✅ نوساری.

چنان که گفتیم آتربانان سنجان در سال ۱۱۰۵ یزدگردی به واسطه ی اختلافات اقتصادی از در آمد آتشکده ، ایرانشاه را از نوساری به بلسر منتقل و سپس در اودواده مستقر ساختند.
مردم نوساری هم بی کار ننشستند و در بنیاد آتش ورهرام در شهر خویش بکوشیدند و در سال ۱۱۳۴ یزدگردی آتش های گوناگون که برای بزرگ گردن آتش ورهرام برابر آیين دين لازم است جمع نمودند و در روز اورمزد امشاسپند و تیر ماه همان سال برابر ۶۵ ژانویه ١٧۶۵م ۱۰۰ تَن موبد پرهیزکار ویوژداثر گر تا ۳۲۲ روز به انجام تشریفات دینی برای تقدیس آتش مقدس پرداختند و پس از پایان آداب نامبرده در روز سروش ایزد و اردی بهشت ماه ۱۱۳۵ یزدگردی آن را در ساختمان مختصری که خورشید جی تهموجی دهسائی ساختمان نموده بود تخت نشین نمودند.
پس از گذشت ۴۵ سال چون بنای آتشکده متزلزل می گردد ، آقایان منوچهرجی خورشید جی دهسائی و نسروان جی مانکجی وادیا ساختمان جدیدی می سازند و به روز دین ایزد و اردی بهشت ماه سال ۱۱۸۰ ی دوباره با انجام آداب بخصوص آن را تخت نشین می نمایند.
در حدود سد سال بعد چون ساختمان آتش ورهرام نزدیک به ویرانی می رسد. آقای بهالنجی پلمبر کنتراکتر یک ساختمان باشکوه و زیبایی از کیسه ی فتوت خویش برای کاخ آتش ورهرام نوساری بساخت و در سال ۱۲۹۱ یزدگردی گشایش یافت.
این ساختمان بسیار زیباست و نمای آن از کاخ ایرانشاه برتر و بالاتر است.
۲۹۷
@khashatra

✅ بمبئی.

آتش ورهرام شت دادی باهی سرانجی دادی سیته - تقديس به روز سروش ایزد و فروردین ماه ۱۱۵۳ی برابر ۲۹ سپتامبر ۱۷۸۳م، بر لوح آن اشعار زیر نقز شده است.

به نام خداوند هر دوسرای،
به نیکی همه بنده را رهنمای.
خداوند داد و خداوند دین،
بری ذاتش از عیب و نقص و قرین.
از او زراتشت پاکیزه نام،
درود و تحیات بادا مدام.
شد از بهر ترویج دین بهی،
بنای خجسته عبادتگهی.
بنایی چو جنت رفیع و بلند،
ستایشگه ی داور ارجمند.
بنا کرد دادی به روزگار،
ز نوشیروان در جهان یادگار.
نرال شریعت از او تازه شد،
بھی دین دگر ره پر آوازه شد.
خدایا مر او را تو پاینده دار،
به دولت و را در جهان زنده دار.
زگردون رسد نیک آوای او،
به آخرت گر وثمان بود جای او.
شد انجام این جای نیکو نهاد،
به تدبیر دستور کاوس راد.
چو جستم مه و روزش از عقل و هوش،
مه فرودین بود و روز سروش.
به دانش چو پیروز سالش بجست،
به آتش ورهرام آمد درست.
آتش ورهرام نامبرده چنان که در تاریخ بمبئی آمده و ملا فیروز در یاداشت های خود ثبت نموده است یک مایل دور از شهر بمبئی در باغ با صفایی ساخته شده است.
در طی کمتر از دو قرن شهر بمبئی چنان بزرگ و پر جمعیت شده که اینک در پر جمعیت ترین محله شهر واقع ست.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۲۹۸
@khashatra
ادامه دارد....

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز فروردین ایزد از شهریور ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

آدینه ۱۴ شهریور ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۵ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ فروردین = فروهر ، پیش برنده.

@khashatra

#فروردین_ایزد

نخستین ماه هر سال و نیز نوزدهمین روز هر ماه به نام فروردین (فروهر یا فروشی) است.
بر گرفته از فرَه وَهر fravahr به چم (: معنی) پیش برنده و پیش کشنده است.
«فروردین» به زبان پهلوی «فرورتن»، گرفته شده از پارسی باستان ؛ «افرورتینام» و به چم فروردهای پاکان و فروهرهای پارسایان است.
فروردین همان فروهر است.
فروهر ذره‌ای نور اهورایی ست که در بدن هر کس نهاده شده تا روان را به راه راست راهنمایی کند.
فروهر هیچ گاه آلودگی به خود نمی‌پذیرد.
این ذره در آغاز پاک و بدون آلودگی بوده و همیشه هم پاک خواهد ماند و هرگز هیچ آلودگی و ناپاکی را به خود نخواهد گرفت.
پس از مرگ بدن، فروهر راه بالا را می‌پیماید، به سرچشمه ی خود می‌پیوندد.
چه نیکو است در این  روز جامه ی نو پوشیدن و به یاد درگذشتگان بودن.

زرتشتیان در این روز جامه (: لباس) نو می‌پوشند و از درگذشتگان خود یاد می‌کنند.
بنا بر اندیشه ی زرتشتیان فروهر روان مردگان و نیز روان آنانی است که هنوز زاده نشده‌اند.

جایگاه فروهر نزد خداست و هنگامی که کسی می‌میرد.
روان او به فروهر او می‌پیوندد و هنگامی که کسی زاده می‌شود نیز روان از فروهر جدا و به تن او در جهان مادی می‌پیوندد.

بنابر اوستا انسان دارنده‌ی پنج نیروی ست که بخشی از آن ها میرا و بخشی دیگر نامیرا هستند این نیروها چنین‌اند :

۱- نیروی اَهو : در فارسی این واژه را می‌توان به جان معنی کرد که نیروی پویایی، جنبش و زندگی است.
این نیرو با جسم انسان پدید آمده و با مرگ تن، نابود می‌شود.

۲- نیروی دَئِنا : در فارسی می‌توان این واژه را به دین یا وجدان، معنی کرده‌اند. وارون(: برخلاف) «اهو»، این نیرو را آغاز و پایانی نیست.
این نیرو با زاده شدن انسان، در او، دمیده می‌شود و با مرگ به جهان مینوی می‌رود.
وجدان نهاد آگاه و خدایی انسان است و انسان را از کار‌های ناروا، باز‌می‌دارد.

۳- نیروی بئوذ : نیروی ادراک، فهم و هوش است.
این نیرو قوه‌ی تشخیص نیک از بد است.

۴- نیروی اورون : این نیرو در فارسی، به روان معنی شده است.
بر روان است تا به یاری نیروی بئوذ، راه نیک را بپذیرد و از بدی پرهیز کند چراکه در جهان واپسین، روان است که بازخواست می‌شود.
در پی نیکی، فرجامی نیک و در پی بدی، سرانجامی بد خواهد داشت.

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

فروردین است و روز فروردین،
شادی و طرب را کند تلقین.

ای دو لب تو چو می، مرا مِی ‌ده،
کان باشد رسم روز فروردین.


اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :

سوگند مخور و آن روز، یزش فروهر،
پارسایان کن تا خشنودتر باشد.


اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

مخور هیچ سوگند در (فروردین)،
که زشت است، ویژه به روزی چنین.

🌺 گل تاج خروس نماد فروردین ایزد است.

@khashatra

✅ سورت.

آتش ورهرام دادا باهى نسروانجى مدى ، تقدیس به روز سروش و اردی بهشت ماه ۱۱۹۳ ی برابر ۱۹ نوامبر ۱۸۸۳م.
چون خلل در ساختمان آن پدید آمد موتلا بائی جهانگیر جي واديا تعمير نمود.
آتش ورهرام پستن جی کالا باهى وكيل ، تقديس به روز اردی بهشت امشاسپند و تیر ماه ۱۱۹۳ی. برابر ۱ ربيع الآخر ۱۳۳۹ ه ق و ۵ دسامبر ۱۸۲۳ م.
پیش از تقدیس این دو آتش ورهرام مشاجرات و منازعات سختی بین پارسیان سورت در گرفت و منجر به اقامه ی دعوا در دادگاه گردید شرح آن را ما در نامه ی ماهانه ی هوخت دوره ی ۱۱ شماره ی ۲ صفحه ی ۲۵ داده ایم.
۲۹۹
@khashatra

✅ بمبئی.

آتش ورهرام شت هرمز جی بهمن جی
واديا واقع در دوبی تلاو تقدیس و تخت نشین به روز سروش ایزد و اردی بهشت ماه ۱۲۰۰ی برابر ۱۷ نوامبر ۱۸۳۰ م.
آتش ورهرام شت کا وسجی بهرامجی بناجی واقع در چرنی رود.
تخت نشین و تقدیس به روز سروش ایزد و تیر ماه ۱۲۱۵ ی برابر ۱۳ دسامبر ۱۸۳۵ م. تاریخ ایجاد این آتش ورهرام دلکش می باشد مختصر آن که فرزند بانی آن تا دو سال در غربت گرفتار و والدین از او بی خبر بودند. روزی دادی سیته بانی آتش ورهرام قدیمی ها با او بشارت و تسلی می دهد که تا یک ماه خبر از فرزندش خواهد رسید به فرمان یزدان پس از ۱۵ روز پسر ورود منزل پدر می گردد.
لذا بناجی تقویم قدیمی را پذیرفته و به شکرانه ی ورود پسر در تقدیس آتش ورهرام همت می نماید.
۳۰۰
@khashatra

✅ آتش ورهرام انجمن واقع در دوبی تلاو. تقدیس به روز اردی بهشت و اردی بهشت ماه ۱۲۶۷ یزدگردی برابر ۱۷ اکبر ۱۸۹۷ م. در سال ۱۲۵۲ یزدگردی بین موبدان گروه بگریا و سنجانا اختلاف رای پیدا شد. هر دو گروه در آتش ورهرام وادیا کار می کردند و تشریفات دینی بهوجا می آوردند در آن زمان موبدان گروه شاهنشاهی در پرستش گاهای قدیمی ها تشریفات دینی به عمل نمی آوردند.
در آن وقت که اختلاف بین موبدان شاهنشاهی رویدداد. موبدان گروه بگریا که از نوساری می باشند از آتش ورهرام وادیا خارج شدند و با کسب اجازه از دادی سیته به آتش ورهرام قدیمی روی آوردند و تشریفات دینی خود را در آن جا به جا می آوردند، آن گاه شروع نمودند به تهیه ی بودجه برای ساختن و تقدیس آتش ورهرام دیگر که به نام آتش ورهرام انجمن چنان که در بالا نوشته ایم معروف است زیرا ساختمان آن به همت و پول عموم جماعت ساخته شده است.
پس از آن که آتش ورهرام تقدیس گردید گروه بگریا به آن آتش ورهرام رفتند.
محل آتش ورهرام درست مقابل آتش ورهرام وادیا می باشد.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۳۰۱

@khashatra
ادامه دارد....

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز ورهرام ایزد از شهریور ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

شنبه ۱۵ شهریور ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۶ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ ورهرام = پیروزی ، سرافرازی.

✔️ دیدار در شاورهرام ایزد.

@khashatra

#ورهرام_ایزد

ورهرام، ایزد پیروزی و سرافرازی ست. در ادب مزدیسنا و آریایی کهن، بهرام ایزد در پیکره‌های بسیار زیبا، نیرومند، تیزرو، برنا، شاداب، شاهین تیز پرواز، مرد رایومند و …. دادگری و درستی و خوشی و یک رنگی مى‌دارد و اهریمن زدایی مى‌کند، به نیکان و ستایندگان نیرو مى‌دهد و بر دشمنان خشم مرگ مى‌آورد و در کار آشتی هم کوشاست. آشتی که از راه درست اشوزرتشت سپنتمان آن را ستود و همواره در آرزوی برپایی‌اش بود و از برای پیروزی خود و پیش بردن آواژگان بهرام ایزد را ستایش کرد.

بیستمین روز از هر ماه در گاه شماری ایرانی «وَرَهرام» نامیده می‌شود، در اوستا ورترغن آمده و در پهلوی ورهران و درپارسی بهرام آمده، ورهرام به چم پیروزی و کامیابی قابل ستایش است. فروزه‌ی پیروزی است. ورهرام ایزد به چم (:معنی) پیروزی قابل ستایش است و به سبب جایگاه پر اهمیتش «شاه ورهرام ایزد» نامیده می‌شود.

در باور ایرانیان پیروزی همواره با ارزش و قابل ستایش بوده است به همین دلیل در اوستا سرود‌های زیبایی در ستایش پیروزی آمده است.

ایرانیان باستان پیش از آغاز هر کار گروه، در نیایش‌گاه ویژه‌ای گردهم می‌آمدند و سرود‌های ستایش پیروزی را با هم می‌خواندند و با روانی نیرومند و اراده‌ای استوار، برای پیروزی، پای به میدان مبارزه‌ی زندگی می‌گذاشتند.

این مکان‌ها به تدریج به نیایش‌گاه ورهرام ایزد شناخته شد.
اکنون زرتشتیان دست‌کم ماهی یک بار، در روز ورهرام، در نیایشگاه شاه ورهرام ایزد گردهم می‌آیند و اهورا مزدا را نیایش می‌کنند و از او می‌خواهند که پیروزی را در زندگی، بهره‌ی آنان گرداند و نیز همه‌ی کسانی را که به پیروی از پیام اشو زرتشت در«تازه گردانیدن ِ زندگانی‌»، «پیش بردن جهان هستی» و «گسترش آیین راستی» می‌کوشند، پیروز و سر افراز گرداند.

در بهرام‌یشت آمده‌است که بهرام آفریده ی اهورا نیرومند و فرهمند است و نیروی بینایی شگفت‌انگیزی دارد.
او یورش همه ی دشمنان را، چه جادوان و پریان، و چه کَوی‌ها و کَرَپان‌های «ستمگر» را در هم می‌شکند، جهان را تازگی و آشتی می‌بخشد و به خوبی آرمان‌ها را بر آورده می‌کند.
بهرام هم‌چنین توانایی فرزندآوری و بازوان نیرومند و تندرستی و دلیری می‌بخشد.

آذر بهرام همان سومین آتشکده‌ی بررگ ایران هست آذر برزین مهر در ریوند خوراسان، در آتش بهرام نیایش، بند شش آن، کوه نام برده شده است.

نیایشگاه‌های شاه ورهرام ایزد در خرمشاه یزد، زین‌آباد یزد، شریف‌آباد اردکان، امیریه‌ی تهران، تهران پارس، کرج، کرمان و اهواز وجود دارد.
از آیین‌های این روز پختن آش، سیروگ و پخش شیرینی و نخود مشکل‌گشا است.

🌺 گل قاسدک نماد ورهرام ایزد است.

@khashatra

#ورهرام_یشت

با آوای روان شاد ؛

موبد مهربان فیروزگری.

@khashatra

✅ آتش ورهرام در ایران.

در ایران دو آتش ورهرام موجود است یکی در شهرستان یزد و دیگری در استان کرمان.
آتش ورهرام یزد بسیار قدیمی است و از روزگار ساسانیان تقدیس شده.
بسیار نقل مکان داده است جایگاه های آن در کجاها بوده به درستی معلوم نیست.
همین قدر خبر در دست است که در اوایل تازش تازیان پست و پلشت به یزد سی سال آتش ورهرام در غار شگفت کوه به نزدیکی عقدا از نظرها پنهان و پس از آن که آرامش دست داد آن را از غار بیرون آوردند.
شهر یزد در آن زمان کجا بوده بر ما معلوم نیست، نصف بیشتر شهر یزد کنونی بخش های زمین شهر کسنویه می باشد که در آن عهد شهرت خاصی داشته و جغرافی نویسان از آن یاد کرده اند.
مهریز ، خورمیز و مهرگرد از شهرهای قدیمی است ، که در زمان ساسانیان یا قبلاً احداث شده است.
آثار یک دخمه ی بسیار کهنه در پلنگ کوه نزدیک مهریز موجود است که گویای سکونت زرتشتیان در سده های پس از اسلام در آن جا ست.
بنابراین آتش ورهرام و در مهرهای دیگر نیز بایستی که در این شهرها که چهل کیلومتری یزد کنونی است بوده باشد که آثارش در دست نیست.
بی شک آتش ورهرام یزد ، در این شهر و یا در فهرج و خویدک بوده ، جایی که زرتشتیان و تازیان پست و پلشت در پیکار سختی در آن حوالی، کشتارها داده اند.
۳۰۲
@khashatra

✅ بنای آتش ورهرام چنان که از قرائن برمی آید و گفته شد در کسنویه بوده و در حدود سال ۵۱۳ ه به مسجد جامع تبدیل گشته است.
ترک آباد قریه ای ست در چند کیلومتری شریف آباد و چنان که گفتیم به سال ۷۵۰ هجری احداث شده است.
روستای نامبرده بعدها مرکز زرتشتیان گردیده و دستوران دستور ایران در آن جا اقامت داشت.
آتش ورهرام بنا بر قانون دین باید در جایی باشد که نشیمن موبدان موبد است.
در نامه ی مورخ بهمن امشاسپند و اردی بهشت ماه ۱۰۰۵ یزدگردی از سوی دستوران ایران مقیم ترک آباد به دستوران و پارسیان هند چنین آمده : « بهدین مهر نوش از خطه ی گجرات هندوستان به خطه ی باصفای شیراز آمده و از آن جا خوانی از ارمغان ، برای دستور زمان ساکن ترک آباد تحفه ارسال و هزار دینار (یکدقران) برای نذر آتش بهرام فرستاده است. »
بنابراین پیش از سده ی هشتم هجری محل آتش ورهرام یزد کجا بوده بر ما آشکار نشده است.
نامه ای که در سال ۱۱۴۲ یزدگردی بر موبدان یزد به مصحوب ملا کاوس به هند می فرستند از شهر یزد نوشته شده است.
ولی نامه های پیش از آن که از سال ٨۴۷ یزدگردی شروع می شود همه از ترک آباد و برخی از شرف آباد و کرمان می باشد.
آتش ورهرام به طور یقین پیش از سال های ۱۱۴۲ یزدگردی باید به شهر یزد نقل مکان داده باشد، زیرا موبدان وقت در شهر یزد جواب نامه ی پارسیان هند را می نگارند.
۳۰۳
@khashatra

✅ آتش ورهرام یزد در کوی موبدان در منزل بسیار حقیری تخت نشین شده بود. نوشیروانجی کوهیار جی مقیم سورت با هزینه ی خویش ساختمان آبرومندی برای آن درست می نماید و نیز باغ پر درآمدی معروف بباغ چنار در یزد میدخرد و وقف آتش ورهرام می نماید که در آمد به هزینه ی سوخت و روغن آن برسد.
آتشدان آتش ورهرام از یک سنگ بسیار بزرگی تراشیده و در وسط آتشگاه نصب نموده بودند.
تعمیر و ساختمان نامبرده به وسیله ی مانکجی هاتریا در سال ۱۲۲۵ یزدگردی، به وقوع پیوست و لوحی به عبارت زیر در آن جا نصب گردیده :

به نام ایزد بخشاینده ی مهربان.
در عهد دولت دوران مدت پادشاه جمجاه ناصر الدين شاه قاجار خلد الله ملکه به یمن همت خیراندیشان سلیله ی کیان زراتشتیان متوطن هندوستان رعیت دولت جاوید مدت عدالت بسطت بهیه ی انگلیس ادامه الله ملکه به خشنودی یزدان پاک و پیغمبران برحق این منزل شریف به جهت رفاهیت و فراغت طایفه ی کیانی و هم کیشان خود از سکنه ی ایران پارسیان دارالعباده ی یزد خاصه ی موبدگاه و محل عبادت و آسایش دارالقرار و خواندان گهنبار و جمع شدن انجمن ساخته و پرداخته شد.
به تاریخ روز سروش ایزد از مهر ماه قدیم سنه ۱۲۲۵ یزدگردی برابر با سنه ی ۱۲۷۲ هجری برابر با سنه ی ۱۸۵۵ م به سعی و اهتمام حقیر فقیر سراپا تقصير بنده ی خاکسار ربانی و امیدوار رحمت یزدانی درویش فانی مسافر مانکجی بن ليمجی ولد هوشنگ هاتریا فارسی الاصل هندوستاني المسكن.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۳۰۴
@khashatra
ادامه دارد....

#امروز

نَبُر

به روز، پیروز ‌و فرخ روز رام ایزد از شهریور ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

یک شنبه ۱۶ شهریور ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۷ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ رام = پیروزی ، سرافرازی.

✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودمند، و پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.

@khashatra

#رام_ایزد

واژه‌ی رام به معنای آرام، خوشحال، فرمان بردار آمده‌است و هنوز هم این واژه به همین صورت یا به صورت رامش در معنی صلح و شادی و سازش به کار می‌رود.
ایزد رام در آیین مزدیسنی، پاسدار و موکّل روز بیست و یکم هر ماه خورشیدی است و در اوستا با صفت «بخشنده ی چراگاه و اغذیه‌ی خوب» از وی یاد شده‌است.

رام یا ایزد رام، که در اوستا به صورت رامه یا رامن آمده و در زبان پهلوی به صورت رامشن یا همان رام خوانده شده‌است.
در آیین زرتشت یکی از ایزدان یا فروزه‌ی درخور نیایش است. این ایزد که آن را وای وه نیز گفته‌اند، بر روز بیست و یکم هر ماه که آن را رام روز می‌نامند، موکّل است. چهارمین روز نَبُر یا پرهیز از خوردن گوشت است.

در کنار بهمن (وهمن یا وهومانا از امشاسپندان) سه دستیار او قرار می‌گیرند که نخستین آن ها ماه، دومین گؤشورون و سومین رام است که قرینه ی وای محسوب می‌شود و در زندگی پس از مرگ نقش خاصی را ایفا می‌نماید.
در واقع در زندگی پس از مرگ، رام به ارواح نیکوکار و عادل مدد می‌رساند تا مشکلات و موانع را پشت سر بگذارند.
رام یکی از جنبه‌های زمان نیز به شمار می‌رود او نخستین پزشک مینوی است که چاره و درمان دردها به دست او سپرده شده است.

 فردوسی می‌سراید :

ترا روز رام از جهان رام باد،
همان باد را با تو آرام باد.

🌺 گل خیری زرد نماد رام ایزد است.

@khashatra

#چهار_روز_نبر


در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را می‌گیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.

این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان  #وهمن #ماه #گوش و #رام می‌باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم‌ منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.

"نبُر" فعلی دستوری ست و جزو سنت زرتشتیان می‌باشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می‌ گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه روزه داشته باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.

@khashatra

#روزه_در_کیش_زرتشتی

✅ روزه ی معنوی زرتشتیان

زرتشتیان در تمام اوستا و به خصوص در گاتاها بسیار به روزه معنوی تشویق شده اند و زمان آن در همه ی طول سال است.

❇️ در اوستا مفهوم روزه ، به روزه ی باطنی نسبت داده می شود.


اگرچه امساک و تحت فشار قرار دادن جسم برای تمرکز بیشتر بر اعمال و مناسک دینی نزد موبدان عملی ستودنی است اما نه برای مردمِ عادی.


توجه کنید 👇👇👇
زرتشتیان باید در سه بخش معنویِ : شنوایی ، اندیشه و احساس ، همیشه روزه داشته باشند.

❇️ به آن معنا که از طریق این سه حس از نیکی و "امر نیک" دور نشوند و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشاز از نیکی باشد.
همچنین در اوستا بر روزه ی بزرگ تری تاکید شده است و آن حفظِ هفت عضو بدن، مشتمل بر :
دو چشم ، دو دست ، دو پا و زبان در تمام طول زندگی از هر گونه آلودگی و زشتی است.
و این هفت عضو همیشه باید پاک نگه داشته شوند که از این عمل نیز تحت عنوان "روزه" یاد می شود.

❇️ زرتشتیان در باور ترادادی (:سنتی) خود ، چهار روز در هر ماه را از خوردن هرگونه خوراک حاوی گوشت پرهیز می کنند.
آشکار است که درسرودهای زرتشت چنین پیشنهادی سفارش نشده است بنابراین چنین باوری یک رفتار دینی زرتشتی نیست بلکه یک پبمان و تراداد (:سنت) ارزشمند هازمانی (اجتماعی) است.


📖 👈 اشوزرتشت تنها در بندی از گاتا ها به جمشید، پسر ویونگهان اشاره می کند که درپایان روزگار خود دچار سرافکندگی و اندوه شده است.

❇️ در شاهنامه نیز جمشید نخستین کسی ست که گوشت خوردن را به مرتوگان (:مردم) آموخته و فره ایزدی از او کاسته شده است.
شاید این دواشاره در گاتا ها و شاهنامه، باهم شباهتی داشته باشند.
۱
@khashatra

✅ در گزارشی نداریم که تراداد (:سنت) کشتار نکردن و نخوردن خوراکی های گوشت دار از چه زمانی و چگونه پدیدارشده است.

لیکن باید بپذیریم که خوردن گوشت زیاد برتن و روان مرتوگان (بشر) ، آسیب وارد خواهد کرد و کشتار زیاد جانوران در روزگار باستان نیز نسل آنان را نابود می کرده است.

👈 روزه در مزدیسنا، نخوردنِ گوشت و نیالودنِ دست به خونِ جانورانِ حلال گوشت در چهار روز در هر ماه است.
ضمناً مزدیسنان در زمانِ روزه گرفتن، در خوردنِ آب آزاد هستند.

❇️ زیاد روزه گرفتن در مزدیسنا، چون باعث سستی بدن و عدم فعالیت مفید و کار روزانه می شود ناپسند می باشد.
پس زیاده روی در این موارد در کیش زرتشت نکوهیده شده و بی کاری و تن پروری به شدت نهی شده است.

📖 در وندیداد، فرگرد سوم بند ۳۳ آورده شده :
«… آن کس که سیر غذا می خورد، توانایی می یابد که نیایش بکند، کشاورزی کند و فرزندان به وجود آورد. جاندار از خوردن زنده می ماند و از نخوردن می میرد».
۲
@khashatra

▪️چهار روز "نبر"

روزه در دین زرتشت چهار روز در هر ماه است.
بعبارت دیگر، مزدیسنان حدودِ چهل و هشت روز در سال روزه می گیرند اما نه بصورتِ متناوب.

زرتشتیان برای افراط نکردن در خوردن گوشت جانوران،
روزهای دوم و دوازدهم و چهاردهم و بیست و یکم هر ماه (درگاهشمارزرتشتی) از خوردن گوشت پرهیز می کنند.


توجه داشته باشید 👇👇👇
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ (وهمن، ماه، گوش و رام) می باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.

🔻یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر شکل داده و به معنای منش نیک است.

🔻روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن ها حرام است و اصطلاحا به آن نبر (Nabor) می گویند.


▪️"نبُر" فعلی امری ست.

یعنی نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
۳
@khashatra

✅ نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که، منش نیک یعنی سپیدی.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان (زرتشتیان) احترام زیادی دارد.
چراکه با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را ادراک و رعایت می کند.
یعنی با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
از نگاهی دیگر وهمن، که به چم (:معنی)نیک اندیشی است، درجایگاه مادی خود نگهبان جانوران سودمند است.
برپایه ی این نگرش نباید بر جانوران نیز ستم روا داشت بلکه باید آنان را نیز گرامی داشت و مهربانی کرد.
به همین روی در سنت های آیینی زرتشتیان مانند "گاهنبارها" بر سر سفره ی آیینی خوراک گوشتی وجود ندارد و به جای آن جامی از«شیر» و «تخم مرغ» گذاشته می شود تا به ریخت (:شکل) نمادین به فرآورده های حیوانی و جایگاه سودمند آن ها ارج گذاشته باشند.
۴
@khashatra