#زادروز_پشوتن_جی_دوسابایی_مارکار

۱۸ آبان ماه خورشیدی زادروز بزرگ مردی نیک اندیش ، دهش مندی شایسته ی سپاس نیک پروردگار ،
پشوتن جی دوسابایی مارکار بر همه ی پارسیان جهان به ویژه ایرانیان ایران دوست خجسته و همایون باد.
۱
@khashatra

✅ ۱۸ آبان ماه خورشیدی زادروز پشوتن‌جی دوسابایی مارکار

(زاده ی ۱۸ آبان ۱۲۵۰ بمبئی -- درگذشته ی ۱۸ مهر ۱۳۴۴ بمبئی) بازرگان نیکوکار پارسی هند.

او به علت علاقه ی فراوانی که به ایران داشت ، زبان فارسی آموخت و زبان انگلیسی را هم به خوبی می‌دانست ولی به زبان گجراتی سخن می‌گفت.
وی پس از پایان تحصیلات به بازرگانی روی آورد و صاحب ثروت بسیاری شد.
در آغاز سفیر انجمن زرتشتیان ایرانی بمبئی در ایران بود و مسئولیت داشت تا به امور زرتشتیان ایران رسیدگی کند و در سال ۱۳۰۴ خورشیدی نایب رئیس انجمن زرتشتیان ایرانی بمبئی شد و در سال ۱۳۱۷ خورشیدی به مقام ریاست این انجمن رسید.
او با ساختن دبستان دخترانه و پسرانه مارکار در بهمن ۱۳۰۶ خورشیدی نخستین گام را برای با سواد کردن کودکان یزدی برداشت و دبیرستان دخترانه و پسرانه مارکار را هم در شهریور ۱۳۱۲ خورشیدی تأسیس کرد.
وی با ساخت پرورشگاه ، برج ساعت فردوسی یزد و مجسمه ی فردوسی تهران در سال ۱۳۱۳ خورشیدی توانست علاقه‌اش را با گسترش فرهنگ در ایران نشان دهد. پرورشگاه مجموعه مارکار یزد برخلاف اذهان عموم ، خوابگاهی شبانه‌روزی برای اسکان دانش آموزان بی‌ بضاعت اطراف شهر با همه ی امکانات ، بدون پرداخت شهریه بوده است.
۲
@khashatra

✅ استفاده ازاین امکانات مخصوص زرتشتیان نبود و بسیاری از ایرانیان زرتشتی و غیر زرتشتی از امکانات این مراکز استفاده کرده‌اند.

❇️ از دیگر موقوفات او :
بنگاه ورزشی پشوتن جی دوسابایی مارکار در بمبئی ، اختصاص سرمایه برای ادامه ی تحصیل شاگردان زرتشتی برتر مدارس مارکار در دانشگاه تهران ،
اختصاص سرمایه برای انتشارات دینی تحت سرپرستی انجمن زرتشتیان ایرانی بمبئی ، که از جمله آن کتاب‌های ترجمه ی گات ها و یشت ها توسط ابراهیم پورداود است.
بخشش سرمایه برای انتشار نوشته‌ها و متن سخنرانی‌های سودمند.
ساخت آموزشگاه پسرانه و دخترانه در وسو هندوستان.
خرید و آبادسازی زمین‌های تهران پارس تهران.
اهدای زمین پارک مارکار در یزد.
و ساخت همایشگاه مارکار در تهران
است.
او سه بار در سال‌های ۱۳۰۳، ۱۳۱۳ و ۱۳۲۸ خورشیدی برای سرکشی و مشاهده ی پیش رفت و بررسی وضعیت مؤسسات خیریه با حمایت خویش ، به ایران مسافرت کرد. در سال ۱۳۱۳ خورشیدی در دومین سفرش به یزد از سوی وزارت فرهنگ به دریافت نشان درجه اول علمی سرافراز شد.
۳
@khashatra

✅ در سال ۱۳۲۶ خورشیدی نیز نشان همایونی را دریافت کرد و در واپسین سفر خویش به ایران در سال ۱۳۲۸ خورشیدی به دریافت نشان درجه اول سپاس ملی سرافراز شد ، و به دیدار با شاهنشاه  ایران دعوت شد.
پس از درگذشتش ، سروش لهراسب سرپرستی این مدارس و موسسات را تا مدت‌ها به عهده داشت و پس از چندی برابر یک آیین‌نامه اجرایی وکالت تملک تمام مایملک و موسسات مارکار را به انجمن زرتشتیان تهران واگذار کرد.
این آیین‌نامه با امضای سروش لهراسب و به تاریخ ۲۷ آذر ۱۳۵۳ خورشیدی است.
پرورشگاه مارکار ، اکنون پردیس دانش مارکار نام گرفته و تا حدودی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
در زیر زمین این پرورشگاه موزه‌ای به نام موزه تاریخ و فرهنگ زرتشتیان برای آشنایی بازدید کنندگان با آداب و رسوم زرتشتیان ایجاد شده است.
نقل است که پشوتن جی دوسابایی مارکار به جای استفاده از مترو برای رفت‌ و آمد های شهری پیاده می‌رفت و می‌گفت می‌خواهد تا با پولش به دانش‌آموزان عزیز ایرانی کمک کند.
روانش شاد یادش گرامی و راهش پررهرو باد.

✍ پژوهش و گردآوری آوری ؛ بردیا بزرگمهر.
۴
@khashatra

پایان🔺🔺

#امروز


به روز ، پیروز ‌و فرخ روز اُرد ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

دو شنبه ۱۹ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۰ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ ارد = توانگرش و دارایی.

@khashatra

#ارد_ایزد

ایزدی ست که همه ی خوشی‌ها و آسایش‌ها به او ویژه شده است و گویند اگر به خانواده‌ای «ارت» به گونه دختری زیبا رو کند، داده و خواسته و گشایش و گسترش به آن خانه و خانواده روی می‌آورد. آموزش‌های اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و به دست آوردن خواسته سفارش می‌کند.
هر زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست، به کار و کوشش می‌پردازد.
خواندن سرود «اشم وهو»؛ به بهدینان می‌آموزد که : «خوش بختی از آن کسی ست که در پی خوش بختی دیگران باشد».
ایزد ارد كه در اوستا به گونه‌ی «‌اشا ونگهوئی» آمده است، بیست و پنجمین روز هر ماه است. در یشت ها «ارد ایزد»، خواهر امشاسپندان خوانده شده است. یکی از یشت های اوستا به نام او «ارت‌یشت» است. ایزد ارد یا «ارت»، در اوستا «اشی ونگوهی»، و به چم توانگری، خواسته و دارایی است و به چم «خوب و نیک» نیز آمده است.
در اوستا یشت هفدهم، به‌نام این ایزد است. نگهبانی از ثروت و دارایی بر دوش این ایزد است. آموزش‌های اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و به‌دست آوردن خواسته سفارش می‌کند. زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست، به کار و کوشش می‌پردازد. این یشت ۶۲ بند دارد.
‍ در اوستا اَشی وَنگوهی به چم توانگری، خواسته و دارایی است و در پهلوی اَرت آمده، کلمه ونگهو صفت است به چم نیک وخوب. ترکیب این کلمه‌ به چم اشی نیک است و آن در پهلوی به گونه‌ی اَرشَش وَنگ و اَشَش وَنگ و اَرشوش وَنگ و بیشتر اَشیش وَنگ آمده است که همگی به چم اَشی نیک است. ارت یا ارد نیز پهلوی است که در فارسی باقی مانده. در لغت‌نامه ها اَرد و آراد و آرد هر سه یاد شده است. در گات‌ها و دیگر بخش‌های اوستا، ارت (اشی) گاه اسم مجرد است به چم توانگری و بخشایش و برکت و نعمت و مزد و بهره و گاهی اسم خاص ایزدی که نگهبان مال و خواسته و دارایی است. اسم این ایزد در گات‌ها یاد شده است. وی مانند سپندارمذ، آناهید و چیستا (فرشته ی دانش) مونث شناخته شده. در جهان مادّی مال و جلال و خوشی دین داران از پرتو وجود اوست و در جهان مینوی و روز واپسین ، پاداش کارهای نیک و سزای کردارهای زشت به یاری او انجام شود. برخی نیز او را اشیش ونگ می‌نامند، او بِه فَر و شکوه خانه می‌افزاید.
زیرا هرکه به دیگران چیزی بدهد همان چیز افزوده و بزرگ تر شده به خانه ٔ وی بازگردد (چنان که در یسنای ۴۳ بند ۱۲)
زرتشتیان در این روز جامه نو می‌پوشند، به سفر می‌روند و سالمندان را یاری می‌کنند.

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

ارد‌ روز است فرخ و میمون،
با همه لهو و خرمی مقرون.
ای دلارای یار گلگون‌رخ،
خیز و پیش‌آر باده‌ی گلگون.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

هرچیز نو بخر و اندر خانه بر.
 
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

به بازار شو، روز (ارد) ای پسر،
نوانو بخر چیز و به خانه بر.

🌺 گل همیشه بهار نماد ارد ایزد است.

@khashatra

#زمزمه_ی_پیمانداری.

هرگاه پیمان خواهم بست و برآیین راستی باز خواهم گشت ،

به آن چه که بوده‌ام.
به آن چه که باید باشم.
به نیکی‌ها ، خوبی‌ها.
به راستی‌ها ، درستی‌ها.
به جشن‌ و شادمانی‌ها.
به داد و دهش و مهربانی‌ها .
به آزادی‌ ، سرافرازی.
گزینش های آزادی.
همازوری ، همآوردی ، هم اندیشی.
به دانایی ، خردمندی.
به پویایی و آبادی.
به دانش ، دانش اندیشه گستر.

آری ؛
برپایه ی آزادی ،
خویشتن را خواهم یافت.
برآنم تا اندیشه ام را‌ نیک گردانم.
گفتارم دل نشین و شادی آفرین گردد.
و کردارم سازنده و تازگی بخش باشد.

می‌ستایم منش نیک مزدا داده را ،
که سفارش شده ی اشوزرتشت است.
و استوارم براین بینش ، بر این آرزو ،
بینش و آرزویی که جنگ افزار از زندگی رخت بربندد ،
جنگ و ستم از روزگار دور شود ،
دشمن و دروغ و خشک سالی نماند.
تا زندگی خردمندانه برپایه ی شادابی ، شادمانی و بهروزی برای همگان پیش آید.

📚 بُن مایه :

برگرفته از تارنمای روان شاد ؛ موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

#امروز


به روز ، پیروز ‌و فرخ روز اشتاد ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

سه شنبه ۲۰ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۱ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ اشتاد = راستی و درستی.

@khashatra

#اشتاد_ایزد

اشتاد یا ایزدبانو اشتاد، در اساتیر ایران نام یک ایزدبانو است که ایزد پایدار روز بیست‌ و‌ششم هر ماه در گاه شمار زرتشتی نامیده می‌شود. اشتاد به چم «راستی و درستی» است.
این ایزد راهنمای مینویان و جهانیان است.
در آیین مزدیسنا بر این باور است که خداوند، زمین را در اشتاد روز آفرید. بنا به این بازگفت برخی اشتاد روز را، روزی خجسته دانسته‌اند.

واژه‌ی اشتاد از بنیان و نهان ارشتاد یا ارشتات بوده که در گذر زمان به اشتاد تبدیل شده‌ است.
ارشتات به چَم راستی و درستی است و در یسنا ۱۶ و هم چنین در دو سی روزه‌ی کوچک و بزرگ، در ردیف سی فرشته‌ در پیوند با روزهای ماه به شمار آمده‌ است.

اشتاد هم چنین رهنمای مینویان و جهانیان شمرده شده و با دو ایزد دیگر، یعنی زامیاد (ایزد زمین) و رشن در پیوند ویژه‌ و نزدیک دارد و ایزد اشتاد همکار و یاور امشاسپند «اَمُرداد» بوده و در اوستا به چم «کار و دادخواهی» هم آمده است.

زرتشت بهرام پژدو می‌سراید : «روانت باد ویژه جان و دل شاد،
نگهدارت سروش و رشن و اشتاد.

چهار روز در نزد زرتشتیان ارج بسیار ویژه‌ای دارد : مهر، آذر، ورهرام و اشتاد و برای هر یک از آن ها زیارتگاهی ساخته شده است.
یکی از نیایش گاه‌های زرتشتیان کرمان، «شاه اشتاد ایزد» نام دارد.
این زیارتگاه که در محله گَبر آباد در شمال شرقی شهر کرمان جای دارد، به این ایزد ویژه شده است. زرتشتیان روز اشتاد ایزد هر ماه در پیرانگاه ستی‌پیر در نزدیکی روستای زرتشتی‌نشین مریم‌آباد یزد به نیایش همگانی می‌پردازند.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

اسب، گاو و ستور به گشتن،
هل تا به درستی آیی (بازگردی).

اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

در (اشتاد) روز، اسب و گاو ستور،
به گشتن افکنی مایه گیرند و زور.

در بندهش پیرامون این ایزدان آمده است :
آن سه فره بر چینوت برایستند. آن جا که رشن، روان را آمار کند و اشتاد و زامیاد، روان را بر ترازو بگذارند.

 در شاهنامه آمده است :

«همه ساله ز اشتاد و از آسمان،
تن و جانت با شادی و کامتان».


مسعود سعد سلمان گوید :

«اشتاد روز و تازه ز گل بوستان،
ای دوست می ستان ز کف دوستان».

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

اشتاد‌ روز و تازه ز گل بوستان،
ای دوست می ستان ز كف دوستان.

در بوستان نشین و می ‌لعل نوش،
زیرا كه سبز گشت همه بوستان.

 پور ریحان بیرونی در آثارالباقیه می‌نویسد :

«در این روز خداوند زمین را بیافرید».
سفر کردن و خون گرفتن در این روز نیکوست.

🌺 گل لاله نماد روز اشتاد ایزد است.

@khashatra

#اهمیت_درفش_کاویانی.

✅ اهمیت درفش کاویانی و سپند بودن‌آن نزد ایرانیان به گونه ای بود که ؛
طبری می نویسد :
ایرانیان هیچ گاه درفش کاویانی را خم نمی کردند.

در زمان انوشیروان ساسانی ،
سپاه حبشه به یمن می تازد و یمن از سوی حبشیان تصرف می شود.
مردمان یمن از شاه ایران کمک می خواهند.
و شاه وهرز دیلمی که یک اسپهبد ساسانی از تبار دیلمان بود را با سپاهی از زندانیان به بازپس گیری یمن می فرستد وهرز پس از نبردی سخت و دلیرانه حبشیان را شکست می دهد.
و در آستانه ی اندر شدن به صنعا قرار می گیرد.

طبری می نویسد :
وهرز پس از پیروزی آهنگ صنعا کرد و چون به دروازه ی شهر رسید ، پرچم دار نتوانست پرچم کاویانی افراشته را از دروازه عبور دهد.
وهرز گفت :
هرگز #پرچم کاویانی من افتاده به درون نشود.
دروازه را ویران کنید!

استاد جلال خالقی مطلق درباره ی این کار وهرز می نویسد :
وهرز خم کردن درفش کاویانی را به فال بد می گرفته است.
از این روی نمی خواست با درفش خمیده به شهر اندر آید.

✍ پژوهش و گردآوری آوری ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

#امروز


به روز ، پیروز ‌و فرخ روز آسمان ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

چهار شنبه ۲۱ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۲ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ آسمان = آسمان.

@khashatra

#آسمان_ایزد

بیست‌وهفتمین روز از هر ماه در گاه شمار مزدیسنی آسمان نامیده می‌شود.
آسمان از آفریده‌های اهورایی و ایزد نگهدارنده‌ ی سپهر.
واژه‌ ی آسمان در اوستا به صورت اَسن، اَسمن، در پارسی میانه و در پازند به صورت آسمان آمده است.
این واژه در اوستا به چم (:معنی) سنگ نیز به کار رفته است.
آسمان نخستین آفریده‌ ی اهورامزدا پیش از جهان مادی است که آغاز و انجام آن نادیدنی است.
(یشت ها فروردین یشت بند ۳) و در اوستا ستوده شده است.
آفرینش دیگر پدیده‌‌ها با آسمان در پیوند است.
به این معنی که اهورامزدا از گوهر آسمان آب و از آب زمین را آفرید.
و به یاری آسمان شادی را آفرید. “که در دوران آمیختگی که ”روزگار ماست” آفریدگان به شادی زندگی کنند.
ایرانیان باستان آسمان را هفت پایه می‌دانستند.
نخست ابر پایه‌ ی دیگر سپهر اختران، سه دیگر ستارگان آلوده نشده، چهارم بهشت که ماه بدان پایه ایستد، ششم گاه امشاسپندان، هفتم روشنایی بی کران که جای اورمزد است.
در برخی بُن مایه ها (منابع) برای آسمان فقط سه پایه، ستاره پایه و ماه پایه و خورشید پایه نام برده شده است اما در ادبیات پهلوی از هفت طبقه‌ ی آسمان یاد شده است.
همکاران آسمان، شهریور، خور و مهر و انارم ”انغر روشن” می‌باشند.
آسمان نخستین گیتیایی اهورامزداست و در گهنبار میدیوزرم آفریده شده است.
آسمان از آفریده‌های بسیار زیبا و ستودنی اهورامزداست.
آسمان برای ایرانیان باستان سرچشمه ی نور و گرمای خورشید بوده و همان گونه که خورشید نیایش می‌شده، آسمان هم ستوده می‌شده است.

در شاهنامه آمده است :

« مه بهمن و آسمان روز بود،
که فالم بدین نامه پیروز بود».

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی نسک (کتاب) بندهش :

آسمان‌روز ای چو ماه آسمان،
باده نوش و دار دل را شادمان.

جان ز باده شاد كن زیرا كه عقل،
باده را بیند همی شادی جان.

هر زمان باده خور ای تازه چو گل،
تازه كن شادی به باده هر زمان.

🌺 گیاه هوم نماد آسمان ایزد است.

@khashatra

#پرسش :
آیا فروهر ، نماد شناخته شده ی زرتشتیان است؟


پاسخ :
از آن جا كه درنگاره ی «فرَوَهَر» برخی از ویژگی های آیین زرتشت مانند :
پیروی از اندیشه ی نیک ، گفتار نیک و كردار نیک آمده است.
(نقش سه بال فروهر) و مَرتو را به پیروی نکردن از ؛
اندیشه ی بد ، گفتار بد و كردار بد را یادآوری کرده است.
(نقش سه ردیف در پایه ی فروهر) و دو شاخک ها ،
که نماد باور داشتن به دو گوهر همزاد و ناهمگون ، در این آیین است که به مرتو سفارش می شود.
«سپنتَه مینو» (منش پاک و سازنده) ، را پیش روی خود داشته باشد.
و «انگره مینو» (منش ویران کننده) را پشت سرگذاشته ، از آن دوری کند.
باید پذیرفت که نگاره ی «فروهر» به جز این که آرم ملی ایران باستان بوده ، یكی از نمادهای آیینی فرهنگ زرتشتیان نیز به نام گرفته است.

📚 بُن مایه :

برگرفته از تارنمای روانشاد ؛ موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

#امروز


به روز ، پیروز ‌و فرخ روز زامیاد ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

پنج شنبه ۲۲ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۳ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ زامیاد = زمین.

@khashatra

#زامیاد_ایزد

زامیاد به چم زمین است. زمین سرچشمه‌ ی همه ی داده‌ها برای زندگی بهتر آفریده‌‌ هایی است که روی آن زندگی می‌کنند.
گویند در این  روز درخت نشاندن  و تخم  کاشتن و آبادانی کردن بسیار خوب است.

روز «زامیاد» بیست‌ و‌ هشتمین روز ماه در گاه شمار زرتشتی به این ایزد نامیده می‌شود.
زامیاد (زم، زمین + یزد) یا زامیاد نام فرشته‌ ی زمین است‌ که با صفت نیک کنش، از او یاد شده است.
ایزد زامیاد (زمین) با ایزد آسمان یک جا یا جداگانه سپند شمرده شده‌اند.
زمین نماد مادر است برای انسان و دیگر موجودات زنده‌ ی روی آن، بنابراین ستودنی و سپندینه بوده و در آموزش‌های دین زرتشتی به نگهداری پاک و نیکو از آن بسیار سفارش شده است.
ایزد زامیاد از ایزدان همکار اَمُرداد است.

در ستایش زامیاد نیایش و ستایش اهورمزدای یگانه از همه‌،
نیكوكاران به داده‌های هرمز هست،
نگهدارنده و پروراننده‌ ی آفریده‌ ی زمین نیكو را همی مى‌ستاییم ….

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌‌ی نسک بندهش ؛

چون روز زامیاد نیاری ز می ‌تو یاد،
زیرا كه خوش‌تر آید مِی ‌روز زامیاد.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

دارو مخور.

اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ استاد ملک‌الشعرای بهار :

گرت خوردن دارو افتد به سر.
به (زامیاد) روز، هیچ دارو مخور.

🌺 گل بانو اسپرغم نماد زامیاد ایزد است.

@khashatra

#پرسش

زندگی پس از مرگ در دین زرتشتی چگونه بیان شده است؟


پاسخ : 

سخنی درباره ی زندگی پس از مرگ در پیام اشوزرتشت نیامده است.
برخی از نوشته های پهلوی مانند ؛ «اردای ویراف نامه» به داستان سرایی دراین باره پرداخته که باور پیش بینی شده ی یک موبد دوران ساسانی بوده است.

بی گمان کس نامد از آن جهان که تا پًرسَم  از اوی ،
احوالِ مسافرانِ عالم ، چون شد؟

منش زرتشت بیشتر به شادی ، آرامش و بهروزی مَرتوگان (:بشر) در این جهان سفارش دارد نه جهان پس از مرگ که درآن بهترین نیازهای مرتوگان برآورده شود.
در چنین بینشی ، زندگی در این دنیا نه تنها سکوی پرتاب به جهان پس از مرگ نیست بلکه زندگی در جهان مادی بایستی سرشار از شادی و بهره مندی از داده های نیک اهورایی باشد.

  گفتنی ست در باور ترادادی (:سنتی) زرتشتیان، رفتار و عملکرد تَن هر کس ، پیوسته روان او را گاهی خشنود و گاهی آزرده خواهد کرد. هر گاه کار نیکی ازاو سرزَنَد ، خرسند و شاد خواهد شد ، این گونه شادی که برای روان فراهم می شود ، بهشتِ مرتوگان است که در این جهان و با اراده ی هر کس پیش خواهد آمد و بی گمان چنین شادی و رنج روانی برای جهان پسین و مینوی نیز ادامه خواهد داشت.

دراین بینش ، خداوند از آغاز جایگاهی خوش آیند برای نیکوکاران به نام بهشت (:جَنَت) و جایگاهی برای آزار بدکاران به نام دوزخ (:جهنم) نیافریده است بلکه هر دو واکنش در همین جهان در پی کنش ویژه خود روی خواهد داد ، روان نیکوکاران در فرآیند کنش و واکنش ، پیوسته در شادمانی به سر خواهد برد و روان بدکاران به هر هنگام ، ناشاد و آزرده خواهد شد.

📚 بُن مایه :

برگرفته از تارنمای روانشاد ؛موبدکورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

#امروز


به روز ، پیروز ‌و فرخ روز مانتره سپند ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

آدینه ۲۳ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۴ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ مانتره = سخن اندیشه برانگیز.

@khashatra

#مانتره_سپند_ایزد

بیست و نهمین روز ماه، مانتره‌سپند دو بخش دارد؛ نخست مانتره یا مَنتره به چم سخن اندیشه برانگیز و دوم سپند یعنی مقدس.
در اوستا «مانترَسپِنتَ»، فارسی میانه «اَمَهرَسپنت» و فارسی امروز «ماراسپند» و «مانترسپند» آمده است.
وی ایزد و نگاهبان آب است. ایزد ماراسپند نگهبان گاه و روز و خرد و گوش‌ها و چشم‌هاست.
مانتره‌سپند به چم گفتار نیک، پاک و سپندینه و سخن فزونی بخش است.

اشوزرتشت اسپنتمان در سرودهای خود گات ها را مانتره که همان سخن اندیشه‌ برانگیز است نامید.
مانتره در سراسر اوستا ستوده شده است.
مانترسپند ایزد درمانگری ست و به چم آرام بخش روان‌ها هم آماده است و شفا می‌بخشد قلب‌های خسته انسان در رنج را.

«مانتره» یکی از واژه‌های بنیادین گاهان ست.
این کلمه از ریشه ی من به چم اندیشیدن و در کل به چم وسیله ی اندیشه کردن و یا موجب اندیشه برانگیزی آمده است.
اما روان‌ترین ترجمه کلام اندیشه برانگیز است.
اشوزرتشت در گات‌ها، سرودهای خود (گاهان) را مانتره می‌نامد.
هم چنین در اوستا، او ِستاهای «اَشِم وُهو» و «یَـتااَهو = اَهونَ‌وَر» به نام مانتره شناخته می‌شوند.
سراینده ی مانتره نیز «مانترن» نامیده می‌شود.

# ویژگی‌های_مانتره


۱- درمان بخشی :
در گاهان در هات ۴۴ بند ۱۶،
از درمان بخشی و به عبارتی همان جنبه روان شناسی مانتره اشاره شده است.

۲- الهام گونه بودن :
اشوزرتشت فردی است که با الهام از جهان ِ پیرامون خویش (چه درون و چه محیط) به بزرگی رسید، وی مانتره را هم نوعی الهام (چه درونی و چه از محیط) می‌داند.

۳- موسیقیایی بودن :
یکی از شروط مانتره بودن ِ یک سخن، موسیقایی بودن آن است.

۴- توانایی اهورایی مانتره :
در گاهان برای تاثیر کلام مانتره بر اقشار مردم و سعادت آن ها بسیار گفته شده است.

از آن چه که در متون اصلی دین ِ ما گات ها و قسمت‌های اصلی اوستا بر می‌آید، مانتره جزیی از نوای خداوندی است که به مانند «فرَوَهَر» در وجود هر انساتی قرار داده شده است و در اصل توانایی اندیشه برانگیزی است و از آن جایی که خداوند «مبدا خرد» است، پس مانتره هم توانایی اندیشمندی و اندیشه برانگیزی است، که یک انسان از آن بهره‌مند می‌شود.
و نیز مانتره کلامی است از همین نوع که از مانتره ِ وجودی انسان به صدا در می‌آید و به مانتره وجودی انسان دیگری می‌رسد و آن را بر می‌انگیزد.
چه نیکو و زیباست در این روز خواندن گات ها.
پیدایی و روایی دین نیک اندر جهان به دست مانترسپند است و می‌توان نیکی دین را به وسیله مانترسپند از آن خویش کرد.
گویند هر کس در این روز زاده شود دلیر باشد.

سروده‌ ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌‌ی نسک (کتاب) بندهش :

ای دلارام روز مار‌اسپند،
دست بی‌جام لعل مِی، مپسند.
خرمی در جهانِ خرم بین،
شادمانی كن و به ناز بخند.

اندرزنامه‌ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :

جامه افزای و دوز و پوش و زن به زنی کن،
که فرزند تیز ویر ( باهوش) و نیک زاید.

اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

زن تازه در (ماراسفند) گیر،
که فرزند نیک آید و تیز ویر.

🌺 گل کرکم نماد مانتره سپند ایزد است.

@khashatra

#پرسش

آیا فروهر ، نماد شناخته شده ی زرتشتیان است؟


پاسخ :

از آن جا كه درنگاره ی «فرَوَهَر» برخی از ویژگی های آیین زرتشت مانند :
پیروی از اندیشه ی نیک ، گفتار نیک و كردار نیک آمده است.
(نقش سه بال فروهر) و مَرتو را به پیروی نکردن از ؛ اندیشه ی بد ، گفتار بد و كردار بد را یادآوری کرده است.
(نقش سه ردیف در پایه ی فروهر) و دو شاخک ها ،
که نماد باور داشتن به دو گوهر همزاد و ناهمگون ، در این آیین است که به مرتو سفارش می شود.
«سپنتَه مینو» (منش پاک و سازنده) ، را پیش روی خود داشته باشد.
و «انگره مینو» (منش ویران کننده) را پشت سر گزاشته ، از آن دوری کند.
باید پذیرفت که نگاره ی «فروهر» به جز این که آرم ملی ایران باستان بوده ، یكی از نمادهای آیینی فرهنگ زرتشتیان نیز به نام گرفته است.

📚 بُن مایه :

برگرفته از تارنمای روانشاد ؛موبدکورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

#امروز


به روز ، پیروز ‌و فرخ روز انارم ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

شنبه ۲۴ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۵ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.

@khashatra