«براش دست بزنین. بچه من قهرمان شده. بچه من حقشه تشویقش کنید. همه عمرش درس خونده و درس داده، بچه من نیازی به فاتحه نداره، براش دست بزنین...»

نفسم گرفت از فریادهای این مادر. چقدر باعث افتخارید، چقدر بزرگوار و محترمید.
لعنت به خامنه‌ای و آن کسانی که داغ چنین فرزند عزیزی را بر دل این مادر گذاشتند.

نیما پارسا جوانی ۲۷ ساله بود که شامگاه ۱۹ دی‌ماه بر اثر تیراندازی جنایتکاران خامنه‌ای جان خود را از دست داد.

او به تدریس زبان ایتالیایی مشغول بود و محتوای آموزشی خود را بدون دریافت هزینه در یوتیوب منتشر می‌کرد تا علاقه‌مندان بتوانند آزادانه از آن بهره ببرند.

این بخشی از یک فیلم سینمایی نیست. این یک سکانس واقعی از زندگی، مبارزه و مقاومت در ایران است.
معلم این کلاس درس، پدر جاویدنام صدرا سلطانی‌ست. فرزندش را چهل روز پیش با گلوله جنگی در منطقه نارمک تهران کشتند.
در روز چهلم صدرا، دانش‌آموزان اینچنین معلم داغدار خود را غافلگیر کردند.

شجاعت، شرافت و آگاهی ویژگی نسل امروز ایران است.
نسلی آگاه و پیشرو که نوید بخش فردای روشن این سرزمین است.

آخ من قربان آن صدا و قربان آن دل سوخته‌‌ات بروم مادر جان. چقدر شجاعی زن که اینچنین صدای دخترت شدی.
این زن مادر جاویدنام مرضیه (خدیجه)بهمنی‌ست که روز پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه در شهر بابل، در حالی که تلاش می‌کرد به مجروحی کمک کند از پشت به سرش شلیک کردند.
حالا در مراسم چهلمش، مادر او فریاد می‌زند و می‌گوید اینها رحم نداشتند. می‌گوید پس از کشتن دخترش انگشتر و النگوی او را دزدیده بودند و به آن هم بسنده نکردند.
تکان دهنده است. مادرش می‌گوید، شکمش را پاره کرده بودند و قلب و کلیه دخترش را برداشته بودند.

باید ایران را از لوث وجود این دزدان و قاتلان که هیچ واژه‌ای توان توصیف رذالتشان را ندارد پاک کنیم.

«مادرم مرده»، «با یه تیر، کل زندگیم از هم پاشید به هم»، « سه نفر بودیم، یکیمون کم شد»، «می‌خواستم پلیس بشم، اما پلیسا هم زدن مادرمو کشتن»

این حرفهای ایلیا پسر ده ساله جاویدنام افسانه مهدی‌نژاد است که روز چهلم کنار مزار مادرش به زبان می‌آورد‌ حرفهایی که شنیدنش قلب هر آدمی را مچاله می‌کند.
لعنت به تو خامنه‌ای، لعنت به آدم‌کشان و قاتلانت.
افسانه مهدی‌زاده روز ۱۸ دی‌ماه در شهر رشت توسط سرکوبگران خامنه‌ای به قتل رسید.

ویدیوی دریافتی:

روز پنجشنبه ۳۰بهمن در مراسم چهلم جاویدنامان عابدین خزایی و ابوالقاسم بابایی در وحیدیه شهریار، مردم حاضر در مراسم و به خصوص زنان علیه خامنه‌ای و جمهوری اسلامی شعارهایی مانند «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل رو ستایش کنیم» سر دادند.

این سخنان مادر جاویدنام نهایت رحیمی‌ست. او قاب بزرگی از دخترش را روز چهلم او به دست گرفته است. در سخنان او نه ترس هست و نه ملاحظه‌کاری. او می‌گوید دختر من نه رهگذر بود و نه بسیجی. دختر من مبارز بود و برای وطنش به خیابان رفته بود.

او خطاب به مزدوران خامنه‌ای می‌گوید شما حتی از همان ابن ملجم هم که می‌گویید از پشت به امام علی ضربه زد، ترسو تر هستید چرا که به گردن دختر من که ۴۵ کیلو هم وزن نداشت از جایی پنهان شلیک کردید.

این مادر یک تنه مجلس چهلم دخترش را به مجلس رسوایی و دادخواهی تبدیل می‌کند.
او آخر صحبتهایش می‌گوید
«خانواده‌ای که ماه محرم علم می‌گرفتیم و دور می‌زدیم، از این به بعد تاسوعا و عاشورای ما ۱۸ دی و ۱۹ دی است. این راه ادامه دارد»
این خانواده‌های دادخواه امروز کاوه‌های ایران ما هستند.

نهایت رحیمی ۳۷ سال داشت که روز ۱۸ دی‌ در گرگان با شلیک مستقیم گلوله جنگی به ناحیه گردن توسط نیروهای حکومت جمهوری اسلامی کشته شد.

مراسم چهلم جاویدنام ایلیا ولی‌پور در روستای دوروان با حضور پرشمار مردم برگزار شد. در این مراسم تعدادی از خانواده‌های دادخواه از جمله مادر ابراهیم کتابدار یکی دیگر از جاویدنامان وطن که در اعتراضات ابان ۹۸ به قتل رسیده بود، حضور داشتند.
چیزی که از ابان ۹۸ و پیش از آن تا امروز مردم ما را به هم پیوند داده است، دادخواهی و تلاش برای رسیدن به آزادی و عدالت است.

ایلیا ولی‌پور جوان ۱۸ ساله‌ای بود که روز ۱۸ دی‌ماه به شکل بی‌رحمانه‌ای در گوهردشت کرج توسط تروریستهای جمهوری اسلامی به قتل رسید.

این مردم به راستی باعث غرور و الهام‌بخشند. قتل‌عام کردند اما نتوانستند اراده، آزادگی و شجاعت این مردم را دفن کنند.
حالا هرگوشه ایران کاوه‌ای پرچم دادخواهی برافراشته است.
پدر رها بهلولی‌پور در مراسم چهلم دخترش در فیروزآباد فارس، از حاضران خواست برای شادی روح دخترش کل بزنند.

او در سخنرانی خود رها را همان ماهی کوچولوی داستان صمد بهرنگی دانست و گفت: «مهم آن است که مرگ یا زندگی من چه تاثیری در زندگی دیگران خواهد داشت؛ زندگی و آسمانی‌شدن رها، مصداق واقعی زندگی تاثیرگذار بود. رها همان ماهی کوچولوی صمد بهرنگی است که از حوضچه و جویبار کوچک فیروزآباد، مسیر سخت و سنگلاخی را طی کرد و به دریای بی‌کران تهران و دانشگاه تهران پیوست».

رها بهلولی‌پور دانشجوی ۲۳ ساله دانشگاه تهران بود. او ۱۸ دی در جریان اعتراضات در میدان فاطمی تهران گلوله خورد و ۱۹ دی جان باخت. پیکرش در شهر زادگاهش، فیروزآباد، به خاک سپرده شد.

در اولین روز بازگشایی دانشگاهها از ساعاتی پیش دانشجویان در دانشگاههای مختلف در آغاز ترم جدید با برگزاری تجمعات، علیه حکومت و شخص خامنه‌ای، شعار دادند.

تجمعات دانشجویی که تصاویری از آن در سه دانشگاه تهران، شریف و پلی‌تکنیک منتشر شده است، با درگیریهایی با مزدوران بسیجی مستقر در دانشگاه همراه بوده است.
دانشجویان در اولین روز بازگشایی دانشگاه‌ها به دیکتاتور نشان دادند که مرعوب آدم‌کشان و تروریستهای خامنه‌ای نخواهند شد.

حکم اعدام این شهروندان (محمدامین بیگلری ،شاهین واحدپرست کلور، شهاب زهدی، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، امیرحسین حاتمی، یاسر رجایی‌فر و علی فهیم،) به اتهام  «محاربه، افساد فی‌الارض، تحریق وسایل و امکانات مورد استفاده عمومی و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی و خارجی» ۱۸ بهمن‌ماه، یعنی دقیقا ۳۰ روز پس از بازداشت، صادر شده است و در تاریخ
۲۰ بهمن توسط وکلای تسخیری هماهنگ با دستگاه امنیتی مورد اعتراض قرار گرفته و در تاریخ ۲۱ بهمن در شعبه ۹ دیوان عالی کشور ثبت شده است.

این سرعت غیرعادی، نه برای اجرای عدالت، بلکه نشان‌دهنده تلاشی سازمان‌یافته برای فراهم کردن مقدمات اجرای سریع احکام اعدام است. در حالی که حق دفاع موثر از این شهروندان سلب شده، سکوت در برابر این نقض آشکار دادرسی عادلانه، راه را برای فجایع بیشتر باز می‌کند.

صدایشان باشیم.

در دومین روز از بازگشایی ندارش فضای دانشگاههای ایران همچنان ملتهب و صحنه درگیری دانشجویان با مزدوران بسیجی در این دانشگاه‌هاست.
ویدیوی منتشر شده از دانشگاه علم و صنعت نشان دهنده درگیری دانشجویان این دانشگاه با بسیجیان این دانشگاه است.

امروز یکشنبه سوم اسفندماه در دومین روز بازگشایی دانشگاهها، دانشگاه امیرکبیر تهران صحنه زد و خورد و درگیری شدید بین دانشجویان سیاه‌پوش این دانشگاه و دانشجویان بسیجی بود.
دانشجویان با فریاد «بی‌شرف، بی‌شرف» به ضرب و شتم هم‌کلاسی‌های خود توسط بسیج این دانشگاه اعتراض کردند.

دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف امروز یکشنبه سوم اسفند پرچم شیر و خورشید را در دانشگاه به دست گرفته و آن را به نمایش گذاشتند.
شجاعت این دانشجویان الهام‌بخش است.
خامنه‌ای تماشا کن، خمینی بی‌جهت نبود که انقدر از دانشگاه می‌ترسید و خطر آن را از «بمب خوشه‌ای» بیشتر می‌دانست.

دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد امروز یکشنبه سوم اسفند همراه با دانشجویان سایر دانشگاههای ایران، اقدام برپایی تجمع کرده و شعار علیه خامنه‌ای و جمهوری اسلامی دادند.
دانشجویان این دانشگاه شعار می‌دهند: «امسال سال خونه،سیدعلی سرنگونه»
گزارشها حاکی از این است که درهای دانشگاه را بسته‌اند و یگان ویژه و نیروهای امنیتی اطراف دانشگاه را محاصره کرده‌اند و اجازه خروج به دانشجویان نمی‌دهند

دانشجویان دانشگاه بهشتی تهران همگام با دانشجویان سایر دانشگاههای کشور در دومین روز از بازگشایی دانشگاه‌ها با برگزاری تجمع، روز دوم دانشگاه را مثل روز پیش، به روزی برای «نه» گفتن به جمهوری اسلامی تبدیل کردند.
آنها در دانشگاه شعار «مرگ بر دیکتاتور» و «حسین‌حسین شعارشون جنایت افتخارشون» سر دادند.

امروز یکشنبه سوم اسفند، در دانشگاه شریف یا همان دانشگاه آریامهر سابق، دانشجویان شعار می‌دهند: «شریف دیگه بسشه، آریامهر اسمشه».
آنها همچنین خطاب به حکومت فریاد می‌زدند: «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل رو ستایش کنیم»
خامنه‌ای حق دارد از این دانشجویان و از این مردم بیشتر از ناو هواپیمابر آمریکایی هراس داشته باشد.

این مراسم جهلم جاویدنام کسری وفاپرور است. این داغ سرد نمی‌شود.

جاویدنام کسری وفا پرور فقط ۱۷ سال داشت. او فرزند اول خانواده بود و یک خواهر کوچک دارای معلولیت هم داشت. کسری همه امید پدر و مادرش بود.
او به تناسب سنش عاشق ماشین بود و خودرویی داشت که نامش را مروارید گذاشته بود و پشت شیشه‌اش نوشته بود "مروارید کسری". او به بلاگری علاقمند بود.

مراسم چهلم جاوید نام مانی صفرپور روز ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ در روستای لفمجان استان گیلان برگزار شد.
او روز ۱۸ دی‌ماه در منطقه سلسبیل تهران توسط جتایتکاران خامنه‌ای کشته شد. دوستان و نزدیکانش می‌گویند همیشه لبخند به لب داشت. او رابطه عاطفی عمیقی با پدرش داشت و در آخرین پست اینستاگرامش تصاویر زیادی از خودش با پدرش منتشر کرده بود.

جاویدنام محمدامین دهنوی ۱۹ سال داشت و در باطریسازی کار می‌کرد. شب نوزدهم دی‌ماه در مارلیک کرج به گلویش شلیک کردند.
او تلاش کرد جلوی خونریزی را بگیرد و با کمک دوستانش به بیمارستان برود. اما در نهایت در مسیر بیمارستان بر اثر خونریزی جانش را از دست داد.
جمهوری اسلامی اجازه دفن پیکر در مارلیک را نداد و او در ملایر و در روستای پدری‌اش به خاک سپرده شد‌.
جنایانتان را فراموش نخواهیم کرد.

چقدر شما قدرتمندید، چقدر باعث افتخارید.
این ویدیوی سوره گلستانی، مادر جاویدنام محراب گلستانی‌ست که پس از تمام شدن چهلم فرزندش لباس سیاهش را از تن بیرون آورده است. این مادر هنرمند که به تصویرگری کتاب کودک و نوجوان می‌پردازد، همراه با انتشار این ویدیو نوشت:

«چهل روز گذشت .... وقتی عمه ی عزیزم این لباس را به من هدیه داد تا به رسم سنت مرا از عزا در بیاورد ، گفتم نه از من نخواهید ... من تا همیشه عزادارم .
اما یادم رفته بود که من پیمان بستم ، پیمان بسته بودم که بجای پاره ی تنم محرابم عشق بورزم ، مهر بورزم ، زندگی کنم ..... زندگی کنم... پس خواسته ی ذهن و جسمم را پس زدم ، سخت بود ..... اما دنیای من ، الان به فرکانس پرانرژی من نیاز دارد به نور نیاز دارد .... پس برخاستم
نه
خاله ها عمه ها ، دایی ... یادتون نره ما پیمان بستیم ، ما.....
ادامه داریم
نه
برای فرزندم ، فرزند وطن محراب گلستانی»

جاویدنام محراب گلستانی، دانش‌آموز ۱۷ ساله‌ای بود که در ۱۹ دی به دلیل اصابت گلوله جنگی در اصفهان جان باخت.