ما، مردم آزادی‌خواه، نه تنها در کنار حکومت جنگ‌افروز نیستیم؛ بلکه منتظر معادلات خارجی و «ناجی» هم نبوده و نخواهیم ماند. راه نجات ما در مبارزه جمعی، سازماندهی شده و مقاومت خودمان با پرچم «زن زندگی آزادی» است.

ادامه و گسترش شوراها و جمع‌ها و گروه‌های مبارزاتی برای سازماندهی و برپایی اعتراضات در شهرها و محله‌ها، می‌تواند ایستادگی در برابر حربه‌ها و سرکوب‌های حکومت را تقویت کند و مبارزات ما و انقلاب «زن زندگی آزادی» را به مرکز تحولات تبدیل کند.

امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد که اعتصابات و اعتراضات سراسری به‌صورت گسترده‌تر و سراسری از سوی بخش‌های مختلف جامعه با حضور هر چه بیشتر مردم به تنگ آمده، پیگیری و یا کلید زده شوند.

ادامه «اعتصاب عمومی» نه تنها پاسخی به ظلم و سرکوب؛ بلکه یک راهبرد عملی و حیاتی برای مقابله با ماشین جنگ‌افروز و سرکوبگر جمهوری اسلامی است.

از ایرانیان آزادیخواه خارج از کشور و همه گروه ها، تشکل‌ها، سازمان‌ها، شبکه‌ها و کارزارها و احزاب سیاسی که در دو سال گذشته پرچم انقلاب «زن زندگی آزادی» را در دست داشته‌اند، می‌خواهیم به سازماندهی اعتراضات گسترده‌تری بپردازند و با خواست برای بایکوت حکومت آپارتاید جنسیتی و جنگ افروز تلاش کنند.