مستند «فی‌فی از خوشحالی زوزه می‌کشد» (۱۳۹۲)
به نویسندگی و کارگردانی میترا فراهانی

«فی‌فی از خوشحالی زوزه می‌کشد» گزارشی از آخرین روزهای زندگی بهمن محصص است. در این فیلم با بهمن محصصی آشنا می‌شویم که در رم یک زندگی بوهیمایی در پیش گرفته و «ظاهراً» از زندگی خود لذت می‌برد. در جریان فیلم سرگذشت محصص از زبان خودش بازگو می‌شود و خیلی از کارهای نقاشی و برخی تندیس‌سازی‌های او به نمایش گذاشته می‌شوند. «فی‌فی از خوشحالی زوزه می‌کشد» نام تابلوئی از بهمن محصص است که هیچ‌گاه حاضر به فروش آن نشد. میترا فراهانی مدت‌ها در پی بهمن محصص بود تا درباره او فیلمی بسازد. محصص که پس از انقلاب بهمن ۵۷ از ایران خارج شده بود، سال‌ها در انزوا زندگی می‌کرد. فراهانی بعد از سال‌ها تلاش او را در هتلی در شهر رم ملاقات می‌کند و در دو ماهی که از زندگی محصص باقی‌مانده بود با او زندگی می‌کند و هم‌صحبت می‌شود. محصص در سال ۱۳۸۹ در ۷۹ سالگی در رم درگذشت.
@batarikh

🔺گزیده‌ای از صحبت‌های مراد فرهادپور در مراسم رونمایی از ترجمه‌ی فارسی کتاب «هومو ساکر» در کتابفروشی نشر ناکجا پاریس

@thesis11site

Library Genesis
https://libgen.is/

سایت رایگان دانلود کتاب

جهان در سیطره هوش مصنوعی
آیا شما بهتر از او( آن) می‌نویسید؟

بخشی از داستانی که توسط هوش مصنوعی نوشته شده و برای مسابقه زنو ارسال شده بود :


او در آپارتمان خالی اش تنها نشسته بود، سکوت اتاق، خلاء را در دلش پژواک می کرد.  همین دو ماه پیش، زندگی او زیر و رو شده بود که ازدواجش از هم پاشید و او را تنها و در دریایی از بلاتکلیفی رها کرد.  او در ابتدا تنهایی را در آغوش گرفت و از آزادی انجام هر کاری که دلش می خواست بدون پاسخگویی به دیگری لذت برد.  اما با تبدیل شدن روزها به هفته ها، سنگینی تنهایی‌اش تحمل‌ناپذیر شده بود. سکوت آرامش‌بخش خانه‌اش، حالا احساس خفگی می‌کرد، و عدم حضور همسر سابقش، خلایی را ایجاد کرد که پر کردن آن غیرممکن به نظر می‌رسید.  کارهای ساده روزمره تبدیل به چالش های دلهره آور برایش شد.  آشپزی برای یک نفر مثل یک کار طاقت فرسا بود، و تنها غذا خوردن پشت میز ناهار خوری مثل یادآوری دردناکی از همراهی که او از دست داده بود.  حتی تماشای تلویزیون یا خواندن کتاب دیگر مانند گذشته برای او شادی ایجاد نمی کرد..

درباره‌ی هری‌پاتر جهان عرب
👇👇

اینجا مراکش و استقبال جوانان عرب از یک نویسنده است. آیا تا با حال چنین صحنه‌هایی در این مرز و بوم پرگوهرتان دیده‌اید؟ اعراب فقط انچه صفحه نمایشگر و کتاب‌های فاشیستی ناسیونالیستی نشان می‌دهند نیستند و مایی که نویسندگان‌مان از مفلسی و بی‌کسی می‌میرند و تیراژ کتاب‌های‌مان کم‌کم دورقمی می‌شوند بهتر از هیچ کس و هیچ جا نیستیم

گارگانتوا و پانتاگروئل
نوشته فراسوا رابله
برای اولین بار به همت محمود مسعودی نویسنده و مترجم به فارسی برگردانده شده و به رایگان و بدون سانسور در دسترس همه فارسی‌زبانان جهان قرار گرفته. قدردان ایشان هستیم

فصل چهار
گارگامل، آبستن گارگانتوا دل به خوردن سیرابی داد
...
وقتی به زن آبستنش می‌گوید که سیرابی نخورد و او شانزده موئی و دو چلیک و شش خمره از انبانش می‌خورد:

' ..وه که چه نیکو گهین مایه‌ای بایستی که اندرو برآماسیدی'