بهنام درویش یا (درویشی) (زادهٔ ۱۳۷۱ – شهادت ۱۹ دی ۱۴۰۴) یکی از جانباختگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ ایران بود که در جریان درگیری‌های خیابانی به ضرب گلوله نیروهای امنیتی کشته شد. از او کلیپی به یادگار مانده‌است که قبل از شهادت با مادرش تماس تلفنی می‌گیرد وشعار می‌دهد: «توپ، تانک، مسلسل دیگه اثر ندارد... به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد.»
@khod2

ایمان داشته باشید به پیروزی خودتان. ایمان داشته باشید به قدرت خودمان و باور داشته باشید که این بار جهانیان پشت سر شما خواهند ایستاد و از آزادی شما حمایت خواهند کرد.

دست در دست هم پیش خواهیم رفت و دشمن را شکست خواهیم داد.

پیروزی از آن شماست.

پاینده ایران

🔗 Reza Pahlavi (@PahlaviReza)

@khod2

این استوری مهدی نصیری نماینده سابق خامنه ای در روزنامه کیهان است .
این افراد همچنان کانال های اطلاعاتی خود را دارند پس کمتر میتوان به بی ارزش بودن آن شک کرد


@khod2

هرآنکه فردا در راهپیمایی رژیم شرکت میکند
یقینا و بلاشک شریک جنایت است

عکس ها و اسم های آن ها را بخاطر بسپارید


@khod2

🔘 لایهِ گمشدهٔ دموکراسی: جامعهٔ مدنیِ مستقل و نهادهای واسط
(درس‌هایی برای آینده ایران - جامعه مدنی و نهادهای واسط)

▪️ جملهٔ کوتاه و تلخ: اگر مجلس، دادگاه و مطبوعات «قانونی» شوند اما میان حکومت و مردم لایه‌ای زنده از نهادها نباشد، دموکراسی تنها یک اسکلت تهی خواهد شد. دربارهٔ این «لایهٔ میانی» — احزاب، سندیکاها، انجمن‌های حرفه‌ای، خیّرین، رسانه‌های مستقل و گروه‌های محلی — باید از پایه حرف بزنیم: چرا وجودشان ضروری است و چه شد که در ایران این لایه پیوستگی‌اش را تا حد زیادی از دست داد؟

▫️ بنیان نظری: «هنر انجمن‌سازی» و سرمایهٔ اجتماعی
از توکویل تا پاتنام، نظریه‌پردازان نشان داده‌اند که زندگی انجمنی و سرمایهٔ اجتماعی ستونِ عملکرد دموکراسی است؛ این نهادها شهروندان را به فضایی می‌آموزند که در آن دادوستدِ منافع، تحقق مطالبات و کنترلِ قدرت از راه‌های سازمان‌یافته انجام می‌پذیرد.

توکویل در قرن نوزدهم، وقتی جامعهٔ آمریکا را بررسی می‌کرد، به یک نکتهٔ کلیدی رسید:
قدرت واقعی دموکراسی آمریکا نه فقط در قانون اساسی، بلکه در این بود که مردم دائماً در انجمن‌ها، اتحادیه‌ها، شوراهای محلی، کلیساها، احزاب و گروه‌های داوطلبانه کنار هم جمع می‌شدند.

بدون این «مدرسهٔ دموکراسی»، حتی قوانین خوب هم بی‌اثر می‌مانند.

▫️ نهادهای واسط چه کار می‌کنند؟

* واسطه‌گری منافع: ترجمهٔ مطالبهٔ پراکندهٔ مردم به برنامه‌های ملموس و قانونی.
* پیشگیری از انباشت خشم: سازوکارهای قانونی و نهادی برای حل تعارض پیش از تبدیل‌شدنِ آن به بحران خیابانی.
* ساخت ظرفیت و آموزش سیاسی: پرورش رهبران میانی، مدیران مدنی و فرهنگ مصالحه.
* نظارت و پاسخگویی: رسانه‌های مستقل و نهادهای تخصصی فساد را کشف و اتیکت می‌کنند تا قدرت خودتنظیم کند.

▫️ تجربهٔ ایران: از سنتِ خیّرخواهی تا خفقان نهادی
جامعهٔ مدنی در ایران ریشه‌هایی عمیق (خیریه‌ها، محافل مذهبی، انجمن‌های صنفی محلی) دارد، اما سیر تاریخی نشان می‌دهد که این نهادها یا توسط دولت تسخیر شده، یا به حاشیه رانده شده‌اند، یا از درون تضعیف گشته‌اند؛ نتیجه این است که «واسط‌ها» کارکردِ مستقل و سیاسی خود را از دست داده‌اند و تنها به نقش‌های خدماتی یا نمایشی محدود شده‌اند.

▫️ تهدیدهای مشخص برای نهادهای واسط در ایران

1. قوانین محدودکنندهٔ ثبت و فعالیت: نهادها عملاً برای کسب مجوز و بقا مجبور به تسلیم خواست‌های دولتی می‌شوند.
2. هم‌پوشانی و نهادهای موازی دولتی: سازمان‌های حکومتی یا شبه‌دولتی که نقش‌های مدنی را تقلید یا مصادره می‌کنند.
3. فقر منابع و وابستگی مالی: بدون منابع مستقل، نهادها به بازیگران خارجی یا نزدیک به دولت وابسته می‌شوند و استقلال‌شان تحلیل می‌رود.
4. سرکوب مستقیم و خودسانسوری: فضای امنیتیِ حاکم باعث می‌شود فعالان از ورود به عرصه‌های حساس بترسند یا راهبردهای ایمنی انتخاب کنند.

▫️ برنامهٔ حداقلی برای ساختنِ لایهٔ میانیِ مؤثر

* قانون اساسی‌وار تضمین آزادی انجمن‌سازی: حق تشکیل حزب، سندیکا و انجمن باید «غیرقابل سلب» و با فرآیند قضایی روشن محافظت شود.
* استقلال مالی و شفافیتِ منابع: تسهیل صندوق‌های کوچک مردمی، ممنوعیت مصادرهٔ منابع نهادها و الزام به افشای کمک‌های دولتی و خارجی.
* حمایت از رسانه‌های محلی و روزنامه‌نگاری تحقیقی: رسانه نه جایگاهِ مجازاتی که ابزارِ پیگیری و بازتاب مطالبات عمومی است.
* قانون‌گزاری برای نهادهای واسطِ واقعی (نه مُسخ): احزاب، سندیکاها، انجمن‌های حرفه‌ای باید حقوقِ خاص (نظیر دسترسی به اطلاعات، حضور در کمیسیون‌ها) داشته باشند تا بتوانند در سیاستگذاری نقش ایفا کنند.
* سرمایه‌گذاری در آموزش شهروندی و ظرفیت‌سازی: نهادها به مربی، مدرس و تریبون برای شهروندان نیاز دارند — این سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت نیست بلکه زیربنای بلندمدتِ دموکراسی است.

▫️ دو هشدارِ قطعی (جلوتر از هر توصیه)

1. بازسازی ساختاری بدون استقلالِ نهادها بی‌معنی است. نهادهای رسمی که به موازاتِ قدرت شکل می‌گیرند تنها آینهٔ قدرت می‌شوند، نه بازوی جامعه.
2. جامعهٔ مدنی نباید تنها مترادفِ NGO باشد. انجمن‌های صنفی، رسانه‌های مستقل، احزاب، شبکه‌های محلی و حتی نهادهای فرهنگی همه صورت‌هایی مختلف از واسطه‌گری‌اند؛ تکیه صرف بر «خیریه‌سازی» راه به جایی نمی‌برد.

کشوری که فقط «قانون خوب» دارد اما «انجمن زنده» ندارد، یا دوباره به دیکتاتوری می‌لغزد، یا در چرخهٔ بی‌ثباتی و خشم می‌چرخد.

🔸 توافق برای فردا
ایرانِ دموکراتیک فردا، نتیجهٔ یک انقلاب فوری نیست؛ حاصلِ دهه‌ها ساختِ لایه‌های میانیِ مستقل و مقاوم است. اگر می‌خواهیم از «قانون خوب» و «دادگاه مستقل» دفاع کنیم، باید هم‌زمان از «انجمن‌های مستقل» و «واسط‌های اجتماعی» دفاع کنیم — چرا که این نهادها همانند رگ‌های خروج فشار اجتماعی‌اند؛ اگر بسته شوند، خون دموکراسی به کاردی می‌چسبد و انفجار رخ می‌دهد.

@khod2

جاویدنام سجاد صمدی که ۱۸ دی‌ماه در گناباد کشته شد،پیش از تولدش با دوستانش تماس گرفته و آن‌ها را دعوت کرده بود.امروز دوستان او بر سر مزارش جمع شدند.
🔗 manotoofficial
@khod2

«با بلندگو‌ صدای ضبط‌شده الله و اکبر روتین ساعت ۹ شب قبل از ۲۲ بهمن رو پخش کردن از مساجد. صدای مرگ بر خامنه ای اینقدر زیاد بود که نذاشت شنیده شه. صدای الله و اکبر با بلندگوی عرزشی ها از مساجد vs صدای مردم»
X

📞 باورم نمیشه برای اولین بار اینجا تو منطقه ۱۰ تهران فقط صدای بلندگو میومد. از بین مردم فقط ۲ نفر واقعا الله اکبر میگفتن. همه الله اکبر ها همش فقط ضبط شده بود


📞 اگر یادت باشه خبرش اومد ده روز پیش که دارن همه جا بلندگو کار میذارن نیرو های جمهوری اسلامی. اول همه فکر کردیم برای آژیر جنگه ولی الان دلیلش مشخص شد برای چی بوده.
Mamlekate
@khod2

تو هر محله یه الله اکبر میشنیدی ده تامرگ برخامنه ای و جاویدشاه!

تودهنی خوردن این شکلیه،نبود مشروعیت این شکلیه!
@khod2

ترامپ به اکسیوس:
ایرانی‌ها باور ندارند که ما واقعاً قرار است به آنها حمله کنیم.ایران در هر جنگی ممکن است چیزهای زیادی از دست بدهد.
@khod2

زیر گذر استاد معین «مردم با صدای بوق ممتد اجازه ندادن»

🔗 manotoofficial
@khod2

ویدیو رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد شهروندی در محله مرزداران تهران با بلندگو شعار «خامنه‌ای قاتل، زهی خیال باطل» سر می‌دهد و سایر شهروندان با او همراهی می‌کنند.
@khod2

پادشاه قلب‌ها
به دهقان، به کارگر، به معلم، به بازنشسته،
به خاک پاک میهنت،
به دلاوران خرمشهر،
به نرگس‌زار کازرون،
به فرهنگ ایرانی‌ات،
به کودکان فقر، به کودکان توفان،
به سیستان تشنه، به کردستان،
به تهی‌دست، به مستضعف، به نسل سوخته
به جان‌باختگان ۱۸ تیر ۷۸،
به خون ناحق کوی دانشگاه و کوچه‌های تهران،
به شهدای ۸۸، به نداها و سهراب‌ها و اشکان‌ها، نوید ها
به کشته‌شدگان آبان ۹۸، به پاره‌تن‌های تیرخورده در تاریکی،
به جانباختگان ۱۴۰۱، به مهسا و نیکا و آرمیتا و هزاران نام دیگر،
به هزاران جوانی که در دی ۱۴۰۴ بر خاک افتادند،
به آنانی که نام‌شان را حتی بر زبان نیاوردند اما خون‌شان فریاد شد،

به بندبند وجودم سوگند
به خانه‌ات بازخواهی‌گشت.

@khod2

باید دید
چه کسانی روی خون ریخته مردمان وطن در خیابان امروز رقص شادی میکنند

@khod2

‏ایمان داشته باشید به پیروزی خودتان. ایمان داشته باشید به قدرت خودمان و باور داشته باشید که این بار جهانیان پشت سر شما خواهند ایستاد و از آزادی شما حمایت خواهند کرد.

‏دست در دست هم پیش خواهیم رفت و دشمن را شکست خواهیم داد.

‏پیروزی از آن شماست.

‏پاینده ایران

@OfficialRezaPahlavi

سقوط و عدم مشروعیت بین مردم این شکلیه دوستان...
@khod2

جنتی واقعا داره تموم میشه دیگه
@khod2

💢شاهزاده رضا پهلوی بار دیگر در اظهارات اخیر خود بر رد هرگونه رویکرد انتقام‌جویانه تأکید کرد و با ارجاع به ضرب‌المثل «چشم در برابر چشم، همه را کور می‌کند»، نشان داد که همچنان بر استراتژی مصالحه‌محور و پرهیز از چرخه خشونت پایبند است.
این موضع‌گیری، هرچند از منظر اخلاقی و انسانی قابل دفاع به نظر می‌رسد، در شرایط کنونی ایران که پس از سرکوب‌های خونین و گسترده رخدادهای دی‌ماه (۱۸ و ۱۹ دی) همچنان زخم‌های عمیق بر تن جامعه باقی مانده، از سوی بسیاری از فعالان و معترضان به مثابه نوعی انفعال یا نادیده‌انگاری واقعیت‌های میدانی تلقی می‌شود.

همچنین ادعای ایشان مبنی بر افزایش تعداد نیروهای ریزشی وابسته به نهادهای نظامی و امنیتی (به اصطلاح «بارکدی‌ها») به رقم ۱۶۰ هزار نفر، عددی است که اگر صحت داشته باشد، از منظر آماری بسیار قابل توجه و حتی فراتر از نیروی فعال بسیاری از ارتش‌های متعارف کشورهای اروپایی است.
با این حال، تاکنون هیچ شواهد مستند و قابل‌تأییدی برای تأیید این رقم ارائه نشده و این ادعا بیش از آنکه نشان‌دهنده عمق شکاف در بدنه حاکمیت باشد، می‌تواند به مثابه یک ابزار گفتمانی برای تقویت امیدواری هواداران و نمایش قدرت اپوزیسیون به کار رود؛ ادعایی که بدون شفاف‌سازی منبع، روش شمارش و ماهیت این «ریزش»ها، بیشتر به یک عددسازی رسانه‌ای شبیه است تا تحلیل واقعی.

@khod2

لینک مصاحبه:
https://www.youtube.com/embed/-pZvl0CfVNg?start=777