دانشجویان دانشگاه خوارزمی در ادامه تجمع خود در اعتراض به غیر حضوری کردن و مجازی‌سازی دانشگاه‌ها و نیز در گرامی‌داشت یاد جاویدنام ساغر سیف‌الهی، دانش‌آموخته دانشگاه خوارزمی، شعارهایی مانند «اگر مجازی بشه، شعارا تندتر می‌شه»، «قسم به خون ساغر، ایستاده‌ایم تا آخر» و «آزادی، آزادی، آزادی» سر دادند.

امروز چهارشنبه ششم اسفندماه دانشجویان دانشگاه هنر با پرچم «شیر و خورشید» و شعار «زن زندگی آزادی» در صحن دانشگاه تجمع کردند. در تجمع این دانشجویان شعارهایی مانند «ضجه بزن موشعلی، داره میاد پهلوی» سر داده شد.
در این تجمع دانشجویان اسامی تعدادی از دانشجویان و شهروندان کشته شده در روزهای هجدهم و نوزدهم دی‌ماه را بلند خواندند و به آن جانهای از دست رفته برای آزادی ایران، ادای احترام کردند.

دانشجویان دانشگاه هنر اینچنین یاد برخی از کشته‌شدگان خیزش ملی ایران را زنده نگه می‌دارند.
دانشجویان با فریاد زدن نام کشته‌شدگان خیابان، بر عهد خود برای ادامه دادن راه جاویدنامان وطن تاکید می‌کنند.
ما مثل حلقه‌های زنجیر، به هم پیوند خورده‌ایم. امروز دانشجو فریادش، امتداد صدای همه آن کسانی‌ست که در جنایت بزرگ هجدهم و نوزدهم دی‌ماه، صدایشان با سفیر گلوله خاموش شد.

مادر جاویدنام آیدا حیدری، همان زتی بود که انتشار اشکها و فریادهای دلخراشش در بالکن خانه‌اش و جمله «سوختم، دخترم دکتر بود» هنوز  یادآوری‌اش هم آتش به دلمان می‌زند. این مادر داغدار و دادخواه حالا مقابل دوربین نشسته است و به مردم از دلتنگی‌ها و شرایط سختش می‌گوید.
کاش می‌توانستیم کمی از کوه عظیم دردی که بر دوش داری را ما بر دوش بکشیم. گو اینکه امروز یک ایران عزادار دختر تو و دهها هزار جان عزیز از دست رفته دیگر است.
این مادر از مردم می‌خواهد برایش دعا کنند که بتواند این غم و فقدان بزرگ دخترش را تحمل کند.
ببینید. نجابتش و مظلومیتش را ببینید.
دیگر برای ما قصه مظلومیت حسین را نگویید. ما تا ابد می‌توانیم برای این جان‌های از دست رفته و برای این خانواده‌های داغ دیده، گریه کنیم.
و مطمئن باشید این اشک‌ها هدر نمی‌رود. این اشک‌ها تیغ پولاد انتقام را آب‌دیده‌تر می‌کند.

تصویر دریافتی:

آن کسی که اولین بار به خامنه‌ای که در جریان جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل به زیر زمین رفته بود لقب «موشعلی» داد هرکسی بود، خوب لقبی روی او گذاشت.
دو روز پیش دانشجویان شریف موش عروسکی از درخت اویختند و امروز دانش‌آموزان یک مدرسه در تهران، ترسو بودن و مثل موش پنهان شدنش را او یادآوری می‌کنند.

موشی که نه از غزه دفاع کرد و نه از حرم و در جواب مزدورانش گفت «زمین بسته بود؛ آسمان بسته بود».
بعد همین رهبر موش‌مرده برای صدور دستور کشتار مردم بی‌سلاح ایران، ادای شیر در آورد تا حامیانش حیدر حیدر گویان مردم بی‌دفاع را قتل‌عام کنند.

حالا همه تو را موشعلی صدا می‌کنند خامنه‌ای. حتی در مدارس...
نوش جانت این بی‌آبرویی آخر عمر!

محمد عباسی شهروند بازداشت شده در ملارد در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شده است. دختر او نیز فاطمه عباسی توسط قاضی صلواتی (قاضی این شعبه) به ۲۵ سال زندان محکوم شده است.
این پدر و دختر در نتیجه یک سناریوسازی متهم شدند که در تاریخ ۱۷ دی و در جریان اعتراضات در ملارد یک سرهنگ نیروی انتظامی را به قتل رساندەاند. این حکم بر اساس اعترافات اجباری محمد بوده که زیر شکنجه اخذ شده است.

این پدر و دختر از داشتن وکیل محروم بودند و در تنها فیلمی که در دادگاه پخش شد اثری از آن‌ها در صحنه‌ی قتل دیده نمی‌شود.
جمهوری اسلامی برای طناب دارش به دنبال گردن است. صدای این پدر و دختر گرفتار در چنگ تروریست‌های جمهوری اسلامی باشیم.

ویدیوی دریافتی:

اینجا مراسم چهلم جاویدنام رضا اسدی یکی از اولین کشته‌شده‌ها در شهر گرگان است. جایی که روضه‌خوان از حاضران می‌خواهد فاتحه بخوانند و صلوات بفرستند، مردم همه دست می‌زنند.
جمهوری اسلامی چنان چهره‌ای از دین و اسلام به مردم نشان داد که حالا تمام مظاهر اسلام از نظر آنها اسم رمز سرکوب و جنایت است.
هیچ چیزی در دنیا نمی‌توانست چشمان مردم را به روی حقیقت و باطن آخوند و این دین‌معاشان، مثل جمهوری اسلامی باز کند.

هروقت اندوه و ناامیدی به سراغتان می‌آید، یادتان باشد که ما برای هدفی بزرگ ایستاده‌ایم و آن آینده فرزندان این سرزمین است.

زمان ما در مدارس «خمینی ای امام» می‌خواندیم و این زمان در مدارس «نام جاوید وطن» می‌خوانند.
با این نسل چطور می‌شود ناامید بود؟
به همه سختی‌ها باید بدانیم که فردای این سرزمین روشن است.

تماشایش هم سخت است. این ویدیوی از بی‌تابی و سوگواری پدر داود عباسی بر مزار فرزندش است. او با گریه و بی تابی می‌گوید:
«داود پاشو، داود پاشو بریم خونه، من پیرمرد رو تنها نذار». او در ادامه می‌گوید: «الهی قاتلت خیر نبینه، آقای خامنه‌ای، راحت شدی پسر من را کشتی؟»
جاویدنام داود عباسی روز ۱۸ دی‌ماه به دست ماموران جمهوری اسلامی در همدان کشته شد.

جاویدنام جابر محمدی روز ۲۸ دی‌ماه ۳۶ ساله می‌شد. اما ده روز قبل از تولدش یعنی روز هجدهم دی در ساعت ۸ شب در محله مسکن کرمانشاه مزدوران خامنه‌ای او را که صف اول تظاهرکنندگان بود ابتدا با گلوله پینت‌بال زدند و سپس از پشت او را با گلوله جنگی زدند.
او را به بیمارستان بردند اما گفته شده که همان لحظات اول تمام کرده بود.
و اینچنین بود که مردی جاودانه شد و خانواده‌ای امروز داغدار و دادخواه خون او هستند.

این ویدیو بخشی از مراسم چهلم جلویدنام عرفان میرموسوی ست. خواهر داغدار این جاویدنام، اینچنین در مراسم چهلم برادرش، یاد جوانی را گرامی می‌دارد که او هم آن روز چهلمش بود اما پدر و مادری نداشت که مراسم بزرگی برای چهلمش بگیرند.

خواهر عرفان در مراسم چهلم برادرش نام محمدرضا صارمی جوان اهل سیاهکل را بلند می‌گوید و حاضران برای شرافت و شجاعت او دست می‌زنند.

پیام همدلی که به این زیبایی داده می‌شود. پیامی به سرکوبگران و مزدوران خامنه‌ای که حالا ما همه یک خانواده‌ایم. ما به هم چنان پیوند خورده‌ایم که داغ هر کسی برای ما درست مانند داغ عزیز خودمان است.
یاد این دو جاویدنام راه وطن عرفان میرموسوی و محمدرضا صارمی گرامی.

حکم اعدام پیمان فرح‌آور، شاعر و ترانه‌سرای اهل رشت، برای بار دوم در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور تایید شده است.

پیمان با نام شناسنامه‌ای «امین فرح‌‌آور»، متولد سال ۱۳۶۷ و پدر یک پسربچه حدودا ۱۰ ساله است. او روز ۲۷مرداد۱۴۰۳ در شهر رشت، شهر محل زندگی‌اش بازداشت شده و مدت ۲۶روز را در سلول انفرادی در یکی از بازداشتگاه امنیتی شهر رشت گذرانده است.

او در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب رشت، به ریاست «احمد درویش‌گفتار» با اتهام «بغی» و «محاربه» به اعدام محکوم شده است.
این حکم برای بار دوم در دیوان عالی کشور تایید شده و اکنون جان این شاعر و ترانه‌سرای گیلک در خطر جدی ست.

پدر و مادر جاویدنام رها بهلولی‌پور، از مردم و به ویژه دانشجویان تشکر بابت حمایت‌ها و همدردی‌هایشان تشکر کردند.
پدر رها در بخش پایانی سخنانش گفت: «باد ما را با خود خواهد برد، رها روایت ناتمام این خاک...»

رها بهلولی‌پور، دانشجوی زبان ایتالیایی دانشگاه تهران بود. او روز ۱۹ دی بر اثر اصابت گلوله مزدوران خامنه‌ای به ریه‌اش جان سپرد.
رها در کانال تلگرامش نوشته بود «من خیلی طرفدار زندگی‌ام»

آخرین پیغام کانال رها در کانال تلگرامش فقط چند ساعت پیش از کشته‌شدنش گذاشته شد.
نوشت:«یک لحظه وصل شدم و فقط می‌‌خوام بنویسم زن، زندگی، آزادی،
برای همیشه.»

جاویدنام جلیل میلانلویی این ویدیو را پیش از رفتن به خیابان در روز ۱۸ دی‌ماه ضبط کرده بود. او که حامی شاهزاده رضا پهلوی‌ست در این ویدئو با تعریف خوابی که دیده است به نوعی کشته شدنش را پیش‌بینی می‌کند.

او در پایان ویدیو که به نوعی وصیتش است می‌گوید پس از من ایرانی بسازید که یادگار کورش و داریوش باشد.
او که رئیس پیشین بانک رسالت اسفراین و استاد اقتصاد در دانشگاه بود، همان روز ۱۸ دی‌ماه توسط جنایتکاران خامنه‌ای در شهر اسفراین اصفهان به قتل رسید.
یادش گرامی.

بابک کریمی، زندانی سیاسی اهل ایوان‌غرب با چهار اتهام امنیتی به دادگاه احضار شده است.
او پیش از این نیز در جریان خیزش زن زندگی آزادی به ۴ سال و ۹ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود.

بر اساس احضاریه‌ای به تاریخ چهارم اسفند، او برای دفاع از اتهامات «اغوا یا تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر به قصد برهم‌زدن امنیت ملی کشور»، «تبلیغ علیه نظام»، «نشر اکاذیب» و «تجمع غیرقانونی» باید ظرف مدت ۵ روز به شعبه اول دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب ایلام حاضر شود.

این سامان برادر کوچک جاویدنام سینا حق‌شناس است که تصویر برادرش را در مراسم چهلم بالای سر گرفته است. یکی از حاضران در مراسم نوشته بود سامان خیلی شیطون است و وقتی رفت روی دیوار همه تعجب کردیم و نگران شدیم و گفتیم بیا پایین میفتی.
گفت عکس برادرم رو بدید و عکس را که بالای سر گرفت بغضش شکست.
لعنت به تو خامنه‌ای برای اینهمه داغی که برای دوام حکومت کثیفت به دلها نشاندی.
جاویدنام سینا حق‌شناس که به پسر گل‌فروش گرگانی شهرت دارد، روز ۱۸ دی با گلوله مزدوران خامنه‌ای به قتل رسید.

این صحبتهای خواهر جاویدنام عارف میرموسوی در مراسم چهلم برادرش است. شجاعت و صلابت این خواهر داغدار را ببینید.

او می‌گوید وقتی فهمید برادرش در بیمارستان با شرایط وخیم بستری و ممنوع‌الملاقات است، به پرستارش گفت که فقط به برادرش بگوید که خانواده‌اش پیدایش کرده‌اند. چون برادرش وقتی زخمی شد تنها بود.
او می‌گوید نمی‌دانم حرفم را شنید یا نه. الان چهل شب است که صدایش می‌کنم اما نمی‌شنود. او کبوتری را پرواز می‌دهد و می‌گوید شاید این کبوتر که به آسمان می‌رود صدای من را به او برساند. که ما اینجاییم و راهش ادامه داره. که به قولم عمل میکنم و انتقامش رو می‌گیرم.

«عارف میرموسوی» ۳۳ساله و اهل لاهیجان بود. او در اعتراضات ۱۸دی۱۴۰۴ در تهران با آسیب‌های بسیار ناشی از ضربات باتوم و شلیک گلوله مجروح شد و ۵ روز بعد در بیمارستان جانش را از دست داد و در آستانه اشرفیه به خاک سپرده شد.

جاویدنام سعیده نوریان ساکن نورآباد لرستان، متاهل و مادر دو فرزند ۱۶ساله و ۱۰ ساله بود.
روز ۱۹دی در پرند حتی فرصت خداحافظی با فرزندانش را پیدا نکرد. او را باشلیک دو گلوله جنگی یکی به ریه و دیگری به ناحیه‌کمر، مزدوران خامنه‌ای به قتل رساندند.

سعیده نوریان خانه‌دار بود اما به صورت حرفه‌ای ورزش بدنسازی انجام می‌داد. مراسم خاکسپاری او روز ۲۴ دی‌ماه انجام شد.
یادش گرامی

این ویدیو قلب آدم را آتش می‌زند. جاویدنام بهرام زاهدی این ویدیو را سال گذشته برای دخترش گرفته است. دختری که عاشقانه دوستش داشت. می‌گوید یک روزی این ویدیو را می‌ببینی و میگی بابایی نیست. اما می‌خواهم بدانی چقدر دوستت دارم.
این پدر عاشق را روز ۱۸ دی‌ماه با شلیک گلوله به سر در شهر رشت کشتند.

لعنت به قاتلانت!
هر نفس‌مان حالا داغ این جان‌های عاشق و زیبا را دارد. هر روزمان به این امید می‌گذرد که قاتلان این مردم را پشت میز محاکمه ببینیم.

خبر فوری:
لحظاتی پیش چند انفجار مهیب تهران را لرزاند. ستون‌های عظیمی از دود به آسمان بلند شده است. ستاد کل ارتش اسرائیل مسئولیت این حمله را به عهده گرفته و آن را حمله پیش‌دستانه نامیده است.
اینکه چه مراکزی مورد هدف قرار گرفته‌اند، هنوز مشخص نیست. اما انفجارها در مرکز تهران بوده است.