این جوان خوشرو و ورزشکار نامش داود سهرابی ست.
روز ۱۸ دی‌ماه در خیابان پیروزی تهران، ماموران حکومت لوله اسلحه را روی چشمش گذاشتند و ماشه را چکاندند. تیر خلاص را در چشم او و برای کشتنش زدند.
گلوله جنگی از چشمش وارد و از پشت سرش خارج شد. با این حال او زنده ماند. ۵۵ روز در کما بود. ۵۵ روز خانواده‌اش امید داشتند شاید به زندگی بازگردد.
اما در نهایت جانش را از دست داد.
به خانواده‌اش گفتند علاوه بر هزینه بیمارستان باید ۷۰۰ میلیون تومان هم پول گلوله‌ای را بدهند که به چشمش شلیک کردند.
و راه دیگر آن است که او را بسیجی اعلام کنند که بدون هزینه اجازه خاکسپاری بدهند.

داود سهرابی فقط ۳۰ سال داشت. او شش سال به سختی ورزش کرد و زحمت کشید تا شغل قبلی خود یعنی پیک موتوری را رها کرد و تبدیل به مدل و ورزشکار حرقه‌ای شد.
و در آخر نتیجه همه تلاشهایش تنها گلوله‌ای بود در چشمش.
لعنت ابدی به قاتلان جوانان این سرزمین. تقاص خواهید داد.

این جوان خوشرو و ورزشکار نامش داود سهرابی ست.
روز ۱۸ دی‌ماه در خیابان پیروزی تهران، ماموران حکومت لوله اسلحه را روی چشمش گذاشتند و ماشه را چکاندند. تیر خلاص را در چشم او و برای کشتنش زدند.
گلوله جنگی از چشمش وارد و از پشت سرش خارج شد. با این حال او زنده ماند. ۵۵ روز در کما بود. ۵۵ روز خانواده‌اش امید داشتند شاید به زندگی بازگردد.
اما در نهایت جانش را از دست داد.
به خانواده‌اش گفتند علاوه بر هزینه بیمارستان باید ۷۰۰ میلیون تومان هم پول گلوله‌ای را بدهند که به چشمش شلیک کردند.
و راه دیگر آن است که او را بسیجی اعلام کنند که بدون هزینه اجازه خاکسپاری بدهند.

داود سهرابی فقط ۳۰ سال داشت. او شش سال به سختی ورزش کرد و زحمت کشید تا شغل قبلی خود یعنی پیک موتوری را رها کرد و تبدیل به مدل و ورزشکار حرفه‌ای شد.
و در آخر نتیجه همه تلاشهایش تنها گلوله‌ای بود در چشمش.
لعنت ابدی به قاتلان جوانان این سرزمین. تقاص خواهید داد.

جاویدنام محمد کریمی پرمهر، ۴۶ ساله و پدر دو فرزند بود. در شب ۱۹ دیماه در شهر چالوس خیابان دوستگر ماموران رژیم از ناحیه سینه به او شلیک کردند. زمانی که مردم به سمتش دویدند تا کمکش کنند هنوز داشت نفس می‌کشید. با هجوم ماموران، مردم فرارکردند و وقتی ماموران بالای سرش رسیدند چهار تیر دیگر به او شلیک کردند.

پس از این جنایت مأمورها، پیکر او را تحویل نمیدادند و در نهایت با کلی دوندگی پیکر را تحویل دادند با این شرط که شبانه باید خاکش کنید و کسی را خبردار نکنید. او را در کمتر از ۱۵ دقیقه، شبانه به خاک سپردند.

جاوید نام محمد کریمی پرمهر با جاوید نام آراز سلیمانی، همسایه بودند.
شب ۱۸ دی آراز جاویدنام شد و زمان خاکسپاری او، محمد حضور داشت و اشک می‌ریخت و دست می‌زد و شعار می‌داد و غافل از اینکه قرار است فردا خود نیز کنار آراز ، آرام بگیرد.
یادش گرامی.

دانشجویان دانشگاه هنر ایران روز چهارشنبه ۶ اسفند با برگزاری تجمع علیه جمهوری اسلامی شعار دادند.
در تجمع امروز دانشگاه هنر شعارهای «مرگ بر دیکتاتور»، «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»، «بترسید بترسید ما همه با هم هستیم» و «این گل پرپرشده هدیه به میهن شده» سر داده شد.

دانشجویان دانشگاه خوارزمی در ادامه تجمع خود در اعتراض به غیر حضوری کردن و مجازی‌سازی دانشگاه‌ها و نیز در گرامی‌داشت یاد جاویدنام ساغر سیف‌الهی، دانش‌آموخته دانشگاه خوارزمی، شعارهایی مانند «اگر مجازی بشه، شعارا تندتر می‌شه»، «قسم به خون ساغر، ایستاده‌ایم تا آخر» و «آزادی، آزادی، آزادی» سر دادند.

امروز چهارشنبه ششم اسفندماه دانشجویان دانشگاه هنر با پرچم «شیر و خورشید» و شعار «زن زندگی آزادی» در صحن دانشگاه تجمع کردند. در تجمع این دانشجویان شعارهایی مانند «ضجه بزن موشعلی، داره میاد پهلوی» سر داده شد.
در این تجمع دانشجویان اسامی تعدادی از دانشجویان و شهروندان کشته شده در روزهای هجدهم و نوزدهم دی‌ماه را بلند خواندند و به آن جانهای از دست رفته برای آزادی ایران، ادای احترام کردند.

دانشجویان دانشگاه هنر اینچنین یاد برخی از کشته‌شدگان خیزش ملی ایران را زنده نگه می‌دارند.
دانشجویان با فریاد زدن نام کشته‌شدگان خیابان، بر عهد خود برای ادامه دادن راه جاویدنامان وطن تاکید می‌کنند.
ما مثل حلقه‌های زنجیر، به هم پیوند خورده‌ایم. امروز دانشجو فریادش، امتداد صدای همه آن کسانی‌ست که در جنایت بزرگ هجدهم و نوزدهم دی‌ماه، صدایشان با سفیر گلوله خاموش شد.