محبوبه شعبانی، دختری که جرمش تنها «انسانیت» بود، حالا در سلول‌های زندان وکیل‌آباد مشهد با سایه سنگین اعدام دست‌ و‌ پنجه نرم می‌کند.
این زن ۳۳ ساله، در روزهای سخت اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با موتور شخصی‌اش پیکر نیمه‌جان و زخمی معترضان را به بیمارستان‌ها می‌رساند تا جان‌شان را نجات دهد؛ اما حالا همین فداکاری، از سوی دستگاه قضا به اتهام وحشتناک «محاربه» تغییر نام داده است.

محبوبه که داغ از دست دادن پدر و مادر را بر دل دارد، در اوج تنهایی و بی‌کسی، تحت شدیدترین فشارهای امنیتی قرار گرفته است. او نه اسلحه داشت و نه قصد جنگ؛ تنها سلاح او شجاعتش برای مرهم گذاشتن بر زخم‌های دیگران بود. بازداشت خشونت‌آمیز او و حالا اتهامی که می‌تواند به قیمت جانش تمام شود، صدای مظلومیت تمام کسانی است که به جرم امدادرسانی، هدف انتقام قرار گرفته‌اند.

اجازه ندهیم تنهایی و بی‌صدایی او، راه را برای صدور حکمی ناعادلانه باز کند. محبوبه شعبانی بیش از هر زمان دیگری به صدای ما نیاز دارد.

#محبوبه_شعبانی

ویدیوی جالبی است؛ معلوم نیست اینجا استودیوی صداوسیماست یا مخفی‌گاه کارتل‌های مواد مخدر در کلمبیا؟
یکی از فرماندهاننیروی هوافضای سپاه که ادعا دارد «قدرت اول منطقه»، در رسانه‌ی به اصطلاح ملی، با ماسک و چهره‌ای کاملاً پوشانده ظاهر می‌شود. این شباهت عجیب به ویدیوهای گروه‌های تروریستی و باندهای تبهکار تحت تعقیب، یک پیام روشن دارد: «ترس».
سیستمی که مدعی است دنیا را تکان داده، حالا فرماندهانش جرئت ندارند چهره‌شان را نشان دهند. همان فرماندهانی که هر روز از رشادت افسران زیردستشان پای لانچرهای موشکی حرف می‌زنند، اما خودشان مراقب خودشان هستند مبادا کوچکترین خطری تهدیدشان کند. این ماسک‌ها برای فرار از سرنوشتی است که خودشان هم می‌دانند در انتظار مهره‌های یک ساختار تبهکار است.
فرماندهان سپاه یا اعضای کارتل‌های تحت تعقیب؟ قضاوت با شما.

پزشکیان در توییتی وقیحانه کادر درمان را «ستاره‌های درخشان» نامیده و از فداکاری آنها تشکر کرده است؛ همان کسانی که در خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴، به جرم «انسانیت» هدف گلوله‌های شما قرار گرفتند و یا دستگیر و زندانی شدند.
هنوز فریادهای مادر جاویدنام آیدا حیدری در گوشمان است: «دخترم دکتر بود».

​لعنت به شما! این ستاره‌های درخشانی که از آن‌ها دم می‌زنید، همان‌ها هستند که دیروز آنها را می‌کشتید و یا زندانی می‌کردید چرا که به مجروحان می‌خواستند کمک کنند.

دو پرستار بیمارستان رجایی به جرم مداوای معترضان بازداشت و در دوران اسارت تحت وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها و تعرض‌های جنسی قرار گرفتند.

​وقاحت یعنی تشکر شما سفاکان از کادر درمان، در حالی که دستگاه تحت امر شما، بیمارستان‌ها را به کمین‌گاه نیروهای امنیتی تبدیل کرد، به مجروجان تیر خلاص می‌زد و پزشکان را برای لو دادن هویت مجروحان تحت فشار می‌گذاشت. مزدوران شما کسانی را که سوگند پزشکی‌شان را فدای دستورات امنیتی نکردند، به خاک و خون کشیدند و یا راهی بازداشتگاه‌های مخوف کردند.

​ادامه👇

ادامه👆
اگر این‌ها ستاره‌های درخشان شما هستند، پس چرا آنها را کشتید؟ چرا خانه‌هایشان را ویران کردید؟ چرا در کهریزک به دنبال پیکرهایشان گشتیم؟ و چرا هنوز ده‌ها تن از آن‌ها در زندان‌ها زیر فشار هستند؟

​تاریخ این «جنگ ظالمانه» را که شما علیه کادر درمان راه انداختید فراموش نخواهد کرد. نقاب «قدرشناسی» برازنده کسانی نیست که دستانشان به خون و شکنجه شفادهندگان مردم این سرزمین آلوده است.