فراموش‌تان نمی‌کنیم.(۳۵)

نیما نوری، نوجوان ۱۸ ساله، اهل کرج، در روز ۱۲ آبان ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم گلوله نیروهای حکومت کشته شد.

نیما، پسری مهربان و تنها فرزند خانواده بود. به رانندگی و ماشین علاقه زیادی داشت.
او در روز ۱۲ آبان آماده می‌شود که برای شرکت در مراسم چهلم حدیث نجفی به آرامستان بهشت سکینه کرج برود، پدر و مادرش از او می‌خواهند که در اعتراض‌ها شرکت نکند، اما او در پاسخ می‌گوید: «اگر من شرکت نکنم، چه کسی شرکت کنه؟»

او چند روز پیش از کشته شدنش گفته بود حاضر است برای «میهن و آزادی» جانش را فدا کند.
نیما از ناحیه سینه و ران پا، زخمی شد اما به دلیل خونریزی زیاد در بیمارستان جان داد.
مادرش بر سر مزار جگرگوشه‌اش با گریه و بی‌تابی میگوید:
«نگذارید خون پسرم پایمال شود »

روی سنگ مزار نیما نوشته شده:
« قرار بود تا ۸۰ سالگی عمر کنم، اما در ۱۸ سالگی تو راه آزادی کشته شدم، قول بده به جای منم آزاده زندگی کنی»

به مادر نیما می‌گوییم که هرگز اجازه نخواهیم داد، خون هیچ یک از فرزندانمان پایمال شود.

#نیما_نوری
#مهسا_امینی
#فراموش_نمی‌کنیم
🌐 @masih_alinejad

پیام و تصاویر دریافتی:

مسیح جان سه شنبه شب رفته بودیم جلوی زندان شهید رجایی برای حمایت از محمد قبادلو و به عشق برادر غریب و تنهام شهید محمد حسینی.

اونجا مردم پراکنده بودند. فقط یک راننده تاکسی «بی‌شرف» پشت سر هم شعار می‌داد. ما دیدیم هیچکس پشتش در نیومد و همه توی سکوت ایستاده بودیم. گفت همینجا بمونین من برم ماشین رو‌ اونطرف پارک کنم و بیام.

به محض رفتنش مامورا ریختند روی سرمون و خیلی باتوم زدند. که جاش همه کبود شده. من نمی‌تونستم راه برم و لنگ می‌زدم. ۲۴ساعت بازداشت بودیم. بیست و چهار ساعت تموم روی زمین سرد و توی یک اتاق سرد نگهمون داشتند که قاضی بیاد.

مسیح بگو به راننده تاکسی‌ها اعتماد نکنند.
خیلی شب سختی بود ولی افتخار میکنم که تونستم یک قدم بردارم.

بی‌شرفا تمام عکس‌های گالری گوشیم رو که یک چندتایی عکسهای برهنه بود جلوی خودم نگاه می‌کردند و من فقط اشک می‌ریختم.
کثیف تر و هیزتر و عوضی تر از اینها نداریم.

اتاق بغلی پسرهارو می‌زدند و ما دخترها این طرف فقط صداشون رو می‌شنیدیم و کاری نمی‌تونستیم بکنیم.

#مهسا_امینی
🌐 @masih_alinejad