وُهومَن اَمشاسِپَند
2.8K subscribers
7.13K photos
937 videos
984 files
1.31K links
Download Telegram
✅ نوساری : درمهر هرمرجی نوروزجی معروف به درمهر بزرگ انجمن - تقدیس به روز دی به آدر و آبان ماه ۹۵۷ یزدگردی آن را منوچهرچی خ دهسائی در سال ١١۶۴ ی از نو ساخت و بانی موتلا بائی وادیا باز در سال ۱۲۱۸ یزدگردی.
✳️ درمهر منوچهرجی هومجی - تقدیس به سال ۱۰۵۵ یزدگردی و فرزندان خورشید اردشیر دادی شت آن را به سال ۱۲۳۱ یزدگردی از نو ساخت.
✳️ درمهر سر جمشید جی جی باهی اول در محله ی مليسر فاليه - تقدیس به روز ورهرام و اردی بهشت ماه ١٢۶۵ ی.
✳️ درمهر روانشاد شت هرمز جی بهمن جی وادیا - تقدیس به روز آدر و تیرماه ۱۲۵۸ ی.
✳️ درمهر کوتوال در پرورشگاه - تقدیس به روز سپندارمذ و اسفند ماه.

❇️ ناگپور :درمهر نوشیروان جی مانکجی ملا - تقدیس به روز ورهرام و اردی بهشت ماه
١٢۶۵ ی.

❇️ نارگل : درمهر دهنبائی نوروزجی وادیا - تقدیس به روز خیر و دی ماه ۱۲۵۱ ی.
۳۲۷
@khashatra
✅ نیمچ : درمهر کاوسجی جيوانجی ميوه والا - تقديس به روز سپندارمزد و اَمُرداد ماه ١٢۶۷ ی.
❇️ باردی : درمهر هرمزجی گانده بائی - تقدیس به روز سروش و آذرماه ۱۲۵۰ ی.

❇️ پونه : درمهر سهراب جی رتن جی پتل - تقدیس به روز دی به آدر و بهمن ماه ۱۱۹۳ ی. باز آن را از نو ساختمان و در روز ورهرام و آذر ماه تخت نشین نمودند.
✳️ درمهر جمشید جی جی باهی - تقدیس به روز اردی بهشت و خرداد ماه ۱۲۱۳ ی.
✳️ درمهر انجمن - تقدیس به روز اردی بهشت و خرداد ماه ۱۲۶۳ ی.

❇️ بدنه را : در مهر انجمن - تقدیس به روز خرداد و تیرماه ۱۲۵۹ ی.

❇️ بردولی: درمهر ایدلجی نوروزجی مهته - تقدیس به روز آدر و تیرماه ۱۲۵۵ ی.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۳۲۸
@khashatra
ادامه دارد....
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#هم_شاگردی_سلام

هم شاگردی سلام
آغاز سال نو تحصیلی بر همه ی نو آموزان و دانش آموزان و دانشجویان و آینده سازان این سرزمین پاک اهورایی،
و همه ی تلاش گران عرصه ی علم و دانش  خجسته و همایون باد.
با آرزوی داشتن سرزمینی سرسبز و آباد و آزاد
با مردمانی آگاه و با خرد و اندیشه ی نیک و شاد و تندرست

@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز ‌و فرخ روز اَمُرداد امشاسپند و مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. سه شنبه ۱ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۳ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ اَمُرداد = بی مرگی و جاودانگی. @khashatra
#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز دی به آذر از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

چهار شنبه ۲ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۲۴ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ دی به آذر = آفریدگار.

@khashatra
#دی_به_آذر

دی به آذر، روز هشتم از هر ماه در گاه شماری زرتشتیان است.
دی یکی از نام‌های اهورامزداست.

«دی» (اوستایی:«دَثوش») به چم (:معنی) پروردگار، دادار، آفریننده و جهاندار زیبایی‌ها است.
در گاه‌ شماری زرتشتی، روز نخست هر ماه اورمزد روز نامیده می‌شود، سه روز دیگر به نام اهورامزدای بی‌همتاست که به واژه‌ی دی آمده و از آن سخن گفته شده است.

در هر ماه سه روز با نام «دی» شناخته می‌شود.
روزهای هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه زرتشتی به نام «دی» است مانند دی به آذر، روز هشتم هر ماه، دی به مهر، روز پانزدهم از هرماه، دی به دین، روز بیست و سوم از هر ماه.
برای باز شناختن هر یک از این سه روز ، نام روز پس از آن به واژه‌ی دی پیوند داده شده است برای نمونه فردای روز دی به آذر روز آذر است.

روزهای دی در هر ماه روزهای نیایش همگانی، به آتشکده رفتن، آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است.
 
سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش ؛

روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی،
ای ترک، مِی‌ بیار كه تركی گرفت دی.

مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی،
بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

سر شوی و موی و ناخن پیرای،

🌺 گل بادرنگ بویه نماد دی به آذر است.

@khashatra
Forwarded from نوشته‌های بوذرجمهر پرخیده (بوذرجمهر پرخیده)
اینهم سفر دو روزه یزد.pdf
870.5 KB
«اینهم سفر دوروزه یزد»
به یاد صدمین سال زایش رشید شهمردان پیر تاریخ و فرهنگ زرتشتی
نویسنده: بوذرجمهر پرخیده
نشریه امرداد شماره ۱۰۹، ۲۸ فروردین ۱۳۸۴ خورشیدی، ص۶
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ نیمچ : درمهر کاوسجی جيوانجی ميوه والا - تقديس به روز سپندارمزد و اَمُرداد ماه ١٢۶۷ ی. ❇️ باردی : درمهر هرمزجی گانده بائی - تقدیس به روز سروش و آذرماه ۱۲۵۰ ی. ❇️ پونه : درمهر سهراب جی رتن جی پتل - تقدیس به روز دی به آدر و بهمن ماه ۱۱۹۳ ی. باز آن را از نو…
✅ بیلموریا : درمهر نوروزجی جمشیدجی وادیا - تقدیس به روز ورهرام و دی ماه ۱۱۹۷ ی.
این درمهر را داداباهی دهنجی باهی و شاپور جی سهراب جی به سال ۱۲۷۴ یزدگردی از نو ساختمان کردند.
✳️درمهر داداباهی دهنجی باهی و سهراب جی شاپور گها ۔ تقدیس به روز آدر و آذر ماه ۱۲۶۸ یزدگردی.

❇️ خرکام : درمهر موتی بائی بهمن جی ملا - تقدیس به روز سپندارمزد و آذر ماه
۱۲۵۱ ی۰
❇️ کندوی : درمهر هرمزجی بیکاجی چینائی - تقدیس به روز اَمُرداد و آذرماه
۱۲۰۳ ی.
❇️ چیگلی : درمهر فرامجی و داراب جی هرمزجی گز در - تقدیس به روز سروش و شهریور ماه ۱۲۴۳ ی.

❇️ بلكام : درمهر پستن جی خورشید جی بایس - تقدیس به روز دین و خرداد
ماء ١٢۶۱ ی٠
۳۲۹
@khashatra
✅ بهروج : درمهر انجمن - تقدیس به روز سپندارمزد و اَمُرداد ماه ۱۲۲۴ ی.
✳️ درمهر سر شاپورجی برزوجی باروچا ، تقدیس به روز سروش و اردی بهشت ماه ۱۲.۴ ی.
آتش این درمهر قدیمی ترین آدریان بهروچ می باشد ، که در اوایل مهاجرت پارسیان به بهروچ در حدود سده ی پنجم یا ششم یزدگردی تقدیس گردیده.
چون ساختمانش با وجود تعمیرات پی در پی از هم پاشیده شد ، سر شاپورجی باروچا از نو ساختمانی مناسب بساخت و آتش نامبرده را دوباره در آن جا تخت نشین نمودند.
بر زمین اطراف درمهر، بعدها عمارات چندی برای استفاده ی جماعت به وسیله ی بانو رتن بائی اردشیر دستور ، نوروزجی فریدون جی دستور و پستن جی فقیر جی دستور به مرور ایام ساخته گردید.
✳️ درمهر ه، هماورانی - تقدیس به روز اردی بهشت و اَمُرداد ماه ۱۱۲۹ی.
چون ساختمان آن متزلزل شد ، دینشاه فریدون جی و برادران از نو ساختمان نمودند و به روز اشتاد و اردی بهشت ماه ۱۳۹۷ ی گشایش یافت.
✳️ درمهر دستور کامدین جی فریدون جی بهرکت - تقدیس به سال ۱۱۴۵ ی.

❇️ درمهر خر سواد : تقديس به سال ١٢۶۲ ی.

❇️ درمهر رستم جی مانگجی هیره واره - تقديس به سال ١٠٩۶ ی. آن را فرزندان مرحوم پستن جی اسلانجی دونگاجی تعمیر نموده و به روز آبان و آبان ماه ۱۲۷۲ ی تخت نشین نمودند.

❇️ درمهر بائی ویرہائی جی شاپور جی نلیار واله تقديس به روز دی به دین و آذر ماه ۱۲۶۵ ی.

❇️ درمهر سهراب جی دنجی باهی خمباته - تقدیس به روز اردی بهشت و اردی بهشت ماه ۱۲۲۷ ی.

❇️ درمهر هرمز جی بهرام جی و خاریه جمشید باغ - تقديس به روز آسمان
و شهریور ماه ۱۲۵۳ ی.

❇️ درمهر هماجی داراب جی - تقدیس به روز اردی بهشت و اَمُرداد ماه ۱۱۲۹ ی.
آن را دینشاه فریدون به سال ١٢۶۶ تعمیر کرد.
۳۳۰
@khashatra
✅ بهاته : درمهر پستن جی ویرجی بهائی - تقدیس به روز اشتاد و اردی بهشت ماه
۱۱۷۳ ی.

❇️ بهاونگر : درمهر داراب جی شاپور اومریگر - تقدیس به روز زامیاد و آبان ماه
١٢۶۹ ی.

❇️ ماو : درمهر انجمن ـ تقديس به روز آدر و شهریور ماه ۱۲۱۵ یزدگردی و آن را دوباره در سال ۱۲۵۲ ی تعمیر و به روز فروردین و
اسفند ماه تخت نشین نمودند.

❇️ راجکوت : درمهر انجمن - تقدیس به روز اردی بهشت و آذر ماه ۱۲۴۴ ی.

❇️ لناوله : درمهر کاوسجی دینشاه جی عدن واله - تقدیس به روز باد ایزد و آذر ماه ۱۲۹۸ ی.

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۳۳۱
@khashatra
ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز ‌و فرخ روز دی به آذر از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. چهار شنبه ۲ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ دی به آذر = آفریدگار. @khashatra
#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز آذر ایزد از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

پنج شنبه ۳ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۲۵ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش.

✔️ روز دیدار پیرمراد در شهر یزد.

@khashatra
#آذر_ایزد

ایزد آذر از بزرگ ترین ایزدان دین زرتشتی ست و آن نگهبان آتش است.
آذر از آفریده‌های بزرگ اهورامزد است.
زرتشتیان، در تاریخ خود «آتش» را به مانند پرچم سپندینه می‌دانند و آذر ایزدی است نگهبان. و نماد پایداری و استواری دین زرتشتی.
در فرهنگ ایران، آتش یکی از پدیده‌های طبیعی با ارزش است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیده‌های هستی جاری می‌سازد.

«آذر» در اوستا «آترَ»، نهمین روز از هر ماه سی‌ روزه و نهمین ماه در سال نمای زرتشتی به این نام است.
آذر ایزد نگاهبان آتش و فروزه‌ی اهورامزداست از این رو گاه او را در شمار امشاسپندان آورده‌اند.
آذر به چم آتش و گرما و نیروی داخلی برای جنبش و حرکت است. ایزد آذر از بزرگ ترین ایزدان دین زرتشتی است و آن نگهبان آتش است.
آتش یكی از آخشیج‌های چهارگانه طبیعت است كه ایرانیان همواره آن‌را پاس می‌داشته‌اند.
چه نیکوست در این روز آتش نیایش خواندن و نیایش به درگاه اهورامزدا.

در فرهنگ ایران، آتش یکی از پدیده‌های طبیعی با ارزش است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیده‌های هستی جاری می‌سازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان و دل یاران اهورامزدا را روشنایی می‌بخشد پس سوی پرستش اهورامزدا است.
هر زرتشتی برای نیایش باید رو به سوی روشنایی و پشت بر تاریکی کند.
آتش پرستاران در آتشکده از آن پرستاری می‌کنند. جشن آذرگان از جشن‌های ویژه آتش در فرهنگ ایران است.

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

ای خرامنده سرو تابان ماه،
روز آذر می چو آذر خواه.

شادمان كن مرا به مِی كه جهان،
شادمان شد به فر دولت شاه.

🌺 گل آفتاب گردان نماد آذر ایزد است.

@khashatra
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
‍ ‍ #آتش_نیایش

🔥 درود بر تو ای آتش 🔥
ای برترین آفریده ی سزاوار ستایش اهورا مزدا.
درود به تو ای آتش،
ای پرتو اهورامزدا،
خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد.
افروخته باش در این خانه پیوسته!
فروزان باش در این خانه!
تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه!
به من ارزانی ده.
ای آتش ای پرتو اهورامزدا ؛
آسایش آسان،
پناه آسان،
آسایش فراوان،
فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان،
و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی‌زیان،
و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری،
فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا،
بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد،
که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند.
و انجمن برادری کشورها و هم بستگی جهانی را فروغ بخشند.

با نوای دل نشین :

روان شاد ؛

موبد مهربان فیروزگری.

@khashatra
#پروانه_ی_خوردنی_ها

✅ در اندیشه ی زرتشتیان ، هنگامی یک نوشیدنی و خوراکی پروانه دارد. (:مجاز) است که دانش زمان استفاده از آن را پیشنهاد کرده باشد.
دین زرتشت برای خوردن ، آشامیدن و این که کدام یک حلال و حرام است ، دستور (:احکام) و پیشنهادی نداده است.
در کیش زرتشتی خوردن ، نوشیدن ، پوشیدن و دیگر گزینه هادر راه زندگی ؛ همه بستگی به خرد مرتوگان(مردم ، انسان ها) دارد که با نگرش به ویژگی و چگونگی زندگی آنان و این که در چه آب و هوایی زندگی می کنند ، در چه سن و سالی به‌ سر می‌برند ، توانایی جسمی هر یک تا چه اندازه‌ می باشد.
تندرستی و گنجایش (:ظرفیت) مرتو (:انسان) چگونه است و...
دگرسان بوده و گوناگون سفارش شده است.

بنابراین هرگونه خوردنی ، پوشیدنی و بهره گیری از چیزی که به تندرستی ، توانمندی ، شایستگی و رفتار مرتو(:انسان) زیان آور و آسیب رسان باشد بی گمان ناشایست بوده و نیازی به دستور دینی ندارد.
بلکه پیشنهادی خردمندانه و هماهنگ با دانش زمان در هر مکان است.

گات ها که پیام و منش اشوزرتشت است، مرتوگان جهان را به گزینش اندیشه ی نیک ، گفتاری دل نشین و کرداری شایسته ، نیک و خردمندانه فرا می خواند.
با چنین نگرشی آن چه مرتو (:انسان) را از هنجار اشا (:راستی و درستی) دور می‌سازد و جان و روان او را آزرده می‌سازد، ناشایست خواهد بود.
پیام اشوزرتشت به مردمان فرمان و دستور نمی دهد تنها سفارش دارد تا مرتوگان بر پایه ی خرد خویش و بهره مندی از دانش روزگار ، ازآن چه به تن و روانش آسیب نمی‌رساند و سبب شادی و بهروزی او می گردد ، بهره برگیرد.

📚 بُن مایه :

برگرفته ازتارنمای ؛ روان شاد موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر‌.

@khashatra
#مهریه_در_ایران_باستان

✅ مهر یک واژه ی پارسی ، به چم (:معنی) دوستی و پیمان است.
به روزگاری‌که ایرانیان مهر (نور خورشید) راستایش می‌کردند ،
خورشید و نور آن را نماد پیمان داری ، وفاداری و مهربانی می‌دانستند.
زیرا خورشید پیوسته به گاه بامداد پیمان دار بود و به زندگی مرتوگان (:مردم) نور افشانی می‌کرد.
به پیروی از وفا وپیمان خورشید ، آنان حلقه‌هایی همانند دایره ی خورشید فراهم کرده بودند و به هنگام بستن پیمان ، آن را به یک دیکر پیشکش می کردند.

این حلقه گاهی دردست قرار می‌گرفت (همانند حلقه‌ای که در دست نگاره ی فروهر درسنگ نگاره ها دیده می‌شود) زمانی بر مُچ دست بسته شده است.
گاهی این حلقه به گوش آویزان شده و سرانجام این حلقه به انگشت دست زده می‌شود که همگی نشان از مهر و پیمان داری بوده و تاکنون نیز ادامه داشته است.

مهریه در فرهنگ ایرانی تنها حلقه ی مهر است که اکنون برای ارزش بیشتر پیمان داری با جنس فلزهایی گران بها مانند :مس ، نقره و زرین(طلا) ساخته می‌شود تا اروس و داماد برای پیمان داری به یک دیگر پیشکش کنند.

زرتشتیان نیز به پیروی از تراداد (:سنت) نیاکان ، برای فرزندان خویش به‌جز این مهریه ، مهریه دیگری جایگزین نکرده اند.

📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای ؛ روان شاد موبدکورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

www.kniknam.com


@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز ‌و فرخ روز آذر ایزد از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۳ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۵ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش. ✔️ روز دیدار پیرمراد در شهر یزد. @khashatra
#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز آبان ایزد از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

آدینه ۴ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۲۶ سپتامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ آبان = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب.

@khashatra
#آبان_ایزد

دهمین  روز ماه در گاه شماری مزدیسنی آبان ایزد نام دارد.
نام ماه هشتم از سال خورشیدی و نام روز دهم، از هر ماه زرتشتی را آبان می‌نامند.
در اوستا آپ در پارسی باستان آپی و در فارسی آب گفته می‌شود.
در اوستا بارها «آپ» به چم فرشته‌ی نگهبان آب، گفته شده و همه جا جمع آمده است.

آبان نام پارسی شده‌ی ایزد آب ها یا آناهیتا است.
در اوستا (اردی‌ویسور آناهیتا) به چم رودخانه‌ی نیرومند بی‌آلودگی نامیده شده است.
آناهیتا که کوتاه شده این نام اوستایی ست، نام الهه‌‌ی نماینده ی بر این آب‌های روان بوده و یَشتی که در اوستا به مناسبت این الهه سروده شده آبان یشت نام دارد.

آب یكی از آخشیج‌های چهارگانه و بسیار گرامی در نزد ایرانیان بوده و نیاكان ما ستایش ویژه‌ای برای آب داشته‌اند، به‌ گونه‌ا‌ی كه آتشكده‌ها را نزدیک چشمه‌سارها یا جویبارها می‌ساختند تا هم ایزد آذر و هم ایزد آب، این دو آفریده‌ی نیک اهورایی را بستایند.

در ایران باستان، آلودن آب از گناهان بزرگ به‌شمار می‌رفته‌، به‌گونه‌ای كه بر روی رود گذری می‌ساختند، تا هنگام رفت‌و ‌آمد، آب را گل‌آلود نكنند. هم چنین ایرانیان برای شست شوی بدن در محفظه‌ای به نام «آبزن» كه به اندازه‌‌ی اندام انسان بود، آب ریخته و خود را می‌شستند.
آبزن، چیزی هم چون وان حمام است كه این‌روزها از آن، بهره می‌جوییم.

آب مایه‌ی  زندگی است، انسان نخستین شهرنشینی بشری را در کنار چشمه‌ها و رودها به وجود آورد، سپس آبادانی آغاز شد و به ستایش خداوند پرداخت.
آبان، نام دیگر ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه (اَناهیتا)، نماد آب‌های پاک و بالنده روی زمین و نگاهبان پاکی و بی‌ آلایشی در جهان هستی است.
آناهیتا در استوره‌های ایرانی، از جایگاه ارزشمندی برخوردار بوده است به همین روی نیاکان ما نیایشگاه‌هایی در کنار رودخانه‌ها و آب‌های روان برای بزرگ داشت آب ساخته بودند که نمونه‌ی آن در کنگاور کرمانشاه و بیشاپور هم چنان پابرجا است.

 ” بخش‌هایى از اردویسور نیایش یا آبزور”

و توانایى و زور و آفرین باد به اهورامزداى فروغمند، باشکوه و به امشاسپندان، به آب هاى خوب مزدا داده، به آب اردویسور آناهیتاى پاک، به همه‌ی آب هاى مزدا داده،
به همه‌ی گیاهان مزدا داده، به همه‌ی ستودگان مادى و مینوى،
و به فروهرهاى پاکان و راستان که پیروز و پرتوان هستند.

سروده‌ ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش ؛

آبان‌روز است روز آبان،
خرم گردان به آب رز جان.
بنشین به نشاط و دوستان را،
ای دوست به عز و ناز بنشان.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

از آب پرهیز کن و آب را میازار.

اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

به (آبان) بپرهیز از آب و ای جوان،
میالای و میازار آب روان.

🌺 گل نماد این روز #گل_نیلوفر است.

@khashatra
‍ #آبان‌_یشت

آبان‌یشت یکی از قسمت‌های یشت ها در اوستاست که، به ستایش ناهید یا #آناهیتا ایزد بانوی آب ها اختصاص دارد.

آبان‌یشت یکی از یشت ها یا قصاید بسیار بلند اوستا ست، و دارای ۳۰ کرده و ۱۳۳ بند است.
#آبان‌_یشت از نظر ترتیب یشت پنجم و از لحاظ تفصیل، پس از فروردین‌ یشت و مهریشت قرار دارد. و سومین یشت بزرگ به شمار می‌آید.

- در بند ۱–۱۵ در مدح و ثنای ناهید سخن رفته‌است.
- در بند ۱۶–۸۳ از پادشاهان و نامدارانی که پیش از اشو زرتشت ؛ ناهید را ستودند، یاد می‌کند.
- در بند ۸۴–۹۶ از مینوی نژاد بودن ناهید، و نزول وی از کره ستارگان به طرف زمین  سخن می‌گوید.
و حاوی دستوری است که خود ناهید به اشو زرتشت می‌دهد. از آن که چگونه مردم او را بستایند.

- در بند ۹۷–۱۱۸ دگرباره از ستایش پادشاهان، و نامدارانی سخن می‌راند که معاصر اشوزرتشت بودند.
- در بند ۱۱۹–۱۳۲ در تعریف و توصیف ناهید است.

در آبان‌یشت نیز همانند یشت های دیگر باورها پیش از، اشو زرتشت با باور زرتشتی درآمیخته‌است.
در بندهای ۳ تا ۵ و ۹۶ و ۱۳۲ مشخصات پیش زرتشتی (Pre-Zoroastrian)،
ایزدبانوی #آناهیتا و نیروی زندگی بخشی او دیده‌می‌شود.
در بندهای دیگر خصوصیت زرتشتی شده او آشکار است.
و به گونه‌ای اهورامزدا به او زندگی بخشیده‌است. تا در ستیز آفریدگان نیک با بدی یاور آنان باشد، مانند بندهای ۱، ۶، ۷، ۹۴، ۹۵، ۱۰۴ و ۱۱۸.
این بندها همه قدیمی است و شاید به دوره‌های پیش از هخامنشیان تعلق دارد.

#کریستن_سن ذکر نام بابل را در این یشت (بند ۲۹) قرینه‌ای می‌داند.
که این یشت در دروه ی هخامنشی تدوین نهایی یافته‌است.

#ایرانویج_در_آبان‌_یشت

در بند ۱۰۴ نام  ایرانویج آمده است :
«او را بستود اشوزرتشت پاک، در آریاویچ در کنار رود دائیتیا. با هوم آمیخته به شیر با بَرسَم با زبان خرد،
با اندیشه و گفتار و کردار نیک با زَور و با کلام بلیغ»


📚بُن مایه
- ابراهیم پورداوود ؛ یشت ها، جلد اول
- تفضلی، احمد.
کهن نگاره‌ی ادبیات ایران پیش از اسلام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra
#چادر_سیاه_از_کجا_آمده_است ؟

👈 آیا چادر سیاه لباس ملی ایرانیان است؟

برخلاف ادعاها و کژ باوری برخی‌ها ، به هیچ وجه چادر سیاه ، ریشه‌ ی ایرانی نداشته‌ و ندارد.
زیرا در ایران باستان بیشتر مردم ، زرتشتی بودند و در دین زرتشت رنگ سیاه نماد اهریمن و شیطان است.
و زرتشتیان به اندازه‌ ای از سیاهی و تاریکی بیزار هستند که ، هتا در مراسم سوگواری درگذشتگان شان نیز لباس سپید بر تن نمی‌کنند.
در جشن دینی (سده) هم لباس زنان و مردان یک دست سپید است.
در دین زرشتی ، بدی (شر) در برابر خوبی (خیر) قرار می‌گیرد.

نماد بدی و اهریمنی سیاهی و تاریکی‌ست و نماد خوبی سپیدی و روشنایی ست.
و این که زرتشتیان به سمت نور و روشنایی نماز می‌خوانند.
هتا آتش هم چون نمادی از نور و دشمن سیاهی و تاریکی‌ ست ، در دین زرتشت ، سپند (مقدس) است.

هم چنین در دین اسلام نیز در هیچ جای قرآن به پوشیدن چادر سیاه و کلا پوشش سیاه سپارش نشده است.
بلکه وارونه‌ ی آن (برعکس آن) پوشش سیاه همواره مکروه و نفی شده است.
هتا در هنگام حج ، لباس احرام سپید است و پوشیدن لباس سیاه ، هنگام زیارت مکروه می‌باشد.
هتا در هنگام مرگ هم از کفن سیاه و تاریک استفاده نمی‌کنند!
پس بنابراین چادر سیاه هیچ ارتباطی با هیچ دین خاصی ندارد.
۱
@khashatra
✅ پس #چادر_سیاه از کجا آمده است ؟

بی شک از دوران سیاه اعراب و رسم زنده به گور کردن دختران ، در برخی قبایل نادان عرب بی خبر نیستید و آگاهی‌ هایی دارید.
و بی شک بارها از خودتان پرسیده‌اید که ؛
چگونه نسل این اعراب سبک مغز نادان منقرض نشده؟
در حالی که دختران شان را زنده به گور می‌کردند !؟

پاسخ این پرسش روشن است ، چون همه‌ ی دختران این قبایل ، زنده به گور نمی‌شدند و تعدادی زنده می‌ ماندند.
اما اعراب عربستان با آن همه تعصب کور چگونه ننگ داشتن دختر را تحمل می‌کردند؟
تنها راه برای پوشاندن این ننگ و شرم ، پنهان کردن دختران در سیاهی و تاریکی بود.
و چادر مشکی وسیله‌ای بود که سیاهی و تاریکی گور را برای دخترانی که زنده مانده بودند تداعی می‌کرد.
زنان عرب باید در گرمای طاقت فرسای عربستان غرق در تاریکی چادر سیاه ،
از دیده‌ ها پنهان می‌شدند تا اعراب ننگ داشتن دختر را در این پوشش های تاریک مخفی کنند.

این در حالی بود که لباس باستانی زنان ایرانی ، باوقار و در عین حال پر از رنگ و زیبایی بود.
هتا چادر ایرانیان (شونل) بسیار پرنقش و رنگین بود.
و هیچ گاه بسته نبود و اغلب یا روی شانه یا پشت سرشان آویزان می‌کردند.
زیرا چادر ایرانی جهت زیبایی استفاده می‌شد، نه برای پوشاندن مو و اندام زن و پنهان کردنش.
۲
@khashatra
✅ برخلاف زنان بدبخت عرب که مجبور به پوشیدن لباس‌های سیاه و تاریک بودند تا دیده نشوند ، لباس زنان ایران باستان جشنواره‌ای از رنگ و زندگی بود.
هنوز می‌توان زیبایی و رنگ های متنوع این لباس‌ ها را در پوشش محلی زنان مناطق مختلف ایران مشاهده کرد.
به ویژه لباس محلی زنان عشایر ایرانی و محله‌ های زرتشتی نشین سراسر ایران.
کسی در ایران باستان از داشتن دختر ننگ نداشت تا مجبور شود یا او را در گور تاریک ، زنده دفن کند یا او را در چادر سیاه ، زنده محو کند.
تهاجم فرهنگی یعنی زنان ایرانی ؛
چادر سیاه که پوشش ترادادی ( سنتی ) زنان عرب و نشانه‌ ی شرم از زن بودن است را بپوشند.
و عده‌ ای سبک مغز متوهم نیز با فلسفه بافی و شعارسازی این جهالت موروثی اعراب را به غیرت و حیاء و عفت بچسپانند تا هر کس ایرانی و انسانی اندیشید ، بی غیرت و بی حیاخطاب شود!

#چادر_سیاه همان نماد تحجر اعراب است.
#چادر_سیاه تاج بندگی از دوران سیاه اعراب است.
#چادر_سیاه نماد و تجسم زنده به گور کردن دختران عرب است از برای نادانی و جهالت مان و به اسم دین و خدا...
رنگ را بر زندگی مادران و همسران مان حرام نکنیم.


✔️ ایرانی باشیم نه تنها در گفتار بلکه در اندیشه و کردار.


📚 بن مایه :

برگرفته از نسک دو قرن سکوت.
نوشته‌ی ؛ روانشاد دکتر عبدالحسین زرین‌کوب.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۳
@khashatra
پایان🔺🔺