🎯 آیا افزایش تستوسترون واقعاً مردانگی را بیشتر می‌کند؟
♦️ساموئل کورنل، کانورسیشن — به گفتۀ افرادی مانند رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت آمریکا، و اینفلوئنسرهای جریان موسوم به «مَنوسفیر»، غرب با بحران مردانگی روبه‌روست و راه مقابله با آن افزایش سطح تستوسترون است. اما آیا تستوسترون بیشتر می‌تواند از آدم مردی بهتر یا پدری بهتری بسازد؟ پیت هگست، وزیر جنگ ایالات‌متحده، دستور داده است سطح تستوسترون نیروهای نظامی بررسی شود. کندی نیز تزریق تستوسترون را راهی برای مقابله با آنچه «فروپاشی مردانگی» می‌خواند، معرفی کرده است. اما آیا شواهد علمی این ادعاها را تأیید می‌کنند؟
♦️این تصور که «تستوسترون بیشتر یعنی مردانگی بیشتر» نادرست است. فرایندهای زیستی به‌ندرت به این سادگی عمل می‌کنند. مردان مسلط و «موفق» معمولاً سطح تستوسترون بالاتری دارند؛ این ارتباط واقعاً وجود دارد و نمی‌توان آن را نادیده گرفت، اما علت این ارتباط به موقعیت بستگی دارد. پیروزی در یک رقابت یا مواجهه با یک چالش سطح تستوسترون را افزایش می‌دهد، و شکست باعث کاهش آن می‌شود. اما افزایش سطح تستوسترون از طریق تزریق یا ژل لزوماً به رفتارهای «مردانه‌تر» منجر نمی‌شود.
♦️درواقع، ممکن است نتیجه تا حدی برعکس باشد. اگر سطح تستوسترون بیش از حد بالا برود، مغز دیگر سیگنالی را که به بیضه‌ها دستور تولید این هورمون را می‌دهد ارسال نمی‌کند. درنتیجه، تولید تستوسترون و اسپرم به‌شدت کاهش می‌یابد. این اثر آن‌قدر شدید است که سازمان جهانی بهداشت حتی استفاده از تستوسترون را به‌عنوان یک روش پیشگیری از بارداری مردانه آزمایش کرده است.
♦️در پژوهشی روی ۲۷ مردی که قرار بود پدر شوند، مشخص شد با باردارشدن همسرانشان، سطح تستوسترون آن‌ها کاهش یافت. این کاهش پس از تولد نوزاد هم ادامه داشت، اما در همۀ مردان یکسان نبود. مردانی که بیشترین کاهش را تجربه کرده بودند، گفتند بیشتر درگیر فرزندشان بودند و سهم بیشتری در مراقبت از او داشتند. اگر در این دنیای پیچیدۀ هورمونی بتوان از یک چیز مطمئن بود، این است که تستوسترون بیشتر از آدم مرد بهتری نمی‌سازد و قطعاً او را پدر بهتری هم نمی‌کند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Testosterone maxxing is all the rage – but when it comes to fatherhood, less might be more» نوشتۀ ساموئل کورنل است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در کانورسیشن منتشر شده است.
@tarjomaanweb
@kherad_jensi
♦️ساموئل کورنل، کانورسیشن — به گفتۀ افرادی مانند رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت آمریکا، و اینفلوئنسرهای جریان موسوم به «مَنوسفیر»، غرب با بحران مردانگی روبه‌روست و راه مقابله با آن افزایش سطح تستوسترون است. اما آیا تستوسترون بیشتر می‌تواند از آدم مردی بهتر یا پدری بهتری بسازد؟ پیت هگست، وزیر جنگ ایالات‌متحده، دستور داده است سطح تستوسترون نیروهای نظامی بررسی شود. کندی نیز تزریق تستوسترون را راهی برای مقابله با آنچه «فروپاشی مردانگی» می‌خواند، معرفی کرده است. اما آیا شواهد علمی این ادعاها را تأیید می‌کنند؟
♦️این تصور که «تستوسترون بیشتر یعنی مردانگی بیشتر» نادرست است. فرایندهای زیستی به‌ندرت به این سادگی عمل می‌کنند. مردان مسلط و «موفق» معمولاً سطح تستوسترون بالاتری دارند؛ این ارتباط واقعاً وجود دارد و نمی‌توان آن را نادیده گرفت، اما علت این ارتباط به موقعیت بستگی دارد. پیروزی در یک رقابت یا مواجهه با یک چالش سطح تستوسترون را افزایش می‌دهد، و شکست باعث کاهش آن می‌شود. اما افزایش سطح تستوسترون از طریق تزریق یا ژل لزوماً به رفتارهای «مردانه‌تر» منجر نمی‌شود.
♦️درواقع، ممکن است نتیجه تا حدی برعکس باشد. اگر سطح تستوسترون بیش از حد بالا برود، مغز دیگر سیگنالی را که به بیضه‌ها دستور تولید این هورمون را می‌دهد ارسال نمی‌کند. درنتیجه، تولید تستوسترون و اسپرم به‌شدت کاهش می‌یابد. این اثر آن‌قدر شدید است که سازمان جهانی بهداشت حتی استفاده از تستوسترون را به‌عنوان یک روش پیشگیری از بارداری مردانه آزمایش کرده است.
♦️در پژوهشی روی ۲۷ مردی که قرار بود پدر شوند، مشخص شد با باردارشدن همسرانشان، سطح تستوسترون آن‌ها کاهش یافت. این کاهش پس از تولد نوزاد هم ادامه داشت، اما در همۀ مردان یکسان نبود. مردانی که بیشترین کاهش را تجربه کرده بودند، گفتند بیشتر درگیر فرزندشان بودند و سهم بیشتری در مراقبت از او داشتند. اگر در این دنیای پیچیدۀ هورمونی بتوان از یک چیز مطمئن بود، این است که تستوسترون بیشتر از آدم مرد بهتری نمی‌سازد و قطعاً او را پدر بهتری هم نمی‌کند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Testosterone maxxing is all the rage – but when it comes to fatherhood, less might be more» نوشتۀ ساموئل کورنل است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در کانورسیشن منتشر شده است.
@tarjomaanweb
@kherad_jensi
👍18❤4👏2
🔺نقدی بر سریال بدنام
🎬 روز اول | «بدنام»؛ قربانی، انتخاب یا بی‌اختیاری؟
✍:دکتر فاطمه هدایتی
🧐 بعضی سریال‌ها را فقط تماشا نمی‌کنیم؛ آن‌ها به ما یاد می‌دهند زن را چگونه ببینیم، مرد را چگونه قضاوت کنیم و قربانی را چه کسی بدانیم.
در سریال «بدنام»، زنانی را می‌بینیم که درگیر فریب، ثروت و قدرت مردانی می‌شوند که گاهی از موقعیت خود برای سوءاستفاده استفاده می‌کنند. اما آیا داستان واقعاً به همین سادگی است؟ مردِ ظالم و زنِ قربانی؟
👩🏻 *مسئله، انکار رنج زنان نیست؛ مسئله، تقلیل زن به رنج اوست.
*
از منظر روان‌شناسی ، باید میان *قربانی‌شدن، عاملیت و مسئولیت فردی* تمایز بگذاریم. زنی ممکن است فریب خورده باشد، اما هویت او به فریب‌خوردگی محدود نمی‌شود؛ ممکن است انتخاب‌هایی داشته باشد، اما این انتخاب‌ها لزوماً در شرایطی برابر و آزادانه شکل نگرفته باشند.
⚖️ تأکید بر انتخاب‌های زن، نباید به سرزنش قربانی تبدیل شود. همان‌طور که دیدن نابرابری‌های ساختاری نباید ما را از بررسی نقش و تصمیم‌های فردی غافل کند.#عاملیت
🌱 بایسته وشایسته است یلدا را فراتر از روابطش با مردان ببینم؛ زنی با رؤیاها، مهارت‌ها، مرزهای شخصی و توانایی بازسازی زندگی‌اش؛ زنی که می‌تواند عاشق شود، اشتباه کند، آسیب ببیند و همچنان صاحب هویت و اراده باشد.
❓ پس یلدا چه جایگاهی دارد؟ آیا فقط قربانی مردان و شرایط است یا خواسته‌ها و تصمیم‌های خودش هم در مسیر زندگی‌اش نقش داشته‌اند؟
پذیرفتن نقش انتخاب‌های فردی، به معنای محکوم‌کردن او نیست. می‌توان هم‌زمان گفت: «با تو ناعادلانه رفتار شده» و پرسید: «اکنون با امکانات و محدودیت‌هایی که داری، چه انتخاب‌هایی پیش روی توست؟»
این همان تفاوت میان سرزنش‌کردن و به‌رسمیت‌شناختن عاملیت انسان است.
💭 اما یک پرسش مهم‌تر باقی می‌ماند: اگر انتخاب‌های یلدا بر زندگی زنان دیگری اثر گذاشته باشد، چه کسی صدای آن زنان را می‌شنود؟ آیا آن‌ها فقط شخصیت‌های فرعی داستان‌اند یا رنج، خواسته‌ها و حق انتخاب خودشان را دارند؟
🔥 شاید نقد اصلی من به «بدنام» همین باشد: گاهی آن‌قدر بر زنِ قربانی تمرکز می‌کنیم که زنِ صاحب قدرت، انتخاب و هویت را فراموش می‌کنیم.
زن نه فرشته است، نه قربانی مطلق و نه مسئول تمام آسیب‌هایی که تجربه می‌کند؛ زن انسانی چندوجهی است؛ با حق انتخاب، محدودیت، خطا و امکان تغییر.
💬 شما چه فکر می‌کنید؟ آیا یلدا قربانی شرایط است، مسئول انتخاب‌های خودش است یا می‌تواند هم‌زمان هر دو باشد؟
📌ادامه دارد
..در قسمت بعد: «یلدا؛ قربانی یا مسئول انتخاب‌های خودش؟»
🎥 نقد سریال از منظر روان‌شناسی
کانال روان‌شناسی دکتر فاطمه هدایتی
ble.ir/join/C2aecZCU2n
@kherad_jensi
🎬 روز اول | «بدنام»؛ قربانی، انتخاب یا بی‌اختیاری؟
✍:دکتر فاطمه هدایتی
🧐 بعضی سریال‌ها را فقط تماشا نمی‌کنیم؛ آن‌ها به ما یاد می‌دهند زن را چگونه ببینیم، مرد را چگونه قضاوت کنیم و قربانی را چه کسی بدانیم.
در سریال «بدنام»، زنانی را می‌بینیم که درگیر فریب، ثروت و قدرت مردانی می‌شوند که گاهی از موقعیت خود برای سوءاستفاده استفاده می‌کنند. اما آیا داستان واقعاً به همین سادگی است؟ مردِ ظالم و زنِ قربانی؟
👩🏻 *مسئله، انکار رنج زنان نیست؛ مسئله، تقلیل زن به رنج اوست.
*
از منظر روان‌شناسی ، باید میان *قربانی‌شدن، عاملیت و مسئولیت فردی* تمایز بگذاریم. زنی ممکن است فریب خورده باشد، اما هویت او به فریب‌خوردگی محدود نمی‌شود؛ ممکن است انتخاب‌هایی داشته باشد، اما این انتخاب‌ها لزوماً در شرایطی برابر و آزادانه شکل نگرفته باشند.
⚖️ تأکید بر انتخاب‌های زن، نباید به سرزنش قربانی تبدیل شود. همان‌طور که دیدن نابرابری‌های ساختاری نباید ما را از بررسی نقش و تصمیم‌های فردی غافل کند.#عاملیت
🌱 بایسته وشایسته است یلدا را فراتر از روابطش با مردان ببینم؛ زنی با رؤیاها، مهارت‌ها، مرزهای شخصی و توانایی بازسازی زندگی‌اش؛ زنی که می‌تواند عاشق شود، اشتباه کند، آسیب ببیند و همچنان صاحب هویت و اراده باشد.
❓ پس یلدا چه جایگاهی دارد؟ آیا فقط قربانی مردان و شرایط است یا خواسته‌ها و تصمیم‌های خودش هم در مسیر زندگی‌اش نقش داشته‌اند؟
پذیرفتن نقش انتخاب‌های فردی، به معنای محکوم‌کردن او نیست. می‌توان هم‌زمان گفت: «با تو ناعادلانه رفتار شده» و پرسید: «اکنون با امکانات و محدودیت‌هایی که داری، چه انتخاب‌هایی پیش روی توست؟»
این همان تفاوت میان سرزنش‌کردن و به‌رسمیت‌شناختن عاملیت انسان است.
💭 اما یک پرسش مهم‌تر باقی می‌ماند: اگر انتخاب‌های یلدا بر زندگی زنان دیگری اثر گذاشته باشد، چه کسی صدای آن زنان را می‌شنود؟ آیا آن‌ها فقط شخصیت‌های فرعی داستان‌اند یا رنج، خواسته‌ها و حق انتخاب خودشان را دارند؟
🔥 شاید نقد اصلی من به «بدنام» همین باشد: گاهی آن‌قدر بر زنِ قربانی تمرکز می‌کنیم که زنِ صاحب قدرت، انتخاب و هویت را فراموش می‌کنیم.
زن نه فرشته است، نه قربانی مطلق و نه مسئول تمام آسیب‌هایی که تجربه می‌کند؛ زن انسانی چندوجهی است؛ با حق انتخاب، محدودیت، خطا و امکان تغییر.
💬 شما چه فکر می‌کنید؟ آیا یلدا قربانی شرایط است، مسئول انتخاب‌های خودش است یا می‌تواند هم‌زمان هر دو باشد؟
📌ادامه دارد
..در قسمت بعد: «یلدا؛ قربانی یا مسئول انتخاب‌های خودش؟»
🎥 نقد سریال از منظر روان‌شناسی
کانال روان‌شناسی دکتر فاطمه هدایتی
ble.ir/join/C2aecZCU2n
@kherad_jensi
❤4👍1
محرمانگی و رضایت آگاهانه؛ دو اصل اخلاقی در آزمایش‌های HPV
دکتر سید علی آذین، متخصص پزشکی اجتماعی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و فلوشیپ سایکوسکسولوژی پژوهشگاه ابن‌سینا جهاد دانشگاهی، در پنل «پاپیلوما؛ تهدیدی برای سلامت خانواده و جوانی جمعیت» بر ضرورت رعایت ملاحظات اخلاقی در ارائه خدمات آزمایشگاهی HPV تأکید کرد.
وی با اشاره به محدودیت‌های علمی و فنی آزمایش‌ها گفت: نتیجه مثبت HPV به‌تنهایی نمی‌تواند زمان ابتلا، فرد انتقال‌دهنده یا فعال بودن بیماری را مشخص کند و نباید اطلاعاتی فراتر از شواهد علمی به مراجعه‌کننده ارائه شود.
دکتر آذین، رضایت آگاهانه، احراز هویت نمونه‌دهنده، انجام دقیق آزمایش درخواست‌شده و حفظ محرمانگی اطلاعات را از اصول اساسی اخلاق پزشکی برشمرد و تأکید کرد: نتیجه آزمایش صرفاً باید در اختیار بیمار، پزشک مسئول و اعضای مجاز تیم درمان قرار گیرد و افشای آن برای دیگران، بدون رضایت فرد، می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری داشته باشد.
@kherad_jensi
دکتر سید علی آذین، متخصص پزشکی اجتماعی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و فلوشیپ سایکوسکسولوژی پژوهشگاه ابن‌سینا جهاد دانشگاهی، در پنل «پاپیلوما؛ تهدیدی برای سلامت خانواده و جوانی جمعیت» بر ضرورت رعایت ملاحظات اخلاقی در ارائه خدمات آزمایشگاهی HPV تأکید کرد.
وی با اشاره به محدودیت‌های علمی و فنی آزمایش‌ها گفت: نتیجه مثبت HPV به‌تنهایی نمی‌تواند زمان ابتلا، فرد انتقال‌دهنده یا فعال بودن بیماری را مشخص کند و نباید اطلاعاتی فراتر از شواهد علمی به مراجعه‌کننده ارائه شود.
دکتر آذین، رضایت آگاهانه، احراز هویت نمونه‌دهنده، انجام دقیق آزمایش درخواست‌شده و حفظ محرمانگی اطلاعات را از اصول اساسی اخلاق پزشکی برشمرد و تأکید کرد: نتیجه آزمایش صرفاً باید در اختیار بیمار، پزشک مسئول و اعضای مجاز تیم درمان قرار گیرد و افشای آن برای دیگران، بدون رضایت فرد، می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری داشته باشد.
@kherad_jensi
👍2