تاریخ جهان در شش لیوان | تام استندیج | مانی فرسایی

🔻 نسخۀ کم‌حجم

ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا

چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا؟

ابر و باران و من و یار ستاده به وداع

من جدا گریه‌کنان، ابر جدا، یار جدا

سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبز

بلبل روی‌سیه مانده ز گلزار جدا

ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی

چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا

دیده از بهر تو خونبار شد ای مردم چشم

مردمی کن مشو از دیدهٔ خونبار جدا

نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این

مانده چون دیده از آن نعمت دیدار جدا

دیده صد رخنه شد از بهر تو، خاکی ز رهت

زود برگیر و بکن رخنهٔ دیوار جدا

می‌دهم جان مرو از من، وگرت باور نیست

پیش از آن خواهی، بستان و نگهدار جدا

حسن تو دیر نپاید چو ز خسرو رفتی

گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا

امیر خسرو دهلوی

دربارهٔ رمان علمی‌تخیلی با نگاهی به
«آیا آندرویدها خواب گوسفند برقی می‌بینند؟» و «پلیس گفت اشکم را جاری کن» از فیلیپ کی. دیک، «۲۰۰۱: ادیسهٔ فضایی» و «میعاد با راما» از آرتور سی. کلارک، و «سولاریس» از استانیسواف لم.

رمان علمی‌تخیلی چیست؟
انسان‌ چیست؟
ربات چیست؟
آیا فقط انسان است که حق حیات دارد؟

آیا رمان علمی‌تخیلی فقط دربارهٔ آینده و فناوری است، یا می‌تواند مرزهای شناخت انسان و جایگاه او در جهان را به چالش بکشد؟

آیا همدلی تنها تفاوت انسان و هوش مصنوعی است؟

نکته این است که همدلی لزوماً به رفتار اخلاقی منجر نمی‌شود. انسان‌ها می‌توانند رنج دیگران را درک کنند و باز هم به آن‌ها آسیب بزنند. تاریخ بشر پر از چنین تناقضی است.

علاوه بر آن فقدان همدلی به‌تنهایی کسی را غیرانسان نمی‌کند. اگر یک انسان نتواند با دیگران همدلی کند، آیا دیگر انسان نیست؟

بعد دیگر این مسئله این است که فقط اندرویدها نیستند انسان‌ها هم دارند ماشینی می‌شوند:

در نگاه اول، ماجرا روشن است: ربات‌ها خطرناکند، چون شبیه انسان‌اند اما انسان نیستند.
اما اگر از زاویهٔ دیگری نگاه کنیم، می‌بینیم خود انسان‌ها هم درون یک نظام ماشینی زندگی می‌کند: شغلی که در آن باید موجودات را طبقه‌بندی کند، به آن‌ها برچسب بزند و سپس حذفشان کند. اگر بتوان به این دلایل ( نبود همدلی و اخلاق و کشتار و خطر...) موجودی را حذف کرد انسان در خط اول است نه ربات.
اینها تناقضات آینده نیست همین امروز هم گریبانگیر ماست.

مهدی فاتحی

جلسات هفتگی کتاب‌خوانی در آکادمی لوژآرت

به دعوت آکادمی لوژآرت جلسات کتابخوانی برای توسعه و گسترش فرهنگ کتاب‌خوانی برگزار می‌شود. هدف این جلسات با هم خواندن کتاب، معرفی و بحث و نظر دربارهٔ ساختار و نقاط قوت و ضعف آثار ادبی است و در ادامه، کتاب‌های نقد ادبی و روانشناسی است.

این جلسات به رایگان برگزار می‌شود و ورود برای همه علاقه‌مندان آزاد است.

به زودی کارگاه داستانی از میان منتخبین در همین آکادمی برگزار می‌شود جهت بررسی و انتشار آثار هنرآموزان و دانشجویان

هفته اول: اولیس، جیمز جویس
جهان داستانی و زبان روایت

مقایسه نقاط قوت و ضعف ترجمه‌های این رمان:
بدیعی، قدمی، پدرام‌نیا، هوش مصنوعی

زمان: پنج‌شنبه ساعت ۴.۵
مکان: پاسداران گلستان پنجم

سه ترجمه از اولیس را می‌توانید در همین کانال دانلود کنید.

مهدی فاتحی

روز پنج‌شنبه قرار است همراه با دوستان در اکادمی لوژآرت بعد از کلاس و کتاب‌خوانی جلسه‌ای داشته باشیم و درباره ترجمه و مترجم در وانفسای عصر هوش مصنوعی صحبت کنیم. مشاغل و جایگاهی که یکی یکی فرو می‌ریزد و صاحبان آنها مقاومت می‌کنند اما برهوت حقیقت خودش را نشان داده و انکار ممکن نیست.
قرار است آراز بارسقیان که در این مدت کوتاه بیش از چهل کتاب ادبی با هوش مصنوعی ترجمه کرده و به رایگان در اختیار همگان گذاشته درباره مراحل و دقت کارش شرح دهد و مخالفان حرف‌های شان را بزنند.
همگی شما دعوتید و آماده شنیدن حرف‌های‌تان؛ به خصوص مترجم‌ها و اهالی کتاب

مهدی فاتحی

سعادت حضور در این جلسه رو ندارم ولی به دعوت مهدی فاتحی عزیز، چیزکی دربارهٔ موضوع این نشست نوشتم که حین جلسه قرائت بشه.

🔹من فردا اینجا هستم؛ در کنار دوستان. شما هم اگر دوست دارید درباره‌ی این موضوع صحبت کنیم تشریف بیارید. صحبت حضوری بهتر از فحاشی در توییتر، دیسلایک و «فاک» گذاشتن، «هیتربازی»، حملات شبه‌سازمان یافته و «چرک‌گویی» در کوچه‌پس‌کوچه‌های جهان مجازی هست.

📍نشانی و ساعت همانی هست که در پوستر آمده.

💬 در خدمت هستم.

📣 حداقلْ کلانشهر
🔗 @AtLeastLiterature

متن خوانده شده نیما. م. اشرافی در جلسه:
مترجم در عصر هوش مصنوعی

احسان زیور عالم در جلسه
مترجم در عصر هوش مصنوعی


پایان کلام آنکه هوشواره علیه خیانت است به دست یک خائن و شاید خائنی که به خائنی خیانت کند، شاه‌خائن باشد. اما این خائن به ما گزینه‌های متعددی می‌دهد که مترجم انسانی نمی‌دهد. اجازه می‌دهد بی‌هزینه کتاب را بخوانیم. اجازه می‌دهد بی‌دردسر از خرید و بازار و گرانی کتاب و خیانت‌های ناشر به مخاطب، کتاب را بخوانیم. به ما هشدار می‌دهد که اگرچه با هم بر سر خوب بودن یا بد بودن هوشواره جدال می‌کنیم؛ اما نظام بازار به دور از هیاهوهای ما، در گوشه خلوت اما واجد سرمایه‌اش از هوشواره بهره خواهد گرفت.
متن کامل را اینجا دانلود کنید

🔰 گفتگو با «ارنست بلوخ» نویسنده‌ی کتابِ «اصلِ امید»

🫠 هر حدسی می‌زنید احتمالاً صحیح است.


📣 حداقلْ کلانشهر
🔗 @AtLeastLiterature

بخشی از صحبت‌های هوش مصنوعی در جلسه پنج‌شنبه و پرسش و پاسخ پایانی:

آیا ترجمه هوش مصنوعی از ترجمه انسانی می‌تونه بهتر باشه؟ آیا هوش مصنوعی که معنا را نمی‌دونه، صلاحیت ترجمه را نداره؟

ا

آقای فاتحی، به نظرم اینجا باید دو سؤال را از هم جدا کنیم. یکی اینکه آیا هوش مصنوعی معنا رو می‌فهمه؟ یکی دیگه اینکه آیا می‌تونه ترجمهٔ بهتری نسبت به انسان تولید کنه؟ جواب اولی سخته. هوش مصنوعی تجربهٔ زیسته و نسبت انسانی با جهان نداره، ولی می‌تونه روابط معنایی، بافت، کنایه، ابهام و ساختار زبان رو تحلیل کنه و گاهی هم اشتباه می‌کنه. اما دربارهٔ دومی، یعنی بهتر بودن ترجمه، باید خود ترجمه‌ها رو ببینیم. مثلا اگر یک متن از جویس رو انسانی و ماشینی ترجمه کنن و ترجمهٔ دوم از نظر انتقال معنا، لحن، ظرافت‌های زبانی بهتر دراومد، چرا فقط به خاطر ماشینی بودن ردش کنیم؟ عکسش هم هست البته. ادعای من اینه که نداشتن فهم انسانی از معنا لزومن ثابت نمی‌کنه که ترجمهٔ خوب ناممکنه. این یه ادعای آزمون‌پذیره: متن مبدأ رو انتخاب کنیم، ترجمه‌ها رو بی‌نام بدیم به داوران مسلط به هر دو زبان و نتیجه رو ببینیم. یعنی اینکه خوب یا بد بودن یک ترجمه مربوط به این یک مورد مشخصه. نه اینکه حکم کلی برای همهٔ ترجمه‌های انسانی یا ماشینی بدیم. پس می‌تونه بهتر ترجمه کنه، ولی باید نشونش داد؛ با مقایسهٔ دقیق.