ویدیوی دریافتی:

کاری از گروهی از هنرمندان داخل ایران که به دلایل امنیتی هویتشان را اعلام نکرده‌اند. سرودی در ستایش مبارزه، ایستادگی، امید و پیروزی.

هنر اعتراضی بخش مهمی از انقلاب مردم ایران است.
هنرمندان وقایع انقلاب و آرمانهایش را با طراحی پوستر یا با ساخت موسیقی و ویدئوکلیپ به تصویر می‌کشند و انقلاب را زنده نگاه می‌دارند.


#هنر_انقلاب

هنرانقلاب:
ویدیوی دریافتی: تقدیم به شهدای راه ازادی

ریحانه قدسی ۲۲ ساله و اهل قزوین بود. به چشمهایش، به پیچ و خم موهایش، به زیبایی و ملاحت دخترانه‌اش نگاه کنید. به جوانی‌اش و به لبخندش نگاه کنید. تروریستهای خامنه‌ای در شرایطی در شامگاه روز ۱۸ دی‌ماه به او با سلاح جنگی شلیک کردند که او تلاش داشت از مهلکه دور شود. او را از پشت زدند و گلوله‌ای که قفسه سینه‌اش را شکافت از پشت کمرش وارد شده بود.
لعنت به شما که از داعش بدتر بودید برای این مردم و بدانید تاوان خواهید داد.

ویدیوی دریافتی:
#هنر_انقلاب
زبان از این توحش گفتن نمی‌تواند
قلم زین‌پس نوشتن نمی‌داند
درد است
درد است
و درد

آن‌که مرده، جمهوری اسلامی‌ است
حال تنها جسدش را باید
دست در دست هم
در گور خویش بگذاریم.

عرشیا ایرانی جوان ۲۲ ساله اهل تبریز به شهادت دوستانش که روز جمعه ۱۹ دی‌ماه با او بودند، توسط ماموران حکومتی در خیابان بارون آواک تبریز بازداشت می‌شود.
از آن روز تا به امروز تمام پیگیری‌های خانواده برای خبر گرفتن از محل نگهداری و وضعیت سلامتی او بی نتیجه مانده است و هیچ نهادی پاسخگوی خانواده نگران او نیست.
«عرشیا ایرانی» کجاست؟

جاویدنام کیانوش عباد، اهل شاهین شهر بود. روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سرش او را کشتند. کیانوش قرار بود کمتر از یکماه دیگر با عشق زتدگی‌اش مهتا ازدواج کند. او آرایشگاه داشت و کار می‌کرد تا حداقل‌هایی را برای شروع زندگی مشترکش فراهم کند.

اما مزدوران خامنه‌ای جان نازنینش را گرفتند و داغ و حسرت را به دل خانواده‌اش و تنها عشقش گذاشتند. عشقی که قربانی حرص قدرت و جنون کشتار جانوری به نام خامنه‌ای شد.
از شما نمی‌گذریم.

ویدیوی دریافتی:

هنر انقلاب:
این ویدیو و این سرود حاصل تلاش گروهی از موسیقیدانان و هنرمندان مستقل داخل ایران است که به خاطر امنیت خود، هویت خود را مخفی نگاه داشته‌اند.

هنر اعتراضی بخش مهمی از انقلاب مردم ایران است.
هنرمندان وقایع انقلاب و آرمانهایش را با طراحی پوستر یا با ساخت موسیقی و ویدئوکلیپ به تصویر می‌کشند و انقلاب را زنده نگاه می‌دارند.

در شب چهلم جاویدنامان ایران که در طی دو شب یعنی شبهای هجدهم و نوزدهم دی‌ماه به قتل رسیدند، مردم آبدانان با شعار مرگ بر خامنه‌ای به خیابان آمدند. خیابانی که چهل روز پیش از خون همین مردم رنگین شده بود.
خامنه‌ای نگاه کن! کشتن بیشتر از سی هزار نفر در دو روز هم انقدر ترسناک نیست برای این مردم. مردمی که به جای همه نداشته‌هایشان خشم و اراده برای سرنگونی تو دارند. تو و مزدورانت که قاتل بهترین مردم این سرزمین هستید.

#آبدانان

چهل روز پس از کشتار و قتل‌عام مردم، امروز قرار بود مراسم چهلمی برای جاویدنام حمید مهدوی در مشهد برگزار شود که این مراسم از سوی نیروهای حکومتی لغو شد.
اما مردم با وجود فضای سرکوب و ارعاب، در محل برگزاری مراسم حاضر شدند و علیه جمهوری اسلامی، خامنه‌ای شعار دادند و فریاد «پاینده ایران» سردادند.
جاویدنام حمید مهدوی آتش‌نشان جوانی بود که در زمان قتل‌عام مردم در مشهد به کمک مجروحان می‌رفت و آنها را به دوش می‌گرفت و از خطر دور می‌کرد. این آتش‌نشان فداکار عاقبت جانش را در راه کمک به مردم گذاشت و توسط مزدوران خامنه‌ای به قتل رسید.
و مردم امروز اینچنین یاد ایثار و شجاعتش را گرامی داشتند.

این ویدیو مربوط به امروز سه شنبه ۲۸ بهمن ماه و ساعاتی پیش است. لحظه ای که ماموران حکومتی بار دیگر به روی مردم آبدانان که این بار برای شرکت در مراسم چهلم جاویدنام علیرضا سیدی بر سر مزار او جمع شده بودند، آتش گشودند.
در این ویدیو صدای شلیک گلوله شنیده می‌شود و مردم در حال فرار هستند. هنوز مشخص نیست این تیراندازی آیا مصدومین و یا جانباختگانی در این شهر کوچک اما با مردمانی بزرگ و شجاع داشته است یا نه.
ویدیوهای منتشر شده از مراسم چهلم علیرضا سیدی نشان می‌دهد که مردم در کنار مزار این جاویدنام شعار «مرگ بر خامنه‌ای» سر داده بودند.
علیرضا سیدی نوجوانی ۱۶ ساله بود که روز ۱۸ دیماه با شلیک گلوله سرکوبگران خامنه‌ای به قتل رسید.
حالا جمهوری اسلامی حتی حرمت مراسم چهلم و خانواده عزادار او را هم نگه نداشته و اقدام به تیراندازی به سوی مردم کرده است.

امروز در نشست افتتاحیه سازمان ملل در ژنو عکس خامنه‌ای و سران اصلاحات را پاره کردم تا غرب بداند خواسته مردم ایران، هیچ طیف و گروه و دسته‌ای از تروریستهای جمهوری اسلامی نیست.
در حالی که اروپا هفت سال بعد از ترامپ و تنها پس از قتل‌عام بیش از ۴۰ هزار ایرانی در دو روز، سپاه پاسداران را به لیست گروههای تروریستی اضافه کرد، به ژنو رفتم تا صدای مردم ایران باشم. تا از کشورهای غربی بخواهم به مماشات با جمهوری اسلامی خاتمه دهند.

همین امروز من در ژنو تعدادی از مقامات جمهوری اسلامی را با خانواده‌هایشان دیدم که با کیف و کفش و لباس آنچنانی و لوکس آمده بودند، که با غرب معامله و مذاکره کنند.
غرب نباید دستان خون‌آلود آنها را بفشارد.
قاتلانمان آمده‌اند لابی کنند و غرب را تشویق کنند که با بخش اصلاح‌طلب و میانه‌رو جمهوری اسلامی کنار بیاید.
کدام اصلاح‌طلب؟ کدام میانه‌رو؟ روحانی اصلاح‌طلب ۱۵۰۰ نفر را کشت و جانشین میانه‌رو او یعنی پزشکیان ۴۰ هزار نفر را قتل‌عام کرد.

اینها مشتی قاتل و تروریست تحت فرمان خامنه‌ای هستند که باید غرب با آنان و رهبرشان همان معامله‌ای را بکند که با داعش کرد.

لینک سخنرانی در اینستاگرام:
https://www.instagram.com/reel/DU5Jq6oD_Cv/?igsh=NmFlMHhxeDVxcGF4

گفت می‌رود برای آزادی ایران، برای مهاجرت نکردن مردم. گفت می‌روم که شما فردا بتونی پزش رو بدی. پز زندگی در کشوری آباد و آزاد.
محمدرضا آهنگر فقط ۲۰ سال داشت. در فلکه صادقیه تهران تک‌تیرانداز سرش را نشانه گرفت. دوستانش می‌گویند دست هم را گرفته بودیم که یکدیگر را بین جمعیت گم نکنیم که ناگهان دیدیم دست محمدرضا شل شد.
جوان شجاع و آگاه وطن که برای فردای همه ما رفت. آگاهانه رفت و امیدوار بود فردا پز زندگی بهترمان را بدهیم.
محمدرضای عزیز، تا وقتی که ما زنده‌ایم پُزمان تنها زیستن کنار تو و همسنگر بودن با تو خواهد بود.

ویدیوی دریافتی:
هنر انقلاب: شعری در رثای محمد جباری
هنر اعتراضی بخش مهمی از انقلاب مردم ایران است.
هنرمندان وقایع انقلاب و آرمانهایش را با طراحی پوستر یا با ساخت موسیقی و ویدئوکلیپ به تصویر می‌کشند و انقلاب را زنده نگاه می‌دارند.

جاویدنام کسری وفا پرور فقط ۱۷ سال داشت. او فرزند اول خانواده بود و یک خواهر کوچک دارای معلولیت هم داشت. کسری همه امید پدر و مادرش بود.
او به تناسب سنش عاشق ماشین بود و خودرویی داشت که نامش را مروارید گذاشته بود و پشت شیشه‌اش نوشته بود "مروارید کسری" و به بلاگری علاقمند بود.
او را کشتند. حیف از آنهمه شور و هیجان که در وجودت بود و به زیر خاک رفت. حیف از جوانی‌ات و لعنت به آنها که داغ تو را بر دل پدر و مادرت گذاشتند.

جاویدنام سحر فرد قهرمان تکواندوی زنان و مربی ژیمناستیک، بدنسازی و تی آر ایکس بود. او همه عمرش را ورزش کرده بود و بیشتر زمان خود را در باشگاهی می‌گذارند که آنجا به عنوان مربی فعالیت می‌کرد.
آخرین پست اینستاگرام او چند هفته پیش از کشته شدنش بود.
او در اینستاگرام خود با انتشار تصویر زنی که سرزمین ایران در حال سوختن در آغوشش است نوشت: «حتی اگر یک زن از ما بماند که روز آزادی کل بکشد، کافی‌ست»

روز هجدهم دی‌ماه در قرچک ورامین به سر او شلیک کردند.

ما می‌مانیم و بر سر قبر خامنه‌ای می‌رقصیم و کل می‌کشیم. حتی اگر تنها یک نفر از ما مانده باشد.

پیوند نعیمی و ونوس حسینی‌نژاد دو شهروند بهایی به همراه شایان شکیبایی از تاریخ ۱۸ دی‌ماه بازادشت شده و زیر فشار و شکنجه برای پذیرفتن اتهام «عملیات سازمان‌یافته» بوده‌اند. یک شهروند بهایی دیگر به نام شکیلا قاسمی نیز در ارتباط با همین پرونده روز ۱۳ بهمن‌ماه دستگیر شد که از شرایط او نیز به جز چند تماس کوتاه که با خانواده داشته، اطلاعی در دست نیست.
در این میان به نظر می‌رسد برای شایان شکیبایی پرونده‌سازی زیادی انجام شده است و نزدیکان و دوستانش به شدت نگران سرنوشت و سلامتی او هستند.
صدای بازداشتیان و در واقع گروگان‌های جمهوری اسلامی باشیم.

سارا حسین‌زاده شهروند ساکن ارومیه چند هفته پس از ناپدید شدن بالاخره با اطلاعرسانی‌های گسترده و پیگیریهای خانواده و دوستانش مشخص شد که در بازداشت اطلاعات این شهر بوده و حالا به زندان مرکزی ارومیه منتقل شده است.
از چند روز پیش صفحات حکومتی که اخبار این شهر را در فضای مجازی پوشش می‌دهند، شروع به دروغپردازی و تهمت زدن به این زن که از زندانیان پیشین انقلاب مهسا (زن، زندگی،آزادی) نیز بود، کرده‌اند. در این صفحات وابسته به حکومت سارا حسین‌زاده بلاگر و لیدر معرفی شده و حتی تلویحا او را تن‌فروش معرفی کرده‌اند.
دروغ‌های کثیفی که در ادامه تهدیدها و فشارهای بازپرس پرونده (به نام آتش‌بار) صورت گرفته است. این بازپرس شعبه ۶ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه همان کسی‌ست که برای یعقوب کریم‌پور نیز حکم اعدام درخواست کرده بود.

به گفته دوستان و نزدیکان سارا حسین‌زاده او زنی شجاع، مسئولیت‌پذیر و آگاه بود که همیشه دغدغه مردم را داشت و به خاطر شرایط مردم ایران بسیار ناراحت و نگران بود.
صدای زندانیان دربند و گروگانهای حکومت باشیم.

مراسم چهلم جاویدنام مهرشاد شفائی با شعرخوانی مادرش در کنار مزارش همراه بود.

مهرشاد شفایی، دانشجوی نخبه‌ای بود که وقتی حوالی پارک طالقانی ساوه به او شلیک کردند تنها ۲۰ سال داشت.

شعری که مادرش می‌خواند سراسر امید به آینده‌ای روشن است:

«می‌رود این روزها گل می‌دهد آغوش‌ها
باز عطر زلف یاری می‌خزد زیر دماغ

باز کوچه غرق لبخند و هیاهو ‌می‌شود
باز هم گل می‌خریم از کودکی پشت چراغ

باز منقار قناری به غزل وا می‌شود
باغ را تحویل قمری می‌دهد یک روز زاغ»

این چند خط روایت مادرش است از روزی که فرزند دلبندش دیگر به خانه نیامد و توسط قاتلان خامنه‌ای کشته شد:

«روز ۱۸ دی ماه بود که رفت کار ویزیتوری کند. بعد از پارک ماشین و رفتن به خیابان، یک بار زنگ زدم گفت: مامان اینجا انگار جنگه. من فکر کردم شوخی می‌کنه… دوباره زنگ زدم گفت: مامان خلوت شده، یک ربع دیگه خونه هستم. بعد نیم ساعت هرچه زنگ زدم، تماس امکان‌پذیر نبود. تا اینکه یک خانم زنگ زد و گفت: پسرتون بیمارستان است، حالش خوب نیست. من پنج دقیقه خودمو رسوندم، اول گفتن بیهوش، بعد که رفتم ببینمش دیدم دارن می‌برنش سردخانه! یک تیر درست در قلبش خورده بود… تیر جنگی!»

جلویدنامان علی مرادی، محمد حسین جمشیدی، علی رحمانی، علی فرجی و کامیار نثاری همه دوست و بچه‌محل در منطقه حصار و سرجوب کرج بودند. همه آنها در یک شب یعنی شب نوزدهم دی‌ماه توسط تروریستهای جمهوری اسلامی کشته شدند. در این میان جاویدنام علی مرادی پس از ۱۴ سال که از ازدواجش گذشته بود، قرار بود اسفندماه امسال پسرش به دنیا بیاید.
این کشتار و قساوت در تاریخ ایران سابقه ندارد. کشتاری که بسیاری از خانواده‌ها را سیاه‌پوش کرد اما حالا در هر کوچه و خیابان صدها نفر هستند که منتظرند که تقاص خون عزیزانشان را از شما بگیرند.

نسترن پناهی فقط ۱۶ سال داشت که روز نوزدهم دی ماه در نسیم‌شهر تهران، گلوله‌ای پهلویش را شکافت. دوستانش می‌گویند او را به درمانگاهی در همان نزدیکی بردند، اما ناگهان خون از دهانش سرازیر شد و تمام کرد.

برای معصومیتت، برای جوانی‌ات. برای آن موهای فر زیبایت و آن گل زیبای روی موهایت می‌شود تا ابد گریه کرد.
اما ما دیگر گریه نمی‌کنیم.
ما می‌جنگیم.
ما خود را قوی می‌کنیم چرا که باید برای تو، برای زندگی و برای نسل‌های بعد از خودمان نیز بجنگیم.
تا دیگر هیچ نوجوان ۱۶ ساله‌ای سهمش از زندگی، مرگ با گلوله جنگی نباشد.
ما می‌جنگیم تا قاتلانت را به سزای عملشان برسانیم.