«لئونارد کوهن»
(برقصان مرا تا پایان عشق)

برقصان مرا با چنگی گُرگرفته به سوی زیبایی‌ات، برقصان مرا از تنگنای هراس تا گسترش آرامش، چون شاخه زیتونی مرا به اوج ببر و کبوتری باش که به آشیانه بازمیگردد، برقصان مرا تا پایان عشق

آه بگذار به تماشای زیبایی‌ات بنشینم آنگاه که نظاره‌گران رفته باشند، بگذار آنگونه که در بابل در تقلا بودند احساست کنم، به آرامی نشانم بده آنچه را که از مرزها میدانم، برقصان مرا تا پایان عشق

برقصان مرا به پیوند عروسی اکنون، برقصان و برقصان مرا با لطافت و در گذر زمان، حال که هر دو در سلطه عشق و در ورای آنیم، برقصان مرا تا پایان عشق

برقصان مرا به سوی کودکانی که تمنای زاده‌شدن دارند، برقصان مرا به سوی پرده‌هایی که ورایشان بوسه‌هایمان را کهنه کرده‌اند، خیمه‌ای برپا کن تا جان‌پناه‌ ما باشد حتی با تاروپود پاره پاره، برقصان مرا تا پایان عشق.

«اشاره لئونارد کوهن به رابطه زیتون و کبوتر به داستان اسطوره‌ای نوح ارتباط دارد که چون توفان نوح آرام گشت، کبوتری سفید شاخه‌ای از زیتون را بعنوان هدیه برای نوح آورد، به نشان از آنکه در جهان آرامش برقرار شده و از این‌رو کبوتر سفید و شاخه زیتون را رب‌النوع عقل (یا صلح) دانسته‌اند که در آیه‌های چهارم تا سیزدهم سفر پیدایش در تورات عنوان گردیده است. ولی در بحث اسطوره‌ها در قالب شعر بایستی توجه داشت که عبارت شاخه زیتون در زبان انگلیسی تحت‌اللفظی شاخه زیتون است، ولی در اصطلاح به معنای کودک و نوزاد میباشد و در اصطلاح سیاسی به معنای پیشنهاد صلح است که قابلیت ترجمه به هرصورت را دارد و ایهامی بدیع میباشد.

بابل هم که کوهن اشاره کرده در اشعار کوهن نماد شهر گناه است. کوهن روال شعر را همچون خط سیر زندگی پیش میبرد ولی در تمام این مراحل رقص که نمادی از عشق است او را هدایت‌گر است. از علایق کوهن، بکاربردن عناصر متضاد در شعر است که در این ترانه هم استفاده شده است: بالا و پایین عشق یا مستولی شدن و سیطره یافتن، لمس با دست برهنه و با دست پوشیده، به قراردادن مفاهیمی چنین متضاد قصد شاعر آن است که هدف اصلی شعر را نشان دهد که حضور شرایط خلل‌ناپذیری را تصور میکند، حتی با وجود محدودیت‌هایی که از خود نشان میدهند و در این مورد شکل و شیوه مهم نیست. وقتی از کوهن در خصوص ایده شعر پرسش میشود که هیچ‌گاه هم پاسخ صریحی نسبت به معنای اشعارش ارائه نمیدهد در برنامه‌ای تلویزیونی میگوید که این ترانه از عکسی در خصوص آتش‌سوزی یهودیان در کمپی مربوط به دوران جنگ‌ جهانی دوم سرچشمه گرفته است.»

انتشار: ٢٠١۴ از آلبوم زنده در دوبلین

🎼🎼🥀🎙

✅ @ClassicMusic3

«لئونارد کوهن»
(برقصان مرا تا پایان عشق)

اندیشه کوهن در دهه هشتاد به یک بلوغ کامل میرسد که اثر آشنایی او با دومینیک ایسرمان است، کوهن ایسرمان را در سال ١٩٨٢ در هیدرا ملاقات کرده بود و کارگردانیِ ویدئوی کلیپ برقصان مرا تا پایان عشق را بر عهده ایسرمان گذاشت. کوهن برای انتخاب اسامی آلبوم‌هایش تقریبا بیش از نیمی را بسیار عامیانه و کلی انتخاب کرده است و به جرأت این آلبوم میتوانست برقصان مرا تا پایان عشق یا هله‌لویا نام بگیرید، ولی نامی دیگر برایش انتخاب کرد.

ترانه‌های آلبوم درباره سه موضوع خداوند، عشق و جنگ هستند که هرکدام از این موارد را با زبانی متفاوت در هر ترانه‌ای بیان میکند و از این روست که آلبوم وضعيت‌های متعدد نام‌گرفته است و یک مثلث موضوعی را تشکیل داده است. تثلیث آلبوم‌های اول که در مورد اشخاص بود، چه در بیرون چه در درون، در این آلبوم خود را به گونه‌ای ایدئولوژیک عرضه میکند. خود کوهن آگاهانه از این وضعیت میگوید که این آلبوم (دارای وحدتی است که شرح زندگانی است، یعنی همان عشق، خدا و جنگ) حتی از لحاظ موسیقی هم در آلبوم این دگرگونی‌ها را میبینیم، با موسیقی عربی و کانتری و عبری همگن شده‌ است. کوهن در مصاحبه‌ای و در جواب علت نامگذاری آلبوم میگوید وقتی ترانه‌هایتان را گردآوری میکنید کارهایی هست که در نظر داشته‌اید و بعضی‌ها‌ را هم به سرانجام رسانده‌اید. آنها در یک موقعیت قطعی به هم میرسند و برای من این حالت مثل قدم زدن در موقعیتی دایره‌وار است. این دایره از موقعیت‌های مختلف بررسی میشود. شخصا دوست دارم نام آلبوم‌هایم خنثی باشند.

انتشار: ١٩٨۴ اجرای اصلی از آلبوم وضعيت‌های متعدد
🎼🎼🥀🎙

✅ @ClassicMusic3