The Complete Stories of Katherine Anne Porter ( PDFDrive ).pdf
2.8 MB
The Complete Stories of Katherine Anne Porter ( PDFDrive ).pdf
Notes On Cinematography - Project Lamar ( PDFDrive ).pdf
1.8 MB
Notes On Cinematography - Project Lamar ( PDFDrive ).pdf
.
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ می‌افتد و از ترس به خود می‌لرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش می‌گوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ می‌افتد و از ترس به خود می‌لرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش می‌گوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
.
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ می‌افتد و از ترس به خود می‌لرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش می‌گوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
'پدرم روی تخت مثل تکه گوشتی افتاده بود. وقتی از در وارد شدم گفت ' کی گفت توی بی‌دین بیای امشب' صفتی که از نوجوانی به ان خو کرده بودم. تنش داشت می‌لرزید. کیفم را کناری گذاشتم و پتوی کناری را رویش کشیدم. ' سردم نیست' .' میترسم' خیره نگاهش کردم کاغذی کنارش بود که فهمیدم جواب آزمایش را گرفته و دیده. ' تو چه میفهمی...چه میدونی که چقدر ترسناکه' مرگ را می‌گفت. فهمیده بود که روزهای اخر زندگیش است. از تنها مردن می‌ترسید و هر شب یکی تا صبح بالای سرش بیدار می‌ماند. روی صندلی کنار تختش نسستم و برای بیداری تا صبح کتابم را باز کردم. با خودش و خدای خودش حرف می‌زد: ' ما رو به حال خودمون واگذار نکن..چرا باید انقدر درد بکشم..یا ...یا...' مناجات کردن شبانه و روزانه از رنج و ترس مرگش نکاسته بود. خوابش نمی‌برد. گاه به پهلوی چپ می‌افتاد و گاه به راست. گاهی بلند می‌شد و بر لبه تخت می‌نشست.بعد دوباره دراز میکشید. چند دقیقه‌ای از جایش تکان نخورد حس کردم خوابیده، بلند شدم ملافه را رویش بکشم ' گرمه، ننداز' خیس عرق بود، با انگشتهای استخوانیش تختش را محکم گرفته بود و فشار می‌داد. صورتش سفید بود. پاهایش رو شکم تو رفته‌اش جمع بود. ' صدام رو نمیشنوه...هر چی دعا میکنم...' شروع کرد به ناله کردن و زد زیر گریه. داشت درد میکشید نتوانستم بیشتر شاهد این صحنه باشم خواستم از در بیرون بروم ' کمکم کن بلند شم برم وضو بگیرم' بلندش کردم روی تخت نشست. لباس تنش نبود. لحظه‌ای دستم به خیسی تنش خورد، یخ بود. دمپایی ها را پایش کردم زیر بغلش را گرفتم تا روی پایش بایستد شلوارش از شدت لاغری و نحیفی از پایش افتاد: پنجه‌ایش در انتهای دست لاغر و درازش اویزان بود،پاها استخوانهای پشمالودی بود یک مشت موی سفید بین دو پستانش و یک مشت روی التش...خداوندش رهایش نکرده بود تحقیرش کرده بود'
عده‌ای چشم به آسمان خالی انداخته‌اند که چرا ما را بر روی صلیب رنج و ظلم و شکنجه رها کرده؟ چون مسیح که وقتی چون پدرم از درد و رنج به ستوه امد او را فراخواند: «ایلویی، ایلویی، لَمّا سَبَقْتَنی؟» خدایا خدایا چرا ما را رها کرده‌ای؟ و صدایی از یاری دهنده نیامد.
مهدی فاتحی
فصلی از شاهاکار مارتن دوگار 'خانواده تیبو' به نام 'مرگ پدر' است. فصلی که در آن مردی به شدت مذهبی به ورطه مرگ می‌افتد و از ترس به خود می‌لرزد. مانند مسیح در پای صلیب به کشیش بالای سرش می‌گوید'خداوند من را به حال خودم گذاشته تا با درد و ترس بمیرم'
چند سال پیش وقتی چند روز قبل از مرگ پدرم در بیمارستان بالای سرش بودم تمام لحظات رمان دوگار را تجربه کردم.
'پدرم روی تخت مثل تکه گوشتی افتاده بود. وقتی از در وارد شدم گفت ' کی گفت توی بی‌دین بیای امشب' صفتی که از نوجوانی به ان خو کرده بودم. تنش داشت می‌لرزید. کیفم را کناری گذاشتم و پتوی کناری را رویش کشیدم. ' سردم نیست' .' میترسم' خیره نگاهش کردم کاغذی کنارش بود که فهمیدم جواب آزمایش را گرفته و دیده. ' تو چه میفهمی...چه میدونی که چقدر ترسناکه' مرگ را می‌گفت. فهمیده بود که روزهای اخر زندگیش است. از تنها مردن می‌ترسید و هر شب یکی تا صبح بالای سرش بیدار می‌ماند. روی صندلی کنار تختش نسستم و برای بیداری تا صبح کتابم را باز کردم. با خودش و خدای خودش حرف می‌زد: ' ما رو به حال خودمون واگذار نکن..چرا باید انقدر درد بکشم..یا ...یا...' مناجات کردن شبانه و روزانه از رنج و ترس مرگش نکاسته بود. خوابش نمی‌برد. گاه به پهلوی چپ می‌افتاد و گاه به راست. گاهی بلند می‌شد و بر لبه تخت می‌نشست.بعد دوباره دراز میکشید. چند دقیقه‌ای از جایش تکان نخورد حس کردم خوابیده، بلند شدم ملافه را رویش بکشم ' گرمه، ننداز' خیس عرق بود، با انگشتهای استخوانیش تختش را محکم گرفته بود و فشار می‌داد. صورتش سفید بود. پاهایش رو شکم تو رفته‌اش جمع بود. ' صدام رو نمیشنوه...هر چی دعا میکنم...' شروع کرد به ناله کردن و زد زیر گریه. داشت درد میکشید نتوانستم بیشتر شاهد این صحنه باشم خواستم از در بیرون بروم ' کمکم کن بلند شم برم وضو بگیرم' بلندش کردم روی تخت نشست. لباس تنش نبود. لحظه‌ای دستم به خیسی تنش خورد، یخ بود. دمپایی ها را پایش کردم زیر بغلش را گرفتم تا روی پایش بایستد شلوارش از شدت لاغری و نحیفی از پایش افتاد: پنجه‌ایش در انتهای دست لاغر و درازش اویزان بود،پاها استخوانهای پشمالودی بود یک مشت موی سفید بین دو پستانش و یک مشت روی التش...خداوندش رهایش نکرده بود تحقیرش کرده بود'
عده‌ای چشم به آسمان خالی انداخته‌اند که چرا ما را بر روی صلیب رنج و ظلم و شکنجه رها کرده؟ چون مسیح که وقتی چون پدرم از درد و رنج به ستوه امد او را فراخواند: «ایلویی، ایلویی، لَمّا سَبَقْتَنی؟» خدایا خدایا چرا ما را رها کرده‌ای؟ و صدایی از یاری دهنده نیامد.
مهدی فاتحی
❤1
اخلاق_پروتستانی_و_روح_سرمایه_داری.pdf
5.7 MB
اخلاق پروتستانی و روح سرمایه داری.pdf
Amir Ahmadi Arian. Then the Fish Swallowed Him.pdf
1.7 MB
Amir Ahmadi Arian. Then the Fish Swallowed Him.pdf
ما اینجا هستیم
مهدی فاتحی
هر رمان و نویسنده، وامدار نویسندگان قبل از خود و تاثیرگذار بر نویسندگان بعد از خود است. هرمان بروخ نویسنده ای است که وامدار ادبیات قرن نوزده و کلاسیک ها و ناتورالیست هاست . او زاده زمان خود یعنی پایان آرامش چند دهه قبل و فاجعه جنگ جهانی اول است : از بزرگترین و خونین ترین و بی معناترین جنگهای اروپا که نسلی از نویسندگان آن دوره را به ورطه ناامیدی، فروپاشی ذهنی، بازگشت به دین و عرفان کشاند و بعضی را در حسرت قرن نوزده.
رمان خوابگردها در سه بخش تحریر شده به نام‌های: 1888 ـ «پاسنوف یا رمانتیک» ، 1903 ـ «اِش یا آنارشی»، و 1918 ـ «اُگِنو یا واقع‌نگری» تا روند تاریخی نسلی را روایت کند که از زیبایی ،اندوه و اندیشه رمانتیک به واقعیت خوفناک قرن بیستم رسید. دوره ای که تمام ارزشهای اروپا از فرهنگ و هنر و کلیسا گرفته تا اخلاقیات بی معنا شد و انسانها مانند خوابگردهایی سرگردان و پوچ و گیج به حال خود رها شدند. جهانی که دیگر نه زیبا بود و نه منظم و نه ظالم و نه سیاه، بلکه بی اعتنا و خالی بود.
ادامه در سایت
https://zenoaward.com/%d8%ae%d9%88%d8%a7%d8%a8%da%af%d8%b1%d8%af%d9%87%d8%a7/
مهدی فاتحی
هر رمان و نویسنده، وامدار نویسندگان قبل از خود و تاثیرگذار بر نویسندگان بعد از خود است. هرمان بروخ نویسنده ای است که وامدار ادبیات قرن نوزده و کلاسیک ها و ناتورالیست هاست . او زاده زمان خود یعنی پایان آرامش چند دهه قبل و فاجعه جنگ جهانی اول است : از بزرگترین و خونین ترین و بی معناترین جنگهای اروپا که نسلی از نویسندگان آن دوره را به ورطه ناامیدی، فروپاشی ذهنی، بازگشت به دین و عرفان کشاند و بعضی را در حسرت قرن نوزده.
رمان خوابگردها در سه بخش تحریر شده به نام‌های: 1888 ـ «پاسنوف یا رمانتیک» ، 1903 ـ «اِش یا آنارشی»، و 1918 ـ «اُگِنو یا واقع‌نگری» تا روند تاریخی نسلی را روایت کند که از زیبایی ،اندوه و اندیشه رمانتیک به واقعیت خوفناک قرن بیستم رسید. دوره ای که تمام ارزشهای اروپا از فرهنگ و هنر و کلیسا گرفته تا اخلاقیات بی معنا شد و انسانها مانند خوابگردهایی سرگردان و پوچ و گیج به حال خود رها شدند. جهانی که دیگر نه زیبا بود و نه منظم و نه ظالم و نه سیاه، بلکه بی اعتنا و خالی بود.
ادامه در سایت
https://zenoaward.com/%d8%ae%d9%88%d8%a7%d8%a8%da%af%d8%b1%d8%af%d9%87%d8%a7/
منبع رادیوزمانه ۱۳۹۰
در رمان "ورق‌باز‌ها" نوشته مهدی فاتحی، با شخصیت‌های روزنامه‌نگار در تهران امروز روبرو هستیم که در حاشیه وقایع سیاسی و اجتماعی، درگیر مشکلات عدیده‌ای در زندگی و خانواده‌شان هستند.
"ورق‌باز‌ها" که به دلیل عدم دریافت مجوز در ایران، در خارج از کشور به چاپ رسیده، به نظر می‌رسد ترکیبی است از تجربیات نویسنده به عنوان روزنامه‌نگار با وقایع تخیلی‌یی که نویسنده مرزی برای آن قائل نشده و در قید و بند باور‌پذیر کردن همه وقایع نیست و حتی بدش هم نمی‌آید که به برخی قسمت‌ها رنگ و لعاب سوررئال بدهد.
مهدی فاتحی در وب‌سایت انتشارات مردمک (ناشر کتاب) خودش را چنین معرفی کرده:
"کودکیم را با جنگ و بعد از آن با جنگ‌زدگی و آوارگی در تهران گذراندم. دوران دانشگاهم را با خاتمی و انجمن دانشگاه آغاز کردم و با سرخوردگی دور دوم به پایان رساندم. فعالیت مطبوعاتی‌ام را با شروع فشار‌ها آغاز کردم و با دلزدگی به پایان رساندم. سی سال زندگی‌ام چکیده‌ای شد از تاریخ پرهیاهو و بی‌سرانجام کشورم و ناخواسته دریافتم کسی که در این دوران به دنیا می‌آید یک محکوم ابدی است که جز نوشتن کلماتش روی این دیوار‌ها راه دیگری برای زیستن ندارد."
در رمان "ورق‌باز‌ها" نوشته مهدی فاتحی، با شخصیت‌های روزنامه‌نگار در تهران امروز روبرو هستیم که در حاشیه وقایع سیاسی و اجتماعی، درگیر مشکلات عدیده‌ای در زندگی و خانواده‌شان هستند.
"ورق‌باز‌ها" که به دلیل عدم دریافت مجوز در ایران، در خارج از کشور به چاپ رسیده، به نظر می‌رسد ترکیبی است از تجربیات نویسنده به عنوان روزنامه‌نگار با وقایع تخیلی‌یی که نویسنده مرزی برای آن قائل نشده و در قید و بند باور‌پذیر کردن همه وقایع نیست و حتی بدش هم نمی‌آید که به برخی قسمت‌ها رنگ و لعاب سوررئال بدهد.
مهدی فاتحی در وب‌سایت انتشارات مردمک (ناشر کتاب) خودش را چنین معرفی کرده:
"کودکیم را با جنگ و بعد از آن با جنگ‌زدگی و آوارگی در تهران گذراندم. دوران دانشگاهم را با خاتمی و انجمن دانشگاه آغاز کردم و با سرخوردگی دور دوم به پایان رساندم. فعالیت مطبوعاتی‌ام را با شروع فشار‌ها آغاز کردم و با دلزدگی به پایان رساندم. سی سال زندگی‌ام چکیده‌ای شد از تاریخ پرهیاهو و بی‌سرانجام کشورم و ناخواسته دریافتم کسی که در این دوران به دنیا می‌آید یک محکوم ابدی است که جز نوشتن کلماتش روی این دیوار‌ها راه دیگری برای زیستن ندارد."