پیوند نعیمی، جوان بهائی زندانی در کرمان، روزهای تاریکی را در سلول انفرادی می‌گذراند. او تاکنون دو بار تحت اعدام نمایشی قرار گرفته، به شدت شکنجه شده و روزها از آب و غذا محروم بوده است؛ تنها برای اینکه به جرایم ساختگی اعتراف کند.

مقامات قضایی، او را به دخالت در کشته شدن مأموران بسیج و شادی برای مرگ رهبر پیشین جمهوری اسلامی متهم کرده‌اند؛ قتل مامور پس از بازداشت او رخ داده‌ و او در زندان از مرگ خامنه‌ای بی‌اطلاع بوده و رفتارش در زندان که از آن تعبیر به شادی از مرگ خامنه‌ای شده است ارتباطی با این موضوع که واقعا یک شادی ملی بود، نداشته است!

​خانواده پیوند می‌گویند او از شدت فشارهای روانی و جسمی در هم شکسته، اما همچنان بر بی‌گناهی خود پافشاری می‌کند. او به دلیل شکنجه‌ها دچار مشکلات جسمی شده، اما از دریافت خدمات درمانی محروم است.
​سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهائی می‌گوید: «حکومت حتی کوچک‌ترین مدرکی ندارد، وگرنه به شکنجه متوسل نمی‌شد. تنها دلیل این رفتار ظالمانه، بهائی بودن پیوند است.»
​سکوت در برابر این بی‌عدالتی، تایید آن است. صدای پیوند نعیمی باشیم.

عاقبت حامیان و مزدوران جمهوری اسلامی همین است که هر روز باید به دنبال جایی پنهان برای گردهمایی بگردند. آنها که امروز به تونل‌های شهری پناه برده‌اند، فردا درست مانند داعش و القاعده باید به غارها پناه ببرند.
تروریست، تروریست است و سنی و شیعه و ایرانی و غیر ایرانی ندارد. اینها همانها هستند که تنها در دو روز بیش از سی هزار ایرانی بی‌سلاح را قتل‌عام کردند و حالا از ترس جانشان به تونل‌ها پناه برده‌اند.

تصویری که وحید آنلاین در صفحه خود منتشر کرده است مربوط به شهر بابلسر است که آنجا تصویر مجتبی خامنه‌ای و آدولف هیتلر را در کنار هم کار کرده‌اند و یک جمله جعلی را زیر آن منسوب به هیتلر کرده‌اند که می‌گوید کسی که با من برای تصرف وطنش همکاری کرده است، مثل کسی‌ست که مادرش را در اختیار من قرار داده و از تجاوز به مادرش توسط یک بیگانه خوشحال است.
ترکیبی از سفاهت و ادبیات جنسیت‌زده آخوندی که شاید تصور کرده‌اند اگر از زبان هیتلر چنین چیزی بیان کنند، شاید مردم قبول کنند.
جمهوری اسلامی چنان ورشکسته است که حالا برای زدن حرفهایش دست به دامان هیتلر شده است و عکس جنایتکاری مثل هیتلر را کنار تصویر رهبر مفقودالاثر جمهوری اسلامی قرار داده است.

این معاون فرهنگی سپاه محمد رسول‌الله تهران است که آشکارا از به کار گیری کودکان ۱۲ و ۱۳ ساله داوطلب در طرح‌های گشت‌زنی و ایست و بازرسی در تهران می‌گوید.
استفاده از کودکان در این شرایط در درجه اول برای ایجاد سپر انسانی‌ست و در درجه دوم به خاطر کمبود نیروهای وفادار است.
این کارها فقط جان کودکان را در معرض خطر قرار می‌دهد و کمکی به بقای حکومت ننگین شما نخواهد کرد.

ویدیویی که در کانالها و صفحات حکومتی منتشر شده نشان می‌دهد که در بین تعدادی از زنان بسیجی و حامی حکومت در ایرانشهر اسلحه جنگی کلاشنیکف توزیع شده است.
جمهوری اسلامی از یک طرف می‌خواهد مردم را برای جنگ بسیج کند و از طرف دیگر جرئت دادن اسلحه به مردم جز به همان جمعیت اندک سپاهی‌ها و بسیجی‌ها را ندارد.
حکومتی که ظلم کرد و جنایت کرد و همه منابع ایران را به نابودی کشاند و همچنان حریص قدرت است. اما خودشان نیز خوب می‌دانند سرنگون خواهند شد.

روزنامه تایم اسرائیل به نقل از مقامات امنیتی این کشور نوشته است که علیرضا تنگسیری فرمانده نیروی دریایی سپاه که نقش اصلی را در حمله به نفتکش‌ها در تنگه هرمز داشت، در حملات هوایی اخیر به بندرعباس کشته شده است.
هنوز رسانه‌های داخلی و مقامات جمهوری اسلامی این خبر را تایید نکرده‌اند.
اما در صورت صحت خبر یکی دیگر از نظامیان ارشد سپاه که به گنده‌گویی شهرت داشت، حالا کشته شده است.

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو را شهروندی از منطقه‌ای در استان لرستان ارسال کرده است. در این ویدیو شاهد چندین انفجار بززگ بر اثر حمله هوایی هستیم.
تصویر بردار می‌گوید این ویدیوها را حکومت نمی‌خواهد مردم ببینند. جمهوری اسلامی توانش را از دست داده و قدرت مقابله ندارد و آزادی نزدیک است.

رائفی‌پور یکی از کسانی‌ست که هرجا قمپز در کرد و لاف زد و در هر مورد گنده‌گویی کرد، به فاصله کوتاهی آن شخص یا آن موضوع به کل نابود شد. استثنا هم ندارد!

اینجا درباره فرمانده نیروی دریایی سپاه سردار تنگسیری دارد گنده‌گویی می‌کند و رجز می‌خواند. حالا آن تنگسیری که تنگه را بسته بود کجاست؟ روز گذشته خبر کشته شدنش در حمله هوایی منتشر شد.
تنگسیری اگر عاقبت خودش را می‌دانست کسانی را می‌فرستاد که به جای تنگه، دهان گشاد رائفی‌پور را ببندند.

در گفتگویم با شبکه ان بی سی بار دیگر از خواست مردم ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی گفتم. از اینکه ایران، خاورمیانه و جهان بدون جمهوری اسلامی جایی امن‌تر برای زندگی همه خواهد بود. از دموکراتها و جمهوریخواهان آمریکا خواستم که موضوع را سیاسی نبینند چرا که جمهوری اسلامی وقتی می‌گوید مرگ بر آمریکا این جناح یا آن جناح سیاسی را استثنا نمی‌کند.
در این گفتگو از احکام اعدام گفتم که جمهوری اسلامی وسط جنگ صدور حکم و اجرای اعدام‌ها را شروع کرده است و اگر باقی بماند، انتقام تمام شکست‌هایش در جنگ را از مردمی خواهد گرفت که خواسته‌شان آزادی و کرامت انسانی ست.
در انتهای این گفتگو مستقیم خطاب به دونالد ترامپ گفتم که او هرچه گفت انجام داد و حالا هم مردم ایران را نباید با حکومتی داعشی و زخم خورده تنها بگذارد. این لحظه‌ای‌ست که تاریخ او را قضاوت خواهد کرد. از او خواستم که صدای ایرانیان را بشنود و کار این حکومت تروریست را تمام کند.

اکانت حمید رسایی نماینده مجلس در شبکه ایکس ساسپند شد. او در آخرین توییت خود خواستار اعدام کسانی بود که برای رسانه‌های خارج از کشور ویدیو و فیلم می‌فرستادند.
رسایی همان کسی بود که چند سال پیش به من فاحشه گفته بود و زنانی که به حجاب اجباری اعتقاد ندارند را نیز فاحشه دانسته بود.
این مغز کوچک زنگ زده، حالا به پایان عمر مجازی خود در شبکه ایکس رسید و فردا اگر زنده باشد قطعا یکی از شاکیانش در دادگاه زنان ایران خواهند بود.

چه ویدئوی تناقض‌آمیز و عجیبی‌ست. در دور دست دود سیاه به آسمان می‌رود و کمی نزدیکتر دخترکی سرخوشانه بر روی تابی کنار خلیج فارس تاب می‌خورد.

همه می‌دانیم که این دودها همیشگی‌ نیست. آسمان سرزمین‌مان دوباره آبی و زیبا خواهد شد. این ویدیو، نه قصه‌ی ترس، که روایتِ امید است.
نسلی که می‌داند برای رسیدن به ساحلِ آرامش، باید از میانِ توفان‌ها گذشت.
این ویدیو در ستایش زندگی‌ست. این مردم نمی‌ترسند چرا که هیچ چیزی ترسناک‌تر از بقای جمهوری اسلامی نیست. در میانه دود و باروت و جنگ، نگاهمان به فردای روشن است.
فردایی که این وطن دوباره وطن شود.

این رژه تروریستهای مسلح جمهوری اسلامی در خیابان‌ها برای ایجاد ترس و وحشت میان مردم است. بله ما می‌دانیم اسلحه دارید و این را هم می‌دانیم که در کشتن مردم و حتی زنان و کودکان ذره‌ای تردید نمی‌کنید.
اما شما ترسیده‌اید‌. شما در لبه سقوط قرار دارید و خودتان نیز خوب می‌دانید که تنها برگ برنده‌ای که تمام سالها در دست داشتید و باعث بقایتان شد همین اسلحه‌ای بود که دست شما بود و دست مردم نبود.
این ورق برمی‌گردد و شما چنان مثل آب در زمین فرو می‌روید و از خیابان‌های ایران محو می‌شوید که انگار از اول هیچگاه نبوده‌اید.

نامش علیرضا جعفری بود. کودکی که دانش‌آموز کلاس پنجم بود و فقط ۱۱ سال داشت. او را در یک پست ایست بازرسی در اتوبان ارتش به کار گرفته بودند. پدر سپاهی‌اش او را به خاطر کمبود نیرو به عنوان کودک_سرباز به ایست بازرسی برده بود. این را مادرش در مصاحبه با یک رسانه داخلی بیان کرده است.

چندی پیش معاون سپاه محمد رسول‌الله تهران گفته بود که نیروهای سپاه از کودکان تا ۱۲ سال هم برای ایست‌های بازرسی خود استفاده می‌کنند. اقدامی جنایتکارانه که مصداق بارز سوء استفاده از کودکان و نوعی جنایت است.
آنها این کودکان را به عنوان سپر انسانی در ایست‌های بازرسی و گشتهای شهری استفاده می‌کنند.

جمهوری اسلامی دو زندانی سیاسی دیگر را صبح امروز اعدام کرد. اکبر دانشورکار و محمد تقوی سنگ‌دهی که هر دو از پاییز سال ۱۴۰۲ در بازداشت و زندان به سر می‌بردند، به اتهام ارتباط و عضویت در گروه مجاهدین خلق به اعدام محکوم شده بودند.
حالا نگرانی‌های جدی درباره سرنوشت چهار زندانی دیگر محکوم به اعدام به نامهای پویا قبادی، وحید بنی‌عامریان، سید عبدالحسن منتظر و بابک علیپور وجود دارد.
جمهوری اسلامی باز به اعدام زندانیان روی آورده است و برای سرپوش گذاشتن بر شکستها و حقارتهایش در جنگ، به کشتن گروگان‌های خود مبادرت می‌کند.
صدای زندانیان سیاسی در خطر اعدام باشیم.

‏ روز ۹ فروردین ماه حوالی ساعت ۱۸ ماموران سپاه جمهوری اسلامی به منزل مهسا ستوده شهروند بهایی ساکن شیراز یورش بردند و ضمن تفتیش منزل و ضبط وسایل الکترونیکی اعضای خانواده، این شهروند بهایی ۲۵ ساله را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.
جمهوری اسلامی به بهانه جنگ، فشارها بر جامعه بهایی را شدت داده است.
صدای بازداشت شدگان و زندانیان سیاسی و به خصوص شهروندان بهایی که تحت فشار و ظلمی مضاعف هستند، باشیم.

چرخه جنایت و قتل حکومتی زندانیان در زندانهای ایران سرعت گرفته است. صبح امروز
حکم اعدام بابک علی‌پور و پویا قبادی، دو زندانی سیاسی اجرا شد.
این دو زندانی سیاسی آذرماه ۱۴۰۳ از سوی قاضی بدنام رژیم ایمان افشاری، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین به اعدام محکوم شده بودند.
روز دوشنبه نیز حکم اعدام اکبر دانشورکار و محمد تقوی‌ سنگ‌دهی، دیگر زندانیان متهم با همین پرونده اجرا شده بود.
جمهوری اسلامی حکومتی‌ست که تا زمانی که برقرار باشد و تا جایی که بتواند مردم ایران را خواهد کشت.
صدای زندانیان سیاسی در خطر اعدام باشیم.

ویدیویی که کانال وحید آنلاین منتشر کرده است، وقوع چندین انفجار مهیب و تشکیل ستون دود و آتش شبیه قارچ را در منطقه‌ای نزدیک کوه صفه اصفهان نشان می‌دهد.
گفته شده است که این انفجارها مربوط به حمله با بمبهای سنگرشکن به زاغه‌های مهمات و موشکی سپاه در زیر زمین بوده است.

طبق گزارش نت‌بلاکز که وظیفه رصد و پایش وضعیت اینترنت در جهان را بر عهده دارد، خاموشی اینترنت در ایران وارد روز سی و دوم خود شده و اکثر کاربران ایرانی بیش از ۷۴۴ ساعت (بیش از یک ماه کامل) ارتباطشان کاملا با دنیای بیرون قطع شده است.
در شرایط جنگی که اطلاعرسانی و آگاهی از هشدارها و اخطارها حیاتی‌ست، رژیم جمهوری اسلامی اینترنت را به روی مردم قطع کرده است. مردم ایران گروگان این اقلیت مسلح در ایران هستند و نه قادرند از هشدارهای حملات هوایی مطلع شوند و نه خانواده‌های بیرون از ایران قادرند از حال عزیزانشان در ایران خبری بگیرند.
این نه فقط سانسور، بلکه نوعی جنایت جنگی آشکار است.
وقتی حکومتی در میانه جنگ، ارتباط ۹۰ میلیون انسان را قطع می‌کند، عملاً مردم خود را در تاریکی کامل نگه می‌دارد چرا که اولا از این مردم هراس دارد و از سوی دیگر می‌خواهد دنیا از آنچه بر سر مردم می‌آورند، بی‌اطلاع باشد و تنها تصاویر و اخبار از کانال‌های حکومتی مخابره شود.
قطع اینترنت در این شرایط نقض فاحش حقوق بشر و حقوق بین‌الملل است.

جمهوری اسلامی دیوانه‌وار در حال اعدام و کشتن شهروندان ایرانی‌ست. اعدام‌ها سرعت گرفته و حالا این پنج نفر در خطر اجرای قرییب الوقوع مجازات اعدام هستند. کسانی که توسط قاضی صلواتی جلاد و بدون داشتن حق دفاع از خود به اتهام آتش زدن یک پایگاه بسیج به اعدام محکوم شدند.
هر روزی که این رژیم تروریستی در قدرت می‌ماند، افراد بیشتری اعدام و شکنجه می‌شوند.
گزارش شده این افراد به نامهای محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، امیرحسین حاتمی، علی فهیم از زندان قزل‌حصار به مکان نامعلومی برای اجرای حکم منتقل شده‌اند.
خانواده‌ها می‌گویند اعتراف‌ها اجباری بوده و متهمان نه آتش‌سوزی را انجام داده‌اند و نه در تخریب‌ها مشارکتی داشته‌اند.

این ویدیوی جوادی آملی‌ست که حتی درست نمی‌تواند حرف بزند و هنگام حرف زدن به گریه می‌افتد. او همان کسی ‌ست که چند سال پیش گفته بود مردم اگر قیام کنند همه ما را به دریا خواهند ریخت. به نظر می‌رسد او خود را در یک‌قدمی دریا می‌بیند که اینچنین متاثر و هراسان قادر به ادای چند جمله هم نیست.
این خود می‌تواند از علائم نزدیک شدن به سرنگونی باشد.