زبان سرخ

آهای نسیم شمال این قدر مکش فریاد
تو را چه کار به شیراز و بصره و بغداد
برای حفظ لسان خوب گفت آن استاد
به پای شمع شنیدم ز قیچی فولاد

زبان سرخ سرِ سبز می‌دهد بر باد

تو را چه کار که سنگک سیاه یا تلخ است
تو را چه کار که امروز غره یا سلخ است
همان حکایت دیوان قاضی بلخ است
گناه کردن علاف و کشتن حداد

زبان سرخ سرِ سبز می دهد بر باد

تو کیستی که سخن از لباس و جامه کنی
هزار مسخره بر خرقه و عمامه کنی
به شهر هر چه شود درج روزنامه کنی
از آن بترس که ناگه بیفتی از بنیاد

زبان سرخ سرِ سبز می‌دهد بر باد

تو را چه کار که مخلوق واله و ماتند
برهنه‌اند تمامی گرسنه و لاتند
ز لات و لوت چه خواهی که جزو امواتند
ز مردگان مطلب عقل و علم و استعداد

زبان سرخ سرِ سبز می‌دهد بر باد




#سید_اشرف_حسینی
معروف به نسیم شمال


کانال ادبی ویر
@vir486