مراسم چهلم جاوید نام مانی صفرپور روز ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ در روستای لفمجان استان گیلان برگزار شد.
او روز ۱۸ دی‌ماه در منطقه سلسبیل تهران توسط جتایتکاران خامنه‌ای کشته شد. دوستان و نزدیکانش می‌گویند همیشه لبخند به لب داشت. او رابطه عاطفی عمیقی با پدرش داشت و در آخرین پست اینستاگرامش تصاویر زیادی از خودش با پدرش منتشر کرده بود.

جاویدنام محمدامین دهنوی ۱۹ سال داشت و در باطریسازی کار می‌کرد. شب نوزدهم دی‌ماه در مارلیک کرج به گلویش شلیک کردند.
او تلاش کرد جلوی خونریزی را بگیرد و با کمک دوستانش به بیمارستان برود. اما در نهایت در مسیر بیمارستان بر اثر خونریزی جانش را از دست داد.
جمهوری اسلامی اجازه دفن پیکر در مارلیک را نداد و او در ملایر و در روستای پدری‌اش به خاک سپرده شد‌.
جنایانتان را فراموش نخواهیم کرد.

چقدر شما قدرتمندید، چقدر باعث افتخارید.
این ویدیوی سوره گلستانی، مادر جاویدنام محراب گلستانی‌ست که پس از تمام شدن چهلم فرزندش لباس سیاهش را از تن بیرون آورده است. این مادر هنرمند که به تصویرگری کتاب کودک و نوجوان می‌پردازد، همراه با انتشار این ویدیو نوشت:

«چهل روز گذشت .... وقتی عمه ی عزیزم این لباس را به من هدیه داد تا به رسم سنت مرا از عزا در بیاورد ، گفتم نه از من نخواهید ... من تا همیشه عزادارم .
اما یادم رفته بود که من پیمان بستم ، پیمان بسته بودم که بجای پاره ی تنم محرابم عشق بورزم ، مهر بورزم ، زندگی کنم ..... زندگی کنم... پس خواسته ی ذهن و جسمم را پس زدم ، سخت بود ..... اما دنیای من ، الان به فرکانس پرانرژی من نیاز دارد به نور نیاز دارد .... پس برخاستم
نه
خاله ها عمه ها ، دایی ... یادتون نره ما پیمان بستیم ، ما.....
ادامه داریم
نه
برای فرزندم ، فرزند وطن محراب گلستانی»

جاویدنام محراب گلستانی، دانش‌آموز ۱۷ ساله‌ای بود که در ۱۹ دی به دلیل اصابت گلوله جنگی در اصفهان جان باخت.

جاویدنام قاسم سلامی روز ۱۸ دی‌ماه برای نجات دادن چند نوجوان که هدف تک تیرانداز از پشت بام قرار گرفته بودند به طرف آنها می‌رود. در همین لحظه توسط سه مامور لباس شخصی مورد حمله قرار می‌گیرد. اول با شوکر او را می‌زنند و بعد با ضربات مشت و لگد و قنداق تفنگ مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد. هنگامی که مردم برای نجات به سمت ماموران حمله می‌کنند یکی از آنها کُلت کمری خود را درمیاورد و لوله آن را روی سینه این جاویدنام می‌گیرد و می‌گوید: «تو باید بمیری» و شلیک می‌کند.
گلوله به قلب برخورد نکرد اما با عبور از قفسه سینه به نخاع خورد و باعث فلج شدن از کمر به پایین شد.
او را به بیمارستان می‌برند و درنهایت پس از دو جراحی و ترخیص از بیمارستان، متاسفانه بر اثر جراحات ناشی از شلیک گلوله و بر اثر آمبولی قلبی جانش را از دست می‌دهد.
در گواهی فوت علت مرگ ایست قلبی ذکر می‌شود اما واقعیت این است که گلوله جنایتکاران خامنه‌ای جان این شهروند شجاع و آزاده را گرفت.
او در نهایت در کنار مزار مادرش به خاک سپرده می‌شود.
نامش جاویدان و یادش گرامی.

مهدی مختاری بایگی نوجوانی ۱۶ ساله بود که در مشهد با گلوله جنگی به قلبش شلیک کردند. مراسم چهلم او را روز ۲۹ بهمن‌ماه گرفتند و با دست‌افشانی و کل کشیدن و پخش موزیک توسط خانواده‌اش همراه بود.
نام این نوجوان کشته شده و این جاویدنام راه آزادی هرگز فراموش نخواهد شد.

دانشجویان دانشگاه تهران امروز دوشنبه ۴ اسفندماه، برای یادبود و بزرگداشت جاویدنام رها بهلولی‌پور دانشجوی زبان ایتالیایی این دانشگاه در یکی از تالارها جمع شدند و شعارهای ضد حکومتی و همچنین شعار «زن زندگی آزادی» سر دادند.

از دیگر شعارهای داده شده در این تجمع:
«تا آخوند کفن نشود، این وطن، وطن نشود»، «مرگ بر دیکتاتور»، «هر یه نفر کشته شه، هزار نفر پشتشه»، «این گل پرپر شده هدیه به میهن شده» و «این همه سال جنایت مرگ بر این ولایت» بود.

امروز دوشنبه ۴ اسفند و در سومین روز تجمعات و خیزش اعتراضی دانشجویان در ایران، دانشحویان در دانشگاه الزهرا تهران پرچم جمهوری اسلامی را پاره کردند. آنها هنگام تلاش برای به آتش کشیدن برچم جمهوری اسلامی، شعار «مرگ بر جمهوری اسلامی» سر دادند و در نهایت آن را پاره کردند و زیر پا انداختند.
جمهوری اسلامی در دو روز بالغ بر سی هزار نفر را کشت که در دل مردم ترس بیندازد. امروز این مردم و این دانشجویان از همیشه شجاع‌تر و مصمم‌ترند.

گروهی از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با پرچم شیر و خورشید در محوطه دانشگاه راهپیمایی کردند و شعار «جاویدشاه» سر دادند.
امروز سومین روز بازگشایی دانشگاه‌ها پس از قتل‌عام مردم در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه است و با وجود فضای سرکوب و جو امنیتی، دانشجویان اینچنین ایستادگی و شجاعت خود را به رخ سرکوبگران می‌کشند.

نامش آرین نباتی‌ست و تنها ۱۸ سال داشت. روز بیست و هشتم بهمن ماه و همزمان با برگزاری مراسم چهلم برای جاویدنامان انقلاب ایران، در محدوده بلوار پیروزی در شهر مشهد این نوجوان، هدف شلیک سه گلوله قرار می‌گیرد.
مقامات امنیتی در بیمارستان ابتدا می‌خواهند علت فوت را تصادف عنوان کنند، اما به گفته کادر درمان آثار سه گلوله بر روی پیکر این نوجوان مشهدی قابل مشاهده بوده است.
پیکر او با کمترین اطلاعرسانی و با در یک فضای امنیتی به خاک سپرده شد.
همچنین گفته شده است که خانواده اجازه دیدن پیکر را پیش از دفن نداشتند و پیگیری آنان برای گرفتن فیلم دوربین‌های مدار بسته در محل قتل آرین نباتی نیز بی‌پاسخ مانده است.

جاویدنام امیرمحمد ترک ارزانفودی تنها ۲۳ سال داشت. او یکسال بود ازدواج کرده بود و در صفحه اینستاگرام خود به همراه همسرش محتوای طنز تولید می‌کرد. بلاگری که قصدش شادی مردم بود اما قاتلان شادی و مزدوران خامنه‌ای روز ۱۸ دی‌ماه چراغ عمرش را با گلوله‌ای که از پشت به او شلیک کردند، برای همیشه خاموش نمودند.

دردناک است. جاویدنام راهله شرافتی مقدم مادر دو فرزند بود. روز ۱۹ دی‌ماه در بلوار وکیل اباد مشهد از ناحیه شکم دو بار هدف شلیک گلوله قرار می‌گیرد. به خاطر ناامن بودن بیمارستان‌ها و ترس از دستگیری و زدن تیرخلاص او به بیمارستان نمی‌رود. در خانه سه روز درد می‌کشد تا در نهایت بر اثر عفونت و خونریزی جانش را از دست می‌دهد.
به خاطر فشارهای امنیتی بر روی خانواده، علت مرگ او را سکته اعلام می‌کنند. حتی مراسم چهلم او نیز بسیار خلوت و فقط با حضور بستگان نزدیک برگزار می‌شود.
نمی‌گذاریم نام و یادت و فداکاری و رنجی که برای فردای روشن کودکانت و کودکان ایران‌زمین کشیدی فراموش شود.

ساعتی پیش یک هلیکوپتر نظامی متعلق به هوانیروز ارتش بر روی بازارچه تره‌بار در منطقه دُرچه اصفهان سقوط کرده و خلبان و کمک‌خلبان هر دو جان باخته‌اند. در پی ساقط شدن این هلیکوپتر دو نفر از شهروندان عادی نیز بر اثر سقوط هلی‌کوپتر بر روی بازار میوه و تره‌بار جانشان را از دست دادند.
هنوز علت سقوط این هلیکوپتر ارتش اعلام نشده است.
چند روز پیش نیز یک فروند هواپیمای نظامی F4 متعلق به نیروی هوایی در نزدیکی همدان سقوط کرده بود که خلبان آن کشته شد.

​«رقص سوگ» رقص شادی نیست. آخرین و عمیق‌ترین حدِ درد است که دیگر در کلمات، ناله‌ها و اشک‌ها جا نمی‌گیرد.

وقتی ​حکومت در دو روز بیش از سی هزار نفر را کشت و با بی‌رحمی جان جوانان و عزیزان مردم را گرفت، انتظار داشت که خانواده‌ها در هم بشکنند، زانو بزنند و در سکوت و ترس غرق شوند.
حکومت مرگ را تحمیل کرد تا زندگی را بترساند.

​اما این مردم داغدار، تصاویری خلق کردند که در تاریخ نظیر ندارد. آن‌ها با قلبی هزار تکه شده و با سری افراشته، کنار مزار عزیزشان ایستادند و رقصیدند.
رقص سوگ ، یک عصیانِ باشکوه در برابر مرگ‌اندیشان و قاصدان تاریکی است.
​آن دستی که در هوا می‌چرخد و پایی که با بغض بر زمین کوبیده می‌شود، در واقع دارد می‌گوید: «شما می‌توانید جانِ عزیزِ ما را بگیرید، اما نمی‌توانید عشق و شورِ زندگیِ او را در ما بکشید. ما تسلیمِ تاریکیِ شما نمی‌شویم.»

​این رقص، تجلیِ شجاعت انسان‌هایی است که تصمیم گرفته‌اند به جای شکستن، ادامه دهند و با زیباترین شکل از زندگی، یعنی رقص، به جنگ با سیاهی و مرگ بروند.

روز ۱۹ دی‌ماه در فردیس کرج، سه عضو یک خانواده توسط تروریستهای خامنه‌ای به قتل رسیدند.
این نشان‌دهنده شدت قساوت و خشونتی‌ست که علیه مردم بی‌سلاح در فردیس صورت گرفت.
امید تیموری‌راد ۴۷ ساله، آرمین تیموری‌راد (پسر امید) ۱۹ ساله و امیر تیموری‌راد (برادر امید) هر سه به قتل رسیدند.

سه روز پیش مراسم چهلم این سه جاویدنام با حضور گسترده مردم برگزار شد. جنایاتی که بی‌عقوبت نخواهد ماند.

جاویدنام نازنین اسمی‌خانی؛ ۱۸ سال داشت. دانش‌آموز سال آخر دبیرستان بود. عکاسی می‌خواند و در یک آتلیه عکاسی کار می‌کرد. گیتار و سه‌تار میزد.

او شب ۱۹ دی ماه همراه با پدر و مادرش در مسیر بازگشت به خانه در شهر محمدیه استان قزوین، هدف گلوله تک‌تیرانداز قرار گرفته و جان باخت.
پسرعموی نازنین اسمی‌خانی، گفته است:
«تک تیرانداز از پشت سر نازنین را هدف گرفته بود و نازنین در آغوش پدرش بود که یک پژوی ۴۰۵ او را با خود می‌برد. برای تحویل پیکر نازنین، ۳۰۰ میلیون تومان پول به همراه طلاهایی که خود نازنین داشت از خانواده او گرفته‌اند.»

نفس آدم بند می‌آید از رذالت این جنایتکاران. قلب آدم مچاله می‌شود از دیدن این جانهای زیبایی که گرفتند تا آن پیر سفاک بیشتر حکومت کند.

امروز سه‌شنبه چهارم اسفندماه، دانشجویان در دانشگاه‌های مختلف ایران برای چهارمین روز متوالی اقدام به برپایی تجمعات اعتراضی و سر دادن شعار علیه خامنه‌ای و حکومتش دادند.
در بسیاری از دانشگاهها نیروهای بسیجی اقدام به ضرب و شتم و درگیری با دانشجویان نمودند.
فضای بیشتر دانشگاهها ملتهب گزارش شده است.
این فریاد نسل جوان و نخبه ایران است که اینچنین با شجاعت و بلند فریاد می‌زنند که جمهوری اسلامی را نمی‌خواهند.

ویدیو و پیام دریافتی:

«سلام خانم علی نژاد
من دانش اموز‌‌ پایه دوازدهم هستم.
ما سه شنبه و‌ چهارشنبه برای چهلم بچه‌ها مدرسه نرفتیم. ولی مدیر و ناظم زنگ زدند تهدید و‌ فحاشی کردند...

به ما گفتن که اسم هامون رو دادند به آموزش و پرورش.
بعد هم کل کیف و اینا رو گشتند و دنبال گوشی بودند ولی ما باز کم نیاوردیم.
حتی امتحان‌هایی که داده بودیم رو نمره ندادند و برگه‌ها رو پس دادند و‌ گفتند هر چقدر دوست داشته باشیم امتحان می‌گیریم.

ما هم امروز این ویدئو رو‌ گرفتیم.
و اونا هم با تهدید منع از امتحان نهایی و کنکور امدن بالای سرمون ولی ما باز تسلیم نشدیم.
خوشحال میشیم صدای ما دانش‌آموزها باشید.»

اینجا دانشگاه فردوسی مشهد است. دانشجویان این دانشگاه حالا همان شعاری که سپیده قلیان مقابل زندان اوین خطاب به خامنه‌ای داد را فریاد می‌زنند: «خامنه‌ای ضحاک می‌کشیمت زیر خاک»
خامنه‌ای خوب گوش بده... صدایی که از آن می‌ترسیدی با بند و زندان و قتل و کشتار خاموش نشد. تکثیر شد!
و بدان این مردم خلف وعده نخواهند کرد و تو و حکومت ظلم و فساد تو را در زیر خاک دفن خواهند کرد.

میثم کمالی دهقان پدر یک فرزند و امید یک خانواده بود. روز ۱۹ دی‌ماه بین فلکه دوم و سوم فردیس، تک تیرانداز درست به قلبش شلیک کرد.
پیکر او را پس از چند روز در کهریزک پیدا کردند.
داغی که بر دل این خانواده‌‌های داغدار گذاشتید، ریشه‌تان را خواهد سوزاند.

این صدای دختر جاویدنام محمدرضا صالحی‌ست. او در مراسم این جانباخته راه آزادی، می‌گوید که نام پدرش مایه سربلندی وطن است و همیشه با یاد پدر سربلند خواهد ایستاد.

جاویدنام محمدرضا صالحی ۳۴ ساله، پدر سه فرزند و اصالتا بختیاری و ساکن نجف‌اباد اصفهان بود. او روز ۱۹ دی‌ماه با گلوله جنگی در منطقه گلدشت اصفهان جاودانه شد.