غزل دمیرچلی ۱۷ ساله و هنرجوی گرافیک بود. ویدیویی از زمانی که دختری خردسال بود منتشر شده که سرود «ای ایران» می‌خواند. آن زمان مادرش نمی‌دانست که روزی دشمنان ایران گلوله‌ای را در قلب دختر نوجوانش می‌نشانند.

شب نوزدهم دی، جلوی در خانه‌اش در گلشهر کرج، مأموران موتورسوار رژیم به او شلیک کردند. گلوله به قلبش نشست. غزل در آغوش مادرش جان داد.

نامش را رسانه‌های حکومتی هیچگاه ننوشتند. اما مادرش دید. همسایه‌ها دیدند. ایران دید.
در چهلمش مردم فریاد زدند: کشته ندادیم که سازش کنیم.

حالا غزل دیگر نقاشی نمی‌کشد و طرح نمی‌زند. حالا خودش شده نقش‌مایه‌ی آزادی روی دیوارهای کرج.
نامش را تکرار کنیم. فراموش نخواهیم کرد.

#غزل_دمیرچلی