و غیره لباس ویژه ی خود و نشان مشخصی دارند تا با آن نشان به عضویت هنگ و گروه خویش افتخار نمایند.
افزون بر این اثرات روانی نیز دارد و شخص خود را تنها نمی یابد. بر خلاف وسوسه ها، بیماری ها و بینوایی ها و اقسام گوناگون موانع و عقب افتادگی های زندگی، شخص با پشتیبانی هم دستان خود،.
در هر پیکاری، خویش را مصون و مطمئن به پیروزی می داند. باید مفتخر باشد که اجازه ی پوشیدن یونیفورم مزدیسنی را دارد. کسی که تردید و ناراحتی وجدان دارد، آیا نباید دلیر باشد و آشکارا و با شهامت وابستگی خود را به دین اعلام دارد؟
نیاکان ما سدره را به خفتان و کشتی را به کمربند شمشیر مانند کرده اند.
چون شخص با مخاطره روبرو می شود و یا سختی هایی را باید متحمل شود، فکر سرباز بودنش مشوق و محرک او در کشمکش های سخت می گردد.
از این نقطه نظر کسی که از پوشیدن نشان های دینی خجالت می کشد، باید بر او رحم آورد، زیرا به زره و جوشنی که در مقابله با سختی ها و هنگام برخورد با خطرها او را یادآور سربازی و مشوق باشد مجهز نیست. پس اگر نپوشد خسارت از آن اوست و تامین فکری و روحی ندارد.
۶۵
@khashatra
✳️ پرسش : اگر یک زرتشتی سدره و کشتی نپوشد چه می شود؟
❇️ پاسخ : زندگی در جهان به گفته ی پیامبر میدان کارزار است.
شخص باید با دشمنان مرئی و نامرئی خود که نیرویش را می آزمایند، مبارزه کند. فرد زرتشتی هنگام نماز خود را ویدئوه می نامد که پیکار بر خلاف بدی و زشتی به هر رنگ و شکل باشد.
نماز روزانه ی او "خشنه اتره اهو رهه مزدا و تروئی دیته انگرهه مئین یه اوش" می باشد و مراد از آن چنین است خشنود می گردانم اهورهه مزدا را و بیزارم از خراب کار بد اندیش نفرین شده.
سموئل لنگ در کتابش "زرتشتی مدرن" می نویسد :
"ای اهورا مزدا چنان فرما که درصف تو تا پایان عمر سربازی دلیر و با ایمان باشم." بنابراین باید وفاداری خود را در سپاه نیکوکاران اعلام داریم.
افراد هر هنگی در ارتش اعم از نیروی هوایی، آتش نشانی، پیش آهنگی، پلیس و غیره لباس ویژه ی خود و نشان مشخصی دارند تا با آن نشان به عضویت هنگ و گروه خویش افتخار نمایند.
افزون بر این اثرات روانی نیز دارد و شخص خود را تنها نمی یابد. بر خلاف وسوسه ها، بیماری ها و بینوایی ها و اقسام گوناگون موانع و عقب افتادگی های زندگی، شخص با پشتیبانی هم دستان خود،.
در هر پیکاری، خویش را مصون و مطمئن به پیروزی می داند. باید مفتخر باشد که اجازه ی پوشیدن یونیفورم مزدیسنی را دارد. کسی که تردید و ناراحتی وجدان دارد، آیا نباید دلیر باشد و آشکارا و با شهامت وابستگی خود را به دین اعلام دارد؟
نیاکان ما سدره را به خفتان و کشتی را به کمربند شمشیر مانند کرده اند.
چون شخص با مخاطره روبرو می شود و یا سختی هایی را باید متحمل شود، فکر سرباز بودنش مشوق و محرک او در کشمکش های سخت می گردد.
از این نقطه نظر کسی که از پوشیدن نشان های دینی خجالت می کشد، باید بر او رحم آورد، زیرا به زره و جوشنی که در مقابله با سختی ها و هنگام برخورد با خطرها او را یادآور سربازی و مشوق باشد مجهز نیست. پس اگر نپوشد خسارت از آن اوست و تامین فکری و روحی ندارد.
۶۵
@khashatra
✳️ پرسش : فایده برگزاری مراسم دینی پس از مرگ چیست ؟
❇️ پاسخ : در زیر صورت ظاهری هرگونه مراسم، اندیشه و احساساتی نهفته است باید منظور باطنی از مراسمی را که پس از مرگ عزیزان برگزار می گردد، به درستی فهمید و درک نمود.
برگزاری مراسم مذکور برای درخواست بخشش یا تبرئه از زیاده روی ها، تجاوزات،
گناهان و یا برای معافیت از کیفر و مجازات نیست.
چون به دیدار مریضی می رویم، نمی توانیم بیماری او را شفا دهیم، لیکن در شکیبایی و تحمل درد، او را یاری می دهیم و با حضور و صحبت خود موجب دل داری و خوش حالی او می شویم.
منظور از نماز و برگزاری مراسم برای روان درگذشتگان نیز تسلی بازماندگان است و به همین موضوع شباهت دارد.
قابل توجه است که در فروردین یشت، روان درگذشتگان نیز چنین آرمانی دارند، مانند :
کی قدر ما را می داند؟
کی ما را به صمیمیت یاد می کند؟
کی به نشانه ی مهر خود با ارمغان دادن غذا و پوشاک به بینوایان و ارزانیان ما را خوش آمد می گوید.
نیز تذکر داده شده است که در گذشتگان هنگام وداع از یاد و گرامی داشتی که زندگان در باره ی آن ها مبذول داشته اند، باران دعای خیر برای همه می بارند.
این است دلیل منطقی و اساسی برگزاری مراسم و تشریفات درگذشتگان آن ها
پوشاک جسمانی ظاهر را ترک نموده اند.
اما احساسات و اندیشه های آنان همان جور پابرجاست.
بنابراین باید با برگزاری مراسم لازم ارتباط را محفوظ نگاه داشت.
دانشمندان مغرب زمین با آزمایشات بسیار هستی روان را پس از مرگ تن به اثبات رسانده اند.
۶۶
@khashatra
❇️ پاسخ : در زیر صورت ظاهری هرگونه مراسم، اندیشه و احساساتی نهفته است باید منظور باطنی از مراسمی را که پس از مرگ عزیزان برگزار می گردد، به درستی فهمید و درک نمود.
برگزاری مراسم مذکور برای درخواست بخشش یا تبرئه از زیاده روی ها، تجاوزات،
گناهان و یا برای معافیت از کیفر و مجازات نیست.
چون به دیدار مریضی می رویم، نمی توانیم بیماری او را شفا دهیم، لیکن در شکیبایی و تحمل درد، او را یاری می دهیم و با حضور و صحبت خود موجب دل داری و خوش حالی او می شویم.
منظور از نماز و برگزاری مراسم برای روان درگذشتگان نیز تسلی بازماندگان است و به همین موضوع شباهت دارد.
قابل توجه است که در فروردین یشت، روان درگذشتگان نیز چنین آرمانی دارند، مانند :
کی قدر ما را می داند؟
کی ما را به صمیمیت یاد می کند؟
کی به نشانه ی مهر خود با ارمغان دادن غذا و پوشاک به بینوایان و ارزانیان ما را خوش آمد می گوید.
نیز تذکر داده شده است که در گذشتگان هنگام وداع از یاد و گرامی داشتی که زندگان در باره ی آن ها مبذول داشته اند، باران دعای خیر برای همه می بارند.
این است دلیل منطقی و اساسی برگزاری مراسم و تشریفات درگذشتگان آن ها
پوشاک جسمانی ظاهر را ترک نموده اند.
اما احساسات و اندیشه های آنان همان جور پابرجاست.
بنابراین باید با برگزاری مراسم لازم ارتباط را محفوظ نگاه داشت.
دانشمندان مغرب زمین با آزمایشات بسیار هستی روان را پس از مرگ تن به اثبات رسانده اند.
۶۶
@khashatra
✅ دانشمندان مغرب زمین با آزمایش های چندی پیام هایی از راهنمایان و مددکاران نامریی آن طرف مرگ دریافت کرده اند که دین ما هم این حقیقت را تایید می نماید.
زیرا برگزاری مراسم مهم دینی در مورد درگذشتگان فراخوانی ایزدان ویژه است و درخواستی است از آنان تا به راهنمایی روان درگذشته و تازه وارد به دنیای شگفت و غریب آن ها بشتابند.
در خواب عمیق به مجرد جدایی روان از کالبد ایزد سروش، نگهبان اوست.
روانان درگذشته از تقدیس مهرآمیز ما به ویژه کیفیت مهم مراسم درگذشتگان که دهش به زندگان نیازمند و ارزانیان به صورت پول، غذا، پوشاک، ظروف و غیره می باشد شاد می گردند و خوش حالی آن ها به نیابت خوش حالی دل هایی ست که از وصول هدیه ها شکوفا می شوند.
باید پذیرفت که بازمانگان نیز به دل داری نیاز دارند و برگزاری مراسم و نیازها و دهش ها و خیرات موجب تسلی آنان می گردد و در دل از مسرت درگذشتگان به خاطر برگزاری مراسم و گرامی داشت آن ها، احساس آرامش می کنند.
برخی از آیین های یادبود لزوم تسلیم به مشیت خداوند را یادآوری می کنند.
در برگزاری مراسم و تشریفات مهم باید به خواست یزدان سر رضا فرود آورد.
در دین مزدیسنی گریه و زاری و عزاداری به کلی نهی شده است.
برگزاری نمازهای بایسته موجب آرامش دل های متزلزل می گردد.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۶۷
@khashatra
ادامه دارد....
زیرا برگزاری مراسم مهم دینی در مورد درگذشتگان فراخوانی ایزدان ویژه است و درخواستی است از آنان تا به راهنمایی روان درگذشته و تازه وارد به دنیای شگفت و غریب آن ها بشتابند.
در خواب عمیق به مجرد جدایی روان از کالبد ایزد سروش، نگهبان اوست.
روانان درگذشته از تقدیس مهرآمیز ما به ویژه کیفیت مهم مراسم درگذشتگان که دهش به زندگان نیازمند و ارزانیان به صورت پول، غذا، پوشاک، ظروف و غیره می باشد شاد می گردند و خوش حالی آن ها به نیابت خوش حالی دل هایی ست که از وصول هدیه ها شکوفا می شوند.
باید پذیرفت که بازمانگان نیز به دل داری نیاز دارند و برگزاری مراسم و نیازها و دهش ها و خیرات موجب تسلی آنان می گردد و در دل از مسرت درگذشتگان به خاطر برگزاری مراسم و گرامی داشت آن ها، احساس آرامش می کنند.
برخی از آیین های یادبود لزوم تسلیم به مشیت خداوند را یادآوری می کنند.
در برگزاری مراسم و تشریفات مهم باید به خواست یزدان سر رضا فرود آورد.
در دین مزدیسنی گریه و زاری و عزاداری به کلی نهی شده است.
برگزاری نمازهای بایسته موجب آرامش دل های متزلزل می گردد.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۶۷
@khashatra
ادامه دارد....