«در جنگ تمام‌عیار هستیم... اعدام‌ها و مصادره اموال را تسریع کنید!»
این حرف اژه‌ای در واقع حکم مرگ برای فرزندان این مملکت و تاراج اموال ایرانیان است.
جمهوری اسلامی به جبران شکستهایش در برابر آمریکا و اسرائیل، تیغ سرکوبش را برای مردم تیز کرده است و اعدام‌ها را سرعت داده است.
باید با تمام قوا صدای زندانیان و قربانیان باشیم. سکوت نکنیم. کنار هم بایستیم و امتداد صدای هم باشیم.

بیتا همتی و همسرش محمدرضا مجیدی‌اصل، همراه با بهروز زمانی‌نژاد و کوروش زمانی‌نژاد را بامداد روز ۱۹ دی‌ماه ساعت سه صبح ماموران حکومتی از خواب بیدار کردند، کتک زدند و بردند.
چند ماه بعد، حکم عجیب و سنگینی برایشان صادر شده بود:
اعدام بعلاوه مصادره کامل اموال برای هر چهار نفر.
امیر همتی (برادر بیتا) هم به ۵ سال و ۸ ماه زندان محکوم شد.

اتهام‌شان چه بود؟ «اقدام عملیاتی برای دولت متخاصم». یعنی پرتاب بلوک سیمانی به سمت بسیجی‌ها و نیروهای سرکوبگر در جریان اعتراضات در روز ۱۹ دی‌ماه.
بیتا همتی را زیر فشار شدید و در حضور اژه‌ای بردند جلوی دوربین صداوسیما و از او اعتراف اجباری گرفتند.
خانواده‌ها تحت تهدیدند و صدایشان به جایی نمی‌رسد. دادگاه خارج از نوبت و سریع برگزار شد، بدون وکیل واقعی و بدون رعایت حقوق متهمین.
حالا پرونده در مرحله اجرای حکم است و خطر اعدام قریب‌الوقوع این چهار نفر بسیار بالاست.
این داستان یک خانواده معمولی است که فقط چون صدای اعتراض‌شان را بلند کردند، رژیم تصمیم گرفت با طناب دار و توقیف اموال، همه‌چیزشان را بگیرد.
سکوت نکنیم و صدای‌شان باشیم.

حشمت‌الله طبرزدی در خطر حکم جدیدی، منجر به اعدام قرار دارد.
دختر حشمت‌الله طبرزدی با انتشار ویدیویی نسبت به شرایط پدرش ابراز نگرانی کرد.

پدر او صبح روز ۲۱ فروردین ۱۴۰۵، به‌صورت آنلاین از زندان مرکزی اصفهان، در جلسه‌ی بازپرسی با اتهامات سنگین، تفهیم اتهام شد:
۱. دعوت به اغتشاش و قتال
۲. تبلیغ علیه نظام
۳. توهین به رهبری

این اتهامات در حالی مطرح شده‌اند که طبرزدی، تحت احکام سنگین، از زمان جنبش «زن، زندگی، آزادی» بوده و از تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در زندان مرکزی اصفهان نگهداری می‌شود.
احکامی از جمله همکاری با دول متخاصم، تبلیغ علیه نظام، تبانی، توهین به رهبری، لیدری اغتشاشات و... که در مجموع، حشمت‌الله طبرزدی را با حکم دیوان عالی کشور به ۱۱ سال و ۶ ماه حبس محکوم نمود.
احکام سنگینی که درواقع طبرزدی از آن به عنوان «حبس ابد در تبعید» یاد می‌کند.

پیش از این احکام، طبرزدی، از سال ۱۳۷۵ نزدیک به ۱۷ سال با احکام مشابه، در زندان بوده است. زندان‌هایی که بیش از ۵۰ ماه از آن انفرادی، بدون هیچ‌گونه امکان حداقلی برای او همراه بوده است.

ادامه👇

ادامه👆
در پی بمباران اصفهان، زندان مرکزی دستگرد که طبرزدی در آن حبس می‌باشد، آسیب جدی دید.
حالا با وجود اتهامات جدید، خطر حکم اعدام برای طبرزدی، جدی است.
حشمت‌الله طبرزدی همواره از خودش به عنوان «سرباز خواهان آزادی تا پای جان» یاد می‌کند و این در حالی‌ست که او از شروع مبارزاتش راهبرد «فعالیت مدنی» و «مبارزه خشونت‌پرهیز» را ساختار فعالیت برای «دموکراسی‌سازی» و گذار از استبداد دانسته است. حالا و در شرایط خفقان حاکم بر ایران، گویا انتقام از زندانیان سیاسی، یکی از راهکارهای اساسی کنترل شرایط است.

قلبم هنوز از خشم می‌لرزه وقتی یاد روزهایی می‌افتم که مردم ایران تو خیابون‌ها فریاد می‌زدند "اوباما یا با اونا یا با ما" و اوباما تصمیم گرفت با جمهوری اسلامی معامله کند و مردم بودند که بی‌رحمانه قتل‌عام‌ شدند.

در این مصاحبه با فاکس نیوز گفتم:
این ماجرای دموکرات و جمهوری‌خواه نیست، مساله چپ و راست نیست.
این دربارهٔ تروریسم است. رژیم داعشی جمهوری اسلامی مردم ایران رو قتل‌عام می‌کنه و نباید باهاش مماشات کرد وگرنه دوباره مثل سرطان رشد می‌کنه و کل جهان رو آلوده می‌کنه.
به ترامپ گفتم که اشتباه اوباما رو تکرار نکن. پایان این رژیم، امنیت جهانی رو تضمین می‌کنه. حالا وقت عمل است.

این صحبتهای رئیس اتاق بازرگانی‌ جمهوری اسلامی‌ست. او می‌گوید خسارت‌های ناشی از قطع اینترنت در هر روز معادل هزینه تخریب چهار پل B1 و یا دو نیروگاه برق است.
هزینه‌ای که جمهوری اسلامی حالا ۴۵ روز است که بر مردم ایران تحمیل کرده است و تا به امروز چندین برابر خسارت‌های ناشی از حملات هوایی آمریکا و اسرائیل بوده است.
هیچ دشمنی به اندازه این حکومت هزینه و خسارت به ایران تحمیل نکرده است و حالا این واقعیت از زبان کسانی داخل خود این حکومت شنیده می‌شود.

بعضی‌ها در غرب از من انتقاد می‌کنند و می‌گویند:
چرا باید فرزندان مقامات جمهوری اسلامی را به خاطر جرایمی که والدینشان مرتکب شده‌اند مجازات کنیم؟
بگذارید واضح بگویم:
زنان ایرانی به خاطر نپوشیدن حجاب، با زندان، شلاق و حتی اسیدپاشی _مثل این زن، مرزیه ابراهیمی_مجازات می‌شوند.

و در همین حال، عروس یکی از معماران حجاب اجباری برای زنان ایرانی، در آمریکا از آزادی انتخاب لذت می‌برد.
برخی از این افراد به ایالات متحده می‌آیند، درخواست پناهندگی می‌دهند، از آزادی‌های آن بهره‌مند می‌شوند،
و سپس بارها به ایران بازمی‌گردند یا حتی به‌طور علنی همان ایدئولوژی‌ای را ترویج می‌کنند که مسئول سرکوب، خشونت و ترور است.
.
شش سال پیش، من زندگی‌های مرفه فرزندان مقاماتی مانند معصومه ابتکار را در اینجا، در ایالات متحده، افشا کردم.
از آن‌ها پرسیدم آیا خشونت و جنایات کسانی را که در ایران در قدرت هستند محکوم می‌کنند یا نه.
در نوامبر ۲۰۱۹، زمانی که بیش از ۱۵۰۰ نفر کشته شدند،
ادامه👇

ادامه👆
آن‌ها این موضوع را محکوم نکردند.
در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی»، زمانی که بیش از ۸۰۰ نفر کشته شدند، آن را محکوم نکردند.
و در خیزش‌های اخیر، که بیش از ۴۰ هزار نفر قتل‌عام شدند، باز هم آن را محکوم نکردند.
در عوض، از والدین خود حمایت کردند _در حالی که همان والدین، فقط به خاطر پرسیدن درباره زندگی لوکس فرزندانشان، به من حمله کردند.
معصومه ابتکار به‌طور علنی به من و کمپین «چهارشنبه‌های سفید» علیه حجاب اجباری حمله کرد.
جواد ظریف هم فقط به خاطر این‌که درباره زندگی لوکس پسرش در آمریکا سؤال کردم، به من حمله کرد.
بنابراین، در حالی که فرزندان آن‌ها در ایالات متحده آزادانه زندگی می‌کنند و از همان آزادی‌هایی بهره‌مند می‌شوند که از میلیون‌ها ایرانی دریغ شده،
والدینشان معترضان را فقط به خاطر مطالبه همین آزادی‌ها به زندان می‌اندازند.
این فقط ریاکاری نیست؛
این توهینی به مردم ایران و خیانتی آشکار به اصول دموکراتیک است.

جمهوری اسلامی دیگر نمی‌داند چه غلطی بکند که بسیجی‌ها و سپاهی‌ها را شبها در خیابان نگه دارد. در تازه‌ترین اقدام بر روی تلویزیون‌های بزرگ در میادین برای حامیان حکومت کنسرت جولیا پطرس خواننده زن لبنانی پخش شد.

صدای آواز و موی زن فقط برای زنان ایران آن هم پیش از جنگ ظاهرا فقط ممنوع بود. الان حفظ نظام اوجب واجبات است و جمهوری اسلامی همین فرمان جلو برود و کارش بیخ پیدا کند، در شبهای آتی احتمالا شاهد پخش آثار ماندگار از هنرمند مردمی حامی حزب‌الله، «میا خلیفه» نیز در جمع پرشور بسیجی‌ها و حزب‌اللهی‌ها خواهیم بود.

ماموران حکومتی زینب شفیع‌زاده، شهروند ساکن اصفهان، را در محل خانه‌اش دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند.

این دستگیری بدون دلیل مشخص انجام شده و شامگاه یکشنبه ۲۳ فروردین اتفاق افتاده است و با وجود پیگیری‌های خانواده هنوز هیچ اطلاعی از نهاد بازداشت‌کننده، دلایل بازداشت و اتهامات زینب شفیع‌زاده اعلام نشده است.

او پیش از این در ۱۵ دی ۱۴۰۴، نیز توسط مأموران امنیتی مورد بازجویی قرار گرفته بود و ماموران ضمن تفتیش منزل، لوازم شخصی و الکترونیکی او را ضبط کرده بودند.

بعد از فاکس نیوز اینبار در سی‌ان‌ان به وضعیت ایرانی‌هایی که قانونی به آمریکا آمده‌اند، درس خوانده‌اند، از دل سرکوب گذشته‌اند، علیه استبداد ایستاده‌اند و بارها و بارها بررسی شده‌اند، اشاره کردم که حالا در برزخی گرفتار شدند که هیچ پاسخی برایش نیست.

تنها جرمشان چیست؟
این‌که در ایران به دنیا آمده‌اند.

این یک تنبیه جمعی عادلانه نیست صدای‌شان باشیم و در رسانه‌های بین‌المللی روشنگری کنیم که این وضعیت نیازمند بازنگری فوری است.

امروز وارد چهل و هفتمین روز از تاریکی مطلق شدیم. بیش از ۱۱۰۰ ساعت است که ۸۵ میلیون ایرانی در حبس خانگیِ دیجیتال هستند.

​طبق آخرین داده‌های نت بلاکز ما اکنون رکورددار «طولانی‌ترین قطع سراسری اینترنت در تاریخ جهان» هستیم.
از ابتدای سال ۲۰۲۶، جمهوری اسلامی بیش از ۶۰ درصدِ عمر ما را در انزوای کامل از دنیا دفن کرده است. در حالی که اتصال اینترنت برای مردم عادی به یک درصد رسیده، برخی اکانت‌های مقامات حکومتی و سلبریتی‌های جیره‌خوارشان با «تیک آبی» در پلتفرم‌های جهانی فعال است!

​این «آپارتاید دیجیتال» است.
آنچه به اسم «اینترنت طبقاتی» راه انداخته‌اند در واقع «اینترنت رانتی» ست و چیزی جز بازگشت به دوران ارباب و رعیتی نیست.
در این سیستم رذیلانه، دسترسی به دانش و ارتباط با جهان، دیگر یک «حق» نیست؛ بلکه «امتیازی» است که فقط به «خودی‌ها»، لابی‌گران و ماله کشانِ نظام داده می‌شود.

آنها نان مردم را آجر می‌کنند تا تمام کسب‌وکارهای آنلاینِ مستقل، به خاک سیاه بنشینند و از سوی دیگر با قطع صدای ۸۵ میلیون نفر، روایت‌های دروغینِ خود را به دنیا می‌فروشند.

این مجری حکومتی هیچ ابایی ندارد از اینکه بگوید خواهان نابودی سرزمین اسرائیل است. او می‌گوید می‌خواهم با موشک جدید رستاخیز، جوری اسرائیل را بزنیم که خودمان برویم آنجا گندم بکاریم. چکیده همه آمال و آرزوهایی که جمهوری اسلامی سالهاست دنبال کرده و کشور را به این ورطه انداخته است. تا جمهوری اسلامی هست این ایدئولوژی تروریستی و شعارهایی که خواسته‌اش نابود کردن دیگر ملت‌ها و کشورهاست، باقی خواهد بود.

با گذشت بیست روز از بازداشت مهسا ستوده ۲۵ ساله شهروند بهایی ساکن شیراز، که بدون ارائه هیچگونه حکم قضایی توسط سپاه انجام شده است، هنوز از محل نگهداری، اتهام و وضعیت او هیچ خبری در دسترس نیست.
او از حق داشتن وکیل محروم است و هیچ تماسی تا امروز با خانواده نداشته که این باعث افزایش نگرانی نزدیکان او شده است.

سه روز بعد از بازداشت مهسا، خواهر او ماندانا ستوده و همسرش بهزاد بصیری نیز با خشونت توسط سپاه بازداشت شدند و همچنان هیچ خبری هم از آنها در دست نیست.

حالا خانواده‌ها در بی‌خبری مطلق از وضعیت سه تن از عزیزان و اعضای خانواده خود هستند که فقط به علت اعتقادات و باورشان بازداشت شده‌اند.

مغز متفکر «تاکتیک‌های ناشناخته» باز هم گنده‌گویی کرد. محسن رضایی می‌گوید مخالف آتش‌بس است و همه ناوها زیر هدف لانچرهای موشکی‌ست و همه را غرق می‌کنند.
تنها چیزی که غرق کردید ایران بود که غرق تورم و فساد و جنایت و ناکارامدی شما شد.
از وعده گروگان‌گیری سربازان آمریکایی برای درآمدزایی ارزی رسیدیم به رجز خوانی درباره غرق کردن ناوها. بر روی نقشه، همه چیز ساده است؛ درست مثل اقتصاد که قرار بود با نسخه ایشان روز اول جنگ هزار آمریکایی اسیر بگیرند و بعد برای آزادی هرکدام یک میلیارد دلار مطالبه کنند، درست شود!
جنگ را هم حالا قرار است با غرق کردن ناوهای آمریکا خاتمه دهند!
باور کنید محسن رضایی همینقدر مشنگ است و ادا در نمی‌آورد.

یک زندانی عرب اهوازی ساکن شیراز که در دی‌ماه سال گذشته بازداشت شده بود، زیر شکنجه، به قتل رسیده است. او شکنجه می‌شد که اعتراف کند در قتل نیروهای بسیجی در منطقه معالی‌آباد و ملاصدرای شیراز دست داشته است.
این زندانی عرب اهوازی اواخر بهمن ماه به زندان مرکزی شیراز منتقل شده بود و روز شش فروردین او را از زندان برای بازجویی به مکان نامعلومی منتقل کرده بودند.
مقامات امنیتی گفته‌اند که او خودکشی کرده است. دروغی برای سرپوش گذاشتن بر جنایتی دیگر. او را کشتند. زیر شکنجه و برای اعتراف به جرم ناکرده. این ذات جمهوری اسلامی‌ست که اقتدار برایش معادل زندانی کردن شهروندان بی‌گناه، شکنجه، اعتراف اجباری و قتل و اعدام شده است.

شقایق قاسمی خواهر شکیلا قاسمی، شهروند بهائی ساکن کرمان، با انتشار ویدیویی از وضعیت و شرایط خواهرش پس از ۷۰ روز انفرادی ابراز نگرانی کرد. شقایق قاسمی گرافیست و مربی کودکان اوتیستیک بیش از ۷۰ روز است که در بازداشت و در سلول انفرادی زندان کرمان نگهداری می‌شود. او در این مدت دسترسی به حقوق اولیه خود به عنوان متهم نداشته است و زیر فشار روانی شدید قرار دارد.
او در ۱۳ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ با هجوم نیروهای امنیتی به منزل شخصی‌اش بازداشت شد. مأموران در جریان این اقدام ضمن تفتیش کامل خانه وسایل الکترونیکی او و اعضای خانواده‌اش را ضبط کردند.
با گذشت این مدت هیچ اطلاع روشنی درباره اتهامات، نهاد بازداشت‌کننده یا روند پرونده به خانواده وی ارائه نشده است.

کشور دومینیکن تابعیت حسین شمخانی تحت نام جعلی «سامی هایک» را لغو کرد.
در حالی که فقر و فلاکت زیر سایه سیاست‌های مخرب جمهوری اسلامی سفره مردم ایران را هر روز کوچک‌تر می‌کند، افشای جزئیات پرونده ابطال پاسپورت دومینیکای این انگل‌زاده رانتی، پرده از عمق فساد سیستماتیک و غارت ثروت‌های ملی برداشت.

حسین شمخانی، فرزند علی شمخانی، سال‌ها نه به عنوان یک تاجر معمولی، بلکه در قامت یک اختاپوس اقتصادی با نام مستعار و جعلی «سامی هایک»، در حال بازی با سرنوشت یک ملت بود.
او با خرید شهروندی کشور دومینیکا و پنهان شدن پشت این هویت جعلی، موفق شد شبکه‌ای پیچیده از شرکت‌های صوری را برای دور زدن تحریم‌ها و پولشویی میلیاردها دلار ثروت حاصل از فروش نفت و پتروشیمی راه‌اندازی کند.
ادامه👇

ادامه👆
این آقازاده که حالا پاسپورتش به دلیل فریب‌کاری و نقض قوانین بین‌المللی ابطال شده، تنها در یک قلم از غارتگری‌هایش، میلیون‌ها دلار از سرمایه مردم را در بازار املاک دبی به ملک و مستغلات تبدیل کرده بود. ماجرای او فراتر از یک رانت‌خواری ساده است؛ این یک خیانت آشکار به حقوق انسانی میلیون‌ها ایرانی است که هزینه‌ی تحریم‌ها را با جان و مال خود می‌دهند، در حالی که لایه‌های بالایی قدرت با هویت‌های عاریه‌ای در حال انباشت ثروت در کشورهای مختلف جهان هستند.

ابطال شهروندی او، پیروزی کوچکی برای عدالت و زنگ خطری برای تمام کسانی است که تصور می‌کنند پشت پاسپورت‌های خریداری شده و نام‌های جعلی می‌توانند برای همیشه از رصد افکار عمومی و عدالت فرار کنند. ما فراموش نمی‌کنیم که ثروتِ «هایک‌»ها، همان نان سفره‌های خالی و داروهای نایاب بیماران در ایران است.

«غزال مولان»، اهل مهاباد بود. او در حمله پهپادی سپاه به مقر حزب کومه‌له، جان‌فدای راه آزادی شد. غزال تنها یک نام در میان آمار قربانیان نیست؛ او تبلور همان باوری بود که در یکی از آخرین پیام‌هایش نوشته بود:
«روزی خورشید آزادی طلوع خواهد کرد».

او با همین رویا، راه دشوار مبارزه را برگزید و در برابر ستمی که دهه‌هاست بر پیکر این سرزمین تازیانه می‌زند، اسلحه به دست گرفت و شجاعانه ایستاد.

​تصویر تشییع پیکر او، فراتر از یک سوگواری ساده، یک مانیفستِ ایستادگی است.
غزال نه در سکوت و انزوا، بلکه بر روی دستانِ استوار زنانی تشییع شد که اسلحه بر دوش، پیمان بسته‌اند برای رویای آزادی بجنگند و نگذارند خونِ یارانشان پایمال و رویای مشترکشان فراموش شود.

خون غزال مولان، نیز در امتداد همان خون‌هایی است که در خیزش «ژن، ژیان، آزادی» ریختید. و ما عهد بسته‌ایم تا روزی که خورشیدِ آزادی از پسِ کوه‌های بلندِ این سرزمین طلوع نکند، شعله این انقلاب خاموش نخواهد شد.