خواهر جاویدنام آرمیتا گراوند، به مناسبت سالگرد جان‌باختن او، ویدیویی از مزارش منتشر کرده است. آرمیتا، دانش‌آموز ۱۷ ساله، روز ۹ مهر ۱۴۰۲ در متروی میدان شهدای تهران، بنا بر گزارش‌های منتشرشده به نقل از شاهدان عینی، پس از برخورد خشونت‌آمیز یکی از مأموران حجاب‌بان بر سر حجاب اجباری، دچار آسیب مغزی شد و به کما رفت. او پس از ۲۸ روز بستری در بیمارستان فجر تهران، در ۶ آبان جان باخت. دوران بستری آرمیتا با فضای امنیتی، محدودیت دسترسی خبرنگاران و فشار بر خانواده‌اش همراه بود و جزئیات آنچه در واگن مترو بر او گذشت، هرگز به‌طور شفاف و مستقل روشن نشد.

وال‌استریت ژورنال گزارش داده جی‌دی ونس با موافقت ترامپ، در نامه‌ای به محسن رضایی خواستار ازسرگیری مذاکرات شده است؛ تلاشی برای جلوگیری از حمله تازه به ایران، در حالی که تهران و واشنگتن بر سر ترتیب اجرای تعهدات اختلاف دارند.

همسر جاویدنام سعید تروند، در ویدیویی بر مزار او، آرزو می‌کند شادی و آرامشی که جان‌باختگان برای رسیدن به آن جان دادند، روزی محقق شود. در کنار او، آریامهر، به جای پدر شمع‌های تولدش را فوت می‌کند.
سعید تروند، ۳۳ ساله، اهل روستای چالاب از توابع مهران در استان ایلام، مهندس و پیمانکار صنایع نفت آبادان و پدر آریامهر بود. او شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی در خیابان امیری آبادان، هدف شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. بنا بر روایت دریافتی، نیروهای حکومتی از فاصله نزدیک با ساچمهٔ شکاری به او شلیک کردند.
پیکر سعید پس از پنج روز تأخیر و گرفتن تعهد کتبی از خانواده مبنی بر خودداری از اطلاع‌رسانی رسانه‌ای تحویل داده شد. او روز ۲۳ دی‌ماه در زادگاهش، روستای چالاب مهران، به خاک سپرده شد.

خانواده جاویدنام آرمان عابد مقامی، روز ۵ آبان ۱۴۰۵، زادروز ۳۶ سالگی او را بر مزارش گرامی داشتند. خواهرش نوشت: «باید خودت بودی، تولدتو می‌گرفتیم، خودت شمع‌هاتو فوت می‌کردی، کیکتو می‌بریدی… همه این کارها رو من جات کردم، ولی هیچ‌کس نمی‌دونه چی بهم داشت می‌گذشت.»
آرمان عابد مقامی، ۳۵ ساله و اهل محله یخ‌سازی رشت، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات در میدان یخ‌سازی، هدف شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. بنا بر روایت نزدیکانش، دو گلوله جنگی به پهلو و قفسه سینه‌اش اصابت کرد و تعداد زیادی ساچمه نیز به بدنش نشست. دوستانش او را به بیمارستان رازی رشت رساندند، اما بر اثر شدت جراحات و خونریزی جان باخت.

جاویدنام محمدصالح کارگر شورکی، ۱۸ ساله و اهل میبد در استان یزد، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات در این شهر، با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به سرش کشته شد. پیکر او در زادگاهش، شهرستان میبد، در فضایی شدیداً امنیتی و تحت فشار بر خانواده‌اش به خاک سپرده شد.