ویدیو و تصاویر دریافتی:

این تصاویر مربوط به شامگاه روز هجدهم‌ دیماه در شهر گرگان است. شبی که مردم با دست خالی مقابل مزدوران تا دتدان مسلح خامنه‌ای ایستادند و این لحظات را خلق کردند. باشد تا آیندگان بدانند مردم گرگان نیز مانند مردم سراسر ایران برای آزادی این سرزمین چه کردند.

ویدیو و تصاویر دریافتی:

هشدار: تصاویر دلخراش و آزاردهنده

این ویدیو که برایم ارسال شده است مربوط به پیکر کشته شدگان در بیمارستان انصار در منطقه نارمک تهران است. بسیاری از اینها برای درمان و رسیدگی پزشکی به بیمارستان منتقل شده بودند و نیروهای امنیتی اجازه درمان به کادر پزشکی ندادند. در موارد متعدد نیروهای سپاه خود با زدن تیرخلاص و یا انتقال پیکرهای زخمی به سردخانه باعث مرگ مجروحین شدند.
جنایتی که ابعاد آن هنوز به طور کامل مشخص نیست اما بر اساس همین مقدار شواهد و مستنداتی که منتشر شده است، به روشنی جنایت علیه بشریت است.

این ویدیو را برادر جاویدنام‌ محمد امین سلامی، در اینستاگرام خود منتشر کرده است. آخرین سلفی با برادری که در کاوری پیکرش راهی محل خاکسپاری ست. حتی تماشای این ویدیو درد دارد.
دردی که همه در سینه داریم و آن را نگه می‌داریم تا برسد آن روز که می‌دانیم خواهد رسید.
محمد امین سلامی ۲۶ سال داشت که روز ۱۸ دی در کرمانشاه کشته شد.

تصویر و پیام دریافتی:

صدای محمد مدرسی باشید

امیررضا میرزایی متولد سال ۷۶ بود و فوق دیپلم مدیریت داشت. در شهر واوان و در خیابان گلدشت مطهری شب جمعه ۱۹ دی ماه، تروریست‌های خامنه‌ای به سرش شلیک کردند.

امیر وقتی در تجمعات بود، مامورها شروع به شلیک مستقیم می‌کنند. او برای محافظت از مادر و خواهرانش آنها را به یک کوچه ی فرعی می‌برد. اما لحظه‌ای برمی‌گردد که ببیند ایا مامورها هنوز به دنبالشان هستند یا نه و همین که سرش را از کوچه بیرون میاورد تا نگاه کند به سر امیر رضا شلیک می‌کنند.
او همانجا جلوی خواهران و مادرش جانش را از دست می‌دهد و جاودانه می‌شود.

پیام دریافتی:

«برای آن‌هایی که می‌خواستند بدانند جاویدنام ایمان کاظمی که بود و چرا نامش برای همیشه جاودانه شد:

ایمان فرزند آخر خانواده بود؛ مهربان‌ترین، آرام‌ترین و شریف‌ترین عضو خانواده. مهندس ایمنی بود و کارش را با نهایت تعهد و مسئولیت‌پذیری انجام می‌داد.

آن‌قدر انسان بود که در تمام ۴۵ سال زندگی‌ام، انسانی با این میزان شرافت، وجدان و پاکی کمتر دیده‌ام. با اینکه فقط ۳۰ سال داشت، اما فهم و درکش از انسانیت بسیار فراتر از سنش بود. دغدغه همیشگی‌اش مردم ایران بود؛ می‌خواست کاری کند، هرچند کوچک، برای آرامش و آسایش مردم این سرزمین.

روز پنج‌شنبه ۱۸ دی، در نازی‌آباد، قلب مهربانش را با گلوله کلاشنیکف دریدند.

جمهوری اسلامی چیزی جز سوگوار کردن مردم ایران در کارنامه‌اش ندارد. حاکمانی که امروز بر ایران حکومت می‌کنند، هیچ نشانی از وطن‌دوستی و انسانیت در وجودشان نیست؛ تنها دغدغه‌شان حفظ قدرت است، حتی به قیمت جان پاک‌ترین فرزندان این خاک.

ایمان کاظمی زنده است؛
در شرافتش، در انسانیتش،
و در نامی که برای همیشه جاودان خواهد ماند.»

خبر فوری:
ساعتی پیش در بلوار معلم شهر بندرعباس انفجاری مهیب در یک ساختمان چند طبقه مسکونی، خسارات گسترده‌ای به جا گذاشت.
انفجاری که کاملا مشابه انفجارهای پهپادهای انتحاری در جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل بود.
برخی گزارش‌های غیر رسمی از کشته شدن چهار نفر در محل انفجار خبر می‌دهد. با این حال اسم و مشخصات قربانیان اعلام نشده است.
رسانه‌های رسمی جمهوری اسلامی باز هم نشت گاز را علت انفجار دانسته‌اند.

خبر فوری:
لحظاتی پیش وقوع حداقل دو انفجار مهیب در محدوده سایتهای نظامی و امنیتی پرند واقع در شمال شرق تهران گزارش شده است.
همزمان با این انفجارها تصاویری از انفجار در بندرعباس و گزارش‌هایی از شنیده شدن صدای انفجار در چند شهر دیگر ایران نیز در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است

ایلیا ولی‌پور اهریجانی تنها ۱۸ سال داشت. او را روز هجدهم دی‌ماه در گوهردشت کرج ابتدا با تفنگ ساچمه‌ای زدند. همین که افتاد بالای سرش رسیدند و به قلبش با گلوله جنگی شلیک کردند.
او تک فرزند و امید یک خانواده بود.
جنایتی لز میان دهها هزار جنایت که در طی دو روز تروریستهای خامنه‌ای انجام دادند. جنایاتی که بخشیده و فراموش نخواهد شد.

زهرا علیزاده، بازیکن تیم ملی فوتبال ایران، از کناره‌گیری‌اش از تیم ملی خبر داد و گفت اولویت او در شرایط فعلی «ایستادن در کنار مردم» است. او روز شنبه ۱۱ بهمن، در پیامی اینستاگرامی نوشت تا زمانی که «درد و رنج هموطنانم ادامه دارد، در مسابقات ملی حضور نخواهم داشت...
...تيم ملى هميشه براى من نماد افتخار و ايستادگی بوده. ولى امروز مهم‌ترين اولويت من مردم سرزمينم و دلی است که براى آن‌ها می‌تپد.»

این بازیکن تیم ملی فوتبال گفته است که «این خداحافظی از سر دلی پر از درد و نگرانی برای مردمی است که شایسته‌ بهترین‌ها هستند.»

کوثر کمالی، نیز در واکنش به کشتار مردم از سوی جمهوری اسلامی با انتشار پستی در اینستاگرام از تیم ملی فوتبال کناره‌گیری کرد.

او در این باره نوشت: «نمی‌توانم تظاهر کنم همه‌چیز عادی است. این تصمیم از سر خشم نیست، از سر آگاهی‌ست. از بی‌احترامی نیست، از احترام به وجدانم است. امروز، نه از فوتبال، بلکه از تیم ملی خداحافظی می‌کنم؛ به امید روزی که دوباره بشود با دلِ آروم، برای مردم بازی کرد.»

جاویدنام حمید مهدوی آتش‌نشان بود. او همان کسی بود که ویدیویی از او وایرال شد که نشان می‌داد مجروحی را در مشهد زیر شلیک گلوله‌ها به دوش می‌کشد تا او را به عقب بیاورد. او در آن شب چندین زندگی را اینچنین با به خطر انداختن جانش نجات داد و در نهایت شلیک گلوله‌ای جان عزیزش را گرفت. او را با شلیک گلوله به گلویش کشتند در حالی که مشغول امدادرسانی به یک مجروح دیگر بود.
تا روزی که ایران باشد نام و یاد او و انسان‌های شجاع و با شرافتی چون او زنده خواهد بود.

فقط ۲۳ سال داشت و تازه خدمت سربازی‌اش تمام شده بود. روز ۱۹دیماه در شهرک صدرای شیراز با گلوله جنگی به سرش شلیک کردند. پیکر او را پس از چند روز جستجو در سردخانه بیمارستان برای پیوند اعضا پیدا می‌کنند.
به دوستاتش گفته بود اگر من کشته شدم نگذارید اسمم فراموش شود.

این فایل صوتی آخرین مکالمه جاویدنام بهنام درویش با مادرش است. او خطاب به مادرش که نگران اوست این شعار را با لحنی شوخ تکرار می‌کند که «توپ تانک فشفشه دیگر اثر ندارد، به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد»

ساعتی پس از این گفتگو مزدوران خامنه‌ای به سرش شلیک می‌کنند و او جاودانه می‌شود.

مگر می‌شود شما را فراموش کرد؟ مگر می‌شود ایران را گذاشت که در دست قاتلان تو و هزاران جوان شجاع و زیبا مثل تو باقی بماند؟

جاویدنام علی جاوید به همراه دختر نوجوانش (شیوا جاوید) در اعتراضات شهر مشهد شرکت داشتند. روز ۱۸ دی پدر هدف گلوله جنگی تروریست‌های خامنه‌ای قرار گرفت و کشته شد.

دخترش همان روز ناپدید می‌شود و پس از روزها جستجو در نهایت با سر و صورتی شکسته و خونین و بدون آنکه جای گلوله‌ای در بدنش باشد در میان پیکر شهروندان کشته شده دیگر پیدا می‌شود.

این دختر نوجوان را در اسارت و با ضربات به سر و صورت کشته بودند. شیوا جاوید متولد ۱۳۸۶ بود.

این پدر و دختر در کنار هم در آرامگاه بهشت رضا، بلوک ۵۰، ردیف ۳۰، قطعه ۱۵ به خاک سپرده شدند.
نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم.

جاویدنام میلاد غلام‌زاده در تاریخ ۱۷ دی‌ماه در خشکبیجار گیلان با شلیک مستقیم گلوله به سرش توسط نیروهای بسیج کشته شد. برای انتقال پیکرش از ترس آنکه نیروهای حکومتی جسد او را ندزدند، پیکر را زیر پا در عقب خودرو گذاشتند و خواهرش روی پیکر خونین برادر دراز کشید تا پیکر به محل امنی منتقل شود.
خواهری که تمام بدنش غرق در خون برادرش شد تنها برای اینکه پیکر برادرش به دست جنایتکاران و جسد‌دزدان خامنه‌ای نیفتد.
قساوت و جنایات تروریستهای خامنه‌ای در تاریخ ایران مانند ندارد.

نوید ناظمی ملکی فقط ۱۷ سال داشت. نوجوان هنرمندی که با همان سن و سال کم به درد مردم و جامعه خود بی‌تفاوت نبود و اعتراض خود را با زبان شعر و رپ‌خوانی بروز می‌داد.
او در خیزش ملی ایرانیان یکی از اولین کشته‌شده‌ها در شهر ساوه بود.
نام او در میان کشته‌شدگان به دست تروریستهای خامنه‌ای کمتر شنیده شده است. امتداد صدایش هستیم.

جمهوری اسلامی حکومتی جنایتکار است که مردم را به گلوله می‌بندد و کادر درمان و پزشکان را به خاطر مداوای مجروحین بازداشت و زندانی می‌کند. دکتر علیرضا رضایی اورولوژیست بیمارستان آتیه، دکتر امیر خسروانی تهرانی کارشناس بیهوشی، امید پورصالح و فاطمه افشاری هر دو کارشناس اتاق عمل در همین بیمارستان (آتیه) به خاطر تلاش برای کمک به مجروحین بازداشت شده‌اند و از سرنوشت و شرایطشان اطلاعی در دست نیست.
صدای کادر درمان و پزشکان شریف این سرزمین باشیم.

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو مربوط به شهر جویبار در استان مازندران روز جمعه ۱۹ دی‌ماه است. شهروندی گوشه‌ای ایستاده و در حال فیلمبرداری از سرکوبگرانی‌ست که حیدر حیدر گویان در حال پیشروی در خیابان هستند. چند ثانیه بعد ناگهان خودش توسط یکی از همین افراد هدف شلیک مستقیم قرار می‌گیرد.
از هویت و سرنوشت این شهروند اطلاعی نداریم.
بله اینچنین مردم را با گلوله زدند و مدعی شدند، مردم خودشان به خودشان شلیک کردند!

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو لحظه‌‌ای ست که پدر فائزه مستعان را خبر کرده‌اند و او بالای سر پیکر پاک دخترش رسیده است. مردم با شرافت و شجاع فردیس اجازه ندادند پیکر این دختر به دست مزدوران جمهوری اسلامی بیفتد. آنها پیکر را به محل امنی منتقل کردند و با پیدا کردن راه ارتباطی با خانواده، به پدرش اطلاع دادند که برای بردن پیکر دخترش بیاید.
پیکری که آن شب به خانه‌اش منتقل شد و تا صبح در آغوش امن مادرش ماند و خانواده توانستند شب آخر را کنار جسم بی‌جان دخترشان صبح کنند.
چه کردید با این مردم و چه عقوبت سختی پس خواهید داد.

معصومه (فائزه) علی آبادی متولد ۵ اسفند ۱۳۶۵ بود. در تاریخ ۱۸ دی با همسرش و به اصرار خودش برای شرکت در انقلاب ملی ایران شرکت کرده بود. در میدان شهدا ساری از بالای بانک صادرات هدف شلیک تک‌تیرانداز قرار گرفت و به خاطر خونریزی همانجا در بغل شوهرش جان داد.

تا دو روز پیکر را تحویل نمی‌دادند تا اینکه خانواده راضی شدند امضا بزنند که بسیجی بوده و نیروهای اغتشاشگر او را کشته‌اند. به این ترتیب توانستند پیکر او را بدون دریافت پول تحویل بگیرند.
پس از آن و تا امروز تهدید و فشار به خانواده ادامه داشته است تا خانواده مجبور به تکرار روایتی دروغین شود. چندی پیش نیز از صدا و سیما بدون هماهنگی قبلی ناگهان به خانه پدر و مادرش رفتند و مستندی دروغین و رسوا تولید و پخش کردند.‌
اجازه نمی‌دهیم قاتلان نام جاویدنامان انقلاب ایران را مصادره کنند.