راحله معینی ساکن محله یوسف آباد تهران، در تاریخ ۱۸ دی در تجمعات سعادت آباد، به همراه دوستش از ناحیه پا زخمی شده بود
آن دو در کوچه ای پنهان می‌شوند و منتظر یکی از دوستانشان بودند که با ماشین بیاید و آن دو را به بیمارستان برساند. اما وقتی ماشین می‌آید هیچ اثری از این ۲ نفر نبوده و خانواده‌شان نیز هیچ اطلاعی از آنها ندارند و به شدت نگران هستند.
با وجود پیگیری‌های مکرر هیچ نهادی پاسخگو نیست و آنها مفقود شده‌اند.
راحله معینی ۲۳ ساله و تک فرزند خانواده است و
در مدلینگ فعالیت داشته و با چندین مجله مد نیز همکاری داشته است.
دانشجو هستند او دانشجوست و از ایتالیا برای دیدار خانواده به ایران آمده بود و نسبت به مسائل جامعه بسیار دغدعه‌مند و مسئولیت‌پذیر بود.
دوست او نیز همراه او ناپدید شده است اما خانواده‌اش ترجیح داده‌اند که اسم و تصویرش رسانه‌ای نشود.

.
جاویدنام میلاد حسن‌زاده ۱۸ ساله در تاریخ ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران توسط تروریست‌های خامنه‌ای، با دو تیر جنگی که به پا و شکمش اصابت کرد و بعد از ۴ عمل جراحی، روز شنبه ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد.

او قبل از رفتن به خیابان وصیتی کوتاه نوشت:
«من که دارم میرم اگه کشته شدم یا حتی اگه دستگیر شدم شاد باشین چون ترجیه دادم باغیرت و باشرف زندگی کنم
اگه قراره بمیرم همان بهتر که در راه شجاعت و غیرت شهید بشم.
اگرم هر بلایی سرم اومد میخوام خبرش مثل بمب بترکه تا بشم الگو بقیه هم نسلی هام.
میلاد حسن‌زاده ۱۴۰۴/۱۰/۱۲ »

جمهوری اسلامی یک میلیارد و هفتصد میلیون از خانواده او طلب کرد تا پیکرش را تحویل بدهد. خانواده دو انتخاب دیگر در صورت عدم قبول این پیشنهاد داشتند.
یا پیکرش را در یک گور جمعی خاک کنند و یا اعلام کنند که میلاد حسن زاده بسیجی بوده است.
هرگز اجازه نخواهیم داد که نام و یاد این فرزند شجاع ایران، آلوده و خونش تباه شود.
او فرزند عزیز ایران بود نه سرسپرده و مزدور خامنه‌ای قاتل.

پریسا لشکری مادر یک کودک هفت ساله بود. او روز شنبه ۲۰ دی در جریان خیزش نورآباد ممسنی زخمی شده بود. زنگ زد به خانواده‌اش که بیایند او را ببرند. اما تروریستهای خامنه‌ای زودتر رسیدند. او را به همراه تعدادی مجروح دیگر بردند و پس از چند روز از سپاه نورآباد با خانواده‌اش تماس گرفتند که بیایند پیکرش را تحویل بگیرند.
در پیکر او آثار چند گلوله وجود داشت از جمله یک گلوله به قلب که به عنوان تیر خلاص به او زده شده بود.

جنایتی که اینها در حق مردم ایران کردند، در تاریخ سابقه ندارد.

محمد میرزایی به شهادت دوستانش جوان با ادب، با معرفت و باعشقی بود که کار تاسیسات ساختمان در شهر ساری انجام می‌داد.
در همین ویدیو لبخندش و مهربانی‌اش برای همیشه در یاد می‌ماند.
روز ۱۸ دی در نزدیکی میدان ساعت شهر ساری قاتلان خامنه‌ای با اسلحه جنگی به او شلیک کردند. گلوله به شکمش اصابت کرد و براثر آن جان خود را از دست داد.
پیکر او با فشارهای امنیتی در روستای "زیدعلیا" از توابع ساری به خاک سپرده شد.

فائزه مستعان تنها ۲۰ سال داشت. در فردیس کرج با کلاشنیکوف به قلبش شلیک کردند.
پیکر بی‌جانش را به خانه آوردند تا دست تروریستهای خامنه‌ای نیفتد. جایی که مادرش تا صبح فرصت داشت آن کالبد بی‌جان را در آغوش بگیرد و با پاره تنش وداع کند.
مادری که انگار قلب تیر خورده تمام ایران را در آغوش گرفته بود.
از یاد نمی‌بریم و تا زنده ایم فراموش نخواهیم کرد. بعد از ما تا تاریخ، تاریخ است با این تصاویر به یاد نسل‌های بعد خواهد آورد که چگونه مردمانی در این سرزمین برای آزادی و برای ایران و برای زندگی ایستادند.

تصویر و پیام دریافتی:

سلام وقت به خیر میخاستم مشخصات یکی از مزدور های بسیجی به اسم مهرداد مرادی رو بدم. این مزدور طلبه حوزه علمیه شهر هرسین از توابع کرمانشاه هست که تو کشتار های 18 و 19 دی تو کرمانشاه دست به تیراندازی به سوی معترضان زد و با اسلحه کلاشینکف تو شهرها و شهرستان‌ها گشت زنی میکرد. در صورتی که حتی عوامل سپاه هم از ترس مردم خیلی جاها جرئت گشت زنی در سطح شهر رو نداشتن و یکی دیگه هم بسیجی مجتبی جمشیدی تنها از روستاهای اطراف شهر بیستون هست که فرمانده پایگاه بسیجه و به صورت خود جوش میرفت و ایست بازرسی میزدن و خودرو های مردم رو تفتیش میکردن و در روز ۱۸ دی ماه در شهر کرمانشاه حضور داشته و به طرف مردم تیر اندازی میکردن من عکس مهرداد مرادی رو گیر آوردم ولی متاسفانه عکس مجتبی جمشیدی رو نتونستم پیدا کنم.

پیام دریافتی:

«سلام مسیح جان
خواستم یک گزارش بهت بدم.
سپاه و اطلاعات میرن توی روستاها به هرکی که از قبل مجوز سلاح شکاری دادن (مثل تفنگ پران و یا برنو ) رو ازشون میگیرن و یک رسید بهشون میدن که بعدا بهتون تحویل میدیم.
این خبر برای کرمانشاه هست.

از این ترسیدن که مردم ملکشاهی و کرمانشاه و کلا غرب کشور از اون سلاح های شکاری استفاده کردن برای دفاع از خودشون.

دارن همه رو جمع میکنن
لطفا خبر رسانی کنید.»

پیام دریافتی:

«سلام تا ساعت ۱۴روز شنبه ۲۰ دی طبق اعلام یکی از کارکنان علوم پزشکی رشت ۱۰۲۴ گواهی پزشکی ثبت شده.

دوستم از نزدیک دیده که یه ماشین تریلی ماموت پر جنازه رو و سردخانه هم پر هست.
فامیلش باغ رضوان کار میکرده همه جارو نشونش داده روز دوشنبه اونجا بوده.

تقریبا هرجا میرفتن تو خیابون شلیک میکردند.

عابر راننده رهگذر حتی داخل بالکن آپارتمان خونه کشتن. تک تیرنداز زده.
مردمم تو خیابان با ام پی ۵ و کلاش کشتند.

بیشترشون که جز عاملین بودن
عضو سپاه قدس بودن و مدافعین حرم.
حتی به زخمی ها تیر خلاص میزدن

یه مادری در باغ رضوان میگفت پسرم بهم زنگ زده که من زنده هستم تیر به پام خورده نمیدونم کجام فقط میدونم داخل یه کانکسم که با پرس جو کانکس رو پیدا کرده که همون تریلی ماموت بوده. گفته بچم داخل زنده‌ست لطفا در رو باز کنید بیارمیش بیرون که در جواب گفتن باید همونجا بمونه تا بمیره!!!

زیاد داد و بیداد کنی تو رو هم میکشیم میندازیم داخل تریلی.
روایت کشتن خیلی زیاده این یکی از دردناکترینشون بود که بچه‌ش تا صبح میمیره

علتی هم که خیلی از بانک ها ادارات دولتی و مساجد رو مردم آتیش زدن این بوده یا بالاش تک تیرانداز بوده و مردم رو میزده یا محل اسقرار و تجدید قوای نیروی سرکوب بوده.

از پنجشنه ساعت ۲۲.۳۰ حکم تیر اومده
جلوی مسجد حافظ آبادم کلی آدم کشتن با تاکسی ون سبز جنازه هارو بردن

کلا بیشتر کشته ها از ساعت ۲۲.۳۰پنجشنبه تا ۲۴جمعه بوده یعنی تو ۲۵.۵ساعت

۱۵۰ پول تیر میگیرن ۶۰۰ وثیقه برای خسارت وارده به شهر جنازه رو میدن.

بعضی ها ندارن میگن نمیخوایم به بعضی‌هام پیشنهاد صدور کارت بسیج برای کشته شده رو میدن که امضا کنن جز بسیج بوده و بهشون وعده حقوق ماهیانه شهید میدن تا جنازه رو تحویل بدن.

شهر شفت ۱۰کشته
تقریبا منطقه ای در گیلان نیست کشته نداده باشه»

قاسم وکیلی، ۴۰ ساله، قهرمان آفرود ایران و دارنده‌ی مدال مسابقات جهانی، پدر یک فرزند هشت ساله بود که در جریان حمله‌ی مأموران حکومتی در قزوین جان خود را از دست داد.

او شب پنجشنبه، با شلیک چند گلوله‌ جنگی از ناحیه‌ی دست و شکم مجروح شد و توسط برادرش به بیمارستان پاستور قزوین منتقل گردید. پس از انجام عمل جراحی در ناحیه‌ی شکم و کلیه، پزشکان از موفقیت‌آمیز بودن عمل و بهبود وضعیت او خبر دادند. حتی بعد از به‌هوش آمدن، برادر کوچکش توانست برای مدتی کوتاه با او ملاقات کند، اما پس از آن اجازه‌ی ملاقات به هیچ‌کس داده نشد.

روز بعد نیروهای حکومتی در حمله شبانه به داخل بیمارستان، او را با شلیک گلوله به سر به قتل رساندند. بنا بر گزارش‌ها، به مجروحان اجازه‌ی ترخیص داده نمی‌شد و بسیاری از زخمی‌ها در همان مراکز درمانی کشته شدند.

پیکر قاسم وکیلی به خانواده‌اش تحویل داده نشد و برای هر گلوله‌ای که به او شلیک شده بود، مبلغ ۳۰۰ میلیون تومان به‌عنوان «هزینه‌ گلوله» مطالبه کردند. در نهایت، از خانواده تعهد گرفتند که با هیچ رسانه‌ای مصاحبه نکنند و اعلام کنند که فرزندشان بسیجی بوده و توسط «تروریست‌های مسلح» کشته شده است.

ویدیو و پیام دریافتی:

فقط ۱۶ سال داشت. جاوید نام پسر بختیاری ابوالفضل باجول از ویلاشهر اصفهان را کشتند. روز ۱۹ دی‌ماه با گلوله جنگی به سرش شلیک کردند.
فرستنده پیام نوشته است که رد خون هنوز بر روی سنگفرش شهر باقی مانده است و هر روز مردم آنجا را گلباران می‌کنند.
وقتی به سرش شلیک کردند که این نوجوان بختیاری می‌خواست از پشت دیوار به آن سمت  نگاه کند.»

ویدیو و پیام دریافتی:

مهدی میرزایی ۲۳ ساله و تک فرزند بود و در تهران آرایشگری می‌کرد. روز ۱۸ دی تروریستهای خامنه‌ای او را نیز با شلیک گلوله به قلبش به قتل رساندند. پس از این جنایت مادر او را تهدید کردند که اگر نگویی پسرت بسیجی بوده، پیکرش را برای خاکسپاری پس نمی‌دهیم. وقتی مادر او قبول نکرده است که پسرش به نام قاتلان و تروریستها شناخته شود، گفتند که باید پول بدهی.

فرقه‌های تبهکار، جنایتکار و مافیایی نیز به اصول و حداقل‌هایی از انسانیت پایبندند و پس از جنایت، پیکر قربانیان را گروگان نمی‌گیرند تا برای خود از خانواده‌های داغدار، درآمدزایی کنند.
شما چه جنایتکارانی هستید که هیچ خط قرمزی برای رذالت و جنایت ندارید؟

دیانا بهادر فقط ۱۹ سال داشت.
او عاشق موتورسواری و هیجان و عاشق زندگی بود.
این بلاگر اهل گنبدکاووس در گرگان با شلیک گلوله قاتلان خامنه‌ای روز ۱۹ دی ‌ماه کشته شد. صفحه او در اینستاگرام با عنوان «بیبی رایدر» بیش از صد هزار دنبال کننده داشت‌.
آنها به شور زندگی شلیک کردند.

ویدیوی دریافتی:

هشدار: حاوی صحنه‌های دلخراش

جمهوری اسلامی در شهر کرمانشاه نیز دست به قتل‌عام مردم زده است. تعداد اجساد در این شهر به اندازه‌ای بود که به جای انتقال به پزشکی قانونی، اجساد را به ورزشگاه اصلی کرمانشاه (ورزشگاه امام) منتقل کرده بودند. در این پنج دقیقه و سی ثانیه ویدیو تنها پیکرهای کشته شدگان مرد مشخص است و پیکر زنان به جایی دیگر که امکان تصویربرداری وجود نداشته، منتقل شده است.
حجم کشتار و توحش تروریستهای حاکم بر ایران در آدم‌کشی، بی‌شک مصداق «جنایت علیه بشریت» است.

ویدیو و پیام دریافتی:

هشدار: حاوی صحنه‌های دلخراش

«سلام مسیح جان قائمشهر خیلی شلوغ شده بود هجدهم و نوزدهم دی‌ماه. مردم فرمانداری رو اتش زدند و حرومزاده‌های جمهوری اسلامی مامور برق بیچاره رو با تفنگ جنگی زدند و کشتند. حین کار بود بنده خدا و با ماشین اداره برق هم اومده بود ولی با تیر زدن توی سرش. افتضاح بود.»

سونیا صالحی راد در ۱۹دی ماه در محله صدرای شیراز به دست قاتلان حکومت با گلوله جنگی به سرش از فاصله ۶ متری کشته شد. او در روستای قلات با تدابیر امنیتی شدید به خاک سپرده شد.
سونیا معلم زبان بود و به شهادت تمام شاگردان و دوستانش انسان بسیار فرهیخته و مهربانی بود و صدها شاگرد کودک و نوجوان داشت که عاشقانه دوستش داشتند.

رزیتا رخ‌زاده دختر شجاع، توانمند که در رشته مهندسی مکانیک تحصیل کرد و با شکستن کلیشه‌های جنسیتی به عنوان مکانیک خودرو کسب و کار خود را راه انداخته بود، روز هجدهم دی‌ماه در منطقه صادقیه تهران از ناحیه پهلو هدف گلوله قرار گرفت.

خواهر او با موتور او را به می‌خواست به بیمارستان ببرد اما شدت جراحات به حدی بود که قبل از رسیدن به بیمارستان جانش را از دست داد.

او در یکی از آخرین ویدیوهایی که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده بود می‌گوید:

«ما حیف شدیم، حیف بودیم، ما تلاشگر بودیم، شجاع، جسور، پر از رویا، امیدوار، ما زیبا بودیم، حیف، حیف جوونیمون که مفت چنگ اینا شد»

پس از به قتل رسیدن رزیتا رخ‌زاده، خانواده او به شدت زیر فشار امنیتی قرار گرفتند که مرگ او را رسانه‌ای نکنند اما سرانجام از طریق دوستان و بستگان این جنایت نیز برملا گردید.
یاد و خاطره این دختر توانمند و شجاع ایران انگیزه ماست تا روزی ایرانی بسازیم که او و هزاران جوان شجاع و مستعد مانند او آرزوی ساختن و زندگی در آن را داشتند.

دانیال دیانی تنها ۲۴ سال داشت. باهوش و دارای استعدادی درخشان بود که در رشته حقوق در دانشگاه رازی کرمانشاه تحصیل می‌کرد.
روز پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه در شهر کرمان زادگاهش با شلیک دو گلوله به قلب و چشم جاودانه شد.
او پیش از این در انقلاب زن زندگی آزادی نیز مشارکت داشت و گلوله ساچمه‌ای خورده بود.

در ویدیویی که از او منتشر شده در جواب کسی که از او می‌پرسد ده سال دیگر خودت را کجا می‌بینی جواب می‌دهد: «زندان اوین» و توضیح می‌دهد اینجا جایی‌ست اگر کار خوب انجام بدهی از زندان اوین سر در میاوری.

«مجتبی زیادی» یکی از کشته شدگان شهر ملایر بدد. در شهر کوچکی که سپاه تروریستی پاسداران برای سرکوب مردم از سلاح‌های جنگی استفاده کردند که بر اثر آن بسیاری کشته و مجروح شدند.
او پدر دو کودک بود و روز ۱۹ دی‌ماه در خیابان قائم‌مقام ملایر به دست تروریست‌های جمهوری اسلامی به قتل رسید.

ویدیو و پیام دریافتی:

«سلام مسیح جان این فیلم روز ۲۱ دی حدود ساعتهای ۷ عصر بود که ما رفتیم دور میدون رستاخیز کرج که بهمون تیراندازی شد. اول رفتیم توی یک کوچه و دوباره برگشتیم که دیدیم سر کوچه ۹ رستاخیز یک خانم زیر ۵۰ ساله تیر خورده بود. موهای کوتاهی داشت اما فرصت نشد اسمش رو بپرسیم. تا اومدیم کمکش کنیم همون موتوری های دو ترک سپاه بهمون ساچمه و تیر زدن و اون زن رو سوار ماشین کردن و با خودشون بردن. من و بقیه که اونجا بودیم بیشترمون ساچمه خوردیم و اصلا خبر از وضعیت اون زن دیگه نداریم.»

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو به روشنی نشان می‌دهد که چه کسانی به تخریب اموال مردم اقدام می‌کردند. همانهایی  که شهروندان را می‌کشتند به اموالشان هم اینچنین خسارت می‌زدند.
این ویدیو را بزنید توی دهن همه ماله‌کشان و خون‌شویان جمهوری اسلامی که می‌گفتند حساب اعتراض از اغتشاش و آسیب زدن به اموال مردم جداست!