اینجا محوطه بیرونی «جشنواره فیلم صد» است. هم‌زمان با سالگرد قتل مهسا امینی و خیزش زن، زندگی، آزادی، جمهوری اسلامی بار دیگر نیروهای سرکوبگر و مزاحمان پوشش زنان را به خیابان‌ها گسیل کرده است.

​یگانه هراس این حکومت، از دست رفتن استیلایش بر مردم ایران است. حجاب اجباری، ویترین سلطه آن‌ها بر جامعه و اصلی‌ترین نماد جمهوری اسلامی است؛ نمادی که در برابر شجاعت و ایستادگی زنان، مدت‌هاست که اعتبارش را از دست داده و فروریخته است. با این حال، سیستم مذبوحانه در تلاش است تا پرچم پاره‌پاره‌اش را دوباره بر سر و تن زنان ایران نصب کند.

​شما که در این چهل و چند سال نتوانستید، در این دست‌وپا زدن‌های آخر هم نخواهید توانست.
​#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

امروز ۲۵ شهریورماه است. روزی که تقویم‌ها روی نام یک دختر متوقف شدند:
مهسا (ژینا) امینی.

۲۱ شهریور ۱۴۰۱ بود که صدای لرزان برادری در ایستگاه متروی حقانی پیچید: «خواهرم رو نبرید، ما اینجا غریبیم.»
اما گوش‌ شنوایی نبود و مامورین گشت ارشاد، خواهر او و خواهر تمام ما را بردند. جانش را ستاندند و پشت دیوار انکار پنهان شدند.

آن‌ها این دختر را غریب پنداشتند، اما او غریب نبود و خون او در رگ‌های میلیون‌ها ایرانی به جوش آمد.
ژینا نمرد؛ نام او همان‌گونه که بر سنگ مزارش نقش بست، به رمز بدل شد. رمز اتحادی بی‌سابقه برای بازپس‌گیری زندگی، آزادی و کرامت انسانی.

ما در سایه نام او و با شعار «زن، زندگی، آزادی» دوباره یکدیگر را پیدا کردیم. مردم به خیابان‌ها رفتند، دوشادوش هم سرود خواندند، روسری‌ها که نماد سلطه آخوند بود را در آتش سوزاندند، شجاعانه جنگیدند و عزیزترین جان‌ها را فدا کردند
.
این ویدیو روزشماری است از آن روزهای پرالتهاب؛ روزهایی که به ما یادآوری می‌کند ژینا، نیکا، سارینا و تمام فرزندان شجاع این آب و خاک، بذر آگاهی کاشتند تا روزی نه چندان دور، خورشید آزادی بر این سرزمین بتابد.

​#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

امروز ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ کسبه و بازاریان شهرهای کردنشین با بستن مغازه‌ها، یاد خیزش «زن، زندگی، آزادی» را زنده نگه داشتند.
با وجود فضای سنگین امنیتی، تهدید و بازداشت‌های پیشگیرانه، اعتصاب در سقز (زادگاه ژینا)، سنندج، مهاباد، بوکان، مریوان، دیواندره، بانه، اشنویه، پیرانشهر، قروه، دهگلان، کامیاران، جوانرود، پاوه و کرمانشاه گسترده گزارش شده است.
این اعتصاب فقط تعطیلی مغازه‌ها نیست؛ صدای مردمی است که نمی‌گذارند نام ژینا و شعار خیزش زن زندگی آزادی فراموش شود.
یاد همه جان‌باختگان راه آزادی گرامی.

#زن_زندگی_آزادی #ژینا_امینی #اعتصاب_کردستان

ادامه👆
گزارش تأکید می‌کند جوامع کرد و بلوچ با نیت تبعیض‌آمیز سیاسی و قومی هدف گرفته شدند.

بسیاری از همان مقاماتی که در ۱۴۰۱ فرمان کشتار را دادند، امروز هم ماشین سرکوب را در دست دارند. از دی ۱۴۰۴ تاکنون بار دیگر همین الگو تکرار شد: کشتار، زندان، اعدام.

عفو بین‌الملل از دادستان‌های سراسر جهان خواسته است علیه این ۸۷ مقام تحقیق کنند و در صورت کافی بودن شواهد، حکم بازداشت صادر کنند.

این گزارش فقط یک سند نیست. یک شهادت تاریخی ست. یک فهرست است از کسانی که باید روزی در دادگاه پاسخگوی جنایاتشان باشند.

#زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی

لیلا مهدوی، مادر دادخواه سیاوش محمودی، در چهارمین سالگرد خیزش «زن، زندگی، آزادی» پیام ویدیویی منتشر کرد. او در این پیام دریافتی حالی که بنری بزرگ از فرزند نوجوان خود در دست داشت گفت:

«محکم می‌ایستم؛ نه از درد کم شده، نه از داغم کاسته‌اند.»
این مادر دادخواه گفت که ۱۴۰۱ تمام نشده است و اجازه نخواهد داد نام سیاوش و جوانانی که در خیابان‌ها جان باختند از حافظه عمومی پاک شود.
آنچه در ۱۴۰۱ رخ داد، همچنان در صدای مادران دادخواه و در مطالبه حقیقت و عدالت ادامه دارد.

سیاوش محمودی، ناجوانمردانه کشته شد. نوجوانی ۱۶ ساله که ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در نازی‌آباد تهران از پشت سر هدف گلوله ماموران حکومتی قرار گرفت.

چهار سال است که مزار او بارها تخریب شده و خود لیلا مهدوی تنها به این دلیل که پیگیر دادخواهی فرزندش است، تهدید به مرگ شده. اما او همچنان ایستاده است و می‌گوید: «ظلم پایدار نمی‌ماند.»

نام سیاوش و نام جاویدنامان راه آزادی را زنده نگه داریم.

#زن_زندگی_آزادی
#سیاوش_محمودی
#لیلا_مهدوی

در چهارمین سالگرد خیزش «زن، زندگی، آزادی»، مادر پرنیان با نشان دادن وسایل دخترش، دست‌نوشته‌ای از او با عبارت «زن، زندگی، آزادی» را به نمایش گذاشت.
مادر دادخواه پرنیان کنار شمعی که به یاد فرزندش و جان‌باختگان، روشن کرد گفت:
«بچه‌های ما، جوان‌های ما، مردم ما، زندگی می‌خواهند.».

پرنیان دبیری آبکناری، نوجوان ۱۶ ساله، شهروند گیلک و اهل آبکنار و تک‌فرزند خانواده بود.

شامگاه جمعه نوزدهم دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری در شهرستان بهارستان استان تهران، پرنیان با شلیک مستقیم گلوله جنگی از پشت سر کشته شد. بنا بر گزارش منابع حقوق بشری، این حادثه در مقابل چشمان پدر و مادرش رخ داد. روز بعد حوالی ظهر، پدر، دایی و شوهرخاله‌ی پرنیان پیکر او را در کهریزک پیدا و شناسایی کردند.

#پرنیان_دبیری
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

صبح امروز جمعه، مسابقه دوی ۱۰ کیلومتر تهران برگزار شد و هزاران زن و مرد در کنار هم دویدند و با هم رقابت کردند. در این رقابت اکثر زنان بدون حجاب اجباری و با پوشش اختیاری در این مسابقه شرکت کرده بودند.

ماراتن کیش یادتان است؟ همین‌که زنان بدون حجاب دویدند، برای برگزارکنندگانش «پرونده قضایی» تشکیل شد و دو تن از آنان بازداشت شدند. در کرمان، مسابقه مشابهی فقط به این دلیل لغو شد که زن و مرد قرار بود کنار هم بدوند.

و امروز؟ زنان تهران، در پایتخت، جلوی چشم همه دویدند. بدون حجاب اجباری. بدون اجازه‌خواهی.

این دیگر یک مسابقه ورزشی نیست. این اعلامیه شکست حکومتی است که ۴۷ سال گفت بدن زن، محدوده فرمانروایی من است و موی زن امنیت را بر هم می‌زند.

این زنان توقف ناپذیرند. نه با تهدید، نه با بازداشت، نه با پرونده‌سازی و نه با لغو مسابقات و رویدادهایی که می‌خواهند در آن شرکت کنند.

زنانی که برای آزادی می‌دوند، هرگز نمی‌ایستند.

#زن_زندگی_آزادی

ویدیو و پیام دریافتی:

«سلام ویدئو مال همین جمعه هست که گذشت.
جمعه ۲۷ شهریور بازار پروانه توضیحات داخل ویدئو کامل هست.
ورودی بازار و غرفه ها هم یه مامور انتظامی گذاشته بودن به خیلی از دخترا گیر می‌داد.
لطفا عکس این دو تا مامور آزارگر رو بگذار که توی اوج گرما چند تا دختر نوجوان ۱۲ یا ۱۳ ساله رو مجبور میکنن یکی دو کیلومتر الکی مسیرشان دور بشه فقط به خاطر روسری.»

#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_حجاب_اجباری

«نام من را به‌خاطر بسپارید، شاید دیگر نتوانم حرف بزنم.»
این صدای نجمه امینی است. دانشجوی ۲۳ ساله حسابداری، از زندان وکیل‌آباد مشهد. در فایل صوتی‌اش می‌گوید: «صدای من باشید. من یک دختر بی‌گناهم، یک جوان با کلی آرزو و رویا.»

نجمه از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه است. ۱۱ بهمن در بازار فردوسی مشهد با ضرب‌وشتم بازداشت شد. هشت ماه در بلاتکلیفی، بدون دسترسی به وکیل انتخابی و زیر فشار بازجویی بود. مرداد دادگاهش برگزار شد و ۲۵ شهریور حکم اعدامش صادر شد.
اتهام؟ «اجتماع و تبانی» و «توهین به مقدسات».

او در این فایل صوتی می‌گوید: «مردم، من فقط عدالت و فرصت دفاع می‌خواهم.» و آرزویش را این‌طور بیان می‌کند: «پیش از آنکه طناب پایان زندگی من باشد، ایران آباد و آزادم را ببینم.»

صدای نجمه امینی و تمام زندانیان سیاسی به خصوص زندانیان در خطر اعدام باشیم.

#نجمه_امینی
#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی

اینجا هتل آراز شهر نوشهر است و این جوانان تلاش می‌کنند با وجود همه مشکلات و کمبودها اما شب شاد و خوبی داشته باشند. اما ظاهرا دست‌اندرکاران تولید درد و رنج برای مردم خط قرمزشان همین لحظات خوب و شاد مردم کنار یکدیگر است. در این مراسم زنان بدون حجاب و با پوشش اختیاری حاضر شده بودند.
با انتشار این ویدیوها دادستانی شهر نوشهر وعده پیگیری و برخورد با عوامل برگزاری این ایونت را داد و همزمان فرمانده سپاه نوشهر نیز گفت که این موضوع در حال پیگیری ست.
تنها چیزی که پیگیری می‌کنند نه پیگیری کمبودها و مشکلات که پیگیری لحظات شاد و آزاد مردم است.
و البته که جز حقارت بیشتر برای خود چیزی به دست نخواهند آورد. نماد سلطه حکومت آخوند مدتهاست که از روی سر زنان به زیرپایشان افتاده است.
بچرخ تا بچرخیم.
#زن_زندگی_آزادی
#نوشهر

حنانه کیا، ۲۲ ساله، اهل نوشهر.
تازه با نامزد خود عقد کرده بود و چند روز مانده بود به جشن عروسی.

۳۰ شهریور ۱۴۰۱، از مطب دندان‌پزشکی به خانه برمی‌گشت.
خیابان ستارخان، نزدیک میدان آزادی نوشهر.
گلوله‌ای توسط قاتلان اجیر شده خامنه‌ای با هدف کشتن او شلیک شد. گلوله به پهلویش خورد و جانش را گرفت.

نامزدش نوشته بود:
«در روز حادثه قرار بود با حنانه برویم خانه عموی حنانه... در میدان آزادی نوشهر صدای شلیک گلوله شنیدیم.»

صدای شلیک گلوله‌ها و جان‌های عاشقی که به خاک افتادند، حالا برگی خونین از دفتر تاریخ ازادیخواهی مردم ایران است.

از آن روز همه ایران او را با این لقب می‌شناسند: عروس ایران.

پنج سال گذشته و حکومت حتی عزاداری برای او را تحمل نمی‌کند چرا که از نام او و از دادخواهان او هراس دارد.
نمی‌بخشیم و فراموش نمی‌کنیم.

#حنانه_کیا
#زن_زندگی_آزادی

ویدیویی که ایران اینترنشنال منتشر کرده است نشان می‌دهد یک آزارگر حجاب در یک اتوبوس در مشهد برای زنی ایجاد مزاحمت کرده است.
به محض اینکه این زن با دوربین خود اقدام به فیلمبرداری از این شخص آزارگر می‌کند، او به سمت این زن به شدت حمله می‌کند.
حمله‌ای که نشانه ترس آزارگران از دوربین زنان است.
سالهاست که زنان با دوربین گوشی‌های موبایل خود تبدیل به کابوس آزارگران حجاب شده‌اند. آنها همچنان از منتشر شدن ویدیوها و شناسایی چهره‌هایشان می‌ترسند چرا که خود بهتر از هرکس می‌دانند که تا چه حد در میان جامعه منفور هستند.

#زن_زندگی_آزادی
#دوربین_ما_اسلحه_ما

صفحه اینستاگرام ستایش صادق زاده خواننده و نوازنده نوجوان ایرانی بیش از یک میلیون دنبال کننده داشت. دختری هنرمند که هم صدای زیبایی داشت و هم نوازنده تار و به خصوص موسیقی محلی خراسانی/کرمانجی بود.
ستایش با این صدای خوب و اینهمه استعداد فقط ۱۳ سال داشت.

حالا همه ویدیو‌های اجراهای او به جز یک ویدیو از صفحه اینستاگرامش حذف شده و در یک استوری که در صفحه‌اش منتشر شده، اعلام شده که صفحه او به خاطر «انتشار محتوای مجرمانه» به دستور مقام قضایی مسدود شده است.
بله این صدای زیبا و این استعداد کم‌نظیر از نظر جمهوری اسلامی «محتوای مجرمانه» است چرا که زیبایی و هنر و البته صدای زن از نظر آنها جرمی نابخشودنی ست.
چرا که جمهوری اسلامی یک حکومت بدوی، متحجر و یک آپارتاید جنسیتی ست.

#زن_زندگی_آزادی
#ستایش_صادق_زاده

پزشکیان عکس خامنه‌ای را در سازمان ملل بالا برد.
من عکس قربانیان خامنه‌ای را به فاکس نیوز بردم.

مهسا امینی. نیکا شاکرمی، ۱۶ ساله. حنانه کیا، ۲۰ ساله و...
جوان‌هایی که فقط به خاطر پس گرفتن حق زندگی کشته شدند و یا به دار آویخته شدند.
علی زارعی، ۲۷ ساله، یک چشمش را در اعتراضات از دست داد. حالا در انفرادی قزل حصار جمهوری اسلامی می‌خواهد جانش را هم بگیرد.
دوقلوهای رحیمی در زندان شکنجه و آزار جنسی شدند. ترانه در انتظار اعدام است.

این‌ها چهره واقعی همان حکومتی‌اند که پزشکیان نماینده‌اش است.
به او ویزا دادند، هتل دادند، میکروفون دادند، فرش قرمز جلوی پایش پهن کردند.
اما سهم قربانیان این حکومت در ایران گلوله و طناب دار بود.
این حکومت تروریست است و قاصدانش نیز تروریستند.
به جای پذیرایی از قاتلان باید بازداشتشان کنید.

#زن_زندگی_آزادی

سیم‌کارتش را قطع کرده‌اند. ممنوع‌الخروج است و صفحه اینستاگرامش را هم دادستان مسدود کرده است.

نیایش مهرگان(کچرانلویی)، فعال سیاسی و زندانی سیاسی اهل بجنورد، این روزها زیر فشارهای امنیتی زندگی‌اش مختل شده است.

او در خیزش زن زندگی آزادی در بجنورد با خشونت و ضرب و شتم بازداشت شد به شکلی که دچار آسیب و جراحات زیادی گردید. مأمورانی که او را از راه پشت‌بام به پایین پرت کردند محکوم شدند، اما هیچ‌کدام زندان نرفتند. شکایت خودش در دادسرای نظامی به جایی نرسید؛ به جای پیگیری عاملان، هر بار خود او با احضار، تهدید و پرونده تازه روبه‌رو شد.

حالا پرونده‌ای دیگر برایش تشکیل شده به بهانه فعالیت در اعتراضات دی‌ماه. مصداق اتهامش حضور در مراسم چهلم ملیحه فیروزه و نازلی جان‌پرور، دو زن جاویدنام اهل بجنورد، بوده است.

به گفته یک منبع آگاه، او با وثیقه دو میلیارد تومانی آزاد شده، اما هم ممنوع‌الخروج است، هم منتظر رأی بازپرسی، و از حدود یک هفته پیش سیم‌کارتش نیز به دستور دادستانی مسدود شده است.
صدای او و صدای کسانی باشیم که زیر سایه سرکوب و فشارهای امنیتی، زندگی‌شان دچار اخلال شده است.

#نیایش_مهرگان #بجنورد
#زن_زندگی_آزادی

باز اژه‌ای قلاده‌اش رها شده و پوشش دلخواه زنان را «ناهنجاری» و «برهنگی» می‌خواند و وعده برخورد و سرکوب می‌دهد.
زنان ایران به این تهدیدها سالهاست که جواب داده‌اند.

اژه‌ای ، از دادستان کل کشور خواسته در همکاری با نهادهای انتظامی، اطلاعاتی و دولتی با «قاطعیت» برخورد کنند و این موضوع را در دستور کار شورای عالی امنیت ملی قرار دهد. رئیس قوه قضاییه مدعی شد رئیس‌جمهور و مجلس هم با مقابله با پوشش اختیاری موافق‌است.

نتیجهٔ نزدیک نیم قرن تهدید و برخورد چه شد؟
میلیون‌ها زن، بی‌حجاب، با پوشش دلخواه در خیابان، در مترو، در کافه، در سراسر ایران.

۴۸ سال است همین حرف‌ها را تکرار می‌کنند و هر بار با تو دهنی زنان مواجه می‌شوند.

زن ایرانی پوششش را خودش انتخاب می‌کند. نه توی قاتل و نه دادستان فاسد و نه شورای امنیت ملی!

#زن_زندگی_آزادی

تبریک به نسرین ستوده، برنده جایزه حقوق بشر واتسلاو هاوِل ۲۰۲۶.

وقتی یک زن مورد قدردانی قرار می‌گیرد، این تجلیل فقط از یک زن نیست. این صدای مبارزه‌ی همه‌ی زنان علیه این رژیم آپارتاید جنسیتی ست.

ما اقدام واقعی از رهبران اروپا می‌خواهیم و دقیقاً برای همین، دو زن بی‌باک را به شورای اروپا دعوت کردم. کوثر افتخاری که رژیم چشمش را هدف گرفت و مرضیه حمیدی که تهدید به قتل طالبان پشت سرش است.

به رهبران اروپا می‌گویم که با سرکوب فراملی تروریست‌ها مقابله و برای توقف اعدام‌ها در ایران فورا اقدام کنید.

#نسرین_ستوده
#زن_زندگی_آزادی

ادامه👆
فرزانه قره‌حسنلو، همسرش، نیز بازداشت و شکنجه شد. ابتدا برای او ۲۵ سال حبس در تبعید صادر کردند؛ حکمی که بعداً به پنج سال زندان کاهش یافت. او اکنون دور از همسرش در زندان وکیل‌آباد مشهد محبوس است و درباره محرومیت او از درمان و تماس با خانواده نیز گزارش‌هایی منتشر شده است.

یک زن در مشهد. یک مرد در یزد. یک خانواده که نزدیک چهار سال است میان دو زندان تقسیم شده است.

حمید قره‌حسنلو از شهریور ۱۴۰۲ دوران حبس تبعیدی خود را در زندان یزد می‌گذراند. او از محرومیت طولانی از نور آفتاب، شرایط نامناسب نگهداری و بی‌توجهی به وضعیت درمانی‌اش گفته و در اعتراض به همین شرایط دست به اعتصاب غذا زده است.

پزشکی که سال‌ها کارش تشخیص بیماری و کمک به درمان دیگران بود، امروز خودش در زندان به درمان نیاز دارد.

حمید قره‌حسنلو را فراموش نکنید. فرزانه قره‌حسنلو را هم فراموش نکنید.

#حمید_قره_حسنلو #فرزانه_قره_حسنلو #زن_زندگی_آزادی

تصور تصاویری که باید بعد از این‌ها می‌بود و حالا نیست قلبم را به درد می‌آورد. تولدهای بعدی، آوازهای تازه، خنده‌هایی که هنوز نوبتشان نرسیده بود.

نیکا در این چند قاب از زندگی کوتاهش، بازی می‌کند، قد می‌کشد، می‌خندد، آواز می‌خواند و می‌ایستد. زندگی از سر و رویش می‌بارد.

آدم دلش می‌خواهد این فیلم همین‌طور ادامه پیدا کند؛ او بزرگ‌تر شود و ما فقط تماشایش کنیم.
حقش بود بماند. حقش بود شمع‌های تولد ۲۱ سالگی خودش را امروز فوت کند. حقش بود برای سال‌های پیشِ رو آرزو داشته باشد.

کسانی که زندگی‌اش را گرفتند، این حقِ نزیسته را به او و به همه ما بدهکارند.
هیچ گذشتِ زمانی این بدهی را پاک نمی‌کند.

نیکا جان، آوازت را دوباره پخش می‌کنیم؛ خنده‌ات را، کودکی‌ات را، شجاعتت را. نامت را با تمام زندگی‌ای که در آن بود به یاد می‌سپاریم.
تولدت مبارک؛ یادت جاودان.

#نیکا_شاکرمی
#زن_زندگی_آزادی
#دادخواهی

خدانور را با رقص‌هایش به یاد بیاورید.
با آن لبخند، با آن شور غریب زندگی؛
انگار دنیا با همه نامهربانی‌هایش هنوز نتوانسته بود شوق رقصیدن را از او بگیرد.

خدانور لجه‌ای، جوان بلوچ اهل زاهدان، دهم مهر ۱۳۷۴ به دنیا آمد.
۹ مهر ۱۴۰۱ گلوله یکی از مزدوران جمهوری اسلامی به او خورد و یک روز بعد، درست در روز تولد ۲۷ سالگی‌اش، جان باخت.

تولد و مرگش در تقویم روی یک روز افتاد؛
میان این دو تاریخ، ۲۷ سال زندگی بود.
زندگیِ جوانی که دوست داشت با وجود فقر و محرومیت، بخندد، برقصد و زندگی کند.

شاید برای همین است که از میان همه تصویرهایی که از خدانور مانده، رقص‌هایش این‌قدر ماندگار شده‌اند.

هر بار که می‌رقصد، برای چند ثانیه مرگ از قاب بیرون می‌رود و دوباره همان جوان ۲۷ ساله‌ای را می‌بینیم که هنوز زنده است؛ هنوز می‌خندد، هنوز می‌رقصد.

امروز هم سالروز تولد خدانور است و هم سالروز رفتنش.

تولدت مبارک خدانور.
برقص...
در حافظه ما، این رقص تمام نمی‌شود.

#خدانور_لجه‌ای
#زن_زندگی_آزادی
#زاهدان