جلسه‌ای درباره ' ملاقات در استانبول' در کتابفروشی ناکجا به همت تینوش نظم‌جو و با حضور مهسا محبعلی، گلسا سهرابی، مهرک کمالی و دیگر دوستداران کتاب و کتابخوانی

‌سردار: باید ایستاد. هر چه توان کرد. دشمن نابودمان می‌کند.
کشواد: دشمن ما را با ریشخندی نابود کرده

قضاوت‌های ما اغلب مستقل نیستند و به گذشته نزدیک وابسته‌اند. به اینکه نقطه شروع کجا بوده و امروز کجاییم.
طبق نظر #کانمن ذهن انسان او را گول می‌زند و بیشتر برای تکامل کار می‌کند تا زندگی متمدن.
او در کتابش به طور خلاصه کارکرد ذهن را اینگونه نشان می‌دهد:

۱.سوگیری لنگر: چسبیدن به اولین اطلاعات.
۲. بیزاری از باخت: درد باخت بیشتر از لذت برد.
۳. سوگیری دسترس‌پذیری: بیش‌ارزش‌گذاری خاطرات آسان.
۴. سوگیری تأیید: جستجوی تأیید باورها.
۵. خطای برنامه‌ریزی: دست‌کم گرفتن زمان.
۶. سوگیری پس‌بینی: «می‌دانستم» بعد از اتفاق.
۷. اثر چارچوب‌بندی: تأثیر ارائه اطلاعات.
۸. خطای هزینه هدررفته: ادامه به خاطر سرمایه گذشته.
۹. اعتمادبه‌نفس بیش‌ازحد: بیش‌ارزش‌گذاری توانایی‌ها.
۱۰. سوگیری حال‌گرایی: ترجیح فوری به بلندمدت.

مصطفی دیکج خشم و شورش طردشدگان را حاصل ایدئولوژی نمی‌داند بلکه اتفاقی‌ است در ذات توسعه نامتوازن یا عدم توسعه:
شورشی حاصل از خشم و فوران مصیبت‌های تلنبار شده است. نوعی مادیت یافتن سیاست‌ورزی طردشدگان و بیرون افتادگان از قطار زندگی معمولی‌ است که با طنابی روی زمین کشیده می‌شوند.

ترانه علیدوستی، بازیگر مطرح سینما، برای اولین بار در مستندی به نام «ترانه»، ساخته پگاه آهنگرانی، از تصمیم خود برای پیوستن به جنبش اعتراضی پس از کشته شدن مهسا امینی، حرف می‌زند؛ از روز بازداشت در خانه و مقابل دختر کوچکش، سرود خواندن زندانیان برای او در انفرادی و از بین رفتن پوستش بر اثر یک بیماری خودایمنی.

در فیلم «ترانه» که پگاه آهنگرانی برای بی‌بی‌سی فارسی ساخته، ترانه علیدوستی، صمیمی و بی‌تعارف در خانه‌اش مقابل دوربین می‌نشیند و به صراحت می‌گوید که دیگر در هیچ شرایطی باحجاب بازی نخواهد کرد و از کنار گذاشتن بازیگری احساس بدی ندارد.

فیلم «ترانه» ساخته پگاه آهنگرانی را از تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی یا در لینک زیر در یوتیوب بی‌بی‌سی فارسی تماشا کنید:
https://youtu.be/y29zUXSU-IQ

@BBCPersian

«حاجی‌بابا و میرزا ابوالحسن خان ــ یک معما»
نوشته هنری ب. مکنزی جانستن
ترجمه کریم امامی

*نامه فرهنگستان، دوره ۱، شماره ۴، زمستان ۱۳۷۴، ص ۱۴۳-۱۵۶.
@batarikh

در داستان 'بارتلبی محرر' ملویل، بارتلبی کارمندی سر به زیر است که از جایی به بعد از انجام کار همیشگی‌اش سر باز می‌زند و تا انتها با هر هزینه‌ای زیر بار نمی‌رود و دایم این جمله را تکرار می‌کند: ترجیح می‌دهم که نه.
داستان بارتلبی به طرز خشونت‌امیزی کمیک است همانطور که وضعیت تراژیک اما مضحک ما؛ شرایط انسانی که به بندگی نه می‌گوید و چون پرومته در مقابل زئوس مجازات می‌شود اما کمدی از این جهت که بیشتر از دو قرن بعد از نوشته شدن چنین داستانی در ادبیات چنین اتفاقی رخ دهد.
#ترانه_علیدوستی به خودش و ارباب نه می‌گوید. نه با کپشن و هشتک و جفتک بلکه اخلاق‌مدارانه و با قدم نهادن در جاده عمل، آزاد شدن را محقق کند.
بارتلبی از آنجای محقق نشد که گفت' نه' یا پرومته یا ترانه، انسان از جایی محقق شد که در جاده عمل قدم نهاد: زیر بار نرفت و ایستاد

انسان را نه به حرف و نه به مرگ، که به زیستش، به گذشته و جای پایش روی زمین می‌شناسند: به آنکه جای پایش روی زمین ماند تا دیگری هم در قدمگاهش قدم بزند: جایی که انسان امر پیشین را نپذیرفت و عصیان کرد، علیه خودش، گذشته‌اش، اجدادش، سنتش و تاریخش.

‌‎آسان و راحت و فردا و تا اخر هفته ..این کار تمام است!؟

زنو ترک سیگار را راحت‌ترین کار ممکن می‌داند. او می‌گوید می‌دانم هر وقت دلم بخواهد می‌توانم ترک‌ کنم. این امری سلبی است برای اینکه هیچ‌گاه سیگار را ترک نمی‌کند.

اما نکته جالب آنجاست که زنو هر روز و گاه هر ساعت و هر سیگاری که می‌کشد برای ترک سیگار و آخرین سیگار است چرا!؟
چون می‌گوید هیچ سیگاری لذت‌بخش‌تر از آخرین سیگار نیست به همین خاطر هر سیگاری که می‌کشد به عنوان آخرین سیگار دود می‌کند.

وقتی وضعیت بیرون با طرز فکرمان در تضاد یا ناهماهنگ است و اضطراب زاست، طرز فکرمان راعوض می‌کنیم!!

سوگیری تاییدی (Confirmation Bias): گرایش به جستجو، تفسیر و اولویت دادن به اطلاعاتی که باورهای قبلی ما یا آرزو و امیال ما را تایید می‌کنند، در حالی که شواهد مخالف نادیده گرفته می‌شود. این اتفاق گاهی در گروه و افراد زیادی از جامعه هم دیده می‌شود. پیتر واسن


ناهماهنگی و ناسازگاریِ مشاهدات یا تجربیاتِ ما با آن‌چه فکر یا احساس می‌کنیم وضعیتِ ناخوشایند و نامطلوبِ ذهنی پدید می‌آورد که در نتیجه‌اش باید چاره‌ای یافت: یا باید فکر و احساسِ فعلی را با حسِ دیگری جایگزین کرد تا مشاهدات را تایید کند، یا به جستجوی مشاهده و تجربه‌ای بود که با آن فکر و احساس هماهنگ باشد: فستینگر

https://asadr.info/

شما را نمی‌دانم اما من همیشه به ادبیات پناه برده‌ام و می‌برم. معتقدم در نهایت این هنر ادبیات است که ما را از این رنج زیستن رها خواهد کرد. زندگی و تاریخ را در آینه چشم ادبیات می‌بینم و پاسخ می‌گیرم‌.

درباره #بیابان_تاتارها
#دینو_بوتزاتی
#مهدی_فاتحی