ادامه👆
مسعود قلندری از نارسایی شدید قلبی رنج می‌برد و قلب او تنها ۳۵ درصد کارایی دارد. با وجود نیاز مبرم و حیاتی به مراقبت‌های پزشکی و داروهای تخصصی، مأموران زندان از تحویل داروهای او خودداری می‌کنند.

زندانیان تازه‌آزادشده شهادت داده‌اند که وضعیت جسمانی او به دلیل ضرب و شتم، شکنجه‌های روحی، محرومیت از ملاقات و حتی دادن غذاهای دورریز، بسیار وخیم شده و کاهش وزن شدیدی داشته است.

​علاوه بر این، فشارها به داخل زندان محدود نبوده و مأموران سپاه هر دو هفته یک‌بار با حضور در محل کار و خیابان، خانواده او را تحت آزار و شکنجه روحی قرار می‌دهند.

​جان این زندانی سیاسی به دلیل بیماری حاد قلبی و محرومیت از درمان در خطر جدی قرار دارد.
صدایش باشیم.

همزمان با مراسم یخ‌زدایی و دیفراست کردن خامنه‌ای، احمد وحیدی هم پس از ماه‌ها بالاخره از سوراخ موش بیرون آمد تا با تابوت خامنه‌ای عکس یادگاری بگیرد.

​با این حال مجتبی هنوز در غیبت صغری به سر می‌برد. پدرت را دارند چال می‌کنند و تو در حد یک عکس آخر گرفتن کنار تابوتش و یا حتی صدور یک حکم حکومتی برای ممنوعیت مذاکره با قاتلان پدرت هم جرئت عرض اندام نداری.

و این سرنوشت حقارت بار کسانی‌ست که زمانی خود را قدرت اول در منطقه می‌دانستند.

کمال خان‌بابایی، از بازداشت‌شدگان خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴، در قزوین از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است.
گفته شده است که این اتهام به خاطر شکستن یک دوربین شهری به او نسبت داده شده است.
این زندانی از دی‌ماه ۱۴۰۴ در زندان چوبیندر قزوین زندانی‌ست و از حق برخورداری از وکیل انتخابی محروم بوده است.
صدای زندانیان سیاسی و زندانیان در خطر اعدام باشیم.

راحله معینی، دانشجوی ۲۳ ساله و فارغ‌التحصیل مهندس پزشکی دانشگاه امیرکبیر است. او پیش از خیزش‌ دی‌ماه برای دیدار با خانواده‌اش از ایتالیا به ایران برگشته بود.
روز ۱۸ دی در سعادت‌آباد تهران با شلیک گلوله مجروح و سپس توسط نیروهای امنیتی ربوده شد. خانواده‌اش تا مدتها از سرنوشت او بی‌خبر بودند تا اینکه در نهایت متوجه شدند که راحله با همان تن مجروح به زندان قرچک منتقل شده است.

حالا شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری او را به دو سال و نیم زندان محکوم کرده است.
یک سال و نیم به خاطر حضور در شبکه ایکس (توییتر) و یک سال برای شرکت در تجمعات خیابانی که به مجروحیت او منجر شد.
او همچنین تا دو سال اجازه خروج از کشور را نخواهد داشت.
صدای زندانیان سیاسی باشیم.

#راحله_معینی

ارغوان فلاّحی، ۲۵ ساله، دیروز  توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست قاضی کُشتار ابوالقاسم صلواتی، به اعدام محکوم شد.

او در ۵ بهمن ۱۴۰۳ در پرند دستگیر و به بند ۲۴۱ اوین  که زیر نظر اطلاعات قوه قضاییه است منتقل شد. پنج ماه در سلول انفرادی، زیر بازجویی‌های مداوم و شکنجه جسمی و روحی قرار داشت.
پس از بمباران و تخلیه اوین، به انفرادی فشافویه منتقل شد و اکنون در بند زنان اوین است.

پدرش نصرالله فلاحی نیز، زندانی سیاسی دهه شصت است که همین الان هم در بند ۷ زندان اوین در حال تحمل حبسی دیگر به مدت ۵ سال است. ارغوان را  آبان ۱۴۰۱، کنار پدرش در شیراز دستگیر کرده بودند.

اتهام او ارتباط در سازمان مجاهدین خلق بوده است.

ارغوان در زندان هم صدایش را بلند کرد. او برای شرکت در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از ملاقات خانوادگی محروم شد.

و حالا جمهوری اسلامی قصد جانش را دارد.
صدایش باشیم.

#ارغوان_فلاحی

نگاه کنید به صورت‌هایشان. به حقارتشان.
این اشک‌ها برای خامنه‌ای نیست.
این اشک‌ها حتی اگر واقعی باشد اشک کسانی‌ست که به عاقبت خود می‌اندیشند.

عاقبت هر دیکتاتوری همین است.
و «پس‌مانده‌ها» این را خوب می‌دانند. می‌دانند دیگر کمر راست نخواهند کرد.
سقوطتان محتوم است و این مردم جنایاتتان را نه می‌بخشند و نه فراموش می‌کنند.

«من دختر کوچک همان مرد ۵۷ ساله‌ام که هنگ مرزی به او رحم نکرد.»

سوما رحیمی هنوز ۲۵ ساله نشده. قرار بود ده روز دیگر تولدش را کنار پدرش جشن بگیرد. اما جمهوری اسلامی این فرصت را هم از او گرفت.

پدرش، وزیر رحیمی، کولبر ۵۷ ساله‌ای از روستای منصورآقایی کرمانشاه، بامداد جمعه ۱۲ تیر در مناطق مرزی نوسود به ضرب گلوله نیروهای هنگ مرزی جمهوری اسلامی کشته شد؛ در حالی که هیچ باری به همراه نداشت.

پنج فرزند داشت و بیست سال از سر فقر و بیکاری کولبری می‌کرد و یک گلوله که همه چیز را تمام کرد.

سوما می‌گوید: «می‌خواهم نه‌فقط صدای پدرم، بلکه صدای همه کولبرانی باشم که در سکوت کشته شدند و کسی درباره آن‌ها سخن نگفت.»

در هشت سال گذشته، نزدیک به دو هزار کولبر در مرزهای غرب ایران کشته یا زخمی شده‌اند. بیش از ۷۰ درصد با شلیک مستقیم گلوله و به دست نیروهای سپاه و مرزبانی جمهوری اسلامی.

این جنایت است. این سیاست رژیمی است که پاسخش برای هر مطالبه و معضلی گلوله است.

ویدیوی سوما را بازنشر کنید. صدایش را بشنوید و تکثیر کنید.

زینب موسوی معروف به آبان در مشهد باریستا بود و قهوه درست می‌کرد.
حالا در زندان است و جانش در خطر است.

زینب در ۵ اسفند ۱۴۰۴ به همراه برادرش حسن بازداشت شد. جرمشان حضور در اعتراضات دی‌ماه بود به هر دو اتهام محاربه زدند. اتهامی که یعنی زمینه‌سازی برای اعدام.

زینب هم‌اکنون در زندان وکیل‌آباد مشهد است و شرایط جسمی وخیمی دارد. او بارها تشنج کرده اما از دسترسی به درمان محروم است همانطور که از دسترسی به وکیل محروم بود.

سلامتی و جان او در خطر است. صدایش باشیم.

چند پرده از سیرک عزاداری برای رهبر منجمدی که نعشش بیش از چهارماه روی زمین ماند و آخر سر پس از معامله و توافق با ترامپ اجازه دفنش را گرفتند. با وجود چراغ سبز ترامپ اما موشتبی هنوز جرئت نکرده حتی در خاکسپاری پدرش یک پیام صوتی یا تصویری بدهد، شرکت در مراسم پیشکش!
به راستی چه حقارتی بالاتر از این؟

علی راز جوان ۳۵ ساله و اهل ساوه است. او را به خاطر فعالیت در فضای مجازی دستگیر کردند و حالا شعبه اول دادگاه انقلاب ساوه او را به هفت سال و شش ماه و یک روز حبس بابت تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری و پنج سال حبس برای توهین به مقدسات محکوم کرده است.
صدور حکم بیش از ۱۲ سال زندان صرفا برای فعالیت در فضای مجازی تنها از سیستم قضایی جمهوری اسلامی برمی‌آید.
صدای زندانیان سیاسی باشیم.

صحبتهای این کارشناس و مجری صداوسیما را بشنوید. می‌گوید خامنه‌ای خودش گفته بود که سه بار روح از بدنش جدا شده و دوباره به بدنش بازگشته است. او می‌گوید این بار که روح خامنه‌ای از بیخ کنده شده و نتوانسته دوباره برگردد، حتما دشمنان از نیروهای شیطانی استفاده کرده‌اند.
شما سطح حماقت و خرافات را ببینید که چقدر با اطمینان جلوی دوربین صداوسیما این مزخرفات را می‌گوید.
با همین سطح از دانش و عقل کل سران نظام و فرماندهان سپاه را زدند و کشتند و اینها هنوز دارند دنبال جن و پری می‌گردند.

پیام دریافتی:

«مسیح جان
اینجا برای خدمات دادن به شرکت‌کنندگان توی مراسم خامنه‌ای، بیمارستان‌های صحرایی در مصلی تهران برپا کردند و کلی تجهیزات آوردن تا خدمات درمانی و فوریت‌های پزشکی به شرکت‌کنندگان در این مراسم داده بشه.
بعد همین‌ها مجروحین تحت درمان رو تو بیمارستان‌های شهر با تیر خلاص میزدن.»

دیدن اشکهای اژه‌ای حتی اگر مصنوعی و فیلم بازی کردن باشد باز هم لذتبخش است. به خصوص آنکه می‌دانیم این اشکهای یک جلاد برای رهبر قاتلش است.
اژه‌ای خود مسبب قتل و اعدام هزاران ایرانی از دهه شصت تا به امروز است و روزهای بی‌شماری از زندگی شهروندان آزادیخواه را پشت میله‌های زندان تباه کرده است.
البته که گریه و زاری تو برای ما ایرانیان اسباب مسرت و خوشی‌ست.

علاقه جمهوری اسلامی به لمپن‌ها و اراذل و اوباش پایانی ندارد؛ حکومتی که اگر چند ویژگی اصلی داشته باشد، بی‌شک یکی از پررنگ‌ترین آن‌ها «اوباش‌پروری» است.

​نمونه بارز این سیاست، وحید خزایی است؛ همان کسی که در ترکیه رکیک‌ترین فحاشی‌ها را به خامنه‌ای کرد و اساسا به خاطر لمپن‌بازی و دعواها و کل‌کل‌های فضای مجازی به شهرت رسید. او پس از بازگشت به ایران، تنها چند صباحی را در زندان گذراند و حالا در کنار احمدرضا رادان _ فرمانده‌ای با کارنامه سیاه در سرکوب مردم _ می‌گوید، می‌خندد و عکس یادگاری می‌گیرد.

​این جابه‌جاییِ مضحک تعجب‌آور نیست. جمهوری اسلامی دقیقاً با اتکا به همین اوباش است که جنایت می‌کند و فاجعه می‌آفریند. اوباشی که سال‌هاست در قالب مداح، سپاهی، بسیجی و مأمور حکومتی، به ستون‌های اصلی بقای این حکومت تبدیل شده‌اند.

ویدیو و پیام دریافتی:
«جاویدنامان یادشان در ذهن ملت ایران زنده می‌ماند. مرده کسی است که ظالم است؛ بی رحم است و آدم‌های اطرافش را درک نمی‌کند...»

پزشکیان و عراقچی در حاشیه مراسم تشییع جسد خامنه‌ای برای دفن کردنش از طرف جماعت موسوم به «عرزشی» مورد فحاشی قرار گرفتند و شعارهایی علیهشان سر داده شد.
در ویدیوهایی که از مراسم منتشر شده است شعارهایی مثل «مرگ بر وطن‌فروش خائن»، «بی‌شرف بی‌شرف» به گوش می‌رسد.

شعارهایی که در واقع باید نصیب مجتبی خامنه‌ای می‌شد اما او اگر زنده باشد، ترجیح داده پشت پرده بنشیند و با خون پدرش معامله کند تا قدرت را حفظ کند؛ اما فحشش را عراقچی و پزشکیان بخورند.
او نیز اگر زنده باشد و کلا وجودش ساخته و پرداخته قالیباف و دار و دسته‌اش نباشد، مانند پدرش ترسوست و از قبول مسئولیت در تصمیم‌های کلیدی گریزان است.

پس از حملات ساعاتی پیش سپاه به نفتکش‌ها در منطقه خلیج فارس نیروهای سنتکام حملات سنگینی را علیه برخی اهداف در بندرعباس انجام دادند.
آمریکا با وجود تلاش برای مذاکره با یک مشت تروریست و جنایتکار این را خوب می‌داند که تنها زبانی که جمهوری اسلامی بلد است، زبان زور است.
هنوز مشخص نیست در این موج حملات که یکی از شدیدترین حملات پس از آتش‌بس است چه مناطقی هدف قرار گرقته شدند.

حمید رسایی نماینده مجلس خواستار حمله موشکی به ترکیه برای کشتن دونالد ترامپ رییس‌جمهوری آمریکا شد. او در پستی که در شبکه ویراستی منتشر کرد نوشت:
«حالا که دونالد ترامپ در تیررس ماست و برای اجلاس ناتو به ترکیه آمده است، رسما و بدون تعارف، محل استقرار او را در ترکیه با موشک هدف بگیریم.»

نام جمهوری اسلامی از روز تاسیس با ترور و جنایت گره خورده است و دنیا خیلی زود متوجه خواهد شد که نتیجه مماشات با این حکومت و تقویت آن در نهایت تنها به ترویج و گسترش تروریسم منجر خواهد شد.

پارسا نجفی، جوان ۱۹ ساله بهایی، بیش از یک ماه است که در زندان مرکزی اصفهان در بازداشت به سر می‌برد چون حاضر نیست خودش را و اعتقاداتش را انکار کند.

خواهرش آتوسا در ویدیویی از فشار شدید بر روی برادرش برای گرفتن «اعتراف اجباری» خبر داد.

صبح شنبه ۱۶ خرداد، نیروهای امنیتی به خانه خانواده نجفی در اصفهان یورش بردند. پارسا را با خود بردند. خانه را زیر و رو کردند. تلفن، لپ‌تاپ، کارت بانکی، پول نقد، کتاب‌های درسی، تابلوها، شناسنامه، گذرنامه و همه را ضبط کردند. آنها با اعضای خانواده رفتار توهین‌آمیز داشتند و برخی را حتی کتک زدند.

صدای پارسا نجفی و سایر زندانیان سیاسی و عقیدتی باشیم.

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو را شهروندی از تهران فرستاده و مربوط به ساعت ۵ صبح امروز هفدهم تیرماه در منطقه‌ای نزدیک پردیس در شمال شرق تهران است. موج حملات جدید آمریکا در پاسخ به حملات موشکی سپاه، علاوه بر بندرعباس و برخی شهرهای جنوبی ایران، شامل مناطقی در اطراف تهران هم شده است.

ترامپ گفته است که از نظر او آتش‌بس تمام شده است و مقامات جمهوری اسلامی را دیوانه‌هایی نامید که در شرایطی که به آنها فرصت داده بود مراسم تشییع برگزار کنند، اقدام به شلیک موشک کردند.
او گفت که جمهوری اسلامی مثل سرطانی‌ست که اگر جلویش گرفته نشود گسترش پیدا می‌کند.