#تیر_ایزد

روز «تیر ایزد» سیزدهمین روز هرماه و چهارمین ماه هر سال، در گاه شمار زرتشتی «تیر» نام گرفته است.
تیر یا تیشتر، ایزد باران بوده و به یاری او کشتزارها سیراب از باران می‌شوند، هم چنین نگهبان ستوران است.
در اوستا «تیریشت» در نیایش ایزد باران است.
ستاره ی عطارد تیر نامیده می‌شود و نیز تیری که در کمان نهند و بجهانند.
ایرانیان باستان هنگام خشک سالی در این روز آیین ویژه‌ای برگزار می‌کردند و برای خواهش باران و پیروزی تیر ایزد بر دیو خشک سالی(اپوش) به در و دشت می‌رفتند و تیریشت می‌خواندند.

بخشی از یشت های اوستا درباره‌ی این ایزد است.
تیر نام ستاره‌ای‌ است كه امروزه آن ‌را «‌شعرای یمانی» یا به لاتین «سیریوس» (Silius) می‌نامیم.


سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

ای نگار تیر بالا روز تیر،
خیز و جام باده ده بر لحن زیر.

عاشقی در پرده‌ی عشاق گوی،
راه‌های طبع خواه دل‌پذیر.


اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :

کودک به تیراندازی و نبرد و سواری آموختن فرست.


اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

بفرمای بر کودکان روز (تیر)،
نبرد و سواری و پرتاب.

🌺 گل بنفشه نماد تیر ایزد است.

@khashatra

✅ عقدا.

نام آن ده گبران بوده و روستای قدیمی روزگار باستان است.
خرابه ی آتشکده ی چندی در اطراف آن موجوده است و چون بین زرتشتیان و جدید الاسلام ها همیشه دعوا و جدال بوده، خواجه نصیرالدین طوسی وزیر سلجوقیان به زور سرنیزه ، به گفته ی پیران قدیم ، بقیه ی زرتشتیان را مسلمان می سازد و در یک روز بین دختران زرتشتی و پسران مسلمان و بالعکس عقد ازدواج همگانی به عمل می آید لذا از آن روز عقدا نامیده می شود و نام ده گیران متروک می گردد.
۲۱۹
@khashatra

✅ دوزگ.

به قول آیتی در قدیم یزک نام داشته و آن قریه ای ست در بلوک رستاق یزد نزدیک صدر آباد ، از دهات روزگاران باستانی ایران است و دارای آتشکده ی بزرگ و کتاب خانه و گنجور بوده.
اینک برروی خرابه های قدیم ده جدید احداث کرده اند.
۲۲۰
@khashatra

✅ سروشین.

مزرعه ای ست در پیشکوه یزد نزدیک علی آباد.
آثار و عمارات سنگی بر روی کوه دارد مشهور به دژ گبری که آتشکده بوده به نام در مهر یزدان سروش و بنابراین نام قریه ی سروشین مخفف نام در مهر می باشد.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۲۲۱
@khashatra
ادامه دارد....

#امروز

نَبُر

به روز، پیروز ‌و فرخ روز گوش ایزد از اَمُرداد ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

برابر با :
آدینه ۱۰ اَمُرداد ماه سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۱ آگوست (اوت) سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

 ✔️ گوش = گئوش ، روان جهان.

✔️ نبُر :
پرهیز از کشتن حیوانات سودرسان.
پرهیز از خوردن خوراک‌های گوشت‌دار.

@khashatra

#گوش_ایزد

امروز «گوش ایزد» چهاردهمین روز از گاه شمار زرتشتی است.
بنابر گاه شمار زرتشتی، هر ماه، ٣٠ روز دارد و هر کدام از این ٣٠ روز، نامی و امروز، روزی است که نامش «گوش» است.
گوش، یک ایزد است و عنوان ایزد برای آن‌چیزهایی کاربری دارد که ستودنی هستند، یعنی داده‌های نیک اهورایی که در خور ستایشند. گوش‌ایزد، ستودنی است آن اندازه که هتا یکی از یشت های اوستا، به این ایزد ویژه شده است. «گوش‌یشت» یا «درواسپ‌یشت»، آن یشتی است که در‌ آن از «گوش‌ایزد» سخن رفته است.

واژه‌ی «گِوش» یا «گئوش» بارها در «گاتها» (سروده‌های اشوزرتشت)، در «اوستا» و در نوشته‌های پهلوی آمده است.
واژه‌ی گئوش هم چون واژگان بسیار دیگری که چم های گوناگون دارند، چند چم دارد که بی‌گمان باید در جمله معنایش کرد.
این واژه به چمار «گیتی» و «مجموعه‌ی آفرینش» و از سویی دیگر به چم «گاو» است، البته این چم یعنی گاو نیز در استوره‌های ایرانی، همان «آفریده»  یا گیتی است.
گوش یا گئوش در اوستا هم به چم گاو و هم به چم گیتی آمده است. «اورو» نیز  كه به چم روان است همراه با واژه‌ی گئوش، معنی روان جهان یا روان گاو را می‌رساند. «گئوش‌ارورون» نگاه دار گله‌ها و چارپایان سودمند است.
گاو در استوره‌ها، نماد گیتی ست و از دیدگاه فلسفی نماد زندگی دنیوی و خاكی است.

بنابر باور ایرانیان گوش‌ایزد، پاسدار و نگهبان جانداران سودمند است که این خویش کاری با چم این ایزد، هم‌خوانی دارد.
یعنی آزردن جانداران سودمند به نوعی به چم آزار آفرینش، به چم آزار گیتی‌ست.

ایزد گوش برای پاسداری از جانداران سودمند، به همراهیِ «ماه ایزد» و «رام‌ایزد» به یاریِ«وهمن امشاسپند» می‌شتابد.
پس ماه ایزد، رام‌ایزد و گوش‌ایزد، یارانِ «وهمن امشاسپند» در این خویش کاری هستند.

زرتشتیان از دیرباز در این ۴ روز از ریختن خون جانوران و از خوردن گوشت آن‌ها پرهیز می‌کنند و این کار برای نگهبانی از شمار جانوری و سلامتی انسان‌ها انجام می‌شود.

پرهیز از کشتن و خوردن جانوران هم چون یک قرارداد کلی است برای آن‌که در این ۴ روز، جانوران در امان باشند.

تصور کنید که این قرارداد از این دایره‌ی کوچک (هازمان زرتشتی) فراتر رود و جهانیان در این ۴ روز بر خود بایسته بدانند که از کشتن جانوران و خوردن خوراک‌های گوشتی بپرهیزند؛ بی‌گمان که آمار کشتار جانوران به اندازه‌ی بسیاری پایین خواهد آمد و از سویی برای انسان‌ها تمرینی خواهد بود برای خوردن خوراک‌های گیاهی.

روز «گوش‌ایزد» هم چون یک تلنگر، هر ماه، به ما «مجموعه‌ی آفرینش» را یاد آوری می‌کند.
گوش‌ایزد، هم چون رام‌ایزد و ماه ایزد و وهمن‌امشاسپند، تلنگری است تا «گیتی» را از یاد نبریم و یادمان نرود که بخشی از این مجموعه هستیم، اگر بخشی از هستی را بیازاریم، آزرده خواهیم شد. گویند در این روز باید جشن گرفت.

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

گوش‌روز ای نگار مشكین‌ خال،
گوش بربط بگیر و نیک بمال.

من ز بهر سماع خواهم گوش،
بی‌سماعم مدار در هر حال.


اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :

پرورش گوش اورون کن، گاو به ورز آموز.


اندرزنامه‌ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

به (گوش) اندرون گاو ساله، به مرز،
ببند و بیامرز بر گاو، ورز.

🌺 گل میزورس نماد گوش ایزد است.

@khashatra

#چهار_روز_نبر


روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را می‌گیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.

این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان  #وهمن #ماه #گوش و #رام می‌باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم‌ منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.

"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان می‌باشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می‌ گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.

@khashatra‌

✅ آتشکده ی موبدان فیروز.

به قول آیتی این آتشکده به احتمال قوی در فراه شاه نزدیک تفت بوده است زیرا یک غار بزرگی در آن جا طرف جنوب از دامنه ی شیر کوه موجوده است که بسیار بزرگ و جلوی آن با خشت های بزرگ قدیم که شبیه خشت های قلعه باشد ساخته شده و حاکی ست که از روزگاران باستان بنا شده است.
۲۲۲
@khashatra

✅ آتشکده ی بلاسگرد

بیرون شهر یزد کوی زرتشتیان به طرف مریم آباد در روزگاران قدیم به ویژه ساسانیان بسیار آباد بوده و باغ ستان خرم بسیار بزرگی به نام بلاشکرد در آن حدود واقع و آتشکده ی مهمی پهلوی باغ بر پا بوده اینک اثری از آن ها نیست و خرابه های آن گویا به زیر ریگ رفته باشد مگر در همان محل نزدیک برآمدگی ها که زمین کشاورزی است پیر بلاسکر موجود است که بایستی محوطه ی آتش مقدس باشد که به آن نام تاکنون به یادگار باقی ست و زرتشتیان مرتباً به زیارت آن جا می روند و شمع و چراغ می افروزند.
۲۲۳
@khashatra

✅ پیران و زیارت گاه های زرتشتیان در ایران.

در کوهسارهای اطراف و حوالی یزد چندین زیارت گاه موجود است ، که وابسته ی پارسیان یا زرتشتیان می باشد.
حتی در دیه های زرتشتی نشین هم زیارت گاه های کوچکی است به نام پیر که در روزهای مبارک ، در آن جا شمع و چراغ می افروزند و سورگ و سیر و سُداب درست می کنند و به نذر و نیاز می پردازند. از آن هاست.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۲۲۴
@khashatra
ادامه دارد....

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز دی به مهر از اَمُرداد ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

برابر با :
شنبه ۱۱ اَمُرداد ماه سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۲ آگوست (اوت) سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

 ✔️ دی به مهر = آفریدگار.

✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.

@khashatra

#دی_به_مهر

«دی» اوستایی «دَثوش» به چم پروردگار و دادار است.
روزهای دی به چم (:معنی) پروردگارست، در هر ماه روزهای نیایش همگانی ، به آتشکده رفتن و آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است (روز استراحت)، روز اورمزد نیز که نام پروردگار و خدا در دین مزدیسنا هست نیز شامل این روزها می شود.

دی به‌مهر است مهربانی کن،
که از همه چیز مهربانی به.

روز پانزدهم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی دی به‌ مهر نام گرفته است. سه روز در هر ماه زرتشتی با پیشوند «دی» همراه است. روزهای هشتم، پانزدهم و بیست‌وسوم ماه زرتشتی كه برای پرهیز از اشتباه با پسوند نام روز پس از خودش شناخته می‌شوند ؛ برای نمونه فردای روز دی‌‌ به‌ مهر روز مهر است.


«سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش»

روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی،
ای ترک، مِی بیار كه تركی گرفت دی.
مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی،
بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی.


گل کاردک نماد دی به مهر (آفریدگار) است.

@khashatra

#پرسش

دوگانگی انگره مینو و سپنته مینو، باعث محدود شدن قدرت اهوره مزدا و متعاقب آن قدرت فلسفی بهدینی شده است. هم چنین وجود ایزدان مختلف، فروشی ها و باورهای آیین های پیش از ظهور اشوزرتشت سیمای این دین را بسیار باستانی و کهنه کرده است. با توجه به وضعیت فعلی سیاسی- اجتماعی و دوری روزافزون جوانان از هر دین و هر ساختار مشابه با دین، آیا زمان انقلابی فلسفی و همراه با اصلاحات در این دین نیک نرسیده؟
آیا نباید سوشیانتی بیاید و دین بهی را از تباهی نجات دهد؟
چه کسی این چنین تعهدی را می پذیرد؟
آیا این وظیفه ی شما موبدان نیست؟


#پاسخ

ویژگی های فلسفی دین زرتشت نه تنها توانایی اهورامزدا را کاهش نداده است بلکه هر یک سبب درک بیشتر آموزش های فرهنگ باستانی ایران نیز می باشد.
اگر به چند و چون این ویژگی ها به ژرفی بنگریم و آن را هریک را بیشتر پژوهش کرده و به کار گیریم، خودمان سوشیانت هایی خواهیم بود که به دیگران نیز نیکوترین ها را سفارش خواهیم کرد.

آن چه باید بپذیریم این ست که هر آموزشی به ویژه دینی و فلسفی درگذر زمان دست خوش دگرگونی هایی خواهد شد و بی گمان چهره ی آموزه های درست در پیام اشوزرتشت نیز هر بار با فرهنگ و باورهای مردم روزگاران گذشته به ریخت (:شکل) های دیگری جلوه گر شده است، به ریختی که اکنون اگر به همه ی نوشته های اوستا و پهلوی از نگاه آموزه های زرتشتی بنگریم به بسیاری از ناهمگونی ها بر می خوریم که برخی نه تنها از آنِ بینش دینی زرتشت نیست بلکه با فلسفه ی اشوزرتشت، دگرگون(مخالف)  نیز می باشد.

 چند نمونه که گاهی دست آویز بد اندیشان درباره ی آیین و کیش زرتشت است، چنین است : ازدواج با محارم، (درمقاله ای از تارنما پاسخ داده شده). برخورد با جسد مردگان، (شیوه های از بین بردن پلیدی ها در ایران باستان بوده است) بیرون بردن زنان در دوران دشتان، (:قاعدگی) (در فرهنگ زرتشتی نبوده و نیست) آتش پرستی، ( پاسداشت چهار آخشیج (عنصر) آب، آتش، باد و خاک؛ آتش پرستی نیست) دوگانه پرستی، (دونیروی ناهمگون که در هستی نقش دارد، ولی  پدیده ای در برابر اهورامزدا قرار ندارد)و...
اگر به فلسفه ی وجودی و جایگاه اهورامزدا که چَمار (:معنی) آن «دانش بی کران هستی مند» است بنگریم، از این پس خدای مان را تنها در آسمان جستجو نخواهیم کرد بلکه در ذره ذره های هستی خواهیم دید.
اگر تاثیر دو نیروی«سپنتامینو وانگره مینو» را بر اندیشه، گفتار و کردار خویش دریابیم آن گاه به پدیدار شدن بدی ها از سوی انسان پی خواهیم برد و آفریدگار بدی را خداوند نخواهیم پنداشت!
اگر به چمار (:معنای) واژه ی « دَاِنا» (:دین) در اوستا بنگریم که «وجدان بیدار و آگاه» است، در می یابیم که دین دار کسی خواهد بود که بینش درونی او آگاه و گزینش او برپایه ی خردمندی استوار شده است و...
به همین روی چنان چه تمام گزینه های فلسفی در پیام اشوزرتشت را کنکاش کنیم، چشم به راه سوشیانت نخواهیم بود.

آشکار است که پیشنهاد شما نیز مفید می باشد و موبدانی بینشور نیاز است تا دست به پالودگی فرهنگ و تراداد (:سنت) های بیگانه داشته باشند که در بینش ارزشمند اشوزرتشت وارد شده است.

📚 بُن مایه :

برگرفته از تارنمای روان شاد ؛ 
موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
@khashatra

#سرو_کهنسال_ابرکوه

نماد پایداری فرهنگ ایران

@khashatra

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز مهر ایزد از اَمُرداد ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

برابر با :
یک شنبه ۱۲ اَمُرداد ماه سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۳ آگوست (اوت) سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

 ✔️ مهر = فروغ و روشنایی.

✔️ دیدار در پیر مهرایزد یزد

✔️ نخستین روز دیدار همگانی در پیر نارکی.

@khashatra

#مهر_ایزد

در فرهنگ‌های فارسی مهر را ایزدی نشان بر مهر و دوستی و خرد در کارهای مینوی دانسته‌اند که در ماه مهر (ماه هفتم از سال خورشیدی) و روز مهر (روز شانزدهم هر ماه) بدو پیوند یافته است و شمارآفریدگان از نیکی و بدی به دست اوست.
مهر که در اوستا « میثرَ» خوانده می‌شود، از ایزدان بزرگ پیش از زرتشت است که ایزد فروغ و روشنایی خوانده می‌شود.
ایزد مهر نگهبان مهر، محبت، دوستی و عشق، تدبیر برای یافتن دارایی و خواسته‌ها است.
مهر به دیگر چم (:معنی) گردونه ی آفتاب یا خورشید است.

مهر ایزد موکل بر فعالیت‌های ست که دو طرف دعوا دارند. هر کجا دو طرف دعوا باشد ایزد مهر به دادگستری، دوستی، قول و قرار، پیمان‌ حاضر است.

مهر یکی از برجسته‌ترین ایزدان در دین زرتشتی ست. یکی از سه ایزدانی است که نامش در دوازده ماه سال آمده است. یکی از دراز ترین یشت‌ها به مهریشت ویژه شده است.


فردوسی می‌سراید‌:

«دو مهر است با من که چو آفتاب،
بتابد شب تیره چو بیند آفتاب».

ایزد مهر نماد عشق و زندگی است و به زندگی خانوادگی گرمی می‌دهد. مهر نام آتشکده‌ای نیز بوده است.

فردوسی پیرامون آن می‌سراید :

«چو آذرگشسب و چو خوراد و مهر،
فروزان به کردار گردان سپهر»

🌺 گل بنفشه نماد مهر ایزد است.

@khashatra

✅ قلعه ی هستبندان.

بیرون شهر یزد ، نزدیکی مریم آباد قلعه کهنه ای ست که صاحب تاریخ یزد آن را قلعه ی اسدان می نامد ولی زرتشتیان آن را هستبندان می گویند.
و پرستش گاهی است به نام «ستی پیر» که به زیارت می روند به خصوص روزهای اشتاد ایزد در هر ماه و روز ویژه یا سالگرد آن در اشتاد ایزد و بهمن ماه می باشد.
موقع هجوم تازیان بیابان گرد به یزد و کشتار زرتشتیان بی دفاع ، فهرج و خویدک قتل گاه شد و مهریز و مهرپادین خراب گردید.
قتل گاه به نام شهداء معروف است.
مسلمانان به زیارت آن جا می روند به تصور این که قتل گاه اعراب است.
غافل از این که خود قهراً اسلام آورده اند و شهیدان زرتشتی و از خویشان خودشان بوده که به روان شادی آن ها شمع و چراغ می افروزند.
به قول صاحب تاريخ يزد اخيراً علمای یزد زیارت آن جا را ناروا دانسته اند.
كلیه ی آن آن محل کشتارگاه زرتشتیان و آتشکده ی آن هاست.
در اوایل حمله ی تازیان پست و پلشت بیابان گرد به یزد بسیاری از دلپتان زرتشتی به ویژه زنان آن ها راه کوه و صحرا پیمودند تا پاکدامنی خود را حفظ نمایند و در برخی از نقاط کوه ها ناپدید گردیده اند.
امروز چند زیارت گاه در اطراف یزد وابسته به آن نیکوکاران است.
قلعه ی هستبندان چنان که گفتیم زیارت گاه می باشد. بنا به خبر موثق در دست می گویند چهار تَن از دختران نیک منش با بینش زرتشتی در اتاقی که آن جاست ناپدید شده اند. هر چند دشمنان به جستجو پرداختند اثری از آن ها نیافتند.
اینک پس از چندین سده در محلی که ناپیدا شده اند به راهنمایی یکی از دلپتان شمع و چراغ می افروزند و به راز و نیاز می پردازند و به مراد و مطلب خویش می رسند.
شرح واقعه از این قرار است :
۲۲۵
@khashatra

✅ شاهویر شاه خراسان.

به قول صاحب دبستان چنان که گفتیم گنبد امام رضا در محل آتشکده ی آذر خرداد در توس بنا شده است.
در سنت زرتشتیان ایران است که شاه زادگان ساسانی ، در حوالی شهر توس از نظرها غایب شده اند.
از آن ها هستند شاه زادگان شاهوير (اردشیر و از شاهدخت ها حیات بانو ، نازبانو و بانوی پارس.)
زرتشتیان شاه زاده فاضل را در یزد که امامزاده ی مسلمانان است می گویند شاه زاده اردشیر است و پیر برج را شاه زاده فریبرز می داند.
می گویند شاهویر در آتشکده ی آذرخرداد توس غایب گردیده و به نام شاهویر شاه خراسان مشهور است و گاه بی گاه به یاری دل سوختگان خود را آشکار می سازد.
داستان بسیاری در این مورد در افواه است از جمله این که ؛ یکی از پارسایان زرتشتی یزد در سده های پیشین برای زیارت مکان شاهویر شاه خراسان پیاده به عزم توس حرکت و پس از تحمل رنج و سختی فراوان به مقصد وارد می گردد.
اتاقی پهلوی مزار امام رضا به شاه خراسان منسوب بوده.
پارسی زرتشتی در دل می گوید ، چون امام رضا در این محل مقدس آسوده اند ، البته از بزرگان جهان می باشد و ادای درود و تحیات به او از فرائض است.
لذا بادلی پاک به آن مکان مقدس داخل شده به آیین خویش پس از ادای کرنش و درود به یندگی اهورا مزدا می پردازد.
مسلمانان چون وی را یگانه می بینند از راه و روش او می پرسند ، خود را زرتشتی معرفی می کند او را گرفتار می کنند، که غیر مسلمان حق دخول در این محل ندارد.
مفتی شهر حکم به قتل او می دهد که بامداد دیگر در میدان شهر به موقع اجرا گزارده شود.
۲۲۶
@khashatra

✅ چون شب باشد او را زندانی می کنند در حبس با آه و ناله برای رهایی به درگاه خداوند توانا استغاثه می نماید.
که برای چه امر مقدسی و ادای تحیات بزرگان دین زحمات و سختی های راه را متحمل شده و در عوض بامداد دیگر ، در شهر غربت دور از خویشان و بستگان باید جان به جان آفرین تسلیم نماید.
در آن حال مردی فرهمند در برابر خویش می بیند که او را بلند می کند و باخود از زندان بیرون می برد و هر دو بر اسبی که در بیرون حاضر باشد سوار می شوند.
بزرگ به او می گوید که چشمت را ببند و قدرت یزدانی را ببین.
چشم می بندد ، پس از لحظه ی باز کردن خود را در قلعه ی هستبندان می بیند.
همان مرد فرهمند به او دستور می دهد که این مکان مقدس است آن را بسازد و شمع و چراغ بیفروزد و به مردم خبر دهد به زیارت آن بشتابند و نذر و نیاز به جا آرند و به مراد دل رسند و خودش همان دم به شهر رفته محضری درست کند مبنی براین که در صبح همان روز در شهر یزد حاضر بوده است و به صحه ی مفتیان و عالمان و بزرگان شهر برساند.
تا در آینده کسی بر او دست درازی نکند سپس مرد فرهمند مکان مقدس را به نام «ستی پیر» نام گزاری نموده از نظر غایب می شود.
آن پارسا مرد که نامش بر ما مجهول مانده به کمک شاهویر شاه خراسان بانی ستی پیر می باشد.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۲۲۷
@khashatra
ادامه دارد....

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز سروش ایزد از اَمُرداد ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

برابر با :
دو شنبه ۱۳ اَمُرداد ماه سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۴ آگوست (اوت) سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

 ✔️ سروش = فرمان برداری.

✔️ دومین روز دیدار همگانی در پیر نارکی.

@khashatra