فقط تا وقتی آزادیم که اطاعت کنیم. وقتی خلافش می‌رویم و خیال می‌کنیم هرچه دلمان خواست خواهیم کرد، مثل اورستس که اومنیدها تعقیبش می‌کنند این‌سو و آن‌سو می‌گریزیم.
و باز، وقتی آن روز بزرگ آغاز شود، وقتی آمریکایی‌ها سرانجام آمریکا و تمامیت خودشان را کشف کنند، باز هم باید با آن شمار عظیم بردگان گریخته حساب کنند؛ همان‌هایی که هیچ سرنوشتِ حاضر و آماده و یقینی ندارند.
کدام‌یک در آمریکا پیروز خواهند شد: بردگان گریخته، یا آدم‌های نو و یکپارچه؟
روز راستین آمریکا هنوز آغاز نشده است. یا دست‌کم هنوز آفتاب نزده. تا امروز فقط سپیده‌ای دروغین بوده است. یعنی در آگاهیِ پیشروِ آمریکایی، یک میل بر همه غالب بوده: چیز کهنه را از میان بردار. ارباب‌ها را از میان بردار، اراده‌ی مردم را برکش. و چون «اراده‌ی مردم» چیزی جز ساخته‌ی خیال نیست، برکشیدنش چندان اهمیتی ندارد. پس به نام اراده‌ی مردم، ارباب‌ها را از میان بردار.
وقتی ارباب‌ها را از میان برداشتی، چیزی برایت نمی‌ماند جز همین عبارتِ «اراده‌ی مردم». آن وقت مکث می‌کنی، به خود می‌آیی و سعی می‌کنی تمامیتِ خودت را بازیابی کنی.
این هم از انگیزه‌ی آگاهانه‌ی آمریکایی و از دموکراسی اینجا. دموکراسی در آمریکا فقط ابزاری است برای سست‌کردنِ پایه‌های اربابیِ کهنه‌ی اروپا، روح اروپایی. وقتی اروپا، بالقوه، نابود شد دموکراسی آمریکایی هم بخار خواهد شد.
آمریکا آغاز خواهد شد.
آگاهیِ آمریکایی تا امروز سپیده‌ای دروغین بوده است. آرمانِ منفیِ دموکراسی. اما زیر آن، و برخلاف این آرمانِ آشکار، نخستین نشانه‌ها و مکاشفه‌های آن است:
آن، جانِ یکپارچه‌ی آمریکایی.
باید لباس‌های دموکراتیک و آرمان‌گرایانه را از تنِ گفتار آمریکایی بکنی و ببینی از تنِ تیره‌فامِ آن در زیرشان چه می‌توان دید.
«از این پس بی‌ارباب باش.»
از این پس تن به اربابی بده.

مهدی فاتحی

به زودی....

مستند : زمان در من می‌وزد

نگاهی کوتاه به زندگی شاهرخ مسکوب، نویسنده و شاهنامه‌پژوه ایرانی، دارد؛ از سال‌های زندگی‌اش در ایران تا دوران مهاجرت و اقامتش در فرانسه.
در مستند، بخش‌هایی از کتاب روزها در راه هم روایت زندگی او را پیش می‌برد.

#مستند

@melikaghanami1

این ویدئو به جهان داستانی ای.ال. دکتروف، یکی از مهم‌ترین رمان‌نویسان آمریکایی معاصر، می‌پردازم؛ نویسنده‌ای که تاریخ آمریکا را نه صرفاً به‌عنوان پس‌زمینه، بلکه همچون ماده‌ای زنده برای ساختن داستان به کار می‌گیرد. در آثار دکتروف، شخصیت‌های خیالی در کنار چهره‌ها و رویدادهای واقعی تاریخ قرار می‌گیرند و از خلال زندگی آنها، جامعه، سیاست، خشونت، رؤیای آمریکایی و تناقض‌های انسان آمریکایی آشکار می‌شود. در این ویدئو درباره ویژگی‌های روایت دکتروف، نسبت تاریخ و تخیل در آثارش و تفاوت جهان داستانی او با نویسندگان دیگر و اهمیت او در نقد جهان آمریکایی و انسان آمریکایی در خیال او صحبت کرده‌ام.
مهدی فاتحی

لارنس درباره ملویل:


برای من بزرگ‌ترین بیننده و شاعر دریا ملویل است. رؤیت او واقعی‌تر از سوینبرن است، چون دریا را تشخص انسانی نمی‌دهد. بسیار استوارتر از جوزف کنراد، چون ملویل اقیانوس و شوربختان دریا را احساساتی نمی‌کند. مثل لرد جیم توی دستمال خیس زار نمی‌زند.
ملویل جادوی غریب و نامأنوسِ جانوران دریایی را دارد، و چیزی از چندش‌آوری‌شان را هم. کاملاً جانور خشکی نیست. چیزی لغزنده در او هست. چیزی همیشه نیمه‌مست از دریا. در زمان حیاتش می‌گفتند دیوانه است، یا خل‌وضع. نه دیوانه بود نه خل. اما آن‌سوی مرز بود. نیمه‌ای جانور آب بود، مثل آن وایکینگ‌های هولناکِ ریش‌زرد که با کشتی‌های منقارمانند از دل موج‌ها بیرون می‌زدند.

یکی از مهمترین کارهایی که آراز بارسقیان در حال انجام است ترجمه کتاب‌ها با هوش مصنوعی است_ او به تازگی اولیس جویس را هم ترجمه کرده و به زودی منتشر می‌کند و البته کارهای پینچن که تا به حال ترجمه نشده و کار سختی است_ آراز همه این کارها را به رایگان در اختیار عموم‌ می‌گذارد. کار ارزشمندی که به نظر من تحولی در شرایط نشر و ترجمه به وجود خواهد آورد.

سفر نویسنده: هر سفر یک جهان


اینجا قرار است از سفر نویسنده بگویم:

بخش اول: پس کوچه‌های ونیز، یک سال و اندی قبل

Disorientated Pedestrian:

اردکی در بطری

فیلم 'داستان‌های موازی‌' اصغر فرهادی به نسبت فیلم‌های آخرش ' همه می‌دانند' و 'گذشته' امیدوارکننده است. فیلمنامه چفت و بست بهتری دارد اما به شخصیت‌ها آنقدر نزدیک نمی‌شویم که در کار 'درباره الی' و ' جدایی'...
ایده مرکزی خوب است اما اعتماد به نفس فرهادی در مهاجرت پایین آمده چرا که سعی می‌کند از فیلمسازها دیگر ( کیشلوفسکی) و ستاره‌ها، کمک بگیرد در صورتی که فیلم‌های اولش جهان خودش را داشت و همین جهان منحصر به فرد با موضوع نسبی بودن اخلاق می‌تواند روی پای خودش بایستد.
یکی از نکات خوب کار دوری از کلیشه شخصیت نویسنده در سینماست. سینما تا به حال نتوانسته تصویر درست و واقعی از یک نویسنده نشان دهد: آدمی گرفتار کتاب، خانواده، پول، جامعه و...هر چیزی.

ایده تاثیر مشاهده‌گر بر عمل مشاهده شاید بحثرفیزیکی یا فلسفی باشد اما گاهی نویسندگان آن را تجربه می‌کنند. خود من بعضی از حوادثی رمانم در سی سالگی را ده سال بعد در زندگیم مشاهده کردم.
مثال فرهادی برای جا شدن اردکی در بطری یعنی ویژگی و تمایز خیال و پذیرش خیال. چیزی که از آدمهای معمولی تا حاکمیت تا خانواده و دوست نویسنده حاضر به پذیرش آن نیست.
#مهدی_فاتحی

📖 اولیس

🖊 جیمز جویس

📅 سال انتشار: ۱۹۲۲

🔰 این نسخه براساس تعامل با هوش‌مصنوعی تهیه شده است و از نظر ما همچنان نسخه‌ی اول از این ترجمه هست. نسخه‌های بعدی نسبت به یافته‌های تازه‌تر و توامندی‌های بیشتر در آینده به روز می‌شود. اصل راه برای ما که ارائه‌ی یک ترجمه‌ی کامل (با تمام کاستی‌ها) از این کتاب بود، پیموده شد. امیدوارم لذت ببرید.

🔹 ترجمه از
📇 ChatGPT(OpenAI)


📣 حداقلْ کلانشهر
🔗 @AtLeastLiterature