موقعیت کنونی ما، که سایه سنگین سرکوب بر سر مردم افکنده شده، از منظر تاریخ و سیاست شباهتی عمیق با دوران «استبداد صغیر» در انقلاب مشروطه ایران دارد؛ زمانی که محمدعلی شاه قاجار در دوم تیر ۱۲۸۷ با حمایت قدرت‌های خارجی، مجلس شورای ملی را به توپ بست، صدها تن از مشروطه‌خواهان را کشت یا زندانی کرد و قانون اساسی را معلق ساخت. اما مشروطه‌خواهان تسلیم نشدند: آنها دست به اسلحه بردند، مقاومت مسلحانه را سازمان‌دهی کردند، در تبریز ستارخان و باقرخان شهر را به دژ مقاومت تبدیل نمودند و ماه‌ها در برابر محاصره ایستادند، در گیلان سپهدار تنکابنی با مجاهدان محلی حکومت را سرنگون کرد و به سوی تهران حرکت نمود، در اصفهان و دیگر شهرها گروه‌های مسلح مشروطه‌خواه شهرها را یکی پس از دیگری آزاد ساختند و سرانجام در تیر ۱۲۸۸ نیروهای گیلانی و بختیاری به پایتخت رسیدند، نیروهای وفادار به شاه را شکست دادند، محمدعلی شاه را خلع کردند، احمدشاه را به تخت نشاندند و مشروطیت را احیا
نمودند.