این ویدیو مربوط به امروز سه شنبه ۲۸ بهمن ماه و ساعاتی پیش است. لحظه ای که ماموران حکومتی بار دیگر به روی مردم آبدانان که این بار برای شرکت در مراسم چهلم جاویدنام علیرضا سیدی بر سر مزار او جمع شده بودند، آتش گشودند.
در این ویدیو صدای شلیک گلوله شنیده می‌شود و مردم در حال فرار هستند. هنوز مشخص نیست این تیراندازی آیا مصدومین و یا جانباختگانی در این شهر کوچک اما با مردمانی بزرگ و شجاع داشته است یا نه.
ویدیوهای منتشر شده از مراسم چهلم علیرضا سیدی نشان می‌دهد که مردم در کنار مزار این جاویدنام شعار «مرگ بر خامنه‌ای» سر داده بودند.
علیرضا سیدی نوجوانی ۱۶ ساله بود که روز ۱۸ دیماه با شلیک گلوله سرکوبگران خامنه‌ای به قتل رسید.
حالا جمهوری اسلامی حتی حرمت مراسم چهلم و خانواده عزادار او را هم نگه نداشته و اقدام به تیراندازی به سوی مردم کرده است.

امروز در نشست افتتاحیه سازمان ملل در ژنو عکس خامنه‌ای و سران اصلاحات را پاره کردم تا غرب بداند خواسته مردم ایران، هیچ طیف و گروه و دسته‌ای از تروریستهای جمهوری اسلامی نیست.
در حالی که اروپا هفت سال بعد از ترامپ و تنها پس از قتل‌عام بیش از ۴۰ هزار ایرانی در دو روز، سپاه پاسداران را به لیست گروههای تروریستی اضافه کرد، به ژنو رفتم تا صدای مردم ایران باشم. تا از کشورهای غربی بخواهم به مماشات با جمهوری اسلامی خاتمه دهند.

همین امروز من در ژنو تعدادی از مقامات جمهوری اسلامی را با خانواده‌هایشان دیدم که با کیف و کفش و لباس آنچنانی و لوکس آمده بودند، که با غرب معامله و مذاکره کنند.
غرب نباید دستان خون‌آلود آنها را بفشارد.
قاتلانمان آمده‌اند لابی کنند و غرب را تشویق کنند که با بخش اصلاح‌طلب و میانه‌رو جمهوری اسلامی کنار بیاید.
کدام اصلاح‌طلب؟ کدام میانه‌رو؟ روحانی اصلاح‌طلب ۱۵۰۰ نفر را کشت و جانشین میانه‌رو او یعنی پزشکیان ۴۰ هزار نفر را قتل‌عام کرد.

اینها مشتی قاتل و تروریست تحت فرمان خامنه‌ای هستند که باید غرب با آنان و رهبرشان همان معامله‌ای را بکند که با داعش کرد.

لینک سخنرانی در اینستاگرام:
https://www.instagram.com/reel/DU5Jq6oD_Cv/?igsh=NmFlMHhxeDVxcGF4

گفت می‌رود برای آزادی ایران، برای مهاجرت نکردن مردم. گفت می‌روم که شما فردا بتونی پزش رو بدی. پز زندگی در کشوری آباد و آزاد.
محمدرضا آهنگر فقط ۲۰ سال داشت. در فلکه صادقیه تهران تک‌تیرانداز سرش را نشانه گرفت. دوستانش می‌گویند دست هم را گرفته بودیم که یکدیگر را بین جمعیت گم نکنیم که ناگهان دیدیم دست محمدرضا شل شد.
جوان شجاع و آگاه وطن که برای فردای همه ما رفت. آگاهانه رفت و امیدوار بود فردا پز زندگی بهترمان را بدهیم.
محمدرضای عزیز، تا وقتی که ما زنده‌ایم پُزمان تنها زیستن کنار تو و همسنگر بودن با تو خواهد بود.

ویدیوی دریافتی:
هنر انقلاب: شعری در رثای محمد جباری
هنر اعتراضی بخش مهمی از انقلاب مردم ایران است.
هنرمندان وقایع انقلاب و آرمانهایش را با طراحی پوستر یا با ساخت موسیقی و ویدئوکلیپ به تصویر می‌کشند و انقلاب را زنده نگاه می‌دارند.

جاویدنام کسری وفا پرور فقط ۱۷ سال داشت. او فرزند اول خانواده بود و یک خواهر کوچک دارای معلولیت هم داشت. کسری همه امید پدر و مادرش بود.
او به تناسب سنش عاشق ماشین بود و خودرویی داشت که نامش را مروارید گذاشته بود و پشت شیشه‌اش نوشته بود "مروارید کسری" و به بلاگری علاقمند بود.
او را کشتند. حیف از آنهمه شور و هیجان که در وجودت بود و به زیر خاک رفت. حیف از جوانی‌ات و لعنت به آنها که داغ تو را بر دل پدر و مادرت گذاشتند.

جاویدنام سحر فرد قهرمان تکواندوی زنان و مربی ژیمناستیک، بدنسازی و تی آر ایکس بود. او همه عمرش را ورزش کرده بود و بیشتر زمان خود را در باشگاهی می‌گذارند که آنجا به عنوان مربی فعالیت می‌کرد.
آخرین پست اینستاگرام او چند هفته پیش از کشته شدنش بود.
او در اینستاگرام خود با انتشار تصویر زنی که سرزمین ایران در حال سوختن در آغوشش است نوشت: «حتی اگر یک زن از ما بماند که روز آزادی کل بکشد، کافی‌ست»

روز هجدهم دی‌ماه در قرچک ورامین به سر او شلیک کردند.

ما می‌مانیم و بر سر قبر خامنه‌ای می‌رقصیم و کل می‌کشیم. حتی اگر تنها یک نفر از ما مانده باشد.

پیوند نعیمی و ونوس حسینی‌نژاد دو شهروند بهایی به همراه شایان شکیبایی از تاریخ ۱۸ دی‌ماه بازادشت شده و زیر فشار و شکنجه برای پذیرفتن اتهام «عملیات سازمان‌یافته» بوده‌اند. یک شهروند بهایی دیگر به نام شکیلا قاسمی نیز در ارتباط با همین پرونده روز ۱۳ بهمن‌ماه دستگیر شد که از شرایط او نیز به جز چند تماس کوتاه که با خانواده داشته، اطلاعی در دست نیست.
در این میان به نظر می‌رسد برای شایان شکیبایی پرونده‌سازی زیادی انجام شده است و نزدیکان و دوستانش به شدت نگران سرنوشت و سلامتی او هستند.
صدای بازداشتیان و در واقع گروگان‌های جمهوری اسلامی باشیم.

سارا حسین‌زاده شهروند ساکن ارومیه چند هفته پس از ناپدید شدن بالاخره با اطلاعرسانی‌های گسترده و پیگیریهای خانواده و دوستانش مشخص شد که در بازداشت اطلاعات این شهر بوده و حالا به زندان مرکزی ارومیه منتقل شده است.
از چند روز پیش صفحات حکومتی که اخبار این شهر را در فضای مجازی پوشش می‌دهند، شروع به دروغپردازی و تهمت زدن به این زن که از زندانیان پیشین انقلاب مهسا (زن، زندگی،آزادی) نیز بود، کرده‌اند. در این صفحات وابسته به حکومت سارا حسین‌زاده بلاگر و لیدر معرفی شده و حتی تلویحا او را تن‌فروش معرفی کرده‌اند.
دروغ‌های کثیفی که در ادامه تهدیدها و فشارهای بازپرس پرونده (به نام آتش‌بار) صورت گرفته است. این بازپرس شعبه ۶ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه همان کسی‌ست که برای یعقوب کریم‌پور نیز حکم اعدام درخواست کرده بود.

به گفته دوستان و نزدیکان سارا حسین‌زاده او زنی شجاع، مسئولیت‌پذیر و آگاه بود که همیشه دغدغه مردم را داشت و به خاطر شرایط مردم ایران بسیار ناراحت و نگران بود.
صدای زندانیان دربند و گروگانهای حکومت باشیم.

مراسم چهلم جاویدنام مهرشاد شفائی با شعرخوانی مادرش در کنار مزارش همراه بود.

مهرشاد شفایی، دانشجوی نخبه‌ای بود که وقتی حوالی پارک طالقانی ساوه به او شلیک کردند تنها ۲۰ سال داشت.

شعری که مادرش می‌خواند سراسر امید به آینده‌ای روشن است:

«می‌رود این روزها گل می‌دهد آغوش‌ها
باز عطر زلف یاری می‌خزد زیر دماغ

باز کوچه غرق لبخند و هیاهو ‌می‌شود
باز هم گل می‌خریم از کودکی پشت چراغ

باز منقار قناری به غزل وا می‌شود
باغ را تحویل قمری می‌دهد یک روز زاغ»

این چند خط روایت مادرش است از روزی که فرزند دلبندش دیگر به خانه نیامد و توسط قاتلان خامنه‌ای کشته شد:

«روز ۱۸ دی ماه بود که رفت کار ویزیتوری کند. بعد از پارک ماشین و رفتن به خیابان، یک بار زنگ زدم گفت: مامان اینجا انگار جنگه. من فکر کردم شوخی می‌کنه… دوباره زنگ زدم گفت: مامان خلوت شده، یک ربع دیگه خونه هستم. بعد نیم ساعت هرچه زنگ زدم، تماس امکان‌پذیر نبود. تا اینکه یک خانم زنگ زد و گفت: پسرتون بیمارستان است، حالش خوب نیست. من پنج دقیقه خودمو رسوندم، اول گفتن بیهوش، بعد که رفتم ببینمش دیدم دارن می‌برنش سردخانه! یک تیر درست در قلبش خورده بود… تیر جنگی!»

جلویدنامان علی مرادی، محمد حسین جمشیدی، علی رحمانی، علی فرجی و کامیار نثاری همه دوست و بچه‌محل در منطقه حصار و سرجوب کرج بودند. همه آنها در یک شب یعنی شب نوزدهم دی‌ماه توسط تروریستهای جمهوری اسلامی کشته شدند. در این میان جاویدنام علی مرادی پس از ۱۴ سال که از ازدواجش گذشته بود، قرار بود اسفندماه امسال پسرش به دنیا بیاید.
این کشتار و قساوت در تاریخ ایران سابقه ندارد. کشتاری که بسیاری از خانواده‌ها را سیاه‌پوش کرد اما حالا در هر کوچه و خیابان صدها نفر هستند که منتظرند که تقاص خون عزیزانشان را از شما بگیرند.

نسترن پناهی فقط ۱۶ سال داشت که روز نوزدهم دی ماه در نسیم‌شهر تهران، گلوله‌ای پهلویش را شکافت. دوستانش می‌گویند او را به درمانگاهی در همان نزدیکی بردند، اما ناگهان خون از دهانش سرازیر شد و تمام کرد.

برای معصومیتت، برای جوانی‌ات. برای آن موهای فر زیبایت و آن گل زیبای روی موهایت می‌شود تا ابد گریه کرد.
اما ما دیگر گریه نمی‌کنیم.
ما می‌جنگیم.
ما خود را قوی می‌کنیم چرا که باید برای تو، برای زندگی و برای نسل‌های بعد از خودمان نیز بجنگیم.
تا دیگر هیچ نوجوان ۱۶ ساله‌ای سهمش از زندگی، مرگ با گلوله جنگی نباشد.
ما می‌جنگیم تا قاتلانت را به سزای عملشان برسانیم.

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو را شهروندی از کرمانشاه برایم فرستاده است. او همراه این ویدیو نوشته است که پرچم جمهوری اسلامی که بالای قله «واسی» از قلل مهم کرمانشاه نصب کرده بودند، را به یاد جاویدنامان ایران و کرمانشاه آتش زده است.
جمهوری اسلامی طی دو روز ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه بالغ بر ۴۰ هزار شهروند ایرانی را به قتل رساند. کرمانشاه یکی از شهرهایی بود که شامل شدیدترین سرکوب و کشتار مردم بود.
شهر یلان و پهلوانان که روزی قاتلان امروز مردمانش را، درس عبرت فردای تمام ایران خواهد کرد.

محمد پایمرد را شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه در گلشهر اصفهان با گلوله کشتند. جوان ۲۴ ساله‌ای که اصالتا لُر و اهل الیگودرز بود. او از کودکی کارگری می‌کرد و تلاشش تنها برای حداقل معاش بود.
جمهوری اسلامی پس از کشتن او به سراغ خانواده‌اش رفت تا آنها را خانواده شهید و محمد پایمرد را بسیجی اعلام کنند.
همه حالا می‌دانند که این جوان بختیاری نه شهید حکومتی که یکی از جاویدنامان انقلاب ملی ایران و جانباخته برای وطن بود.
فراموش نخواهید شد.

ویدیو و پیام دریافتی:

«سلام
امشب خرم‌آباد
مردم جانباز لرستان در روز چهلم شهدای دیماه در خیابون‌ها و از بالکن‌ها داد می‌زنن و علیه رژیم جمهوری اسلامی شعار میدن.
مردم آرزوشون اینه که تا نوروز، به امید خدا، این رژیم پلید و جنایتکار آخوندی سقوط کنه.
چون هیچ راه دیگری باقی نمونده و هیچ راه برگشتی هم وجود نداره.
دیگه ترسی باقی نمونده و ما و همه مردم دیگه از جونمون گذشتیم.
رژیم میتونه مبارزان راه آزادی رو دستگیر یا به قتل برسونه، اما نمیتونه صدای این جنبش و انقلابی که در راهه رو خفه کنه.
صدای آزادی را به گوش همه برسونید.»

«براش دست بزنین. بچه من قهرمان شده. بچه من حقشه تشویقش کنید. همه عمرش درس خونده و درس داده، بچه من نیازی به فاتحه نداره، براش دست بزنین...»

نفسم گرفت از فریادهای این مادر. چقدر باعث افتخارید، چقدر بزرگوار و محترمید.
لعنت به خامنه‌ای و آن کسانی که داغ چنین فرزند عزیزی را بر دل این مادر گذاشتند.

نیما پارسا جوانی ۲۷ ساله بود که شامگاه ۱۹ دی‌ماه بر اثر تیراندازی جنایتکاران خامنه‌ای جان خود را از دست داد.

او به تدریس زبان ایتالیایی مشغول بود و محتوای آموزشی خود را بدون دریافت هزینه در یوتیوب منتشر می‌کرد تا علاقه‌مندان بتوانند آزادانه از آن بهره ببرند.

این بخشی از یک فیلم سینمایی نیست. این یک سکانس واقعی از زندگی، مبارزه و مقاومت در ایران است.
معلم این کلاس درس، پدر جاویدنام صدرا سلطانی‌ست. فرزندش را چهل روز پیش با گلوله جنگی در منطقه نارمک تهران کشتند.
در روز چهلم صدرا، دانش‌آموزان اینچنین معلم داغدار خود را غافلگیر کردند.

شجاعت، شرافت و آگاهی ویژگی نسل امروز ایران است.
نسلی آگاه و پیشرو که نوید بخش فردای روشن این سرزمین است.

آخ من قربان آن صدا و قربان آن دل سوخته‌‌ات بروم مادر جان. چقدر شجاعی زن که اینچنین صدای دخترت شدی.
این زن مادر جاویدنام مرضیه (خدیجه)بهمنی‌ست که روز پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه در شهر بابل، در حالی که تلاش می‌کرد به مجروحی کمک کند از پشت به سرش شلیک کردند.
حالا در مراسم چهلمش، مادر او فریاد می‌زند و می‌گوید اینها رحم نداشتند. می‌گوید پس از کشتن دخترش انگشتر و النگوی او را دزدیده بودند و به آن هم بسنده نکردند.
تکان دهنده است. مادرش می‌گوید، شکمش را پاره کرده بودند و قلب و کلیه دخترش را برداشته بودند.

باید ایران را از لوث وجود این دزدان و قاتلان که هیچ واژه‌ای توان توصیف رذالتشان را ندارد پاک کنیم.

«مادرم مرده»، «با یه تیر، کل زندگیم از هم پاشید به هم»، « سه نفر بودیم، یکیمون کم شد»، «می‌خواستم پلیس بشم، اما پلیسا هم زدن مادرمو کشتن»

این حرفهای ایلیا پسر ده ساله جاویدنام افسانه مهدی‌نژاد است که روز چهلم کنار مزار مادرش به زبان می‌آورد‌ حرفهایی که شنیدنش قلب هر آدمی را مچاله می‌کند.
لعنت به تو خامنه‌ای، لعنت به آدم‌کشان و قاتلانت.
افسانه مهدی‌زاده روز ۱۸ دی‌ماه در شهر رشت توسط سرکوبگران خامنه‌ای به قتل رسید.

ویدیوی دریافتی:

روز پنجشنبه ۳۰بهمن در مراسم چهلم جاویدنامان عابدین خزایی و ابوالقاسم بابایی در وحیدیه شهریار، مردم حاضر در مراسم و به خصوص زنان علیه خامنه‌ای و جمهوری اسلامی شعارهایی مانند «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل رو ستایش کنیم» سر دادند.

این سخنان مادر جاویدنام نهایت رحیمی‌ست. او قاب بزرگی از دخترش را روز چهلم او به دست گرفته است. در سخنان او نه ترس هست و نه ملاحظه‌کاری. او می‌گوید دختر من نه رهگذر بود و نه بسیجی. دختر من مبارز بود و برای وطنش به خیابان رفته بود.

او خطاب به مزدوران خامنه‌ای می‌گوید شما حتی از همان ابن ملجم هم که می‌گویید از پشت به امام علی ضربه زد، ترسو تر هستید چرا که به گردن دختر من که ۴۵ کیلو هم وزن نداشت از جایی پنهان شلیک کردید.

این مادر یک تنه مجلس چهلم دخترش را به مجلس رسوایی و دادخواهی تبدیل می‌کند.
او آخر صحبتهایش می‌گوید
«خانواده‌ای که ماه محرم علم می‌گرفتیم و دور می‌زدیم، از این به بعد تاسوعا و عاشورای ما ۱۸ دی و ۱۹ دی است. این راه ادامه دارد»
این خانواده‌های دادخواه امروز کاوه‌های ایران ما هستند.

نهایت رحیمی ۳۷ سال داشت که روز ۱۸ دی‌ در گرگان با شلیک مستقیم گلوله جنگی به ناحیه گردن توسط نیروهای حکومت جمهوری اسلامی کشته شد.