مادر جاویدنام ⁧ ابوالفضل مهدی‌پور⁩ به مناسبت زادروزش نوشت:
‏«من سال‌های سال در ۳۷ سالگی می‌مانم. سال‌های سال ده تیر را مرور میکنم. هر سال با غم اینکه از مادری متولد شدم که دیگر نیست و فرزندی به دنیا آوردم که کشتنت در روز سی شهریور را در ده تیر هم مرور خواهم کرد.
‏پارسال برای ظهر نهار مهمان داشتیم خاله‌ها و دایی‌ها.
موقع تمام شدن نهار ابوالفضل و امیرحسین سریع پاشدند رفتند کیک تولد خریدند. این آخرین کیک تولد از عمرم خواهد بود که به یادگار ماند پول کیک و خودت حساب کردی.
۱۵۰تومن میخواستی بدی بهم اما کیک و دادی به امیرحسین که بهم بده و یه پنجاه تومن دادی به امیرعلی
بهم بده و دوتا پنجاه تومنی که خودت بهم دادی.
از اینکه هوای دو تا داداشتو داشتی خیلی خوشحال بودم، برای اینکه آنقدر مرد شده بودی، برای دل بزرگت. اما ده تیر امروز، نه کیکی داریم نه تولدی، اما میتوانم آرزو داشته باشم.
آرزوی سرنگونی این قاتلین ننگین که بقیه‌ی عمرمان را به حسرت
آرزوها باید بُگذرانیم به حسرت نَداشتنهایت، اما آرزو دارم تا سرنگونی‌شان را نبینم از دنیا نروم. تا با روی باز خبر خوش پایانشان و رقص و پایکوبی سر مزارت نصیبم شود.

🌐 @masih_alinejad

فراموش‌تان نمی‌کنیم.(۱۲۵)

امیر رضا همت آزاد, جوان اهل کرج، در روز ۱۸ اسفندماه سال ۱۴۰۱ بر اثر ضربات متعدد باتوم بر سرش توسط نیروهای حکومتی به کما رفت و جان باخت.
امیر رضا یک معترض بود و در روز ۱۲ آبان ۱۴۰۱ در جریان انقلاب «زن زندگی آزادی» همراه با مردم کرج در روز چهلم حدیث نجفی به خیابان آمد.
سربازان آتش به اختیار خامنه‌ای با باتوم به او حمله کردند، امیر رضا از ناحیه سر به‌شدت مجروح شد و او را به بیمارستان بردند، او به کما رفت و بعد از ۱۲۶ روز، جان باخت.
نیروهای حکومتی خانوادش را تهدید کردند که سکوت کنند و علت مرگ جوان‌شان را سکته و خونریزی مغزی اعلام کنند.
امیر رضا در یک چاپ‌خانه‌ در بهارستان تهران، مشغول به کار بود و مانند بقیه جوانان برای داشتن حداقل‌ها در زندگی باید شبانه روز تلاش می‌کرد.
پیکر او را در روز ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ با تدابیر شدید حکومتی و با حضور سرکوبگران در آرامستان بهشت زهرا تهران به خاک سپردند.
جای امیر رضا در قلب‌مان است . ما دادخواه خون او و همه کشته‌شدگان هستیم.

#امیررضا_همت_‌آزاد
#مهسا_امینی
#فراموش_نمی‌کنیم
🌐 @masih_alinejad