💢شاهزاده رضا پهلوی بار دیگر در اظهارات اخیر خود بر رد هرگونه رویکرد انتقام‌جویانه تأکید کرد و با ارجاع به ضرب‌المثل «چشم در برابر چشم، همه را کور می‌کند»، نشان داد که همچنان بر استراتژی مصالحه‌محور و پرهیز از چرخه خشونت پایبند است.
این موضع‌گیری، هرچند از منظر اخلاقی و انسانی قابل دفاع به نظر می‌رسد، در شرایط کنونی ایران که پس از سرکوب‌های خونین و گسترده رخدادهای دی‌ماه (۱۸ و ۱۹ دی) همچنان زخم‌های عمیق بر تن جامعه باقی مانده، از سوی بسیاری از فعالان و معترضان به مثابه نوعی انفعال یا نادیده‌انگاری واقعیت‌های میدانی تلقی می‌شود.

همچنین ادعای ایشان مبنی بر افزایش تعداد نیروهای ریزشی وابسته به نهادهای نظامی و امنیتی (به اصطلاح «بارکدی‌ها») به رقم ۱۶۰ هزار نفر، عددی است که اگر صحت داشته باشد، از منظر آماری بسیار قابل توجه و حتی فراتر از نیروی فعال بسیاری از ارتش‌های متعارف کشورهای اروپایی است.
با این حال، تاکنون هیچ شواهد مستند و قابل‌تأییدی برای تأیید این رقم ارائه نشده و این ادعا بیش از آنکه نشان‌دهنده عمق شکاف در بدنه حاکمیت باشد، می‌تواند به مثابه یک ابزار گفتمانی برای تقویت امیدواری هواداران و نمایش قدرت اپوزیسیون به کار رود؛ ادعایی که بدون شفاف‌سازی منبع، روش شمارش و ماهیت این «ریزش»ها، بیشتر به یک عددسازی رسانه‌ای شبیه است تا تحلیل واقعی.

@khod2

لینک مصاحبه:
https://www.youtube.com/embed/-pZvl0CfVNg?start=777

رشت ۷-۸نفر تو راهپیمایی شرکت کردن.
@khod2

مقام‌های دولت آمریکا اعلام کردند دیدار دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در کاخ سفید آغاز شده است. نتانیاهو پیش از دیدار با ترامپ با مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، دیدار و عضویت اسرائیل را در «شورای عالی صلح» امضا کرد.
@khod2

🔘تحلیل اعتراضات دی‌ماه: نقش شاهزاده پهلوی و ضرورت ابتکارات نوین

💢در فضای سیاسی پرتنش ایران، اعتراضات گسترده ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۱، چه با فراخوان رسمی و چه بدون آن، اجتناب‌ناپذیر بود. این حرکت مردمی ریشه در انباشت نارضایتی‌های عمیق اجتماعی و اقتصادی داشت که از سال ۱۳۹۶ با شعارهایی همچون «رضا شاه روحت شاد» آغاز شد و به اوج رسید. فراخوان شاهزاده رضا پهلوی بیش از آنکه یک دعوت سازمان‌یافته باشد، نشان‌دهنده زمان‌شناسی دقیق او در فضایی انفجاری بود؛ جرقه‌ای که میلیون‌ها نفر را به خیابان‌ها کشاند و نمادی از همگرایی اعتراضات پراکنده شد.
با این حال، منتقدانی که پیش‌تر می‌گفتند او حتی قادر به جمع‌کردن ده نفر نیست، اکنون او را مقصر کشته‌شدن معترضان می‌دانند. این تناقض نیازمند روشن‌سازی است: شاهزاده فاقد برنامه‌ریزی پس از فراخوان بود و هیچ سازماندهی داخلی یا سازوکاری برای هدایت موج مردمی نداشت. ادعای ریزش نیروهای حکومتی نیز بیش از واقعیت، توهمی بیش نبود. حتی اگر اعتراضات بدون خشونت ادامه می‌یافت، بدون ساختار سازمانی به جایی نمی‌رسید. مردم و اپوزیسیون در نهایت به ترامپ متوسل شدند، اما تجربه نشان می‌دهد سیاست‌های آمریکا حتی در صورت ضربه‌زدن به رژیم، به قصد سرنگونی نیست و بیشتر بر مهار و تضعیف تمرکز دارد – فرآیندی که در نهایت از سمت امریکا یک فروپاشی تدریجی را رقم میزند.

💢 دیدیم که تأثیر اصلی شاهزاده پهلوی نه در اقدامات عملی، بلکه در کلام اوست؛ کلامی که به واسطه نام تاریخی پهلوی، الهام‌بخش است. با این وجود، هیچ حمایت جدی از سوی آمریکا یا غرب دریافت نشد. مردم ایران در این مبارزه تنها‌ترین ملت هستند؛ هیچ کشوری فراتر از حمایت‌های لفظی اقدامی نکرده تاکنون
مبارزه مسلحانه در برابر دولتی مدرن با تجهیزات پیشرفته نظامی، اشراف اطلاعاتی و امنیتی، بدون پشتیبان خارجی تقریباً ناممکن است و چنین حمایتی وجود ندارد.
اگر به دنبال راهکار هستیم، باید از پرسش «چرا حکومت سقوط نمی‌کند؟» فراتر رویم و بپرسیم «چرا تاکنون سقوط نکرده؟». پاسخ در جزئیات نهفته است: دو مسیر اصلی برای مختل‌کردن ماشین سرکوب وجود دارد. نخست، شکست نظامی رژیم
که با توجه به برتری تسلیحاتی و اطلاعاتی آن، بسیار دشوار است.
دوم، سازماندهی گسترده برای فلج‌کردن اقتصاد کشور، مشابه آنچه در انقلاب سودان ارتش را وادار به عقب‌نشینی کرد.
این مسیر برای ایران سخت‌تر است، اما می‌توان با توسل به خشونت هدفمند و اقدامات مختل‌کننده اقتصادی مانند اعتصابات سراسری و اختلال در زنجیره تأمین پیش رفت. ابتکار نوین، کلید پیروزی است؛ نه تکرار الگوهای شکست‌خورده، بلکه خلق استراتژی‌هایی که رژیم را از درون فرسوده کند.

@khod2

البته هنوز بسیاری از ایرانیها
نه غم عزیز دارند
نه غم اقتصاد
نه غم آزادی

بخش بزرگی از جامعه ایران همچنان بی هویت و بیتفاوت

@khod2

ترجمه توییت عربی شاهزاده خطاب به عمانی ها:

ايران و سلطنت عُمان از دیرباز دارای تاریخی طولانی از روابط عمل‌گرایانه مبتنی بر احترام متقابل بوده‌اند، از جمله همکاری برای حفاظت از حاکمیت ملی، همان‌گونه که در جریان شورش ظفار رخ داد.

با این حال، این میراث به دلیل سیاست‌های جمهوری اسلامی خدشه‌دار شده است. در حالی که عُمان همواره در پی کاهش تنش‌های منطقه‌ای بوده، نظام مستقر در تهران از فضای دیپلماتیک برای به تعویق انداختن پاسخگویی استفاده کرده و هم‌زمان به سرکوب در داخل و بی‌ثبات‌سازی در خارج ادامه داده است.

دوستان عُمانی ما باید بدانند که ایرانِ آینده، ایرانِ آزاد، این رابطه تاریخی را بر پایه اعتماد، ثبات و شراکت واقعی—در بازتاب اراده مردم ایران—احیا خواهد کرد.

جمهوری اسلامی حتی در پروپاگاندا و دلقک بازی و خرافه هم برعکس عمل میکند .
و البته واضح و روشن شد مملکت با خرافات و توهم به اینجا رسیده

@khod2

💢هوشنگ نهاوندی(وزیر آبادانی و مسکن، وزیر علوم، رئیس دانشگاه پهلوی و رئیس دانشگاه تهران در دوران محمدرضا شاه): «مسئله در درجه اول مسئله‌ی نجات ایران است. آن کسی که پرچمدار نجات واقعی ایران بشود به فرمان تاریخ یافته خواهد شد. و به نظر من چنین کسی در داخل ایران خواهد بود و از داخل ایران برخواهد خواست. اون کسی که این پرچم را بدست بگیرد خواه ناخواه رهبر آینده‌ی ایران خواهد شد.»

@khod2

🔘 «چه کسی می‌آید؟» یا «چه چیزی می‌ماند؟»
(درس‌هایی برای آینده ایران – عبور از دعوای آلترناتیو)

▪️ یکی از فلج‌کننده‌ترین اختلافات امروز میان مخالفان جمهوری اسلامی، نه بر سر دموکراسی، بلکه بر سر نام‌هاست. دعوایی فرساینده درباره این‌که «چه کسی» بعد از فروپاشی می‌آید؛ دعوایی که عملاً ما را از پرسش اصلی دور می‌کند:
چه سیستمی قرار است بماند تا هیچ‌کس نتواند دوباره دیکتاتور شود؟

▫️ خطای مشترکِ تاریخی: جست‌وجوی «منجی»
تجربهٔ مشروطه و ۵۷ یک درس مشترک دارد:
ایران هر بار به‌جای ساختن سیستم، دنبال «شخص مناسب» رفت.
شاه خوب، نخست‌وزیر خوب، رهبر خوب، روحانی خوب.
اما مسئله این است:
اگر سیستم بد باشد، آدم خوب یا حذف می‌شود یا فاسد.

دیکتاتوری الزاماً با نیت بد شروع نمی‌شود؛
با قدرتِ بدون مهار شروع می‌شود.

▫️ سوءتفاهم بزرگ: «اگر این بیاید، دموکراسی از بین می‌رود»
بخشی از جامعه نگران است که حمایت از یک چهرهٔ خاص (مثلاً رضا پهلوی) یعنی بازگشت خودکار به استبداد.
این نگرانی فقط زمانی موجه است که ما:

* قانون اساسی نداشته باشیم
* نهاد مستقل نداشته باشیم
* رسانهٔ آزاد نداشته باشیم
* احزاب و جامعهٔ مدنی نداشته باشیم

در غیر این صورت، هیچ فردی به‌تنهایی توان دیکتاتور شدن ندارد.
دیکتاتورها از خلأ نهادها متولد می‌شوند، نه صرفاً از محبوبیت.

▫️ حقیقت تلخ اما ضروری: آزادی «قبل از» دموکراسی کامل می‌آید
دموکراسی کارآمد یک‌شبه ساخته نمی‌شود.
آنچه در لحظهٔ گذار اهمیت دارد، نه انتخاب نهایی ساختار، بلکه ایجاد یک دورهٔ بازِ تنفس سیاسی است:

* آزادی بیان
* آزادی تشکل
* آزادی حزب
* آزادی رسانه

در این فضاست که مردم کم‌کم «آگاه» می‌شوند، نه قبل از آن.
آگاهی محصول گفت‌وگوی آزاد است، نه پیش‌شرط آن.

▫️ چرا تمرکز افراطی روی «نتیجهٔ نهایی» خطرناک است؟
اصرار بر این‌که «همه‌چیز باید از الان دقیق معلوم باشد» در عمل به دو پیامد ختم می‌شود:

۱. فلج شدن کنش جمعی (چون هر اختلاف نظری به بن‌بست می‌رسد)
۲. واگذار کردن تصمیم به بازیگران پشت پرده (همان چیزی که امروز داریم)

در تاریخ، هیچ جامعه‌ای بدون عبور از یک مرحلهٔ انتقالیِ پرآشوب اما باز به دموکراسی نرسیده است.

▫️ تفاوت اساسی با ۵۷ کجاست؟
درس اصلی ۵۷ این نبود که «انقلاب بد است»؛
این بود که:

* نباید قدرت را یک‌جا و بدون شرط واگذار کرد
* نباید به افراد اعتماد مطلق داشت
* نباید نهادسازی را به «بعداً» موکول کرد

اگر این درس‌ها را جدی بگیریم، تکرار آن فاجعه اجتناب‌ناپذیر نیست.

▫️ حرف آخر:
نزاع بر سر این‌که «شاه می‌آید یا جمهوری» اگر قبل از:

* حاکمیت قانون
* تفکیک قوا
* جامعهٔ مدنی مستقل
* انتخابات آزاد

حل‌وفصل شود، بی‌معناست.

سؤال درست این نیست که:
«چه کسی می‌آید؟»
سؤال درست این است که:
آیا سیستمی می‌سازیم که اگر فردا هر کسی آمد، نتواند از خط قرمزها عبور کند؟

🔸 توافق برای فردا
ایرانِ آزاد با نام‌ها ساخته نمی‌شود؛
با نهادها، قانون و مطالبه‌گری دائمی ساخته می‌شود.
تا وقتی این را نفهمیم، هر دعوای آلترناتیوی — حتی با نیت دموکراتیک — ناخواسته به سود استبداد تمام می‌شود.

@khod2

مادر جگر ما هم سوخت
نبودشان بودنمان  را به آتش کشید 🖤🖤🖤

@khod2

حالا فهمیدید چرا استارلینک کلا ممنوع شد؟

روزنامه وال‌استریت ژورنال به نقل از مقام‌های آمریکایی گزارش داد که دولت ترامپ پس از سرکوب اعتراضات اخیر در ایران، حدود شش هزار دستگاه از تجهیزات اینترنت ماهواره‌ای استارلینک به این کشور پنهانی ارسال کرده است.

در این گزارش آمده است که این اقدام در پی قطع گسترده اینترنت در جریان اعتراضات انجام شده و هدف آن، حفظ امکان ارتباط معترضان با جهان خارج بوده است.

بر اساس این گزارش، مقام‌های دولت آمریکا هرگونه نقش در تحریک ناآرامی‌ها در ایران را رد کرده‌اند، اما این اقدام را در چارچوب حمایت از دسترسی آزاد به اینترنت ارزیابی می‌کنند.

«هیلل نویر، مدیر اجرایی دیده‌بان سازمان ملل، اعلام کرد که عباس عراقچی از لیست سخنران‌ها حذف شده است. این اقدام به دلیل کمپینی بود که راه‌اندازی کردیم و بیش از 100 هزار نفر آن را امضا کردند.»
@khod2

شلیک به مردم با کلت کمری با فریاد الله اکبر و حیدر حیدر - تهران (سلسبیل) ۱۹ دی
X
@khod2

استوری نیکی کریمی درباره حضور شاهزاده رضاپهلوی در کنفرانس امنیتی مونیخ
@khod2

محوطه برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ...روزهای مهمی در انتظار ایرانه...
@khod2