ظاهرا کار بانک آینده تمام است و بالاخره منحل و ادغام می شود

محسنی اژه‌ای: ۴ سال است به بانک مرکزی فشار می‌آورم که به بانک آینده رسیدگی کند

مرتبط:

ثابتی در صحن علنی مجلس: مردم عزیز! سر کارتان نگذارند! اسنپ بک اصلی در اقتصاد ایران، فساد و بانک آینده است.

🎥 تصاویر ساختمان شبکه موسوم به ایران‌اینترنشنال یا رسما صهیون‎اینترنشنال و خانه‎های کارکنان صهیونیست آن، توسط وزارت اطلاعات، منتشر شد؛

👈 اکثر آنها در شهر اشغال شده خولون در جنوب تل‌آویو، لانه کرده‌اند؛ شهری که دارای جمعیتی در حدود ۱۸۰هزار نفر بوده و سوراخ موش صهیونیست‌هایِ یهودیِ متولدِ ایران و خائنین است. | ۲۹ مهر ۱۴۰۴


🔸مطلب مرتبط: حالا باید شبکه صهیونیستی اینترنشنال را بزنیم...



@makshufat

⭕️ بانک آینده منحل شد؛ تکلیف ۴۰۰ همت پول چاپ شده‌یِ بدون پشتوانه که با عنوان وام به شرکت‌های زیرمجموعه این بانک تخصیص داده شد، چه می‌شود؟
بالاخره پولی که باعث افزایش پایه پولی، تورم و آسیب به سفره معیشت ۹۰ میلیون نفر شده، باید تعیین تکلیف شود!

سلطانی
@makshufat

🔻 اسراییل ۱۳۵ جسد دیگر را به غزه پس داده. گزارش ها نشان می دهد که اکثر آنها قابل شناسایی نیستند، بدن های له شده و شکنجه شده.

🔶رادیو سوئد با یکی از بستگان مصاحبه کرد که می گفت جسدی را شناسایی کرده که دستهایش بسته بود و دور گردنش طنابی بود.

https://t.co/ZLzevPKKbE


@makshufat

🔻طوفان یحیی

محمد یلماز

🔸اوایل طوفان‌الاقصی بود. با دوستی اهل غزه صحبت می‌کردم. داغدار دوستان شهیدش بود. اما بیشتر نگران بود. گفت این جنگ با تمام جنگ‌های قبل‌مان فرق می‌کند. وقتی از تفاوت پرسیدم، از میان ده‌ها مورد مهمی که می‌شد گفت، جواب داد: «جنگ‌های قبل که تمام می‌شد، یحیی سنوار راه می‌افتاد در خیابان‌های غزه، شعار می‌داد و شهر زنده می‌شد. اما این اتفاق دیگر نخواهد افتاد».

🔹شعار نمی‌داد و شیفته‌ی سنوار نبود. در مقام بیان وضع واقع این را می‌گفت. آن موقع سنوار بر سر زبان‌ها نبود. پرسیدم از دیگر رهبران؛ مثلاً محمد ضیف. گفت ضیف را مردم نمی‌بینند.

🔸آن مجاهد بزرگ، شخصیت سیاسی و مدیر شهر نیست، مردم حتی نمی‌دانند که واقعاً زنده است یا شهید شده است. خیلی رهبران سیاسیِ خارج‌نشین حماس را هم دلبسته‌ی غزه و یکی معمولی مثل خودشان و هم‌دردشان نمی‌دانست.

🔹سنوار همزمان سیاسی‌ترین نظامی بود و نظامی‌ترین سیاسی. غزه‌ی پنهان و فعالِ زیرِ‌زمین و غزه‌ی آرام و خندانِ روی زمین را به وحدت رسانده بود. انسانی بین محمد ضیف و اسماعیل هنیه پدید آمده بود که امکان وارد شدن مقاومت فلسطین به مرحله‌ای جدید از تاریخش یعنی طوفان ممکن شد. غزه به سنوار غزه بود.

ادامه:

https://telegra.ph/%DB%8C%D8%AD%DB%8C%DB%8C-10-18-2

🔻بانک آینده و ایرانمال دقیقا نماد همین تفکری است که گمان می‌کند با پول می‌توان سرمایه و توسعه پایدار خلق کرد و نهایت آمال و آرمانش این است که با مذاکره و رفع تحریم بتواند پول‌های بیشتر برای ساخت ایرانمال‌های بیشتر وارد کشور کند.

🔸مجموعه ایرانمال به عنوان بزرگترین مال خاورمیانه از بهترین طرح و ساخت و متریال در حد برندهای جهانی بهره برد اما چون ماهیتی درون‌زا و برآمده از دل ظرفیت‌ها و نیازهای واقعی در اقلیم خود نبود حالا نمی‌تواند حتی هزینه تعمیر و نگهداری خود هم بدهد و قابل فروش هم نیست که بدهی‌های عظیمی که بانک آینده برای ساخت آن خلق کرده را پس بدهد.

🔹اصلا گمان نکنید ایران‌مال را صرفا تعدادی بوروکرات یقه‌سفید و فاسد دولتی ساخته‌اند، بلکه ذهنیت تمام روشنفکران و اقتصاددانان و تکنوکرات‌ها و سیاستمداران ما پر است از ایده‌هایی شبیه ایرانمال با پول‌هایی که قرار است با مذاکره آزاد شوند یا آمریکایی‌ها بیاورند و برای‌مان بسازند. مگر دهکده امید زیباکلام ماهیتی جز این داشت؟ او که می‌گفت از تفکرات کمونیستی تواب شده است وقتی با چند میلیارد پولی که بخاطر زلزله نزد او جمع شده بود چه کرد؟ یک پروژه لوکس تصفیه آب و فاضلاب روستایی ساخت که اکنون نه تنها کمکی به مردم آن روستا نمی‌کند بلکه بار هزینه و زحمت تعمیر و نگهداری آن هم بر مشکلات قبلی مردم روستا اضافه شده است.

🔸مساله فقط هم ایرانمال نیست، عمده صنایع فولادی و سیمانی و خودروسازی ما چنین ماهیتی دارند. حاصل ساخت آنها با پول نفت و تکنولوژی خارجی و اراده دولتی چیزی جز خشکاندن منابع آب و انرژی و وام کشور به علاوه آلودگی هوا و تشکیل باندهای مافیایی و رسانه‌های جنگ روانی و جیغ و دادهای سیاسی نبوده است.

🔹حالا هم تمام آرزوی مسئولان و مدیران جمهوری‌اسلامی چه اصلاح طلب و چه اصولگرا این است که اگر آمریکا تحریم‌ها را بردارد ایران گلستان می‌شود، اما زیاد نیستند کسانی که بفهمند آنچه باغ ایران را خزان کرده تفکر اشتباه حکمرانی آن است و اتفاقا کاهش تحریم و افزایش فروش نفت نه تنها کمکی نمی‌کند بلکه باعث تغذیه بیشتر علف‌های هرز و ساخت هرچه بیشتر چیزهایی شبیه ایرانمال می‌شود.

کفش‌های آهنی
@makshufat

علی انصاری رو محاکمه کنید و تمام خسارت‌هایی که به کشور زده رو طبق قانون ازش بگیرید. نذارید یه عده با فقیر کردن مردم جیب خودشونو پر کنن.

🎯 تایم‌لاین انقلاب

در آستانه ماه آبان؛
مقدمه چینی پزشکیان برای افزایش قیمت بنزین: حتی آب را هم به قیمت بنزین نمی دهند

انحلال بانک‌های متخلف باید یک رویه باشد نه استثنا / از تریبون مجلس مطالبه برخورد با مفاسد کلان اقتصادی را ادامه خواهم داد

اگرچه هنوز رسماً خبر انحلال بانک فاسد آینده توسط مراجع ذی‌صلاح اعلام نشده اما بنا بر اخبار غیررسمی، پروژه انحلال این بانک قرار است آغاز شود که در این‌باره لازم است به این نکات توجه گردد:

۱. پس از ۸ ماه پیگیری‌های مکرر بسیاری از نمایندگان و رسانه‌های مستقل، سرانجام این تصمیم در سران قوا اتخاذ شد. اگرچه ظاهراً یکی از سران قوا همچنان همراهی لازم با این اقدام را ندارد و خواستار عدم ابلاغ این موضوع شده اما در هر صورت از آقایان قالیباف، اژه‌ای و پزشکیان تشکر می‌کنم و امیدوارم این روند، شروع سلسله "اقداماتی بنیادین" برای اصلاح اقتصاد ایران باشد.

۲. نکته مهم این است که اگر خسارات مالی فراوانی که علی انصاری به اقتصاد کشور زده، از طریق مصادره اموال او از جمله "ایران مال" که حداقل بالغ بر ۲۰۰ همت ارزش دارد انجام نشود، این انحلال به نتیجه لازم نخواهد رسید. در واقع بدهی‌های کلان بانک آینده نباید از طریق چاپ پول و دست کردن در جیب مردم تسویه شود بلکه باید از مجموع دارایی‌های سهامدار اصلی متخلف آن تامین گردد که "بند ج ماده ۸ برنامه هفتم" نیز بر همین مسئله تاکید دارد وگرنه این انحلال به ضد خودش تبدیل خواهد شد.

۳. و اما آزمون قوه قضاییه در این ماجرا، رسیدگی به اتهامات متعدد علی انصاری و سایر همدستان اوست و تا زمانی که به پرونده وی رسیدگی و حکم قاطعانه‌ای درباره این فساد بزرگ صادر نشود، بخش زیادی از سوالات افکار عمومی بی‌پاسخ خواهد ماند. لذا علاوه بر بانک مرکزی، نقش دستگاه قضایی در به سرانجام رساندن این پرونده بزرگ تعیین‌کننده است.

۴. برای اصلاح اقتصاد متورم کشور، انحلال بانک‌های متخلف نباید یک استثنا بلکه باید "یک رویه" باشد چرا که وضع امروز اقتصاد بیمار و پرتلاطم ایران نتیجه سال‌ها مماشات با بانک‌های خصوصی و "اجازه خلق اعتبار از هیچ" است. روندی که تا متوقف نشود، تورم روز به روز بیشتر خواهد شد.

۵. وقتی در چند ماه گذشته همراه با جمعی دیگر از نمایندگان بارها نسبت به لزوم برخورد و انحلال این بانک متخلف موضع‌گیری کردیم، بسیاری از افراد و رسانه‌ها چنین اتفاقی را ناممکن و یا بسیار بعید می‌دانستند اما خوشبختانه اگرچه دیر، اما این روند آغاز شد و همین موضوع حاکی از آن است که مطالبه برای مبارزه با فساد از طریق تریبون مجلس، یکی از کارکردهای مهم جایگاه نمایندگی است و ان‌شاءالله در روزهای پیش روی حضور در کسوت نمایندگی نیز این روند را ادامه خواهم داد.

امیرحسین ثابتی

🔺لحظه آزادی مشروط مهدیه اسفندیاری از زندان فرانسه
@maktubaaat

آقای پزشکیان امروز گفته است: ترکیه، ژاپن نفت ندارند ولی وضعیت‌شان از ما بهتر است؛ ما نفت و گاز داریم ولی گرسنه هستیم.

+ چون در این کشورها کسی بدون آمادگی و برنامه نمی‌آید بگوید من برنامه ندارم و همان برنامه هفتم کافی است و رییس‌جمهور شود و بعد همان برنامه هفتم را هم تغییر دهد.

✍ محمدجواد محمدزاده

💢 آیندهٔ ملی؛ انحلال بانک یا ادغام ضرر؟ 💢

▫️ گفت‌و‌گو با دکتر ظهوریان | نماینده مجلس و کارشناس اقتصادی

🔺 چه کسی قرار است هزینه انحلال را پرداخت کند؟ مردم یا سهامدار متخلف!

🔸 در ابتدای شروع فرایند، باید از پایه پولی انجام شود، چون تا الان هیچ برخورد قضایی با سهام‌دار متخلف انجام نشده، اینکه اموال شناسایی بشود، مصادره بشود و ...

🔹 براورد بانک مرکزی نشان می‌دهد که ۱۵۰ همت برای انجام فرایند گزیر لازم است. بر اساس قانون، طبق بند ج ماده هشت برنامه هفتم، اگر فرایند گزیر موسسات اعتباری نیاز به هزینه داشته باشد، باید بر اساس اولویت داشتن اموال سهامداران متخلف آن صورت گیرد.

🔸 این ظرفیت قانونی‌ای است که می‌توان این ۱۵۰ همت زیان را از اموال سهام‌دار متخلف گرفت و باید این ظرفیت قانونی فعال شود. این امر بر عهده «هیئت انتظامی بانک مرکزی» است که هنوز از این ماده قلنونی استفاده نشده است.

🔻 #کارگروه_مبارزه_با_فساد_و_تبعیض

@makshufat

مسعود فراستی زمانی که در هفتِ بهروز افخمی کارشناس ثابت هفت بود این مسأله رو نمی‌دانست؟ تازه فهمیده؟

و سوال از شهردار بسیجی تهران آقای علیرضا زاکانی [ که این روزها در تلاش است تا با ورود افراد تیمش به شورای شهر هفتم در شهرداری تهران باقی بماند ] ؛ میشه بفرمایید تلویزیون همشهری تهران با این وضعیت هزار رنگ و کاسب‌کارانه دقیقاً قرار است در خدمت ساخت چه تصویری باشد؟

✍ محمدزاده

مکانیسم مکانیسم ماشه

ده سال پیش، سه شنبه 21مهر 94 وقتی علی اصغر زارعی به سمت مجلس میرفت فکرش را هم نمیکرد که مهمترین روز عمرش را میگذراند. امروز را نگاه نکنید که هر بچه ای مکانیسم ماشه را شنیده است، ده سال پیش عکس فریدون عباسی را کنار منتقدان چاپ کردند و بالایش نوشتند: دلواپسان! کاسبان تحریم، تندروها، ترسوها، ... هر روز یک برچسب جدید. فقط چون سالها زودتر گفتند مکانیسم ماشه حماقت است. پادشاه لخت اما زور داشت. ده سال بعد وقتی تکه های بدن فریدون عباسی زیر آوار موشک آمریکایی بود دخترش گفت: من نگران بودم پدرم زنده بماند! چون دیگر تحمل فشار تهمت ها را نداشتم. دلواپسی برای ایران هزینه دارد.
همانطور که ما 200 سال پس از ترکمانچای احساس تحقیر میکنیم، 200 سال بعد هم خواهند پرسید چطور حماقت مکانیسم ماشه را پذیرفتید؟! اسلحه روی سرتان بود؟ خاکتان اشغال بود؟ عقل نداشتید؟ چه شد؟
شاید ندانید اسنپ یعنی تقه و بشکن، «اسنپ بک» یعنی با یک بشکن برمیگردد! شکایت و استدلال هم نمی خواهد. با یک پاکت نامه. باورنکردنی است، برای اولین بار در تاریخ حق وتوی چین و روسیه را معکوس کردند چون شاید با آمریکا مخالفت کنند! چیزی نوشتند که هر وقت آمریکا دلش خواست، تق، برگردد به روز اول. به همین راحتی. امتیازات ما؟ عمر ما؟ خسارت ما؟ بی عهدی او؟ همه کشک.

به همین دلیل بود که از روز اول خود اوباما نقض برجام را شروع کرد. میدانست ایران باید بدود، «تکان بخوری ماشه را میکشم» آنها نقض میکردند و اینها میگفتند نقض آشکاری نبود! صبر کنید بهار میرسد، اما طوفان رسید. تحریم های جدید از دوره اوباما شروع شد، ترامپ هم بی رودربایستی کلا خارج شد، اینبار داخلی ها میگفتند «تکان بخوریم ماشه را میکشند».
روحانی اعلام کرد یک مزاحم خارج شد! سال بعد دیدند اروپا هم مزاحمی دیگر است. حالا فقط ایران بدون مزاحم داخل قفس برجام نشسته بود و غرب تحریم روی تحریم میگذاشت. «تکان بخوری ماشه را میکشم» و به این ترتیب دهه نود از اقتصاد ایران گم شد. یک دهه با متوسط رشد صفر، ناگهان گفتند هدف برجام اصلا اقتصادی نبود!
درست بود، برجام پروژه مهار امنیتی ایران شد. هیچ جایش اسم یمن نیامده اما وقتی کشتی ایران به سمت محاصره یمن میرفت جان کری با یک تلفن آن را لغو کرد! «تکان بخوری ماشه را میکشیم» گروگانگیری ده ساله. همان که آ.خامنه ای گفت:

یک استخوانی لای زخم گذاشتند که مثل تهدیدی همیشه بالای سر ایران وجود داشته باشد

حالا جان کری برای ایران تصمیم میگرفت.
اما گلابی های برجام در 98 رسید، تحریم و بی کفایتی و فاجعه آبان و ایران ضعیف و شلیک: قاسم سلیمانی ستون امنیتی ایران افتاد و دومینو شروع شد. سال بعد فخری زاده. مکانیسم ماشه دست ایران را بر هر ماشه ای می لرزاند. عراقچی زیر بمباران هم به مذاکره درباره ماشه میرفت. دومین جنگ ایران در قطعنامه ای رخ داد که میگفتند جلوی جنگ را گرفته. «تکان بخوری ماشه را میکشم» برجام تا آخرین ساعت با ماشه امتیاز میگرفت و در پایان هم آن را کشیدند. واقعا قابل حدس نبود؟

وقتی علی اصغر زارعی سه شنبه 21مهر94 از مجلس برمیگشت هنوز صورتش غرق اشک بود، فریاد زده بود، گریه کرده بود، التماس کرده بود، تا مرز سکته رفته بود اما 20دقیقه ای کار تمام شده بود. فردا صبح عکسش را در روزنامه زدند و مسخره اش کردند، دلواپسی برای ایران را فحش کردند.
فیلم مجلس نشان میدهد ظریف به خوبی از ماشه مطلع بود:

دوستان (منتقد) یک موضوع دارند که همه جا مطرح میکنند: برگشت پذیری

تقریبا همه از حفره عظیم برجام شنیده بودند. بارها از ظریف میپرسند "تعلیق" آمده؟ و او بارها وعده "لغو" میداد. کدام موقت؟ کدام تعلیق؟ کدام ده سال؟ با افتخار میگفتند قطعنامه ها حذف شده، در حالیکه بالاسر ایران بود.

جواد ظریف شخص نیست، نماد است. میلیاردها تومان خرج شد تا از او قهرمانی معصوم بسازند. اصولگرا عکس او را کنار سلیمانی و همت چاپ کرد، اصلاحاتی کنار مصدق. امیرکبیر زمان، سرباز وطن، معتمد رهبر، مجسمه اش را ساختند، نشان قهرمان دیپلماسی دادند، سکه ریختند و بت ساختند و ستایش کردند. واقعا چرا؟! اصلا پنج نفر خائن، بقیه چطور؟! باید این مکانیسم خطا را کشف کنیم. بهترین راهنما شخص ظریف است.
ظریف در فایل صوتی1400 دو بار تاکید میکند رئالیست نیست:

ما هنوز معتقدیم آن کسی که در میدان قوی تر است در صحنه بین المللی نیز قوی است.... ما هنوز باور نکرده ایم که اقتصاد، دیپلماسی و انسجام ملی در قدرت نقش دارند.

درک او از دنیا و منطق قدرت همینقدر رویایی است. با ناراحتی میگوید

واقعیت این است که مردم ما قهرمان بودن در منطقه را می پسندند.

و

محبوبیت من از نزدیک ۹۰% به حدود ۶۰ آمده بود ولی محبوبیت شهید سلیمانی به ۹۰ رسیده بود.

سال 404 میگوید:

نگاه ما تهدید محورست و قهرمانان ما جنگاوران هستند، اگر فرصت محور بود بازرگانان قهرمانان ما بودند

ده سال بعد برجام هم بیدار نشد

✍ سلمان معمار

ظریف دن کیشوت ما بود

ظریف یک ایدئالیست است که تصور میکرد حقوق بین الملل و قطعنامه شورای امنیت میتواند رفتار آمریکا را مهار کند:

آمریکا چاره ای ندارد نه اینکه علاقه باشد. ... آمریکا نیازمند قطعنامه شورای امنیت بود، ... این مبنای مقبولیتی جهانی دارد، یعنی واقعیت امر این است که بالاخره قاعده دارد. آمریکا نمی‌تواند این کار را بکند،...اطمینان می دهم آقای دکتر ایزدی.

فقط چند ماه بعد ترامپ با یک چرخش قلم از برجام خارج شد! تمام "قاعده" دنیای ظریف توهم بود.
او در مجلس گفت:

اطمینان میدهم زمانی که تحریم های شورای امنیت فرو بریزد تمام تحریمهای دیگر آمریکا جز تکه پاره ای از کاغذ نخواهد بود

حرفی که در جلسات کمیسیون هم تکرار کرد. آنطرف اوباما میگفت نگران قطعنامه نباشید، ساختار تحریم میماند. یعنی یکی از دوطرف ماجرا را برعکس فهمیده بود. نتیجه خیلی زود روشن شد: ما با برجام سه برابر تحریم شدیم! همان کاغذپاره های ظریف.
آمریکا فرصت را قاپید، قطعنامه ها را "موقت" کرد و تحریمهای خودش را "دائم". هم چماقی ساخت که ظریفها را میترساند و هم پیازی سه برابری در حلق ملت ایران. مکانیسم ماشه دقیقا برای جهان ظریف طراحی شده. امتیازات را داده و تحریم های اصلی را نگه داشته. 

دن کیشوت پیرمردی بود که از بس کتابهای داستانی را خوانده بود، فکر میکرد شوالیه است. ظریف دن کیشوت زمان ما بود که در دنیای توهمی با آسیاب ها میجنگید. البته کتک هایش را ما خوردیم و سرمایه ما را خرج کرد. همانطور که دن کیشوت با زمانه خودش در جنگ بود و میخواست به عقب برگردد، جهان ظریف هم قاجاری بود. ماشه را میشود کنار امتیاز توتون و تنباکو گذاشت. او سالها تلاش کرد برای قدرت خارجی اعتمادسازی کند.
ماشه نشان دهنده یک خوش بینی ناباورانه به آمریکاست: ما که برجام را نقض نمیکنیم پس چرا نگران باشیم؟ ما تازه میخواهیم برحام 2 و 3 ببندیم.
چنین اعتمادی از "تحریم تقصیر ماست" بیرون می آید. سالها آمریکا را سفید کردند. میگفتند تقصیر "بیانیه خوانی" جلیلی و "ماجراجویی" سلیمانی است وگرنه آمریکا مرض ندارد. حالا اگر پسر خوبی شویم، چرا پدر ماشه را بکشد؟! بدیم بره.
اما پذیرش ماشه یک جنبه دیگر هم میتواند داشته باشد. ظریف 84 به البرادعی گفت:

بسیاری از نامزدهای ریاست جمهوری از شکست مذاکرات ما سود میبرند

حرفی که 93 هم در آمریکا گفت. همچنن 403 در داووس:

اگر امروز به جای پزشکیان، رئیس‌جمهور جلیلی داشتید، ممکن بود یک جنگ در منطقه داشته باشید.

او به راحتی رقابت داخلی را به میز خارجی می برد.  تو گویی نماینده حزب غربگرایان است نه نماینده ایران. ظریفیسم در جایگاهی سوم می ایستد. 18 ماه پیش از ترور سران سپاه میگوید:

اگر پای ایران را به وسط معرکه جنگ بکشانند برای هیچکدام از مقام های حاکمیتی اتفاقی رخ نخواهد داد! بمب بر سر مردم ایران فرود می آید!

گویی اپوزوسیون حرف میزند. مواضع این روزهای روحانی را ببینید.
از این جایگاه اتفاقا مکانیسم ماشه چیز بدی نیست. اگر فکر کنیم در ایران کسانی هستند که میخواهند برجام را به هم بزنند پس یک چماق بالا سرشان لازم است. ماشه چیزی است که دست "ماجراجویان" ایران را می بندد، چیزی که میتواند کشتی یمن را برگرداند. ماشه میتواند ایران را "نرمال" کند. ماشه مسیر برجام 2 و 3 خواهد بود. مساله شخص و نیت نیست، تفکر است. ماشه نشان میدهد منافع غربگرایان به غرب نزدیک تر است تا ایران. این یعنی "جایگاه سوم".

ظریف نماد شده است، بت است، الگوست. ظریف نسخه های ریشو و کراواتی زیادی دارد. آنها بهترین سرمایه غرب هستند، میلیونها دلار صرفه جویی و بی نیاز از جاسوسی. رایگان شمشیر تو را بر گردن علی میگذارند. فقط کافیست در ذهنش بکاری "مذاکره مقدس است، گفتگو همیشه خوبست" دیگر میز را هم بمباران کنی آماده امتیازدهی نشسته است. کافیست در ذهنش بکاری "مذاکره جلوی جنگ را میگیرد" خودش میرود ته مانده داعش را با توافق آستانه نجات میدهد و چند سال بعد همانها سوریه و کمر محور مقاومت را میشکنند و جنگ را به ایران میکشند. کافیست در ذهنش بکاری دوران قدرت گذشته، ما با حقوق میتوانیم دنیا را نجات بدهیم، شورای امنیت مهمترین است، هر توافقی بهتر از توافق نکردن است، دنیا یعنی جهان غرب، ... 

ظریف دن کیشوت ما بود، وامانده در گذشته، ناتوان از درک واقعیت، گله مند از محبوب نبودن، مقاوم برابر بیداری، سخنوری توانا، شیرافکن در روایت، آداب دان و البته ضعیف. اما مهمتر از دن کیشوت، سانچو پانزاست. همسفری که از توهم او آگاه بود ولی به سودای "حکومت جزیره" از دن کیشوت قهرمان میساخت. نگران سانچوها باشیم که ظریف را در راس نشاندند، او را باد کردند، قهرمان قلابی را قالب کردند و قهرمانان واقعی را تکه تکه و ماشه آفریدند تا به جزیره های قدرت برسند.
برجام عوایدی هم داشت اما آبنبات قبل از تجاوز به یاد کسی نمی ماند. کمدی برجام برای ما تراژدی شد.

✍ سلمان معمار