چند پرده از سیرک عزاداری برای رهبر منجمدی که نعشش بیش از چهارماه روی زمین ماند و آخر سر پس از معامله و توافق با ترامپ اجازه دفنش را گرفتند. با وجود چراغ سبز ترامپ اما موشتبی هنوز جرئت نکرده حتی در خاکسپاری پدرش یک پیام صوتی یا تصویری بدهد، شرکت در مراسم پیشکش!
به راستی چه حقارتی بالاتر از این؟

علی راز جوان ۳۵ ساله و اهل ساوه است. او را به خاطر فعالیت در فضای مجازی دستگیر کردند و حالا شعبه اول دادگاه انقلاب ساوه او را به هفت سال و شش ماه و یک روز حبس بابت تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری و پنج سال حبس برای توهین به مقدسات محکوم کرده است.
صدور حکم بیش از ۱۲ سال زندان صرفا برای فعالیت در فضای مجازی تنها از سیستم قضایی جمهوری اسلامی برمی‌آید.
صدای زندانیان سیاسی باشیم.

صحبتهای این کارشناس و مجری صداوسیما را بشنوید. می‌گوید خامنه‌ای خودش گفته بود که سه بار روح از بدنش جدا شده و دوباره به بدنش بازگشته است. او می‌گوید این بار که روح خامنه‌ای از بیخ کنده شده و نتوانسته دوباره برگردد، حتما دشمنان از نیروهای شیطانی استفاده کرده‌اند.
شما سطح حماقت و خرافات را ببینید که چقدر با اطمینان جلوی دوربین صداوسیما این مزخرفات را می‌گوید.
با همین سطح از دانش و عقل کل سران نظام و فرماندهان سپاه را زدند و کشتند و اینها هنوز دارند دنبال جن و پری می‌گردند.

پیام دریافتی:

«مسیح جان
اینجا برای خدمات دادن به شرکت‌کنندگان توی مراسم خامنه‌ای، بیمارستان‌های صحرایی در مصلی تهران برپا کردند و کلی تجهیزات آوردن تا خدمات درمانی و فوریت‌های پزشکی به شرکت‌کنندگان در این مراسم داده بشه.
بعد همین‌ها مجروحین تحت درمان رو تو بیمارستان‌های شهر با تیر خلاص میزدن.»

دیدن اشکهای اژه‌ای حتی اگر مصنوعی و فیلم بازی کردن باشد باز هم لذتبخش است. به خصوص آنکه می‌دانیم این اشکهای یک جلاد برای رهبر قاتلش است.
اژه‌ای خود مسبب قتل و اعدام هزاران ایرانی از دهه شصت تا به امروز است و روزهای بی‌شماری از زندگی شهروندان آزادیخواه را پشت میله‌های زندان تباه کرده است.
البته که گریه و زاری تو برای ما ایرانیان اسباب مسرت و خوشی‌ست.

علاقه جمهوری اسلامی به لمپن‌ها و اراذل و اوباش پایانی ندارد؛ حکومتی که اگر چند ویژگی اصلی داشته باشد، بی‌شک یکی از پررنگ‌ترین آن‌ها «اوباش‌پروری» است.

​نمونه بارز این سیاست، وحید خزایی است؛ همان کسی که در ترکیه رکیک‌ترین فحاشی‌ها را به خامنه‌ای کرد و اساسا به خاطر لمپن‌بازی و دعواها و کل‌کل‌های فضای مجازی به شهرت رسید. او پس از بازگشت به ایران، تنها چند صباحی را در زندان گذراند و حالا در کنار احمدرضا رادان _ فرمانده‌ای با کارنامه سیاه در سرکوب مردم _ می‌گوید، می‌خندد و عکس یادگاری می‌گیرد.

​این جابه‌جاییِ مضحک تعجب‌آور نیست. جمهوری اسلامی دقیقاً با اتکا به همین اوباش است که جنایت می‌کند و فاجعه می‌آفریند. اوباشی که سال‌هاست در قالب مداح، سپاهی، بسیجی و مأمور حکومتی، به ستون‌های اصلی بقای این حکومت تبدیل شده‌اند.

ویدیو و پیام دریافتی:
«جاویدنامان یادشان در ذهن ملت ایران زنده می‌ماند. مرده کسی است که ظالم است؛ بی رحم است و آدم‌های اطرافش را درک نمی‌کند...»

پزشکیان و عراقچی در حاشیه مراسم تشییع جسد خامنه‌ای برای دفن کردنش از طرف جماعت موسوم به «عرزشی» مورد فحاشی قرار گرفتند و شعارهایی علیهشان سر داده شد.
در ویدیوهایی که از مراسم منتشر شده است شعارهایی مثل «مرگ بر وطن‌فروش خائن»، «بی‌شرف بی‌شرف» به گوش می‌رسد.

شعارهایی که در واقع باید نصیب مجتبی خامنه‌ای می‌شد اما او اگر زنده باشد، ترجیح داده پشت پرده بنشیند و با خون پدرش معامله کند تا قدرت را حفظ کند؛ اما فحشش را عراقچی و پزشکیان بخورند.
او نیز اگر زنده باشد و کلا وجودش ساخته و پرداخته قالیباف و دار و دسته‌اش نباشد، مانند پدرش ترسوست و از قبول مسئولیت در تصمیم‌های کلیدی گریزان است.

پس از حملات ساعاتی پیش سپاه به نفتکش‌ها در منطقه خلیج فارس نیروهای سنتکام حملات سنگینی را علیه برخی اهداف در بندرعباس انجام دادند.
آمریکا با وجود تلاش برای مذاکره با یک مشت تروریست و جنایتکار این را خوب می‌داند که تنها زبانی که جمهوری اسلامی بلد است، زبان زور است.
هنوز مشخص نیست در این موج حملات که یکی از شدیدترین حملات پس از آتش‌بس است چه مناطقی هدف قرار گرقته شدند.

حمید رسایی نماینده مجلس خواستار حمله موشکی به ترکیه برای کشتن دونالد ترامپ رییس‌جمهوری آمریکا شد. او در پستی که در شبکه ویراستی منتشر کرد نوشت:
«حالا که دونالد ترامپ در تیررس ماست و برای اجلاس ناتو به ترکیه آمده است، رسما و بدون تعارف، محل استقرار او را در ترکیه با موشک هدف بگیریم.»

نام جمهوری اسلامی از روز تاسیس با ترور و جنایت گره خورده است و دنیا خیلی زود متوجه خواهد شد که نتیجه مماشات با این حکومت و تقویت آن در نهایت تنها به ترویج و گسترش تروریسم منجر خواهد شد.

پارسا نجفی، جوان ۱۹ ساله بهایی، بیش از یک ماه است که در زندان مرکزی اصفهان در بازداشت به سر می‌برد چون حاضر نیست خودش را و اعتقاداتش را انکار کند.

خواهرش آتوسا در ویدیویی از فشار شدید بر روی برادرش برای گرفتن «اعتراف اجباری» خبر داد.

صبح شنبه ۱۶ خرداد، نیروهای امنیتی به خانه خانواده نجفی در اصفهان یورش بردند. پارسا را با خود بردند. خانه را زیر و رو کردند. تلفن، لپ‌تاپ، کارت بانکی، پول نقد، کتاب‌های درسی، تابلوها، شناسنامه، گذرنامه و همه را ضبط کردند. آنها با اعضای خانواده رفتار توهین‌آمیز داشتند و برخی را حتی کتک زدند.

صدای پارسا نجفی و سایر زندانیان سیاسی و عقیدتی باشیم.

ویدیوی دریافتی:

این ویدیو را شهروندی از تهران فرستاده و مربوط به ساعت ۵ صبح امروز هفدهم تیرماه در منطقه‌ای نزدیک پردیس در شمال شرق تهران است. موج حملات جدید آمریکا در پاسخ به حملات موشکی سپاه، علاوه بر بندرعباس و برخی شهرهای جنوبی ایران، شامل مناطقی در اطراف تهران هم شده است.

ترامپ گفته است که از نظر او آتش‌بس تمام شده است و مقامات جمهوری اسلامی را دیوانه‌هایی نامید که در شرایطی که به آنها فرصت داده بود مراسم تشییع برگزار کنند، اقدام به شلیک موشک کردند.
او گفت که جمهوری اسلامی مثل سرطانی‌ست که اگر جلویش گرفته نشود گسترش پیدا می‌کند.

ویدیو و پیام دریافتی:

«سلام و خسته نباشید
ساکن تهران هستم و این پیام اعتراضی رو براتون ارسال میکنم. مجتبی خامنه ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی منسوب شده ولی با این وجود حتی جرات حضور در مراسم تشییع جنازه پدرش رو هم نداره. تصمیم گرفتم که پیام اعتراضی ام رو به این شیوه کنایه آمیز برسونم و مجتبی خامنه ای - ملقب به موشتبا - رو به موشی تشبیه کنم که به تله موش خواهد افتاد. شخصی که از حضور در میان ملت خودش میترسه به هیچ عنوان شایسته رهبری نیست و او هم به زودی مانند پدرش از بین خواهد رفت و این حکومت مستبد برای همیشه از صفحه تاریخ کشورمون حذف خواهد شد!»

تروریست کارش ترور و جنایت است. داعش و القاعده را با هزار مشوق هم به سر میز مذاکره بیاوری، باز هم وجودشان با آدم‌کشی و جنایت تعریف می‌شود.
بیش از سی هزار شهروند ایرانی را در دو روز کشتند. جهان غرب و آمریکا اما تصمیم گرفتند با آنها مذاکره کنند و کنار بیایند.
حالا همین‌هایی که ترامپ رهبران منطقی‌تر جمهوری اسلامی می‌خواند، به دنبال ترور او هستند. این فقط یک بنر و تهدید توخالی نیست. جمهوری اسلامی نشان داده تا وقتی برقرار باشد از هر فرصتی برای ترور و جنایت استفاده می‌کند. خواه علیه مردم خودش باشد و خواه علیه مردم کشورهای دیگر و حتی رئیس‌جمهوری آمریکا.

همان لحظه‌ای که خبر مرگ خامنه‌ای پخش شد، جمهوری اسلامی اینترنت را قطع کرد چون مردم در خیابان‌ها بودند و جشن می‌گرفتند.
اما حالا آن مردم را به خانه‌ها برگرداندند و مراسم آدم جمع‌کنی و صحنه‌سازی را پای تابوت خامنه‌ای شروع کردند.
لیست مهمانان مراسم همه چیز را به خوبی نشان می‌دهد: روسیه، چین، حماس، حزب‌الله، حوثی‌ها. حتی یک رهبر دموکراتیک آنجا نبود. این یک مراسم تشییع نبود. دورهمی دیکتاتورها و یک اجلاس تروریستی بود.
این تفاهمنامه جدید هم مثل برجام است. نه کلمه‌ای درباره حقوق بشر، نه کلمه‌ای درباره اعدام‌ها و نه حتی اشاره‌ای به مردم ایران.
در این گفتگو تصریح کردم که خانواده‌ خود من در ایران هستند و نمی‌خواهم مردم عادی هدف قرار بگیرند.
از آمریکا و اروپا می‌خواهم به اندازه تروریست‌هایی که در آن مراسم جمع شدند، متحد باشند و با اقدام درست، رژیم را پایان دهند. بدون آسیب رساندن به مردم بی‌گناه ایران که همین حالا هم قربانی و گروگان جمهوری اسلامی هستند.

نامزد بودند و قرار بود ازدواج کنند. حالا هر دو به اعدام محکوم شده‌اند.

مهدی ناظر و مهناز چاردولی هر دو در تاریخ ۲۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ دستگیر شدند. آنها با هم محاکمه شدند و با هم نیز توسط قاضی صلواتی به اعدام محکوم شدند.

آنها ماه‌ها در سلول‌های انفرادی نگه داشته شدند، خانواده‌هایشان تحت فشار قرار گرفتند که سکوت کنند. حق انتخاب وکیل نداشتند و حالا قاضی صلواتی _ همان قاضی‌ای که دهه‌هاست حکم مرگ امضا می‌کند _ آن‌ها را به اعدام و ۱۰ سال زندان محکوم کرده است.

اتهام؟
«حمله به مسجد با کوکتل مولوتوف.»
اما هیچ گزارشی از چنین حمله‌ای در روز بازداشت آن‌ها وجود ندارد.

خواهر مهدی، عاطفه ناظر هم به ۱۰ سال زندان محکوم شده است.
صدایشان باشید.


#مهدی_ناظر #مهناز_چاردولی #عاطفه_ناظر

به خنده‌هایشان و به رقص سرخوشانه‌شان نگاه کنید. جمهوری اسلامی با بی‌رحمی و گلوله، بر این همه شورِ زندگی نقطه پایان گذاشت.

​شش ماه از قتل‌عام دی‌ماه گذشت. شش قرن هم که بگذرد، جنایتی که تروریست‌های حاکم در روزهای هجدهم و نوزدهم دی‌ماه علیه مردم بی‌دفاع رقم زدند، فراموش نخواهد شد. چه جان‌های شیفته‌ای که از ما گرفتند و چه آرزوهایی که تباه کردند.
​ما تن به فراموشی نمی‌دهیم و هرگز نمی‌بخشیم.

هیچ گوسفندی برای قصاب خودش گریه نمی‌کند.
مقاله‌ام در مورد یک هفته عزا برای مردی که سالها زنان و مردان را زندانی، شکنجه و اعدام کرد. فرمان قتل‌عام داد، دوربین‌ها آماده. اتوبوس‌ها پر از گریه‌کنندگان اجاره‌ای.
پشت پرده‌ی این نمایش را افشا کردم.

https://www.thefp.com/p/the-iran-the-funeral-cameras-dont?taid=6a4ed55ceafdd9000138a787&utm_campaign=trueanthem&utm_medium=social&utm_source=twitter

دوشنبه ۱۵ تیر، نیروهای اداره اطلاعات به خانه‌ی یک زوج هنرمند کُرد در پاوه هجوم بردند.
اول راشد امامی را بردند. چند ساعت بعد برگشتند و شلیر مدیرزاده را هم با خشونت بازداشت کردند.
نه حکم قضایی داشتند و نه گفتند که آن دو را کجا برده‌اند.

چهار روز است خانواده‌شان دنبال یک جواب ساده‌اند: کجا هستند و چه وضعیتی دارند.

راشد، مهندس ۳۳ ساله و هنرمند، پیش‌تر هم در اعتراضات «زن زندگی آزادی» در آبان ۱۴۰۱ همراه برادر کوچکترش بازداشت شده بود.
این بار همسرش را هم بردند.

جمهوری اسلامی فکر می‌کند اگر خانواده‌ها را با هم ببرد، صدایشان خفه می‌شود.
هر بازداشت بی‌حکم، آدم ربایی‌ست. راشد و شلیر باید آزاد شوند. صدایشان باشیم.