مهدی فرید کارمند سابق سازمان پدافند غیرعامل که زمستان ۱۴۰۱ بازداشت و به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود، در دادگاهی دیگر حکم اعدام گرفت و این حکم سحرگاه صبح چهارشنبه دوم اردیبهشت به گفته خبرگزاری قوه قضاییه اجرا شده است.
اعدامهایی که حالا برای جمهوری اسلامی و طرفدارانش تبدیل تسکین و درمان حقارتهایشان در عرصه مواجهه با آمریکا شده است. اعدام در چندماه گذشته بالاترین آمار اعدام در ایران طی دهه‌های گذشته ثبت شده است و این تشدید بی‌سابقه فعالیت ماشین کشتار رژیم در سال جاری نشان دهنده استیصال و خوی جنایتکار حاکمان ایران است.

درسا ستاری، دختر سورنا ستاری رئیس پیشین بنیاد ملی نخبگان، تنها ۴۸ ساعت پس از گزارش افشاگرانه درباره او از آمریکا خارج شد تا از تعقیب و بازداشت در امان باشد.

لورا لومر، خبرنگار آمریکایی نوشت که او «داوطلبانه از آمریکا فرار کرده» و به ایران بازگشته است.

این خبرنگار آمریکایی نوشت که یک منبع آگاه در وزارت امنیت داخلی ایالات متحده به او گفته است که درسا ستاری دیگر هرگز اجازه ورود به خاک آمریکا را نخواهد داشت.

به نوشته این روزنامه‌نگار آمریکایی وزارت دادگستری ایالات متحده بنیاد نخبگان را به‌عنوان جبهه‌ای برای حمایت از موقعیت اقتصادی و نظامی ایران توصیف می‌کند و به‌طور فعال ایرانیانی را که در خارج از کشور تحصیل می‌کنند، به جاسوسی برای ایران تشویق می‌کند.

دوران خوشی و آسایش بستگان مفامات جمهوری اسلامی و آقازاده‌ها در غرب به پایان رسیده است. نمی‌شود کشوری را ویران و مردمی را زیر سرکوب و سانسور و ظلم و فقر نگه‌دارید و بعد نزدیکان‌تان را به آمریکا و سایر کشورهای جهان غرب بفرستید که از آنچه شما ساخته‌اید دور بمانند.

این یک نمونه از اقدامات نمایشی، جنگ‌طلبانه و خطرناک جمهوری اسلامی‌ست که بارها نشان داده جان مردم و حتی جان طرفدارانش برایش ذره‌ای ارزش ندارد. آوردن موشک خرمشهر ۴ به منطقه‌ای مسکونی و در میان جمعیت (میدان انقلاب تهران) برای دادن این پیام که تنگه هرمز بازگشایی نخواهد شد، فقط از سرداران ابله و جنگ‌افروز سپاه برمیاید.
با شعار و رجز و موشک‌پرانی به این نقطه رسیدید که اگر بخواهید بمانید باید تن به مذاکره و توافق با ترامپ بدهید. در چند روز گذشته دو نفتکش‌تان متوقف و توقیف شد و کاری نتوانستید بکنید. در هفته‌های گذشته ترامپ هر روز به شکلی جدید شرایط حقارت آمیزتان را به روی‌تان میاورد و شما پاسخ‌تان چنین است؟ آن هم وقتی هنوز در محاصره دریایی کامل هستید؟
با این نمایش‌ها کدام دردتان را می‌خواهید دوا کنید و چه چیزی را به چه کسی می‌خواهید ثابت کنید؟

یکماه از بازداشت غیرقانونی سه شهروند بهایی در شیراز گذشته است و اطلاعات سپاه که عامل بازداشت این سه شهروند بوده است هیچ اطلاعی به خانواده و نزدیکان نگران این سه شهروند نمی‌دهد. خواهر بهزاد بصیری در این ویدیو می‌گوید هر بار خانواده برای اطلاع از وضعیت و شرایط این سه شهروند مراجعه می‌کنند با برخورد بد و تهدید و توهین مواجه می‌شوند.
بازداشت این شهروندان بدون ارائه هیچ حکم قضایی توسط اطلاعات سپاه انجام شده است و هنوز از محل نگهداری، اتهام و وضعیت این سه شهدوند هیچ خبری در دسترس نیست.
ظلم و تبعیض مضاعف نسبت به شهروندان بهایی در ایران عمری به قدمت عمر جمهوری اسلامی دارد. صدای آنها باشیم و در کنار یکدیگر تلاش کنیم تا ریشه این ظلم هرچه زودتر کنده شود.

گروهی از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در اعتراص به تداوم بازداشت و بی‌خبری از وضعیت پرنیان خدابخشی دانشجوی این دانشگاه اعلام کرده‌اند که از روز شنبه سر کلاسها نخواهند رفت تا این دانشجوی بازداشت شده آزاد شود.

پرنیان خدابخشی دانشجوی مهندسی مواد دانشگاه صنعتی شریف از شب هشت اسفندماه بازداشت شده است.
کانال تلگرامی نخسا وابسته سپاه روز پس از دستگیری این دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف با انتشار تصویر شیشه نوشابه عملا ضمن اعلام خبر دستگیری او این دانشجو را به تجاوز تهدید کرده بود.
این کانال پرنیان خدابخشی را عامل وارد کردن پرچم شیر و خورشید به دانشگاه دانسته بود.

از روز دستگیری تا امروز خانواده این دانشجو با بی‌خبر ماندن از شرایط و حال او، عملا شکنجه روحی می‌شوند و هیچ‌کسی به آنها پاسخگو نیست. صدای پرنیان خدابخشی باشیم.

باز هم قتل حکومتی به اتهام واهی جاسوسی برای اسراییل. خبرگزاری رسمی قوه قضاییه، از اعدام سلطانعلی شیرزادی فخر، به اتهام جاسوسی برای اسرائیل خبر داد.

خبرگزاری میزان او را از اعضای باسابقه سازمان مجاهدین خلق خوانده و نوشته که او برای سال‌ها با این سازمان همکاری داشته است.

تا امروز اطلاعرسانی چندانی درباره این شخص و پرونده او در رسانه‌ها و فضای مجازی انجام نشده بود که احتمالا به خاطر تهدیدها و فشار به اعضای خانواده و نزدیکان او بوده است.
در شرایطی که جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل آتش‌بس اعلام کرده است، اما جنگ تمام عیارش با مردم ایران ادامه دارد و هر روز قربانی می‌گیرد.

این آخرین نمایش مضحک جمهوری اسلامی در خیابان‌هاست. فقط به ادبیات این اراذل اجاره‌ای دقت کنید. می‌گوید ۳۰ میلیون نفر در اپلیکیشن «جان فدا» ثبت نام کردند و این یعنی از هر سه ایرانی یک نفر آماده‌ست تیکه‌پاره‌تون کنه!
اول اینکه اوج آمال و آرزویشان «تکه‌پاره کردن» دیگران است و این شاخصه جانوران وحشی‌ست. دوم اینکه می‌گوید از هر سه ایرانی یکی عضو جان‌فدا شده است. خب پس ترس‌تان از چیست که ۵۵ روز است اینترنت را کامل بسته‌اید آن هم در شرایطی که ضرر و زیان نادی آن برایتان از هر حمله نظامی بیشتر است؟
۳۰ میلیون جان‌فدای‌ دست به اسلحه‌تان را باور کنیم یا ترس‌تان از مردم ایران را؟

واقعیت این است که با چهل سال دروغ گفتید و رجز خواندید و تهدید کردید و عاقبتتان این شده است که تنها راه نجاتتان بوسیدن ماتحت ترامپ است. همان کسی که خامنه‌ای قبل از مرگش گفته بود مذاکره با او شرافتمندانه نیست و با ترامپ هرگز مذاکره نخواهند کرد.

حالا هی این اراذل و آدم‌های ارزان اجاره‌ای را قطار کنید و اسلحه دست‌شان بدهید و آمار جان فدا را هم اصلا ۷۰ میلیون اعلام کنید!
چیزی در واقعیت تغییر نخواهد کرد.

وقتی از شرایط «بحرانی» حرف می‌زنیم، دقیقا از چه می‌گوییم؟ از فقر و بیکاری و تلاش برای معاش حداقلی و فقط برای زنده ماندن.
جمهوری اسلامی رجز می‌خواند و لاف پیروزی در جنگ می‌زند. و حالا شهروندی بر روی دیوار درد دل بسیاری از مردم را نوشته است.
کسانی که این روزها کسب و کاری هم دارند، از پس مخارج بر نمیایند وای به حال آنها که این روزها بیکار شده‌اند.

​بیکاری در ایران دیگر صرفاً یک عدد و رقم در آمارهای دولتی نیست؛ بیکاری یعنی فقر مطلق، یعنی پدری که با دستان خالی به خانه برمی‌گردد و مادری که باید بین دارو و نان، یکی را انتخاب کند.
حق داشتنِ یک زندگی عزتمند، ابتدایی‌ترین حق هر انسان است که امروز از بسیاری از هموطنان ما دریغ شده.

​فعالان حقوق بشر نه فقط باید راوی دردها و ظلم‌ها و جنایات باشند، که باید پژواک صدای مردمی باشیم که زیر بار تورم و مشکلات اقتصادی ناشی از سیاستهای تروریستی جمهوری اسلامی، به معنای واقعی کلمه قامتشان خم شده است.

نامش عرفان کیانی بود. تنها پس از اعدامش، نام او رسانه‌ای شد. خانواده‌ای که زیر فشار و تهدید سکوت کردند و یا با امید به اینکه اگر اسم عزیزشان رسانه‌ای نشود، او آزاد خواهد شد. بسیاری از خانواده‌ها به حرف بازجویان اعتماد می‌کنند. با خود می‌گویند او که کاری نکرده است. و آنها نمی‌دانند جمهوری اسلامی تنها برای طناب دار خود به دنبال گردن است.

این تصویر نقاشی شده و دلنوشته را امروز برایم ارسال کردند:
«ايرانِ من، هر روز و هر لحظه پس از آن اذان شوم صبحگاهي، مردم آزاديخواهت را به دار مي آويزند! و ما هر روز با قلبهايي پاره پاره دوباره به خواب وحشت ميپيونديم، و بدن نيمه جانمان را به دوش ميكشيم تا يا ما و يا اين شب مملو از وحشت براي هميشه پايان يابد!»

این چهره مستاصل در دادگاه و در جایگاهی شبیه قفس عاطف نجیب پسرخاله بشار اسد و رئیس سابق اداره امنیت شهر درعا ست.
او زمانی در درعا با پوزخند به پدران و مادران داغدار می‌گفت: «فرزندانتان را فراموش کنید، اگر بلد نیستید بچه بسازید ما کسی را می‌فرستیم تا یادتان بدهد». او هرگز تصور نمی‌کرد روزی در قفس دادگاه، چشم در چشمِ تاریخ و چشم در چشم مادران و خانواده‌های دادخواه بایستد.

​عاطف نجیب فقط یک مقام امنیتی نبود؛ او همان «جرقه»‌ای بود که انبار باروت سوریه را منفجر کرد. پسرخاله بشار اسد که با کشیدن ناخن‌های ۱۵ دانش‌آموز در درعا به جرم دیوارنویسی، نامی رعب آور برای مردم سوریه بود.
​او دستور مستقیم شکنجه وحشیانه دانش‌آموزانی را داد که تحت تأثیر بهار عربی، روی دیوار مدرسه شعار نوشته بودند و جمله معروف و توهین آمیز بذر کینه و خشم را در دلهای مردم کاشت. بذری که بزرگ شد و اسد را سرنگون کرد.

همچنین نام عاطف نجیب با پیکر مثله‌شده‌ی حمزه ۱۳ ساله گره خورده است؛ نوجوانی که زیر دست نیروهای او به نماد مظلومیت سوریه تبدیل شد.

​ادامه👇

ادامه👆
امروز، تماشای او در «قفس»، پیامی فراتر از مرزهای سوریه دارد. این تصویر، کابوس تمام کسانی است که گمان می‌کنند دیوار قدرت، بلندتر از قدِ عدالت است.
​او سال‌ها در سایه حمایت خاندان اسد از مجازات گریخت، اما تاریخ نشان داد که «زمان» ممکن است بگذرد، ولی «حافظه» زخم‌خورده‌ی یک ملت پاک نمی‌شود.
​عاقبت همه جنایتکاران همین است: ایستادن در برابر حقیقت، در حالی که دیگر نه سلاحی دارند، نه ابهتی و نه راه فراری.

سازمان نظام پرستاری گفته است که کارکنان کادد درمان و پرستاران حاضر به استفاده از اینترنت طبقاتی و یا به اصطلاح «سیم‌کارت پرو» نیستند.

در بیانیه سازمان نظام پرستاری آمده:‌ «تا زمان رفع محدودیت‌های دسترسی مردم به اینترنت بین‌الملل، هیچ امتیاز ویژه‌ای [اینترنت پرو] درخواست نمی‌کنیم.»

در این بیانیه آمده است که سازمان نظام پرستاری بر اساس بررسی جوانب مختلف تا زمان رفع محدودیت‌های دسترسی عموم مردم به اینترنت بین‌الملل، درخواست هیچ امتیاز ویژه‌ای را برای اعضای خود نخواهد داشت.

این همبستگی با مردم چه در کشتار دی‌ماه و زمان اوج جنایات حکومت که پرستاران و کادر درمان بزرگترین حامی مردم بودند و جان‌های بسیاری را با به خطر انداختن جان خود نجات دادند و چه امروز با امتناع از پذیرفتن اینترنت طبقانی باید الگوی همه ما باشد.
تنها راه برای ما ایستادن کنار یکدیگر است.

به این تصویر نگاه کنید؛ به نام‌هایشان. محمد عباسی پدری که قرار است سایه‌اش را از سرِ زندگی بگیرند و فاطمه عباسی دختری که باید شاهد کشتن پدرش باشد و بعد بهترین سال‌های جوانی‌اش را پشت میله‌های زندان بگذراند.
«نیستی» و «حبس» تنها ارمغان جمهوری اسلامی برای مردم ایران است!
قصه‌ی محمد عباسی و دخترش فاطمه، دیگر فقط یک پرونده‌ی قضایی نیست؛ این داستانِ متلاشی کردنِ یک خانواده است.
محمد عباسی و دخترش فاطمه، در پرونده‌ای مشترک بازداشت شدند.
دادرسی پشت درهای بسته و بدون دسترسی آزاد به وکیل انتخابی و فشار و تهدید و شکنجه برای اعتراف اجباری و سپس صدور چنین احکامی جنایت است.
نباید به این حجم از «قساوت» عادت کنیم. صدای محمد و فاطمه باشیم.

این صحبتهای برادر علی لاریجانی‌ست که می‌گوید از برادرش تنها یک دست باقی‌مانده بود. عین همان عقوبتی که قاسم سلیمانی دچارش شد.
این سرنوشت عبرت‌آموز کسانی‌ست که در تمام عمرشان حاصلی جز رنج و فلاکت و مرگ برای مردمان ایران و بسیاری از مردم خاورمیانه نداشتند.
از خامنه‌ای قاتل چه باقی ماند؟ خوب است کسی بیاید وضعیت جسد او را نیز تشریح کند. شنیدن عاقبت این قاتلان و جنایتکاران برای مردمی که زندگی‌شان در حکومت‌شان نابود شده است، لذت‌بخش است. گرچه تاریخ نشان داده که حاکمان ظالم هیچ‌گاه عبرت نمی‌گیرند. تنها سرنگون می‌شوند.

این ویدیو چکیده‌ای از جمهوری اسلامی و هر حکومت توتالیتر و سیستمی‌ست که در آن شایسته سالاری جای خود را به ایدئولوژی و یا کیش شخصیت داده است.
این حجم از بمال بمال اشتباه لفظی نیست. نوعی لغزش فرویدی‌ست. آدم‌هایی جذب چنین حکومتهایی می‌شوند که تملق و چاپلوسی و به بیان عامیانه آن «مالیدن» تنها هنر آنهاست. بعد از مدتی هرچه نگاه کنی اطراف چنین حکومتها و جریان‌هایی که با انبوهی از مشکلات ناشی از فساد و بلاهت و ناکارامدی روبرو هستند، فقط تملق و چاپلوسی می‌بینی!

طنز روزگار اینکه مالنده اول در این ویدیو، محمدرضا طالقانی ست. کشتی‌گیر سابق و راننده خودرویی که خمینی را روز ۱۲ بهمن ۵۷ از فرودگاه مهرآباد به بهشت زهرا رساند!

تنها در دو روز در ایران دلار ۲۳ هزار تومان دیگر گران شده است. البته که دلار گران نشده و این پول ایران است که بی‌ارزش‌تر شده است.
ثمره حکومت آخوند که سالهاست هر روز مردم در ایران بدتر از دیروزشان است.
حالا موشک‌ها را صورتی کنید و یک مشت آدم بی‌مایه را بزک کنید به عنوان مردم عادی کف جامعه بگویید جنگ خوب است و ما تا آخرین نفس می‌جنگیم.
نتیجه این جنگ‌طلبی‌ها و رجز‌خوانی‌ها این است تا چند روز دیگر به دلار ۲۰۰ هزار تومانی هم باید سلام کنید!

پونه روحی‌زادگان، خالۀ عنقا سیاوشی، با انتشار یک ویدیو از نگرانی خود و خانواده‌اش نسبت به وضعیت عنقا سیاوشی می‌گوید. عنقا، جوان ۱۹ سالۀ بهائی، در تاریخ ۱۸ فروردین بدون ارائۀ حکم قضائی در منزل خانوادگی‌اش در شیراز بازداشت شد. پونه به تازگی مطلع شده است که عنقا را به زندان عادل‌آباد منتقل کرده‌اند و حال جسمی‌اش اصلا خوب نیست. عنقا از پیش داروهایی را مصرف می‌کرده که قطع ناگهانی آن عوارض بسیار جدی و خطرناکی برای او ایجاد می‌کند. این موضوع بر نگرانی خانواده بیش از پیش افزوده است.

ماموران پیشتر خود به خانوادۀ عنقا خبر داده بودند که حال روحی و جسمی پسرشان «وخیم» است و حتی آن‌ها را تهدید کرده بودند که «دیگر پسرشان را نخواهند دید».

دوران گشت‌وگذار بی‌دغدغه مهره‌های حکومت در پایتخت‌های جهان به سر آمده است.
مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، که گمان می‌کرد تحت پوشش ورزش می‌تواند سوابق خود را پنهان کند، در بدو ورود به فرودگاه تورنتو توسط آژانس خدمات مرزی کانادا (CBSA) متوقف، ویزایش باطل و با خفت از این کشور اخراج شد!

​این اخراج یک پیام روشن و کوبنده داشت: کانادا رسماً اعلام کرد که وابستگی تاج به سپاه پاسداران و مشارکتش در جنایات حکومت او را به عنصری «غیرقابل‌پذیرش» تبدیل کرده است.

این اخراج تحقیرآمیز ثابت کرد که دیگر نه نفوذ فیفا و نه اتیکت رئیس فدراسیون بودن دد ورزش، هیچ‌کدام نمی‌توانند مهر سرکوب و ترور را از پیشانی این جنایتکاران بپوشانند.

​مهدی تاج نماد نفوذ نظامی‌گری در لایه‌های ورزش ایران است؛ کسی که به جای دفاع از حقوق ورزشکاران و ملت، سال‌ها در خدمت سیستمی بوده که پاسخش به اعتراضات، گلوله و طناب دار است.
این حقارت، نه فقط برای مهدی تاج، بلکه برای کل سیستمی است که گمان می‌کرد می‌تواند همزمان هم در داخل سرکوب کند و هم در خاک کشورهای آزاد، ادای دیپلماسی درآورد.

جمهوری اسلامی یک جان جوان دیگر را هم زیر خاک کرد. ساسان آزادوار فقط ۲۱ سال داشت که به دار آویخته شد. او قهرمان کاراته و جوانی ورزشکار بود. حالا خانواده را تهدید کرده‌ بودند در صورت اطلاعرسانی پیکر عزیزشان را تحویلشان نخواهند داد.
ببینید با چه موجودات شریر و پستی طرف هستیم. جنگ جمهوری اسلامی با مردم ایران ادامه دارد و بذر نفرت و خشمی که دد دلها می‌کارند، روزی عبرت تاریخ‌شان خواهد کرد.

اژه‌ای می‌گوید: «تو غلط می‌کنی که می‌گویی اعدام نکنید!»
این منطقِ کسی است که در تمام عمرش، قانون را با طناب دار و عدالت را با وحشی‌گری و کشتار اشتباه گرفته است!
غلط را تو می‌کنی که فکر می‌کنی با کشتن، می‌توانی مانع فروپاشی حکومتی شوی که زندگی میلیونها ایرانی را تباه کرده است.

تو غلط می‌کنی که تصور کرده‌ای تکیه زدن بر صندلی قدرت و در اختیار داشتن اسلحه، به تو حق سلب حیاتِ جوانانی را می‌دهد که فقط می‌خواهند مثل میلیاردها انسان دیگر با کرامت انسانی زندگی کنند.

این فریادهای «غلط کردید»، نه از سر قدرت، که صدای لرزان حکومتی است که جز چوبه دار، هیچ پاسخ دیگری برای مطالبات این جامعه ندارد. اما تاریخ ثابت کرده که خون‌ریختن باعث دوام ظلم نمی‌شود. اراده ما از طناب دار شما قوی‌تر است.

#نه_به_اعدام