⚠️حاوی صحنه‌های ناراحت کننده⚠️

ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی و رسانه های داخلی ایران منتشر شده است که نشان می‌دهد در شهر ساری یک زن که در خودرو خود نشسته است از سوی مردی، به شدت مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد. پلیس اعلام کرده است که این مرد دستگیر شده است. اما اطلاعاتی در مورد هویت این مرد و علت این عمل وحشیانه و همچنین وضعیت سلامتی آن زن منتشر نشده است.

جمهوری اسلامی بیش از چهار دهه فرهنگ مردسالارانه و ضد زن را تبلیغ و ترویج کرده است. این ثمره حکومت آخوندی ست. این رفتارها با شدت کمتر با بیشتر بارها و بارها از سوی ماموران حکومتی و آزارگران حجاب علیه زنان اعمال شده است. یادمان نمی‌رود دختران و زنانی که در این کشور به اسم غیرت و ناموس سر بریده شدند و قاتلانشان حتی به اندازه زنان فعال مدنی، به زندان نرفتند. یادمان نمی‌رود زنانی که برای چند تار مو توسط ماموران حکومت به قتل رسیدند. یادمان نمی‌رود تعرض و آزارجنسی ماموران را در لباس پلیس به زنان در روز روشن و در خیابان. یادمان نمی‌رود شلیک به صورت زنان و دختران برای کور کردن و از بین بردن زیبایی‌شان.

از چنین حکومتی چه انتظاری می‌شود داشت؟

🌐 @masih_alinejad

پیام و ویدئوی دریافتی:

«نمایشگاهی از نقاشی های مدرسه متوسطه شهر بودریو بولونیا در ایتالیا با موضوع آزادی زنان
که دخترم نرگس آنجا در حال تحصیل است.»

#زن_زندگی_آزادی
🌐 @masih_alinejad

روز گدشته سپیده وسمقی زندانی سیاسی، استاد دانشگاه و اسلام پژوه، در اعتراض به تحمیل حجاب اجباری و نادیده گرفتن حقوق زندانیان، در دفتر بند زنان زندان اوین دست به تحصن زد. او برای خروج از بند و ملاقات با خانواده خود تن به حجاب اجباری نداده بود.
حساب کاربری «برای نرگس» در شبکهٔ اجتماعی ایکس نوشت: «مسئولان زندان اوین به دلیل عدم تمکین صدیقه وسمقی به حجاب اجباری، اجازه خروج از بند زنان برای ملاقات با خانواده را ندادند و خانم وسمقی در دفتر زندان برای اعتراض تحصن کرده است.»
این حساب کاربری اعلام کرده است که نرگس محمدی، زندانی سیاسی و برندهٔ جایزه نوبل صلح، نیز همراه او به این تحصن پیوسته است.

او در این رابطه گفته است: «رهبری چنین اختیاری ندارد که خط قرمز خود را بر زنان تحمیل کند و حقوق آنان را به این وسیله نقض کند. تمام سیاست‌های سرکوب کننده زنان از این خط قرمز رهبری نشأت گرفته است. من زیر بار نمی‌روم.»
ادامه👇👇

#زن_زندگى_آزادى
#UnitedAgainstGenderApartheid
🌐 @masih_alinejad

👆👆

صدیقه وسمقی طی این تحصن به زندان اعلام کرد:
«جمهوری‌اسلامی با محروم کردن زنان از حقوق شان در تمام عرصه‌های اجتماعی حتی در دوران زندان می‌کوشد سیاست جاهلانه، غیرمنطقی و سراسر ناموجه خود را بر زنان تحمیل کند که یکی از آنها حجاب اجباری است و این شأن انسانی ملت ایران را پایمال می‌کند.
من حاضر نیستم به رفتارهای سخیف و بی‌معنا تن دهم و برای اینکه با خانواده خودم در زندان ملاقات کنم، که حق بدیهی من است، چیزی بر سرم بگذارم و از دری عبور کنم تا بتوانم به آنان برسم. اینگونه سیاست‌ها و رفتارها منحط و سخیف است و من زیر بار آن نمی‌روم.
مسئولان زندان اوین به نمایندگی از طرف جمهوری‌اسلامی حقوق بدیهی من را در زندان نقض کرده‌اند، همان‌طور که حقوق همه زنان را در جامعه نقض کرده‌اند.»
#زن_زندگى_آزادى
#UnitedAgainstGenderApartheid
🌐 @masih_alinejad

ویدئو و پیام دریافتی:

این صدای «یاسر پناهی» شهروندی ست که یکی از هزاران قربانی دستگاه فاسد پلیس و سیستم قضایی جمهوری اسلامی است. روایت تکان دهنده او را بشنوید.
او که همراه با پدرش از راه جمع آوری ضایعات در شهرقدس روزگار می‌گذراند، در مواجهه با باج گیری و رشوه خواستن و آزار هر روزه ماموران پلیس، تصمیم گرفت که آن را مستند کرده و به کسانی که مسئولیت رسیدگی به تخلفات پلیس را داشتند ارائه کند.

برای این کار آنها ویدئوهایی که از باج گیری ماموران تهیه کرده بودند را به حفاظت اطلاعات شهرقدس ارائه می‌کنند. با اینکه در ظاهر به آنها قول پیگیری و دستگیری ماموران خاطی را می‌دهند، اما در عمل نه تنها ماموران خاطی دستگیر نمی‌شوند که تهدیدشان برای پرونده سازی برای آنها را عملی کرده و پرونده‌ای واهی به جرم مواد مخدر برای این پدر و پسر تشکیل می‌دهند.

ادامه👇👇
🌐 @masih_alinejad

ادامه 👆👆

...به خاطر این پرونده سازی، نزدیک سه سال این پدر و پسر در بازداشت موقت می‌مانند. نزدیک سه سال بلاتکلیفی و در نهایت به هر کدام ۱۲ سال حبس داده می‌شود. این حکم در دیوان عالی کشور و در مرحله فرجام خواهی می‌شکند و پرونده اکنون در جریان است. اما به خاطر اینکه وثیقه بسیار سنگین برای آنها در شعبه دوم دادگاه انقلاب شهریار (قاضی بهرام پناهی) تعیین شده است، هردوی آنها باز مجبورند به زندان بازگردند.

در جمهوری اسلامی و در حکومتی که ادعای قانونمداری و عدالت دارد به همین سادگی زندگی انسانها با بی قانونی و بی عدالتی تباه می‌شود. شهروندی که تنها جرمش این بود که نمی‌خواست به ماموران رشوه و باج بدهد و اقدامات خلاف قانون آنها را مستند سازی کرده بود حالا با اتهام مواد مخدر سالهای زیادی باید در زندان بماند.

این صحبتها را بشنوید. ظلمی که زیر پوست شهر به شهروندان عادی که صدایی ندارند، روا می‌شود فراتر از حد تصور است. شهروندانی که حالا نا امید از همه جا، چاره کار را در بلند کردن صدای خود می‌بینند. شهروندانی که نمی‌خواهند در سکوت و بی اطلاعی، قربانی تبهکارانی شوند که لباس قانون و ردای عدالت بر تن کرده‌اند.

#از_ظلم_بگو
🌐 @masih_alinejad

ویدئوی دریافتی:

یک شهروند با ارسال این ویدئو نسبت به اقدام شهرداری تهران برای نصب گسترده بنرهای تبلیغاتی بزرگ، برای دادن یک کاسه آش مجانی به عنوان افطاری ابراز تعجب کرده است. او می‌گوید پشت این هزینه میلیاردی چه کسی با چه نیتی نشسته است؟ او ابراز تردید می‌کند که شاید باز یکجا دارند چندهزار میلیارد دزدی می‌کنند و یا دزدی کرده‌اند و با این کارهای نمایشی دنبال رفع و رجوع آن هستند.

اعتمادی که شهروندان به جمهوری اسلامی دارند تقریبا صفر است. همه می‌دانند که سلام گرگ بی طمع نیست. شاید آنها می‌دانند که بسیاری از همین مردم به خاطر فساد و دزدی و بی کفایتی آنها، این روزها به شدت در مضیقه اقتصادی هستند و انتظار دارند، عده زیادی از همانهایی که تا دیروز در خیابانها باطوم و گلوله سهمشان از سفره انقلاب بود، حالا با یک کاسه آش مرحمتی، دلشان با قاتلانشان صاف شود. زهی خیال باطل!
نه می‌بخشیم و نه فراموش خواهیم کرد.

#زن_زندگی_آزادی
🌐 @masih_alinejad

احمد احمدی صدر، رئیس سازمان خدمات و مشارکت‌های اجتماعی شهرداری تهران بیان داشت: «با ایجاد زیرساخت لازم به ترنس‌های معتاد متجاهر اسکان می‌دهیم، اما هیچ مسئولیتی را نمی‌توانیم قبول کنیم. چون این امر کار تخصصی وزارت بهداشت است و وزارت بهداشت باید ورود کند.»

در موضوع ترنس‌ها و اقلیتهای جنسی و جنسیتی و جمهوری اسلامی، حکایت همان حکایت «ما را به خیر تو امید نیست؛ شر مرسان» است. جمله‌ای که به نوعی درباره همه شهروندان صادق است. جمهوری اسلامی شهروندان ترنس را با برچسب «دارای اختلال جنسی» نشان گذاری کرده و در مواردی آنان را مجبور به انجام «عمل‌های اصلاحی» می‌نماید.
حالا هم حل مشکلات برخی از این شهروندان ترنس که اعتیاد دارند را شهرداری و وزارت بهداشت، صرفا به هم پاسکاری می‌کنند.

#هویت_جنسیتی
#اقلیتهای_جنسی
#اقلیتهای_جنسیتی
🌐 @masih_alinejad

دادستان کل کشور گفت: «در مقابل اقدامات هنجارشکنانه در ابتدا باید مسئولان فرهنگی و دستگاه‌هایی همچون صدا وسیما، سازمان تبلیغات، وزارت ارشاد و…، به آگاهی بخشی مناسب بپردازند. در گام بعدی لازم است دستگاه‌هایی همچون فراجا «با تدبیر» با «جرم مشهود» از هر نوع که باشد، چه تظاهر به روزه‌خواری و چه رفتارهایی که عفت عمومی یا احساسات دینی و مذهبی را جریحه‌دار می‌کند، برخورد کنند.»

جمهوری اسلامی تنها روشی که بلد است، فشار و تهدید و زور است. اگر توانستید با زور حجاب که ستون جمهوری اسلامی بود را بر سر زنان نگه دارید، خواهیدا توانست شهروندان را هم با زور مجبور به پیروی از مناسک دینی خود کنید. همانقدر که حجاب اجباری من درآوردی و داعشی ست، ممنوع بودن خوردن و آشامیدن در ماه رمضان نیز قانونی ابلهانه من درآوردی‌ست که در هیچ کشوری به جز ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی وجود ندارد.
پاسخ شهروندان هم به همه این قوانین آخوندی و داعشی یک کلمه است: «نه».
حالا به جرم روزه خواری هم شهروندان را بگیرید و ببندید و زندان بیاندازید اما بدانید اراده خود را بر این ملت نمی‌توانید تحمیل کنید.

🌐 @masih_alinejad

صادق کوشکی فعال سیاسی اصولگرا گفت: ««هفته دوم ماه رمضان گذشت و در این مدت شاهد وسیع‌ترین موج روزه‌خواری علنی در تاریخ جمهوری اسلامی بوده‌ایم.»

شهروندان ایرانی که اعتقادی به روزه گرفتن ندارند، حتی غذا خوردن و آشامیدن خود را نیز تبدیل به نوعی مبارزه مدنی با جمهوری اسلامی کرده‌اند. علت این نگرانی حامیان حکومت این است که مردم یکی یکی دیوارهای ترس و نشانه‌های سلطه جمهوری اسلامی را در هم می‌شکنند.
در روزهای اخیر ویدئوهای متعددی از بی اعتنایی شهروندان به ممنوعیت خوردن و آشامیدن در ماه رمضان در اماکن عمومی منتشر شده است. حتی برخی از اغذیه فروشی‌ها و رستوران‌ها نیز بدون ترس از ماموران خامنه‌ای به سرویس دهی به مشتریان مشغول هستند.

این نوع دهن کجی مردم به جمهوری اسلامی درست مانند نه به حجاب اجباری بسیار خوب است که همه گیر شده است.
این مقاومت مدنی مردم بی احترامی به روزه داران نیست. چرا که کسی که از روی اعتقاد و باور شخصی خود روزه است، درست مانند کسی که حجاب انتخابش است، هیچگاه مایل به تحمیل سلیقه و سبک زندگی خود به دیگران نیست.

🌐 @masih_alinejad

سوران عبدی، جوانی ۲۲ ساله‌ بود که برای امرار معاش کولبری می‌کرد. او دارای همسر و پدر یک فرزند ۵ ماهه بود که در پنجمین روز از سال جدید عیدی خود را از جمهوری اسلامی گرفت. گلوله‌ای سربی در قلبش!
او در کودکی عاشق بازیگری بود و در فیلم «بدرود آنالوگ» با کارگردانی هیوا امین‌نژاد در نقش «دیاکو» ایفای نقش کرده بود. اما سختی‌های زندگی او را ناچار کرد برای تامین زندگی به کولبری روی بیاورد.

با این که او کولبری می‌کرد اما او را حین کولبری نکشتند. او در مرز بانه و در روستای هنگ ژال توسط نیروهای مرزبانی کشته شد. آنها در شرایطی به قلب او شلیک کردند که او باری به همراه نداشت و اساسا در مرز هم تردد نمی‌کرد. او را بی دلیل کشتند چرا که جان ساکنان این مناطق برای آنها هیچ ارزشی ندارد.
در پنجمین روز سال نو خانواده و همسر او را عزادار و فرزندش را یتیم کردند. این جنایت‌ها بی جواب نخواهد ماند.

#کولبری
#کولبران
🌐 @masih_alinejad

مایسا اکبری زن جوانی که در هنگام بازداشت در حال درمان سرطان پستان خود بود و در مدت بازداشت درمانش به ناچار متوقف شده بود، بعد از اینکه به قید وثیقه از زندان آزاد شده است، در یک پیام ویدئویی از شرایط و وضعیت خود سخن گفته است:

او پیش از این در مراسم چهلم زنده یاد آرمیتا گراوند در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۴۰۲شرکت کرده و برای بار اول توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و بعد از ۱۰ روز آزاد شد. وی در زمان بازداشت در زندان اوین و در سلول انفرادی تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفت.

مایسا در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۴۰۲ مجددا بازداشت و بعد از ۲۵ روز در تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۲ با قید وثیقه یک میلیارد و ۳۰۰ تومانی از زندان اوین آزاد شد.
وی به جرم شرکت در تجمعات غیر قانونی، تبلیغ علیه نظام و تشویق مردم به فساد و حضور "بدون حجاب" در اماکن عمومی و اهانت به رهبری، محاکمه شده است.

#زن_زندگی_آزادی
🌐 @masih_alinejad

یورونیوز: اجازه دهید با صحبت در مورد آخرین ابتکار عمل شما، اتحاد علیه آپارتاید جنسی، شروع کنیم. چه چیزی شما را برای شروع کمپین تشویق کرد و هدف چیست؟

مسیح علینژاد: «من این کمپین را راه‌اندازی کردم چون به قدرت قصه‌گویی اعتقاد دارم. اگر هر زن دوربینش را به دست بگیرد و درباره احساسش از شهروند درجه دو بودن در افغانستان، اخراج شدن از مدرسه، شلاق خوردن، کتک خوردن در خیابان‌های ایران آنهم به جرم نشان دادن موهایش صحبت کند، آنگاه آنها می‌توانند همه زنان را دور هم جمع کنند.

این فقط درباره زنان ایران و افغانستان نیست. داستان‌های آنها زنان آفریقا را تشویق کرده تا به ما بپیوندند. فکر می‌کنم این کمپین تصویری از تمام زنان در همه رژیم‌های استبدادی ارائه می‌دهد.

ما زنانی را می‌بینیم که از نیکاراگوئه، ونزوئلا، سودان و از آفریقا به زنان ایران و افغانستان می‌پیوندند و خواهان پایان دادن به آپارتاید جنسیتی هستند و این وحدت، یک موضوع کلیدی است.
ادامه 👇👇
🌐 @masih_alinejad