اشخاص مختلف دنیا را به صور مختلف می‌بینند، زیرا حواس ما، اگرچه به ظاهر یکی است، دنیا را متفاوت دریافت می‌کنند.

ما نمونه‌ای از این حقیقت را در معانی مبهم و نامحدود کلمات می‌بینیم. یک کلمه واحد ممکن است برای اشخاص مختلف معانی گوناگون در برداشته باشد.
بنابراین زبان قادر نیست که افکار دقیق ما را بیان کند، و این ناشی از آن است که حواس ما برای دریافت صحيح عالم نابسنده است.
از دانستن این حقیقت چه چیز نتیجه می‌شود؟ ضرورت تساهل و اغماض.

از آنجا که ما حداکثر قادریم که به امور محتمل پی ببریم نه به يقينيات، و از آنجا که حتی این امور محتمل را اشخاص مختلف به صورت‌های مختلف مشاهده می‌کنند، ما نباید عقاید خود را به دیگران تحمیل کنیم.

«با یارانت به تعقل سخن بگوی، و نیز اجازه بده تا آنان تعقل کنند.»

▪️جان لاک- #هنری_توماس/ مترجم: فریدون بدره‌ای- صفحه: 354

#جان_لاک


@NazariyehAdabi