من خدا هستم

🔘چگونه اگر کارمایی حقیقت داشت ، آن فقط برای شخص رئیسی و چند جنایتکار دیگر اجرا شد؟
اگر یک قانون یا کنش نسبت به اعمال انسانی وجود داشته باشد ،طبق معمول باید برای همگان اتفاق بیفتد نه اینکه برای برخی کار کند و بقیه ظالمان از آن قسر در بروند.

💢با یک محاسبه دقیق میتوانید تعداد ظالمانی که در تاریخ به سزای اعمالشان رسیده اند را جمع بزنید
متوجه میشوید که عدالت شاید برای بیشتر آن افراد اجرا نشده است.
نیازی نیست زیاد دور برویم چند تن از مسعولین جمهوری اسلامی به سزای اعمالشان رسیده اند؟
اینکه به هر روشی بمیرند عدالت است؟
مگر آنان معترضین ایرانی را فقط کشتند؟
کارنامه این افراد اینقدر سیاه و تاریک است که نمی‌شود انتقام عدالت جویانه دقیقی را برای این افراد،فرض کرد چرا که خود مرگ به خودی خود ظلم این جانیان را جبران نخواهد کرد.

💢مشخص است که خانواده داغدیدگان و شهدای راه میهن و مردم ایران همگی از هلاکت جلاد رژیم خوشحال می‌شوند ولی دور از منطق است که این مرگ را انتقام خدا بدانیم چرا که با توجه به جنایات این جلاد هزار بارهم مردن برای آن کم است.
به همین خاطر توضیحاتی را در جهت چگونه شکل گیری باور خرافاتی کارما در میان مردم را ارائه می کنم .

💢کارما یکی از اساسی‌ترین معتقدات دینی در ادیانی همچون هندوئیسم و بودائیسم است که تاکنون پژوهش‌های بسیاری در مورد خاستگاه آن انجام شده است. با تحقیقات بیشتر مشخص شد که کارما ریشه در دین کهن ودایی دارد. دین ودایی همان دینی است که شباهت‌های زیادی با دین زرتشتی آغازین دارد، چنانکه شباهت‌‌های زیادی بین کهن‌ترین متون ودایی با کهن‌ترین قسمت اوستا، یعنی گاهان وجود دارد.

💢ما امروزه کارما را به عنوان اصل کنش-واکنش می‌شناسیم. به این معنا که هر کاری که انجام می‌دهیم، نتیجه‌اش به خودمان بازمی‌گردد. اگر کار خوبی انجام دهیم، خوبی‌اش بالاخره به ما بازمی‌گردد و اگر بدی کنیم هم بدی‌اش به خودمان برمی‌گردد. در هندوئیسم و بودائیسم کارما کیفیت تولدهای مکرر را تعیین می‌کند. به این معنا که اگر در این زندگی آدم خوبی باشیم، در زندگی بعدی خوشبخت‌تر خواهیم بود. اما در دین کهن ودایی کارما معنای دیگری داشت.

💢کلمه‌ی کارما از ریشه‌ی سانسکریت 《کْر》می‌آید و به معنای 《کردن》 یا 《انجام دادن》 می‌باشد. این کلمه با فعل کردن و کلمه‌ی کار در زبان فارسی هم‌ریشه است. در دین کهن ودایی چرخه‌های زندگی اهمیت زیادی داشت. هندوهای آریایی معتقد به مرگ به معنای نیستی کامل انسان نبودند. به باور ایشان به دنبال هر مرگ و نابودی نوعی زایش و زندگی جدید آغاز می‌شد. در دین ودایی همچنین قربانی کردن برای خدایان در جهت حفظ نظم چرخه‌های زندگی اهمیت زیادی داشت. کارما هم در اصل به انجام همین قربانی‌ها اشاره داشت. هر فردی با انجام قربانی‌های خاصی نتیجه‌ی قربانی خویش را به صورت پاداش از خدایان دریافت می‌کرد. اما بعدها به مرور معنا و مفهوم کارما تغییر کرد و به جایی رسید که ما امروز می‌شناسیم.

@khod2

👍67❤1

4.93K views12:49